Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συμβουλές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συμβουλές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

Γράφει ο Φυσίατρος, ειδικός βελονισμού και Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Βελονισμού, Μιλτιάδης Καράβης.
Σύμφωνα με πρόσφατα στατιστικά στοιχεία που προέρχονται πάλι από τις Ηνωμένες Πολιτείες, 38 εκατομμύρια αμερικανοί έχουν διακόψει το κάπνισμα τα τελευταία 15 χρόνια ενώ 50 εκατομμύρια άτομα  (περίπου το 25,7% του ενήλικου πληθυσμού) συνεχίζουν να καπνίζουν. Κάθε χρόνο, 1,3 εκατομμύρια Αμερικανοί σταματούν το κάπνισμα. Οι υπόλοιποι δεν προσπαθούν σοβαρά φοβούμενοι τις παρενέργειες από την έλλειψη νικοτίνης και τις αλλαγές που η έλλειψη τσιγάρου θα φέρει στη ζωή τους. Στοιχεία για την Ελλάδα δεν υπάρχουν, εκτιμάται όμως ότι τα 2/3 (70%) των καπνιστών θέλουν να διακόψουν το κάπνισμα. Αναφορικά με τα ποσοστά επιτυχίας, μόνο το 2,5 % των καπνιστών καταφέρνουν από μόνοι τους να κόψουν το κάπνισμα. Αντίθετα, οι διάφορες μέθοδοι διακοπής του καπνίσματος φαίνεται να είναι αποτελεσματικές στο 20 – 40% των καπνιστών.
Παρόμοιο ποσοστό επιτυχίας ανακοινώνεται και με τον βελονισμό (από 40-75%). Ο Βελονισμός είναι μία φυσική μέθοδος απεξάρτησης από τη νικοτίνη, ανώδυνη, ακίνδυνη και προσιτή. Με μία έως πέντε επισκέψεις, ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία, την ψυχική και σωματική κατάσταση του ατόμου, το περιβάλλον στο οποίο ζει και εργάζεται, την χρήση ή όχι ψυχοφαρμάκων κλπ, υπάρχουν πολλές δυνατότητες να απαλλαγεί ο καπνιστής από την εξάρτησή του. Δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία τα χρόνια και ο αριθμός των τσιγάρων που καπνίζει. Σημασία έχει να προσπαθήσει όταν αισθανθεί έτοιμος.
Πως όμως δρα ο βελονισμός; Πώς είναι δυνατόν μερικές μεταλλικές βελόνες στο δέρμα ή στους μυς να μειώνουν την ένταση των συμπτωμάτων έλλειψης νικοτίνης (στέρηση), να βοηθούν τον αυτοέλεγχο, νa δημιουργούν απέχθεια στον καπνό; Πώς δρα ο βελονισμός σαν μέσο απεξάρτησης από το κάπνισμα; Μετά από χρόνια ερευνών, η απάντηση στα ερωτήματα αυτά έχει δοθεί (αν και όχι πλήρως). Το σώμα μας διαθέτει ένα σημαντικό οπλοστάσιο το οποίο δεν μπορεί πάντοτε να ενεργοποιηθεί από μόνο του. Με τις ειδικές τεχνικές του βελονισμού, μεγάλος αριθμός ενδογενών ουσιών (ουσίες που παράγονται από κύτταρα ή ιστούς του σώματος) μεταφέρονται με την κυκλοφορία του αίματος, με το εγκεφαλονωτιαίο υγρό και με τις νευρικές ίνες σε ειδικά κύτταρα – στόχους στον εγκέφαλο (ενδορφινεργικούς, σεροτονινεργικούς και ντοπαμινεργικούς νευρώνες του εγκεφάλου). Εκεί, οι ουσίες αυτές μιμούνται από τη δράση της νικοτίνης «συμπληρώνοντας» με ενδογενείς ουσίες  το κενό που δημιουργείται από την έλλειψη της. Πιο συγκεκριμένα, οι μικρές (αλλά συχνές)  δόσεις νικοτίνης λειτουργούν διεγερτικά στον οργανισμό (κυρίως στο αυτόνομο νευρικό σύστημα). Το κάπνισμα ωθεί το νευρικό σύστημα σε ταχείς ρυθμούς λειτουργίας. Κατά τη διάρκεια του καπνίσματος αυξάνει η αρτηριακή πίεση (5-10 mmHg), αυξάνουν οι καρδιακοί παλμοί, επιταχύνεται ο ρυθμός της αναπνοής, αυξάνει η επιθετικότητα και η ετοιμότητα, πολλαπλασιάζονται οι περισταλτικές κινήσεις του στομάχου και του εντέρου ενώ παρατηρείται χαλάρωση των σκελετικών και των αναπνευστικών μυών.  Η νικοτίνη δρα διεγερτικά και στις ορμόνες. Αυξάνει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα και τη  παραγωγή ινσουλίνης ενώ επιταχύνει τη συμπύκνωση των αιμοπεταλίων παράγοντας θρόμβους. Η χρόνια λήψη αυτού του ψυχοδραστικού φαρμάκου που ονομάζεται νικοτίνη και μάλιστα από την αναπνευστική οδό (οι εισπνεόμενες ουσίες δρουν αμεσότερα) προκαλεί, όπως αναφέρθηκε και στην αρχή, εθισμό. Το νευρικό σύστημα μαθαίνει να ζει, να εργάζεται, να διασκεδάζει, να χαίρεται, να λυπάται, να χαλαρώνει ή να γλεντάει στο ρυθμό που του επιβάλλει η νικοτίνη. Μοιραία λοιπόν, η προσπάθεια διακοπής του καπνίσματος  επηρεάζει άμεσα το νευρικό σύστημα το οποίο με τη δική του γλώσσα δηλώνει την ανισορροπία που εμφανίζεται. Έτσι, λίγες ώρες μετά το τελευταίο τσιγάρο εμφανίζονται τα συμπτώματα έλλειψης νικοτίνης. Σαν τέτοια περιγράφονται: ευερεθιστότητα, εκνευρισμός, νευρικότητα, αίσθημα ανησυχίας, αμηχανία στα χέρια, τρέμουλο στα χέρια, έλλειψη συγκέντρωσης, αϋπνία ή υπνηλία, ακεφιά, μελαγχολία, κόπωση, τάση για φαγητό, κεφαλαλγίες, έντονη διάθεση και έντονη σκέψη για τσιγάρο και πολλά άλλα. Μία από τις δράσεις του βελονισμού είναι να μειώσει την ένταση των συμπτωμάτων αυτών, να ανακουφίσει από την ψυχική πίεση, το άγχος, τη κατάθλιψη, την ένταση και το αίσθημα κενού (έλλειψη) που προκαλείται μετά από τη διακοπή της μακρόχρονης χρήσης μιας εξαρτησιογόνου ουσίας. Πολλές μελέτες που σχετίζονται με απεξάρτηση από ουσίες αναφέρουν ότι ο βελονισμός αυξάνει την ανάγκη για θετική δράση, δημιουργεί ζωτικότητα και ευφορία, βοηθά το μυαλό να σκεφθεί καθαρά και να ελέγξει την επιθυμία. Η δουλειά του βελονισμού είναι να μειώσει στο ελάχιστο τη δική σας προσπάθεια.
Η δράση του βελονισμού
Σύμφωνα με πρόσφατη κλινική εργασία (A. Apostolopoulos, M. Karavis, ΄΄cessation of Smoking with the Help of Acupuncture΄΄, Cyprus 1997) που έγινε σε 190 καπνιστές και καπνίστριες, το 75% (οι επτά στους δέκα των καπνιστών) αναγνώρισαν τη σημαντική βοηθητική επίδραση του βελονισμού στην προσπάθεια τους να κόψουν το κάπνισμα. Μεταξύ άλλων ανέφεραν ότι μετά τον βελονισμό είχαν μειωμένη επιθυμία για κάπνισμα, συμπτώματα απέχθειας στον καπνό, ένοιωσαν ναυτία, ζάλη ή εμετό στην προσπάθεια να ξανακαπνίσουν και το σημαντικότερο, δεν παρουσίασαν τα συμπτώματα έλλειψης νικοτίνης που προαναφέραμε. Από τους 190 καπνιστές, που συμμετείχαν στην εργασία, οι 130 (68.4%) έκοψαν εύκολα το κάπνισμα για 1 έως 3 μήνες ενώ οι 83 (43.7%) παρέμειναν μη καπνιστές για περισσότερο από ένα χρόνο, όσο δηλαδή διήρκεσε η μελέτη.
Απαιτείται εγρήγορση για αρκετά μεγάλο διάστημα. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει κοινωνική αντικαπνιστική πολιτική .  Έτσι, οι δημόσιοι χώροι και οι χώροι εργασίας ωθούν μάλλον τους πολίτες να καπνίσουν παρά τους αποτρέπουν. Είναι γνωστό ότι η υποτροπή εξαρτάται από τις συνθήκες του περιβάλλοντος. Αν ζείτε σε ένα περιβάλλον ελεγχόμενο οι πιθανότητες να κρατηθείτε μακριά από το τσιγάρο είναι μεγάλες.  Ο βελονισμός μπορεί να σας στηρίξει και για να αποφύγετε την υποτροπή. Οι περισσότεροι ιατροί που εφαρμόζουν βελονισμό για απεξάρτηση από το κάπνισμα γνωρίζουν τις δυσκολίες και έχουν τη διάθεση και τον τρόπο να συνεργαστούν μαζί σας για τη διατήρηση του αποτελέσματος. Εκείνο που χρειάζεται είναι τηλεφωνική επικοινωνία, παρακολούθηση του αποτελέσματος και επανάληψη της θεραπευτικής αγωγής σε περίπτωση υποτροπής. Για τη διατήρηση ενός καλού αποτελέσματος χρειάζεται σταθερή απόφαση και ένα σταθερό και ισχυρό κίνητρο.
Τρόπος εφαρμογής του βελονισμού
Ο βελονισμός είναι απλός στην εφαρμογή του. Οι βελόνες που χρησιμοποιούνται είναι μιας χρήσεως. Τοποθετούνται σε ειδικά επιλεγμένα σημεία του σώματος, χωρίς πόνο. Για το κάπνισμα, τοποθετούνται 6-10 βελόνες στον λοβό του αυτιού, στο πρόσωπο και ίσως στα χέρια. Το πρωτόκολλο είναι συγκεκριμένο και αφορά μόνο το κάπνισμα. Δεν έχει καμία παρενέργεια. Οι βελόνες παραμένουν στη  θέση τους για διάστημα 15 - 20 λεπτών και στην συνέχεια αφαιρούνται. Το αποτέλεσμα εμφανίζεται σε 6 – 8 ώρες μετά τη θεραπεία. Την επομένη ημέρα ο καπνιστής θα αισθανθεί μειωμένη επιθυμία για κάπνισμα, δεν θα υπάρχουν τα συμπτώματα έλλειψης νικοτίνης, η επιθυμία, όταν υπάρχει, θα είναι ήπια, απόλυτα ελεγχόμενη και λιγότερο βασανιστική απ’ ότι συνήθως συμβαίνει, ενώ δεν θα υπάρχουν τα συμπτώματα ενός καπνιστή που κόβει το κάπνισμα. Παράλληλα θα εμφανιστούν κάποια συμπτώματα απέχθειας στον καπνό, τα οποία όσο περνά ο καιρός θα είναι πιο έντονα.  Το τελικό αποτέλεσμα είναι να μειωθεί η δική σας η συμμετοχή, η δική σας η προσπάθεια. Δεν θα χρειαστεί να πιεστείτε τόσο, όσο θα χρειαζόταν αν παλεύατε μόνος σας. Βέβαια, δεν είναι υποχρεωτικό τα πράγματα να πάνε καλά με την πρώτη φορά. Συχνά απαιτείται επανάληψη της αγωγής με βελονισμό και ίσως η χρήση ενός πολυπλοκότερου πρωτοκόλλου θεραπείας. Αυτό θα το αποφασίσει ο ιατρός που είναι υπεύθυνος για την αγωγή.  Η θεραπεία επαναλαμβάνεται σε δύο περιπτώσεις: α) αν υπάρχουν βασανιστικά συμπτώματα έλλειψης νικοτίνης και β) αν ο καπνιστής υποκύψει στην επιθυμία του και καπνίσει.
Αρκετοί ρωτούν αν μπορούν να καπνίζουν 3-5 τσιγάρα την ημέρα. Ρωτούν αν μπορούν να εξακολουθούν να καπνίζουν τα τσιγάρα εκείνα που πράγματι τους ευχαριστούν . Η απάντηση είναι όχι. Δυστυχώς, τα στοιχεία δείχνουν ότι δεν υπάρχει ούτε ένας καπνιστής στους εκατό (εκτός από το αρχικό ποσοστό 2%  των τυχερών που αναφέραμε) που να κατάφερε να μειώσει τον αριθμό των τσιγάρων στο μισό για περισσότερο από ένα μήνα.
Εξ άλλου, μελέτη της Mayo Clinic αναφέρει ότι τα επίπεδα των τοξινών στο σώμα δεν μειώνονται, όταν «σκληροί» καπνιστές ελαττώνουν στο μισό την ημερήσια κατανάλωση τσιγάρων.
Θυμηθείτε:
Ο βελονισμός είναι μια φυσική, μη φαρμακευτική ιατρική πράξη.
Μπορεί να εφαρμοστεί παράλληλα με οποιαδήποτε άλλη αγωγή.
Μπορεί να εφαρμοστεί και στους πέντε πρώτους μήνες εγκυμοσύνης.
Στηρίζει ψυχικά και σωματικά τον καπνιστή που θέλει να κόψει το κάπνισμα.
Μειώνει τα βασανιστικά συμπτώματα έλλειψης νικοτίνης.

Μα μπορώ να κόψω το τσιγάρο με βελονισμό;

Γράφει ο Φυσίατρος, ειδικός βελονισμού και Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Βελονισμού, Μιλτιάδης Καράβης.
Σύμφωνα με πρόσφατα στατιστικά στοιχεία που προέρχονται πάλι από τις Ηνωμένες Πολιτείες, 38 εκατομμύρια αμερικανοί έχουν διακόψει το κάπνισμα τα τελευταία 15 χρόνια ενώ 50 εκατομμύρια άτομα  (περίπου το 25,7% του ενήλικου πληθυσμού) συνεχίζουν να καπνίζουν. Κάθε χρόνο, 1,3 εκατομμύρια Αμερικανοί σταματούν το κάπνισμα. Οι υπόλοιποι δεν προσπαθούν σοβαρά φοβούμενοι τις παρενέργειες από την έλλειψη νικοτίνης και τις αλλαγές που η έλλειψη τσιγάρου θα φέρει στη ζωή τους. Στοιχεία για την Ελλάδα δεν υπάρχουν, εκτιμάται όμως ότι τα 2/3 (70%) των καπνιστών θέλουν να διακόψουν το κάπνισμα. Αναφορικά με τα ποσοστά επιτυχίας, μόνο το 2,5 % των καπνιστών καταφέρνουν από μόνοι τους να κόψουν το κάπνισμα. Αντίθετα, οι διάφορες μέθοδοι διακοπής του καπνίσματος φαίνεται να είναι αποτελεσματικές στο 20 – 40% των καπνιστών.
Παρόμοιο ποσοστό επιτυχίας ανακοινώνεται και με τον βελονισμό (από 40-75%). Ο Βελονισμός είναι μία φυσική μέθοδος απεξάρτησης από τη νικοτίνη, ανώδυνη, ακίνδυνη και προσιτή. Με μία έως πέντε επισκέψεις, ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία, την ψυχική και σωματική κατάσταση του ατόμου, το περιβάλλον στο οποίο ζει και εργάζεται, την χρήση ή όχι ψυχοφαρμάκων κλπ, υπάρχουν πολλές δυνατότητες να απαλλαγεί ο καπνιστής από την εξάρτησή του. Δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία τα χρόνια και ο αριθμός των τσιγάρων που καπνίζει. Σημασία έχει να προσπαθήσει όταν αισθανθεί έτοιμος.
Πως όμως δρα ο βελονισμός; Πώς είναι δυνατόν μερικές μεταλλικές βελόνες στο δέρμα ή στους μυς να μειώνουν την ένταση των συμπτωμάτων έλλειψης νικοτίνης (στέρηση), να βοηθούν τον αυτοέλεγχο, νa δημιουργούν απέχθεια στον καπνό; Πώς δρα ο βελονισμός σαν μέσο απεξάρτησης από το κάπνισμα; Μετά από χρόνια ερευνών, η απάντηση στα ερωτήματα αυτά έχει δοθεί (αν και όχι πλήρως). Το σώμα μας διαθέτει ένα σημαντικό οπλοστάσιο το οποίο δεν μπορεί πάντοτε να ενεργοποιηθεί από μόνο του. Με τις ειδικές τεχνικές του βελονισμού, μεγάλος αριθμός ενδογενών ουσιών (ουσίες που παράγονται από κύτταρα ή ιστούς του σώματος) μεταφέρονται με την κυκλοφορία του αίματος, με το εγκεφαλονωτιαίο υγρό και με τις νευρικές ίνες σε ειδικά κύτταρα – στόχους στον εγκέφαλο (ενδορφινεργικούς, σεροτονινεργικούς και ντοπαμινεργικούς νευρώνες του εγκεφάλου). Εκεί, οι ουσίες αυτές μιμούνται από τη δράση της νικοτίνης «συμπληρώνοντας» με ενδογενείς ουσίες  το κενό που δημιουργείται από την έλλειψη της. Πιο συγκεκριμένα, οι μικρές (αλλά συχνές)  δόσεις νικοτίνης λειτουργούν διεγερτικά στον οργανισμό (κυρίως στο αυτόνομο νευρικό σύστημα). Το κάπνισμα ωθεί το νευρικό σύστημα σε ταχείς ρυθμούς λειτουργίας. Κατά τη διάρκεια του καπνίσματος αυξάνει η αρτηριακή πίεση (5-10 mmHg), αυξάνουν οι καρδιακοί παλμοί, επιταχύνεται ο ρυθμός της αναπνοής, αυξάνει η επιθετικότητα και η ετοιμότητα, πολλαπλασιάζονται οι περισταλτικές κινήσεις του στομάχου και του εντέρου ενώ παρατηρείται χαλάρωση των σκελετικών και των αναπνευστικών μυών.  Η νικοτίνη δρα διεγερτικά και στις ορμόνες. Αυξάνει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα και τη  παραγωγή ινσουλίνης ενώ επιταχύνει τη συμπύκνωση των αιμοπεταλίων παράγοντας θρόμβους. Η χρόνια λήψη αυτού του ψυχοδραστικού φαρμάκου που ονομάζεται νικοτίνη και μάλιστα από την αναπνευστική οδό (οι εισπνεόμενες ουσίες δρουν αμεσότερα) προκαλεί, όπως αναφέρθηκε και στην αρχή, εθισμό. Το νευρικό σύστημα μαθαίνει να ζει, να εργάζεται, να διασκεδάζει, να χαίρεται, να λυπάται, να χαλαρώνει ή να γλεντάει στο ρυθμό που του επιβάλλει η νικοτίνη. Μοιραία λοιπόν, η προσπάθεια διακοπής του καπνίσματος  επηρεάζει άμεσα το νευρικό σύστημα το οποίο με τη δική του γλώσσα δηλώνει την ανισορροπία που εμφανίζεται. Έτσι, λίγες ώρες μετά το τελευταίο τσιγάρο εμφανίζονται τα συμπτώματα έλλειψης νικοτίνης. Σαν τέτοια περιγράφονται: ευερεθιστότητα, εκνευρισμός, νευρικότητα, αίσθημα ανησυχίας, αμηχανία στα χέρια, τρέμουλο στα χέρια, έλλειψη συγκέντρωσης, αϋπνία ή υπνηλία, ακεφιά, μελαγχολία, κόπωση, τάση για φαγητό, κεφαλαλγίες, έντονη διάθεση και έντονη σκέψη για τσιγάρο και πολλά άλλα. Μία από τις δράσεις του βελονισμού είναι να μειώσει την ένταση των συμπτωμάτων αυτών, να ανακουφίσει από την ψυχική πίεση, το άγχος, τη κατάθλιψη, την ένταση και το αίσθημα κενού (έλλειψη) που προκαλείται μετά από τη διακοπή της μακρόχρονης χρήσης μιας εξαρτησιογόνου ουσίας. Πολλές μελέτες που σχετίζονται με απεξάρτηση από ουσίες αναφέρουν ότι ο βελονισμός αυξάνει την ανάγκη για θετική δράση, δημιουργεί ζωτικότητα και ευφορία, βοηθά το μυαλό να σκεφθεί καθαρά και να ελέγξει την επιθυμία. Η δουλειά του βελονισμού είναι να μειώσει στο ελάχιστο τη δική σας προσπάθεια.
Η δράση του βελονισμού
Σύμφωνα με πρόσφατη κλινική εργασία (A. Apostolopoulos, M. Karavis, ΄΄cessation of Smoking with the Help of Acupuncture΄΄, Cyprus 1997) που έγινε σε 190 καπνιστές και καπνίστριες, το 75% (οι επτά στους δέκα των καπνιστών) αναγνώρισαν τη σημαντική βοηθητική επίδραση του βελονισμού στην προσπάθεια τους να κόψουν το κάπνισμα. Μεταξύ άλλων ανέφεραν ότι μετά τον βελονισμό είχαν μειωμένη επιθυμία για κάπνισμα, συμπτώματα απέχθειας στον καπνό, ένοιωσαν ναυτία, ζάλη ή εμετό στην προσπάθεια να ξανακαπνίσουν και το σημαντικότερο, δεν παρουσίασαν τα συμπτώματα έλλειψης νικοτίνης που προαναφέραμε. Από τους 190 καπνιστές, που συμμετείχαν στην εργασία, οι 130 (68.4%) έκοψαν εύκολα το κάπνισμα για 1 έως 3 μήνες ενώ οι 83 (43.7%) παρέμειναν μη καπνιστές για περισσότερο από ένα χρόνο, όσο δηλαδή διήρκεσε η μελέτη.
Απαιτείται εγρήγορση για αρκετά μεγάλο διάστημα. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει κοινωνική αντικαπνιστική πολιτική .  Έτσι, οι δημόσιοι χώροι και οι χώροι εργασίας ωθούν μάλλον τους πολίτες να καπνίσουν παρά τους αποτρέπουν. Είναι γνωστό ότι η υποτροπή εξαρτάται από τις συνθήκες του περιβάλλοντος. Αν ζείτε σε ένα περιβάλλον ελεγχόμενο οι πιθανότητες να κρατηθείτε μακριά από το τσιγάρο είναι μεγάλες.  Ο βελονισμός μπορεί να σας στηρίξει και για να αποφύγετε την υποτροπή. Οι περισσότεροι ιατροί που εφαρμόζουν βελονισμό για απεξάρτηση από το κάπνισμα γνωρίζουν τις δυσκολίες και έχουν τη διάθεση και τον τρόπο να συνεργαστούν μαζί σας για τη διατήρηση του αποτελέσματος. Εκείνο που χρειάζεται είναι τηλεφωνική επικοινωνία, παρακολούθηση του αποτελέσματος και επανάληψη της θεραπευτικής αγωγής σε περίπτωση υποτροπής. Για τη διατήρηση ενός καλού αποτελέσματος χρειάζεται σταθερή απόφαση και ένα σταθερό και ισχυρό κίνητρο.
Τρόπος εφαρμογής του βελονισμού
Ο βελονισμός είναι απλός στην εφαρμογή του. Οι βελόνες που χρησιμοποιούνται είναι μιας χρήσεως. Τοποθετούνται σε ειδικά επιλεγμένα σημεία του σώματος, χωρίς πόνο. Για το κάπνισμα, τοποθετούνται 6-10 βελόνες στον λοβό του αυτιού, στο πρόσωπο και ίσως στα χέρια. Το πρωτόκολλο είναι συγκεκριμένο και αφορά μόνο το κάπνισμα. Δεν έχει καμία παρενέργεια. Οι βελόνες παραμένουν στη  θέση τους για διάστημα 15 - 20 λεπτών και στην συνέχεια αφαιρούνται. Το αποτέλεσμα εμφανίζεται σε 6 – 8 ώρες μετά τη θεραπεία. Την επομένη ημέρα ο καπνιστής θα αισθανθεί μειωμένη επιθυμία για κάπνισμα, δεν θα υπάρχουν τα συμπτώματα έλλειψης νικοτίνης, η επιθυμία, όταν υπάρχει, θα είναι ήπια, απόλυτα ελεγχόμενη και λιγότερο βασανιστική απ’ ότι συνήθως συμβαίνει, ενώ δεν θα υπάρχουν τα συμπτώματα ενός καπνιστή που κόβει το κάπνισμα. Παράλληλα θα εμφανιστούν κάποια συμπτώματα απέχθειας στον καπνό, τα οποία όσο περνά ο καιρός θα είναι πιο έντονα.  Το τελικό αποτέλεσμα είναι να μειωθεί η δική σας η συμμετοχή, η δική σας η προσπάθεια. Δεν θα χρειαστεί να πιεστείτε τόσο, όσο θα χρειαζόταν αν παλεύατε μόνος σας. Βέβαια, δεν είναι υποχρεωτικό τα πράγματα να πάνε καλά με την πρώτη φορά. Συχνά απαιτείται επανάληψη της αγωγής με βελονισμό και ίσως η χρήση ενός πολυπλοκότερου πρωτοκόλλου θεραπείας. Αυτό θα το αποφασίσει ο ιατρός που είναι υπεύθυνος για την αγωγή.  Η θεραπεία επαναλαμβάνεται σε δύο περιπτώσεις: α) αν υπάρχουν βασανιστικά συμπτώματα έλλειψης νικοτίνης και β) αν ο καπνιστής υποκύψει στην επιθυμία του και καπνίσει.
Αρκετοί ρωτούν αν μπορούν να καπνίζουν 3-5 τσιγάρα την ημέρα. Ρωτούν αν μπορούν να εξακολουθούν να καπνίζουν τα τσιγάρα εκείνα που πράγματι τους ευχαριστούν . Η απάντηση είναι όχι. Δυστυχώς, τα στοιχεία δείχνουν ότι δεν υπάρχει ούτε ένας καπνιστής στους εκατό (εκτός από το αρχικό ποσοστό 2%  των τυχερών που αναφέραμε) που να κατάφερε να μειώσει τον αριθμό των τσιγάρων στο μισό για περισσότερο από ένα μήνα.
Εξ άλλου, μελέτη της Mayo Clinic αναφέρει ότι τα επίπεδα των τοξινών στο σώμα δεν μειώνονται, όταν «σκληροί» καπνιστές ελαττώνουν στο μισό την ημερήσια κατανάλωση τσιγάρων.
Θυμηθείτε:
Ο βελονισμός είναι μια φυσική, μη φαρμακευτική ιατρική πράξη.
Μπορεί να εφαρμοστεί παράλληλα με οποιαδήποτε άλλη αγωγή.
Μπορεί να εφαρμοστεί και στους πέντε πρώτους μήνες εγκυμοσύνης.
Στηρίζει ψυχικά και σωματικά τον καπνιστή που θέλει να κόψει το κάπνισμα.
Μειώνει τα βασανιστικά συμπτώματα έλλειψης νικοτίνης.
Λέγοντας υπογλυκαιμία εννοούμε την παθολογική κατάσταση η οποία οφείλεται στην ελάττωση του σακχάρου του αίματος σε επίπεδα τέτοια που να προκαλούν κλινικές εκδηλώσεις δηλαδή συμπτώματα.
Όταν το επίπεδο του σακχάρου στο αίμα πέφτει κάτω από το φυσιολογικό, η λειτουργία του εγκεφάλου επηρεάζεται αμέσως. Η κατάσταση αυτή είναι γνωστή ως υπογλυκαιμία και συνήθως εμφανίζεται σε άτομα που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη. Μπορεί επίσης να εκδηλωθεί, σπανιότερα, ύστερα από ιδιαίτερα έντονη μέθη, εξάντληση λόγω ζέστης και υποθερμία ή να έπεται μιας επιληπτικής κρίσης.
Η υπογλυκαιμία δεν είναι πάθηση αλλά μία παθολογική κατάσταση που συνοδεύει ποικίλες παθήσεις από τις πιο καλοήθεις (π.χ. υπογλυκαιμία της νηστείας) μέχρι τις πιο κακοήθεις (π.χ. διάφοροι κακοήθεις όγκοι που εκκρίνουν ουσίες που προκαλούν υπογλυκαιμία). Στην καθημερινή όμως πράξη η υπογλυκαιμία, στη συντριπτική της πλειοψηφία παρουσιάζεται σε άτομα που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη και τα οποία είτε κάνουν υπέρβαση της δόσεως της λαμβανόμενης ινσουλίνης ή των αντιδιαβητικών δισκίων είτε σε καθυστέρηση της λήψεως γεύματος είτε σε έντονη και ασυνήθιστη σωματική άσκηση. Εκτός όμως από αυτή την αιτία υπάρχουν και άλλες οι οποίες όμως είναι σπανιότερες.
Γενικά η υπογλυκαιμία μπορούμε να πούμε ότι προκαλείται από δύο βασικούς μηχανισμούς ήτοι:
α) της μειωμένης παροχής γλυκόζης στο αίμα και
β) της αυξημένης απομάκρυνσης της γλυκόζης από το αίμα λόγω αυξημένης
Πηγή: madata.gr

Τι πρέπει να κάνω σε περίπτωση υπογλυκαιμίας;

Λέγοντας υπογλυκαιμία εννοούμε την παθολογική κατάσταση η οποία οφείλεται στην ελάττωση του σακχάρου του αίματος σε επίπεδα τέτοια που να προκαλούν κλινικές εκδηλώσεις δηλαδή συμπτώματα.
Όταν το επίπεδο του σακχάρου στο αίμα πέφτει κάτω από το φυσιολογικό, η λειτουργία του εγκεφάλου επηρεάζεται αμέσως. Η κατάσταση αυτή είναι γνωστή ως υπογλυκαιμία και συνήθως εμφανίζεται σε άτομα που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη. Μπορεί επίσης να εκδηλωθεί, σπανιότερα, ύστερα από ιδιαίτερα έντονη μέθη, εξάντληση λόγω ζέστης και υποθερμία ή να έπεται μιας επιληπτικής κρίσης.
Η υπογλυκαιμία δεν είναι πάθηση αλλά μία παθολογική κατάσταση που συνοδεύει ποικίλες παθήσεις από τις πιο καλοήθεις (π.χ. υπογλυκαιμία της νηστείας) μέχρι τις πιο κακοήθεις (π.χ. διάφοροι κακοήθεις όγκοι που εκκρίνουν ουσίες που προκαλούν υπογλυκαιμία). Στην καθημερινή όμως πράξη η υπογλυκαιμία, στη συντριπτική της πλειοψηφία παρουσιάζεται σε άτομα που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη και τα οποία είτε κάνουν υπέρβαση της δόσεως της λαμβανόμενης ινσουλίνης ή των αντιδιαβητικών δισκίων είτε σε καθυστέρηση της λήψεως γεύματος είτε σε έντονη και ασυνήθιστη σωματική άσκηση. Εκτός όμως από αυτή την αιτία υπάρχουν και άλλες οι οποίες όμως είναι σπανιότερες.
Γενικά η υπογλυκαιμία μπορούμε να πούμε ότι προκαλείται από δύο βασικούς μηχανισμούς ήτοι:
α) της μειωμένης παροχής γλυκόζης στο αίμα και
β) της αυξημένης απομάκρυνσης της γλυκόζης από το αίμα λόγω αυξημένης
Πηγή: madata.gr

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Από τον ψυχολόγο, ψυχοθεραπευτή κύριο Δημήτρη Κατσαρό.
Η απιστία έχει να κάνει με μια βαθιά πεποίθηση ότι μας έχουν επιλέξει ότι είμαστε οι καλύτεροι για τον συγκεκριμένο άνθρωπο και δεν είμαστε διατεθειμένοι να σκεφτούμε ότι ίσως μπορεί απλά σε μια σχέση μπορεί να βολεύουμε κάποιες συγκεκριμένες καταστάσεις , κανείς δεν το σκέφτεται αυτό για τον εαυτό του. Είναι καλό να έχουμε αυτοεκτίμηση αλλά το να είναι κανείς τόσο σίγουρος για τον εαυτό του και να μην κοιτά ενδεχόμενα λάθη που μπορεί να κάνει στη σχέση, αυτό είναι το άλλο άκρο.
Ο ναρκισσισμός μας, είναι αυτός που καμιά φορά μας τυφλώνει, πιστεύουμε ότι είμαστε οι μοναδικοί και δενκαταλαβαίνουμε τα σημάδια και κάποια στιγμή ξαφνικά, πέφτουμε από τα σύννεφα. Αυτές οι πεποιθήσεις έχουν εξ’ ορισμού μια αφέλεια μέσα τους. Πρέπει να είμαστε ενεργητικοί και να διεκδικούμε καθημερινά, όχι με την έννοια να ζηλεύουμε. Να κάνουμε πράγματα για να την ανανεώνουμε τη σχέση μας, να υπάρχει μια ζωντάνια μπορεί να ακούγεται αόριστο και ευρύ αλλά είναι τόσο ουσιαστικό για μια σχέση…
Η συνήθεια μέσα στη σχέση είναι νεκρόφιλη. Σημαίνει με μαθηματική ακρίβεια το τέλος μιας σχέσης.
Όταν ένα τρίτο πρόσωπο έρχεται μέσα στην σχέση αυτό  έχει να κάνει και με το άτομο που απατά και με τον σύντροφό του. Υπάρχει ένα τυφλό σημείο μέσα στη σχέση το οποίο δεν μπορούμε να ξέρουμε από την αρχή σε ποιον ανήκει: Είναι κάποιος από τους δυο που δεν ακούει; Είναι κάποιος στη σχέση που δεν μιλάει; Το τυφλό σημείο υπάρχει και πρέπει να εκφραστεί. Και μπορεί να εκφραστεί και με την απιστία.
Νιώθει κάποιος ότι μπορεί να θέλει λίγο χρόνο δικό του, νιώθει μέσα του την ανάγκη για λίγη ανεξαρτησία και το κρατά κρυφό από τη σχέση αντί να το εκφράσει. Έτσι λοιπόν αφήνουμε την ανασφάλειά μας να υπερισχύσει της επικοινωνίας. Και τότε αυτή η συμπεριφορά η κρυφή μπορεί να οδηγήσει σε απιστία.
Πώς ξεπερνάμε την απιστία
Ο καλύτερος τρόπος είναι να την αποδεχτούμε. Έγινε και πρέπει να πιστέψουμε στα λεγόμενα του άλλου ότι δεν θα συμβεί ξανά. Κοιτάξτε τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί αυτή η μέθοδος: Ακόμα και αν ένας άπιστος άνδρας λέει ψέματα, το να του δείξεις ότι τον πιστεύεις αλλάζει τη θεώρησή του για εσένα. Σε βλέπει σαν ένα αγνό άνθρωπο, που τον ακούς και τον εμπιστεύεσαι. Ένας αγνός άνθρωπος είναι πάντα πιο ελκυστικός και είναι πολύ πιθανόν να μεταμελήσει όταν βλέπει αγνές προθέσεις από το έτερόν του ήμισυ.  Η εμπιστοσύνη σε αυτά που λέει ο άλλος είναι ένα πολύ μεγάλο «όπλο». Αν είμαστε βέβαιοι ότι το περιστατικό απιστίας ξανασυνέβη και κλονιστεί και πάλι η εμπιστοσύνη μας, τότε παραθέτουμε με ψυχραιμία τα επιχειρήματά μας από τη στιγμή που οι ίδιοι επιθυμούμε να βρούμε λύση: «Κοίταξε να δεις, θέλω να σε πιστέψω αλλά ξέρω ότι συνέβη αυτό. Μπορείς να με βοηθήσεις για να μην είμαι δύσπιστος;
Θεωρήστε πάντα το πρόβλημα της απιστίας σαν να βρίσκεται πάντα κάπου στη μέση. Πρέπει να κάνετε και εσείς και ο σύντροφός σας ένα βήμα για να έρθετε πιο κοντά.
Πηγή: boro.gr


Υπάρχουν τρόποι να προλάβεις την απιστία;

Από τον ψυχολόγο, ψυχοθεραπευτή κύριο Δημήτρη Κατσαρό.
Η απιστία έχει να κάνει με μια βαθιά πεποίθηση ότι μας έχουν επιλέξει ότι είμαστε οι καλύτεροι για τον συγκεκριμένο άνθρωπο και δεν είμαστε διατεθειμένοι να σκεφτούμε ότι ίσως μπορεί απλά σε μια σχέση μπορεί να βολεύουμε κάποιες συγκεκριμένες καταστάσεις , κανείς δεν το σκέφτεται αυτό για τον εαυτό του. Είναι καλό να έχουμε αυτοεκτίμηση αλλά το να είναι κανείς τόσο σίγουρος για τον εαυτό του και να μην κοιτά ενδεχόμενα λάθη που μπορεί να κάνει στη σχέση, αυτό είναι το άλλο άκρο.
Ο ναρκισσισμός μας, είναι αυτός που καμιά φορά μας τυφλώνει, πιστεύουμε ότι είμαστε οι μοναδικοί και δενκαταλαβαίνουμε τα σημάδια και κάποια στιγμή ξαφνικά, πέφτουμε από τα σύννεφα. Αυτές οι πεποιθήσεις έχουν εξ’ ορισμού μια αφέλεια μέσα τους. Πρέπει να είμαστε ενεργητικοί και να διεκδικούμε καθημερινά, όχι με την έννοια να ζηλεύουμε. Να κάνουμε πράγματα για να την ανανεώνουμε τη σχέση μας, να υπάρχει μια ζωντάνια μπορεί να ακούγεται αόριστο και ευρύ αλλά είναι τόσο ουσιαστικό για μια σχέση…
Η συνήθεια μέσα στη σχέση είναι νεκρόφιλη. Σημαίνει με μαθηματική ακρίβεια το τέλος μιας σχέσης.
Όταν ένα τρίτο πρόσωπο έρχεται μέσα στην σχέση αυτό  έχει να κάνει και με το άτομο που απατά και με τον σύντροφό του. Υπάρχει ένα τυφλό σημείο μέσα στη σχέση το οποίο δεν μπορούμε να ξέρουμε από την αρχή σε ποιον ανήκει: Είναι κάποιος από τους δυο που δεν ακούει; Είναι κάποιος στη σχέση που δεν μιλάει; Το τυφλό σημείο υπάρχει και πρέπει να εκφραστεί. Και μπορεί να εκφραστεί και με την απιστία.
Νιώθει κάποιος ότι μπορεί να θέλει λίγο χρόνο δικό του, νιώθει μέσα του την ανάγκη για λίγη ανεξαρτησία και το κρατά κρυφό από τη σχέση αντί να το εκφράσει. Έτσι λοιπόν αφήνουμε την ανασφάλειά μας να υπερισχύσει της επικοινωνίας. Και τότε αυτή η συμπεριφορά η κρυφή μπορεί να οδηγήσει σε απιστία.
Πώς ξεπερνάμε την απιστία
Ο καλύτερος τρόπος είναι να την αποδεχτούμε. Έγινε και πρέπει να πιστέψουμε στα λεγόμενα του άλλου ότι δεν θα συμβεί ξανά. Κοιτάξτε τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί αυτή η μέθοδος: Ακόμα και αν ένας άπιστος άνδρας λέει ψέματα, το να του δείξεις ότι τον πιστεύεις αλλάζει τη θεώρησή του για εσένα. Σε βλέπει σαν ένα αγνό άνθρωπο, που τον ακούς και τον εμπιστεύεσαι. Ένας αγνός άνθρωπος είναι πάντα πιο ελκυστικός και είναι πολύ πιθανόν να μεταμελήσει όταν βλέπει αγνές προθέσεις από το έτερόν του ήμισυ.  Η εμπιστοσύνη σε αυτά που λέει ο άλλος είναι ένα πολύ μεγάλο «όπλο». Αν είμαστε βέβαιοι ότι το περιστατικό απιστίας ξανασυνέβη και κλονιστεί και πάλι η εμπιστοσύνη μας, τότε παραθέτουμε με ψυχραιμία τα επιχειρήματά μας από τη στιγμή που οι ίδιοι επιθυμούμε να βρούμε λύση: «Κοίταξε να δεις, θέλω να σε πιστέψω αλλά ξέρω ότι συνέβη αυτό. Μπορείς να με βοηθήσεις για να μην είμαι δύσπιστος;
Θεωρήστε πάντα το πρόβλημα της απιστίας σαν να βρίσκεται πάντα κάπου στη μέση. Πρέπει να κάνετε και εσείς και ο σύντροφός σας ένα βήμα για να έρθετε πιο κοντά.
Πηγή: boro.gr


Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Αν ο διακαή σας πόθος είναι αποκτήσετε πάση θυσία ένα μωράκι και κατά προτίμηση αγοράκι τότε σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να ακολουθήσετε κάποιους βασικούς κανόνες για να έχετε το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Οι ειδικοί αλλά και μαίες αποκαλύπτουν τα μυστικά που κρύβονται στη διατροφή, τη στάση που πρέπει να επιλέγετε όταν κάνετε σεξ, αλλά και τον χρόνο.
καταναλώστε περισσότερες θερμίδες
Μελέτη που διεξήχθη από ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Exeter στο Ηνωμένο Βασίλειο απέδειξε  ότι αυξάνοντας την πρόσληψη θερμίδων θα επιτύχετετε το στόχο σας. 
Στο πλαίσιο αυτό συστήνουν την κατανάλωση δημητριακών, μαζί με τις μπανάνες.Επίσης προτρέπουν τους υποψήφιους μπαμπάδες να τρώνε ψάρια,  λαχανικά και άλλες τροφές πλούσιες σε ενέργεια.''Άν ακολουθήσετε αυτη τηντακτική μπορεί  να οδηγήσει στην σύλληψη ενός αγοριού, "αποκαλύπτει ο Δρ Ava Cadell , θεραπεύτρια του σεξ. 
καφέ τουλάχιστον μισή ώρα πριν
Μια ή μισή ώρα μισή ώρα πριν την ερωτική επαφή πιείτε ένα φλιτζάνι καφέ  ή ένα μεγάλο ποτήρι σόδα!
Ο Δρ Shettles, συγγραφέας του ''Πώς να επιλέξετε το φύλο του μωρού σας΄΄πιστεύει ότι η κατανάλωση αυτών των ροφημάτων δίνουν μια επιπλέον ώθηση στο σπέρμα.
προσοχή στη θέση
Σύμφωνα με τους ειδικούς επιστήμονες « η όρθια στάση συνιστάται ιδιαίτερα σε ζευγάρια που ελπίζουν να συλλάβουν ένα αγόρι, λέει ο Stacy Rybchin ειδικός σεξολόγος.
Όπως επισημαίνει χαρακτηριστικά η στάση αυτή  επιτρέπει τη βαθύτερη διείσδυση και έτσι το σπέρμα μπορεί να βρεθεί πιο κοντά στον τράχηλο της μήτρας ώστε να γίνει η γονιμοποίηση.
οργασμός
Ο οργασμός στη γυναίκα αλλάζει το pH του κόλπου  ευνοώντας έτσι το περιβάλλον για να επέλθει η γονιμοποίηση.
 περιμένετε μέχρι την ωορρηξία
Είτε το πιστεύετε είτε όχι η  ημέρα που θα έχετε σεξουαλική επαφή μπορεί  δυνητικά να επηρεάσει το φύλο του παιδιού σας. Για να αυξήσετε τις πιθανότητές σας για ένα αγόρι, μια έμπειρη νοσοκόμα και μαία η Carmen Kosicek , RN, MSN, συμβουλεύει την  αποφυγή σεξουαλικής επαφής τουλάχιστον τέσσερις ή πέντε  πριν την ωορρηξία.
Για το λόγο αυτό συνιστά να υπολογίζετε τις ημέρες και να μπαίνετε στο παιχνίδι αμέσως μετά.
Πηγή: iatropedia.gr


Πως θα συλλάβετε αγόρι! Όλες οι τεχνικές

Αν ο διακαή σας πόθος είναι αποκτήσετε πάση θυσία ένα μωράκι και κατά προτίμηση αγοράκι τότε σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να ακολουθήσετε κάποιους βασικούς κανόνες για να έχετε το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Οι ειδικοί αλλά και μαίες αποκαλύπτουν τα μυστικά που κρύβονται στη διατροφή, τη στάση που πρέπει να επιλέγετε όταν κάνετε σεξ, αλλά και τον χρόνο.
καταναλώστε περισσότερες θερμίδες
Μελέτη που διεξήχθη από ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Exeter στο Ηνωμένο Βασίλειο απέδειξε  ότι αυξάνοντας την πρόσληψη θερμίδων θα επιτύχετετε το στόχο σας. 
Στο πλαίσιο αυτό συστήνουν την κατανάλωση δημητριακών, μαζί με τις μπανάνες.Επίσης προτρέπουν τους υποψήφιους μπαμπάδες να τρώνε ψάρια,  λαχανικά και άλλες τροφές πλούσιες σε ενέργεια.''Άν ακολουθήσετε αυτη τηντακτική μπορεί  να οδηγήσει στην σύλληψη ενός αγοριού, "αποκαλύπτει ο Δρ Ava Cadell , θεραπεύτρια του σεξ. 
καφέ τουλάχιστον μισή ώρα πριν
Μια ή μισή ώρα μισή ώρα πριν την ερωτική επαφή πιείτε ένα φλιτζάνι καφέ  ή ένα μεγάλο ποτήρι σόδα!
Ο Δρ Shettles, συγγραφέας του ''Πώς να επιλέξετε το φύλο του μωρού σας΄΄πιστεύει ότι η κατανάλωση αυτών των ροφημάτων δίνουν μια επιπλέον ώθηση στο σπέρμα.
προσοχή στη θέση
Σύμφωνα με τους ειδικούς επιστήμονες « η όρθια στάση συνιστάται ιδιαίτερα σε ζευγάρια που ελπίζουν να συλλάβουν ένα αγόρι, λέει ο Stacy Rybchin ειδικός σεξολόγος.
Όπως επισημαίνει χαρακτηριστικά η στάση αυτή  επιτρέπει τη βαθύτερη διείσδυση και έτσι το σπέρμα μπορεί να βρεθεί πιο κοντά στον τράχηλο της μήτρας ώστε να γίνει η γονιμοποίηση.
οργασμός
Ο οργασμός στη γυναίκα αλλάζει το pH του κόλπου  ευνοώντας έτσι το περιβάλλον για να επέλθει η γονιμοποίηση.
 περιμένετε μέχρι την ωορρηξία
Είτε το πιστεύετε είτε όχι η  ημέρα που θα έχετε σεξουαλική επαφή μπορεί  δυνητικά να επηρεάσει το φύλο του παιδιού σας. Για να αυξήσετε τις πιθανότητές σας για ένα αγόρι, μια έμπειρη νοσοκόμα και μαία η Carmen Kosicek , RN, MSN, συμβουλεύει την  αποφυγή σεξουαλικής επαφής τουλάχιστον τέσσερις ή πέντε  πριν την ωορρηξία.
Για το λόγο αυτό συνιστά να υπολογίζετε τις ημέρες και να μπαίνετε στο παιχνίδι αμέσως μετά.
Πηγή: iatropedia.gr


Άγις Γραφάκος Δερματολόγος-Αφροδισιολόγος
Αισθητική Δερματολογία-Δερματοχειρ/κή. 
Είναι ίσως από τα πιο συνηθισμένα αισθητικά προβλήματα του δέρματος και εντούτοις οι περισσότεροι χρησιμοποιούμε λάθος όρο για να το περιγράψουμε: ο κοινώς χρησιμοποιούμενος όρος ραγάδες στην πραγματικότητα αντιστοιχεί στον επιστημονικό όρο ραβδώσεις του δέρματος. Αντίθετα η ραγάδα είναι μια κοινή και ιδιαίτερα επώδυνη κατάσταση που συνήθως παρουσιάζεται στον πρωκτό και δεν θα μας απασχολήσει σήμερα.
Τι είναι οι ραβδώσεις του δέρματος;
Οι ραβδώσεις ουσιαστικά είναι ένα είδος ατροφικής ουλής του δέρματος, με καταστροφή της φυσιολογικής αρχιτεκτονικής του συνδετικού ιστού στο χόριο, τη βαθύτερη στιβάδα του δέρματος, κάτω από την επιδερμίδα. Απότομες μεταβολές της τάσης που ασκείται στο δέρμα, όπως συμβαίνει κυρίως στην εγκυμοσύνη ιδιαίτερα από το 2ο τρίμηνο και μετά, στην εφηβεία με την γρήγορη ανάπτυξη και τη αύξηση του ύψους και στις μεγάλες μεταβολές του σωματικού βάρους, έχουν σαν αποτέλεσμα να μην μπορεί να ακολουθήσει το δέρμα τις αλλαγές των υποκείμενων ιστών και να ‘ανοίγει’. Αυτό δίνει ένα αίσθημα κενού στην ψηλάφηση κατά μήκος των ραβδώσεων και μια λεπτή, ρυτιδωμένη και διαφορετικού χρώματος επιφάνεια, ερυθρή-ροζ αρχικά από την τοπική υπεραιμία, λευκή στη συνέχεια από την ατροφία που έχει εγκατασταθεί.
Η κληρονομικότητα που εκφράζεται στην ελαστικότητα του δέρματος φαίνεται πως παίζει σημαντικό ρόλο για το αν θα εμφανιστούν ραβδώσεις, ενώ και οι γυναικείες ορμόνες (οιστρογόνα) που είναι ιδιαίτερα αυξημένα στην εγκυμοσύνη επιβαρύνουν την κατάσταση. Η περίσσεια κορτιζόνης, είτε από ενδογενή υπερπαραγωγή λόγω νόσου Cushing, είτε από εξωγενή χορήγηση συστηματικά ή τοπικά με κρέμες μπορεί να προκαλέσει την εμφάνιση ραβδώσεων, ακόμα και σε σπάνιες σε άλλες περιπτώσεις περιοχές του δέρματος, όπως το πρόσωπο. Ειδικά για τις κρέμες κορτιζόνης, το κοινό πρέπει να τις χρησιμοποιεί με προσοχή και να εφαρμόζει σκευάσματα της μικρότερης ισχύος και για το λιγότερο δυνατόν χρονικό διάστημα, ανάλογα βέβαια με την πάθηση, την περιοχή του δέρματος και τις οδηγίες του δερματολόγου.
Πώς μπορούμε να τις προλάβουμε; 
Καταλαβαίνουμε ότι η δυνατότητα να αλλάξουμε τη γενετικά καθορισμένη ελαστικότητα του δέρματος είναι δύσκολη. Μπορούμε όμως να προτείνουμε τρόπους που βελτιώνουν την αντοχή του δέρματος, ώστε να προσαρμοστεί καλύτερα στην αυξημένη τάση. Η καλή ενυδάτωση τόσο με την πρόσληψη αρκετού νερού καθημερινά όσο κυρίως με την εφαρμογή ειδικών σκευασμάτων που κάνουν πιο ανθεκτικό το δίκτυο ελαστίνης και κολλαγόνου του χορίου μπορεί να περιορίσει την έκταση των ραβδώσεων. Τα προϊόντα αυτά πρέπει να είναι εγκεκριμένα και ασφαλή ιδιαίτερα για την περίοδο της κύησης, ώστε να μην απορροφώνται από τον οργανισμό και να μην επηρεάσουν την ανάπτυξη του εμβρύου.
Οι ραβδώσεις δημιουργήθηκαν-τι κάνουμε τώρα;
Το θέμα που απασχολεί τον περισσότερο κόσμο είναι τι γίνεται αν παρά τα προληπτικά μέτρα οι ραβδώσεις δημιουργηθούν τελικά. Αυτό που πρέπει να τονιστεί είναι ότι όσο πιο νωρίς αρχίσει η αντιμετώπισή τους τόσο καλύτερα θα είναι τα αποτελέσματα. Επίσης πρέπει από την αρχή να ξεκαθαριστεί ότι είναι πρακτικά αδύνατο να επιστρέψει το δέρμα στην ποιότητα που είχε στο παρελθόν, μπορούμε όμως να το βελτιώσουμε σημαντικά, τόσο στην εμφάνιση όσο και στην υφή.
Όλες οι μέθοδοι αντιμετώπισης των ραβδώσεων στοχεύουν στην δημιουργία νέου συνδετικού ιστού με υγιή δομή που να μοιάζει με αυτή του φυσιολογικού δέρματος. Συνήθως διεγείρουμε κατά διαστήματα την αιμάτωση της περιοχής των ραβδώσεων και προκαλούμε ήπιο τραυματισμό του χορίου ώστε να κινητοποιηθούν οι ινοβλάστες, τα κύτταρα που παράγουν το κολλαγόνο και την ελαστίνη και να δημιουργήσουν νέο δίκτυο συνδετικού ιστού. Αυτή η διέγερση μπορεί να γίνει με συσκευές ακτινοβολίας, όπως τα IPL, οι ραδιοσυχνότητες ή ορισμένοι τύποιlasers. Ειδικά από τα τελευταία, μια νεότερη γενιά lasers, με την μέθοδο της κλασματικής φωτοθερμόλυσης επιτυγχάνουν την ομοιόμορφη κινητοποίηση των ινοβλαστών με αποτέλεσμα την μείωση του εύρους των ραβδώσεων και του ‘κενού΄ που δίνουν στην ψηλάφηση, ενώ παράλληλα μειώνουν τη χρωματική αντίθεση και τη χαλάρωση όλης της περιοχής. Κύριος εκπρόσωπος αυτής της μορφής laser είναι το fractional Er:glasslaser στα 1550nm , με αντιπροσωπευτικά μηχανήματα από διάφορες εταιρείες. Φυσικά όπως έχουμε τονίσει πρέπει πάντα να ρωτάτε το είδος του μηχανήματος που σας προτείνουν, τον αριθμό συνεδριών, τις πιθανές αντενδείξεις και τις ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορεί να προκαλεί.
Μετά την αρχική διέγερση με κάποια πηγή φωτός, συστήνουμε την ενίσχυση της αναπλαστικής δράσης με κάποια ειδική κρέμα στην οποία προσθέτουμε την κατάλληλη ποσότητα τρετινοίνης, φαρμακευτικής ουσίας που αποδεδειγμένα διεγείρει την παραγωγή κολλαγόνου. Η χρήση των τοπικών σκευασμάτων πρέπει να είναι καθημερινή και παρατεταμένη για να έχουν ένα καλό αισθητικά αποτέλεσμα , πάντα όμως με την καθοδήγηση και την επίβλεψη από δερματολόγο που θα μπορεί να αξιολογήσει την επιθυμητή βελτίωση αλλά και να αντιμετωπίσει σωστά τις σπάνιες ανεπιθύμητες ενέργειες.


Ραγάδες ή ραβδώσεις μπορούν να αντιμετωπισθούν

Άγις Γραφάκος Δερματολόγος-Αφροδισιολόγος
Αισθητική Δερματολογία-Δερματοχειρ/κή. 
Είναι ίσως από τα πιο συνηθισμένα αισθητικά προβλήματα του δέρματος και εντούτοις οι περισσότεροι χρησιμοποιούμε λάθος όρο για να το περιγράψουμε: ο κοινώς χρησιμοποιούμενος όρος ραγάδες στην πραγματικότητα αντιστοιχεί στον επιστημονικό όρο ραβδώσεις του δέρματος. Αντίθετα η ραγάδα είναι μια κοινή και ιδιαίτερα επώδυνη κατάσταση που συνήθως παρουσιάζεται στον πρωκτό και δεν θα μας απασχολήσει σήμερα.
Τι είναι οι ραβδώσεις του δέρματος;
Οι ραβδώσεις ουσιαστικά είναι ένα είδος ατροφικής ουλής του δέρματος, με καταστροφή της φυσιολογικής αρχιτεκτονικής του συνδετικού ιστού στο χόριο, τη βαθύτερη στιβάδα του δέρματος, κάτω από την επιδερμίδα. Απότομες μεταβολές της τάσης που ασκείται στο δέρμα, όπως συμβαίνει κυρίως στην εγκυμοσύνη ιδιαίτερα από το 2ο τρίμηνο και μετά, στην εφηβεία με την γρήγορη ανάπτυξη και τη αύξηση του ύψους και στις μεγάλες μεταβολές του σωματικού βάρους, έχουν σαν αποτέλεσμα να μην μπορεί να ακολουθήσει το δέρμα τις αλλαγές των υποκείμενων ιστών και να ‘ανοίγει’. Αυτό δίνει ένα αίσθημα κενού στην ψηλάφηση κατά μήκος των ραβδώσεων και μια λεπτή, ρυτιδωμένη και διαφορετικού χρώματος επιφάνεια, ερυθρή-ροζ αρχικά από την τοπική υπεραιμία, λευκή στη συνέχεια από την ατροφία που έχει εγκατασταθεί.
Η κληρονομικότητα που εκφράζεται στην ελαστικότητα του δέρματος φαίνεται πως παίζει σημαντικό ρόλο για το αν θα εμφανιστούν ραβδώσεις, ενώ και οι γυναικείες ορμόνες (οιστρογόνα) που είναι ιδιαίτερα αυξημένα στην εγκυμοσύνη επιβαρύνουν την κατάσταση. Η περίσσεια κορτιζόνης, είτε από ενδογενή υπερπαραγωγή λόγω νόσου Cushing, είτε από εξωγενή χορήγηση συστηματικά ή τοπικά με κρέμες μπορεί να προκαλέσει την εμφάνιση ραβδώσεων, ακόμα και σε σπάνιες σε άλλες περιπτώσεις περιοχές του δέρματος, όπως το πρόσωπο. Ειδικά για τις κρέμες κορτιζόνης, το κοινό πρέπει να τις χρησιμοποιεί με προσοχή και να εφαρμόζει σκευάσματα της μικρότερης ισχύος και για το λιγότερο δυνατόν χρονικό διάστημα, ανάλογα βέβαια με την πάθηση, την περιοχή του δέρματος και τις οδηγίες του δερματολόγου.
Πώς μπορούμε να τις προλάβουμε; 
Καταλαβαίνουμε ότι η δυνατότητα να αλλάξουμε τη γενετικά καθορισμένη ελαστικότητα του δέρματος είναι δύσκολη. Μπορούμε όμως να προτείνουμε τρόπους που βελτιώνουν την αντοχή του δέρματος, ώστε να προσαρμοστεί καλύτερα στην αυξημένη τάση. Η καλή ενυδάτωση τόσο με την πρόσληψη αρκετού νερού καθημερινά όσο κυρίως με την εφαρμογή ειδικών σκευασμάτων που κάνουν πιο ανθεκτικό το δίκτυο ελαστίνης και κολλαγόνου του χορίου μπορεί να περιορίσει την έκταση των ραβδώσεων. Τα προϊόντα αυτά πρέπει να είναι εγκεκριμένα και ασφαλή ιδιαίτερα για την περίοδο της κύησης, ώστε να μην απορροφώνται από τον οργανισμό και να μην επηρεάσουν την ανάπτυξη του εμβρύου.
Οι ραβδώσεις δημιουργήθηκαν-τι κάνουμε τώρα;
Το θέμα που απασχολεί τον περισσότερο κόσμο είναι τι γίνεται αν παρά τα προληπτικά μέτρα οι ραβδώσεις δημιουργηθούν τελικά. Αυτό που πρέπει να τονιστεί είναι ότι όσο πιο νωρίς αρχίσει η αντιμετώπισή τους τόσο καλύτερα θα είναι τα αποτελέσματα. Επίσης πρέπει από την αρχή να ξεκαθαριστεί ότι είναι πρακτικά αδύνατο να επιστρέψει το δέρμα στην ποιότητα που είχε στο παρελθόν, μπορούμε όμως να το βελτιώσουμε σημαντικά, τόσο στην εμφάνιση όσο και στην υφή.
Όλες οι μέθοδοι αντιμετώπισης των ραβδώσεων στοχεύουν στην δημιουργία νέου συνδετικού ιστού με υγιή δομή που να μοιάζει με αυτή του φυσιολογικού δέρματος. Συνήθως διεγείρουμε κατά διαστήματα την αιμάτωση της περιοχής των ραβδώσεων και προκαλούμε ήπιο τραυματισμό του χορίου ώστε να κινητοποιηθούν οι ινοβλάστες, τα κύτταρα που παράγουν το κολλαγόνο και την ελαστίνη και να δημιουργήσουν νέο δίκτυο συνδετικού ιστού. Αυτή η διέγερση μπορεί να γίνει με συσκευές ακτινοβολίας, όπως τα IPL, οι ραδιοσυχνότητες ή ορισμένοι τύποιlasers. Ειδικά από τα τελευταία, μια νεότερη γενιά lasers, με την μέθοδο της κλασματικής φωτοθερμόλυσης επιτυγχάνουν την ομοιόμορφη κινητοποίηση των ινοβλαστών με αποτέλεσμα την μείωση του εύρους των ραβδώσεων και του ‘κενού΄ που δίνουν στην ψηλάφηση, ενώ παράλληλα μειώνουν τη χρωματική αντίθεση και τη χαλάρωση όλης της περιοχής. Κύριος εκπρόσωπος αυτής της μορφής laser είναι το fractional Er:glasslaser στα 1550nm , με αντιπροσωπευτικά μηχανήματα από διάφορες εταιρείες. Φυσικά όπως έχουμε τονίσει πρέπει πάντα να ρωτάτε το είδος του μηχανήματος που σας προτείνουν, τον αριθμό συνεδριών, τις πιθανές αντενδείξεις και τις ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορεί να προκαλεί.
Μετά την αρχική διέγερση με κάποια πηγή φωτός, συστήνουμε την ενίσχυση της αναπλαστικής δράσης με κάποια ειδική κρέμα στην οποία προσθέτουμε την κατάλληλη ποσότητα τρετινοίνης, φαρμακευτικής ουσίας που αποδεδειγμένα διεγείρει την παραγωγή κολλαγόνου. Η χρήση των τοπικών σκευασμάτων πρέπει να είναι καθημερινή και παρατεταμένη για να έχουν ένα καλό αισθητικά αποτέλεσμα , πάντα όμως με την καθοδήγηση και την επίβλεψη από δερματολόγο που θα μπορεί να αξιολογήσει την επιθυμητή βελτίωση αλλά και να αντιμετωπίσει σωστά τις σπάνιες ανεπιθύμητες ενέργειες.


Του Ανδρέα Κατσάμπα
Ομ. Καθηγητή Δερματολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, Διευθυντή Δερματολογικού Τμήματος ΥΓΕΙΑ.
 Η φαλάκρα ταλαιπωρεί πολλούς άνδρες και γυναίκες έστω και σε ψυχολογικό επίπεδο μόνο. Επειδή στις μέρες μας οι διαφημίσεις για εντυπωσιακά αποτελέσματα στο πρόβλημα αυξάνονται και πληθύνονται, είναι καλό να γνωρίζουμε τις πραγματικά αξιόπιστες -από ιατρικής πλευράς- λύσεις. Ποιες είναι, λοιπόν, αυτές και σε ποιες περιπτώσεις ενδείκνυνται;
Τα μαλλιά αποτελούν από αρχαιοτάτων χρόνων σημαντικό στοιχείο ομορφιάς για τις γυναίκες και σύμβολο ανδρείας και δύναμης για τους άνδρες, γι’ αυτό και η απώλειά τους, «η αλωπεκία», δημιουργεί έντονα ψυχολογικά προβλήματα σε κάθε ηλικίας άτομα. Η συνηθέστερη μορφή αλωπεκίας είναι η ανδρογενετική αλωπεκία (ΑΓΑ), γνωστή και ως φαλάκρα.
Λέγοντας ΑΓΑ εννοούμε την προοδευτική, ποσοτική και ποιοτική μείωση των τριχών της κεφαλής, που έχει ως αποτέλεσμα την αραίωση και τελικά την εξαφάνισή τους. Η ΑΓΑ προσβάλλει το 60% των ανδρών ηλικίας 50 ετών και άνω και το 35% των γυναικών μέχρι την ηλικία των 50 ετών. Πιστεύεται ότι η ανδρογενετική αλωπεκία είναι ένα πολυπαραγοντικό πολυγονιδιακό νόσημα, κληρονομούμενο, ιδιαίτερα στους άνδρες.
Οι παράγοντες που ευθύνονται για την εμφάνιση της ανδρογενετικής αλωπεκίας είναι τα ανδρογόνα και η κληρονομικότητα. Κύρια αιτία αποτελεί ο παθολογικός ενδοκυτταρικός μεταβολισμός των ανδρογόνων στους τριχικούς θυλάκους και του τριχωτού της κεφαλής σε γενετικά προδιατεθειμένα άτομα. Το ασθενές ανδρογόνο τεστοστερόνη με τη δράση ενός ειδικού ενζύμου της 5α-αναγωγάσης μετατρέπεται στο ισχυρό ανδρογόνο διυδροτεστοστερόνη, της οποίας η σύνδεση με τους υποδοχείς ανδρογόνων έπειτα από πολύπλοκους μηχανισμούς έχει ως αποτέλεσμα την ελάττωση παραγωγής τριχών. Τα επίπεδα των ανδρογόνων δεν είναι απαραίτητο να είναι αυξημένα. Μάλιστα, ο θύλακας της τρίχας είναι πιο ευαίσθητος όταν είναι φυσιολογικά τα ανδρογόνα.
Πώς εμφανίζεται
Η αραίωση των μαλλιών αρχίζει μετά τα 20-25 χρόνια και εξελίσσεται σταδιακά. Γίνεται, όμως, πιο έντονη κοντά στην κλιμακτήριο. Στην ηλικία αυτή οι άντρες που έχουν την προδιάθεση, μπορεί να φτάσουν σε σημείο πλήρους αλωπεκίας (φαλάκρας). Οι γυναίκες προστατεύονται από τα οιστρογόνα τους. Μπορεί όμως να έχουν μια αραίωση, που συχνά αποδεικνύεται πολύ σημαντική.
Η διάχυτη ανδρογενετική αλωπεκία στις γυναίκες έχει διαφορετικό κλινικό τύπο: παρατηρείται αραίωση στην κορυφή της κεφαλής, ενώ η περιφέρεια παραμένει άθικτη. Άλλοι παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν τη διάχυτη ανδρογενετική αλωπεκία, σε μικρό βαθμό όμως, είναι το άγχος και η λοχεία.
Υπάρχει και η αλωπεκία που εμφανίζεται μετά τον τοκετό. Επειδή ο οργανισμός της γυναίκας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης… πλημμυρίζει από οιστρογόνα, δεν έχει πρόβλημα τριχόπτωσης. Όμως, τον τέταρτο μήνα μετά τον τοκετό παρατηρείται μια μεγάλη πτώση των τριχών, που ευτυχώς διαρκεί λίγους μήνες.
Ειδικότερα όσον αφορά τις γυναίκες με ΑΓΑ, ένα μικρό ποσοστό παρουσιάζει αυξημένες τιμές ανδρογόνων ως αποτέλεσμα ενδοκρινοπάθειας, όπως πολυκυστικές ωοθήκες, συγγενής υπερπλασία επινε-φριδίων και μείωση των οιστρογόνων μετά την εμμηνόπαυση. Εργαστηριακός έλεγχος ορμονών στην ΑΓΑ γίνεται μόνο σε γυναίκες, κυρίως όταν η ΑΓΑ συνοδεύεται από διαταραχές εμμήνου ρύσης και δασυτριχισμό. Επίσης καλό είναι να ελέγχεται η λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα και η τυχόν ύπαρξη σιδηροπενικής αναιμίας.
Αντικειμενική εκτίμηση του βαθμού της ανδρογενετικής αλωπεκίας γίνεται με ειδικές μεθόδους όπως το τριχοριζόγραμμα, το οποίο ελέγχει την αναλογία υγιών τριχών και αδύναμων τριχών και επίσης εκτιμά την πορεία της θεραπείας, το φωτοτριχοριζόγραμμα, η ανάλυση εικόνας τριχών με ηλεκτρονικό υπολογιστή και η μέτρηση βάρους τριχών.
Η αντιμετώπιση
Οι προοπτικές για τη θεραπευτική αντιμετώπιση της ΑΓΑ τόσο για τις γυναίκες όσο και για τους άνδρες έχουν βελτιωθεί τα τελευταία χρόνια. Η θεραπεία περιλαμβάνει τοπικά ή συστηματικά χορηγούμενα φάρμακα ή και τα δύο:
- Όσον αφορά στις γυναίκες, η συστηματική αγωγή στοχεύει στην καταστολή έκκρισης ανδρογόνων από τα επινεφρίδια ή τις ωοθήκες και στον ανταγωνισμό-αποκλεισμό των ανδρογόνων στο επίπεδο του τριχικού θυλάκου. Συγκεκριμένα μπορούν να χορηγηθούν αντισυλληπτικά, οξική κυπροτερόνη, κορτικοειδή, σπιρονολακτόνη, φλουταμίδη. Τοπικά εφαρμόζονται αντιανδρογόνα, διαλύματα οιστραδιόλης και κορτικοειδών, διάλυμα μινοξιδίλης 2%-5% και διάλυμα τρετινοΐνης με μινοξιδίλη. Στις γυναίκες η τοπική χρήση διαλύματος μινοξιδίλης 2%-3%, είτε μόνη είτε σε συνδυασμό με συστηματική αγωγή, έχει δώσει αξιόλογα αποτελέσματα, χωρίς ανεπιθύμητες παρενέργειες, μειώνοντας την απώλεια τριχών, αυξάνοντας τον αριθμό τους και βελτιώνοντας την ποιότητά τους.
- Όσον αφορά στη συστηματική θεραπεία της ΑΓΑ στους άνδρες, τα τελευταία χρόνια μεγάλες ελπίδες έχουν εναποτεθεί στη χρησιμοποίηση αναστολέων της 5α-αναγωγάσης. Ένα τέτοιο φάρμακο είναι η φιναστερίδη (αναστολέας της 5α-αναγώγασης τύπου ΙΙ), η οποία χρησιμοποιείται σήμερα στη θεραπεία της υπερτροφίας του προστάτη. Η φιναστερίδη σε δόση 1 mg ημερησίως επιβραδύνει την εκφύλιση των τριχών, διεγείρει την ανάπτυξη νέων και βοηθά στη μετατροπή τους σε τελικές (ώριμες) τρίχες. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν παρατηρηθεί σε ποσοστό μόνο 0,5%-1%, είναι μείωση της libido, διαταραχές εκσπερμάτωσης και στυτική δυσλειτουργία και είναι αναστρέψιμες με τη διακοπή του φαρμάκου. Η φιναστερίδη δε χορηγείται σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας. Η χορήγησή της σε γυναίκες μετεμμηνοπαυσιακής ηλικίας δεν είχε αποτελέσματα στη θεραπεία της ΑΓΑ. Η τοπική θεραπεία στους άνδρες συνίσταται στην εφαρμογή διαλύματος μινοξιδίλης 5%, η οποία βελτιώνει το πρόβλημα κατά 40%-55% έπειτα από ένα χρόνο θεραπείας. Η χορήγηση επίσης βιταμινών, ιχνοστοιχείων και βασικών αμινοξέων δρα επικουρικά σε αρκετές περιπτώσεις.
Όταν η συστηματική ή η τοπική θεραπεία αποτυγχάνουν, η μεταμόσχευση και η προσθετική τριχών μπορεί να χρησιμοποιηθούν με καλά αποτελέσματα.
Προσοχή στα… θαύματα
Όλοι οι τρόποι θεραπείας που αναφέρθηκαν έχουν υποβληθεί σε αυστηρούς ελέγχους με κλινικές μελέτες οι οποίες αποδεικνύουν τη δράση τους. Στη αγορά βέβαια κυκλοφορούν πολλά προϊόντα και μέθοδοι που υπόσχονται «θαύματα». Οι ασθενείς πρέπει να απευθύνονται στο δερματολόγο τους ώστε να ενημερώνονται και να καθοδηγούνται σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια τέτοιων τρόπων θεραπείας πριν ξοδέψουν άδικα τα χρήματά τους.
Τα τελευταία χρόνια έχουν σημειωθεί σημαντικές εξελίξεις στη γνώση της βιολογίας του τριχικού θυλάκου και των διαταραχών του μεταβολισμού των ανδρογόνων στα κύτταρα των τριχικών θυλάκων. Αυτές οι εξελίξεις μας κάνουν αισιόδοξους να πιστεύουμε ότι θ’ αποτελέσουν τη βάση στο άμεσο μέλλον για την ανάπτυξη αποτελεσματικότερων φαρμάκων για τη θεραπεία της ανδρογενετικής αλωπεκίας, χαρίζοντας σε άνδρες και γυναίκες πυκνά και υγιή μαλλιά.
Η ζωή της τρίχας
Η διάρκεια ζωής της τρίχας είναι περίπου 4-5 χρόνια. Κάθε άνθρωπος χάνει καθημερινά γύρω στις 100-150 τρίχες, γεγονός απόλυτα φυσιολογικό. Αυτό που πρέπει να προκαλεί ανησυχία είναι ο ρυθμός της αντικατάστασης. Μια τρίχα πέφτει στο λούσιμο και όχι από το λούσιμο. Αν μια γυναίκα χάνει 100 τρίχες τη μέρα και λούζεται καθημερινά, η απώλεια αυτή θα γίνεται κατά τη διάρκεια του λουσίματος (700 την εβδομάδα). Αν τυχόν λούζεται μια φορά την εβδομάδα, θα τις χάνει όλες τότε. 


Τριχόπτωση και φαλάκρα: πως αντιμετωπίζεται σε άνδρες και γυναίκες;

Του Ανδρέα Κατσάμπα
Ομ. Καθηγητή Δερματολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, Διευθυντή Δερματολογικού Τμήματος ΥΓΕΙΑ.
 Η φαλάκρα ταλαιπωρεί πολλούς άνδρες και γυναίκες έστω και σε ψυχολογικό επίπεδο μόνο. Επειδή στις μέρες μας οι διαφημίσεις για εντυπωσιακά αποτελέσματα στο πρόβλημα αυξάνονται και πληθύνονται, είναι καλό να γνωρίζουμε τις πραγματικά αξιόπιστες -από ιατρικής πλευράς- λύσεις. Ποιες είναι, λοιπόν, αυτές και σε ποιες περιπτώσεις ενδείκνυνται;
Τα μαλλιά αποτελούν από αρχαιοτάτων χρόνων σημαντικό στοιχείο ομορφιάς για τις γυναίκες και σύμβολο ανδρείας και δύναμης για τους άνδρες, γι’ αυτό και η απώλειά τους, «η αλωπεκία», δημιουργεί έντονα ψυχολογικά προβλήματα σε κάθε ηλικίας άτομα. Η συνηθέστερη μορφή αλωπεκίας είναι η ανδρογενετική αλωπεκία (ΑΓΑ), γνωστή και ως φαλάκρα.
Λέγοντας ΑΓΑ εννοούμε την προοδευτική, ποσοτική και ποιοτική μείωση των τριχών της κεφαλής, που έχει ως αποτέλεσμα την αραίωση και τελικά την εξαφάνισή τους. Η ΑΓΑ προσβάλλει το 60% των ανδρών ηλικίας 50 ετών και άνω και το 35% των γυναικών μέχρι την ηλικία των 50 ετών. Πιστεύεται ότι η ανδρογενετική αλωπεκία είναι ένα πολυπαραγοντικό πολυγονιδιακό νόσημα, κληρονομούμενο, ιδιαίτερα στους άνδρες.
Οι παράγοντες που ευθύνονται για την εμφάνιση της ανδρογενετικής αλωπεκίας είναι τα ανδρογόνα και η κληρονομικότητα. Κύρια αιτία αποτελεί ο παθολογικός ενδοκυτταρικός μεταβολισμός των ανδρογόνων στους τριχικούς θυλάκους και του τριχωτού της κεφαλής σε γενετικά προδιατεθειμένα άτομα. Το ασθενές ανδρογόνο τεστοστερόνη με τη δράση ενός ειδικού ενζύμου της 5α-αναγωγάσης μετατρέπεται στο ισχυρό ανδρογόνο διυδροτεστοστερόνη, της οποίας η σύνδεση με τους υποδοχείς ανδρογόνων έπειτα από πολύπλοκους μηχανισμούς έχει ως αποτέλεσμα την ελάττωση παραγωγής τριχών. Τα επίπεδα των ανδρογόνων δεν είναι απαραίτητο να είναι αυξημένα. Μάλιστα, ο θύλακας της τρίχας είναι πιο ευαίσθητος όταν είναι φυσιολογικά τα ανδρογόνα.
Πώς εμφανίζεται
Η αραίωση των μαλλιών αρχίζει μετά τα 20-25 χρόνια και εξελίσσεται σταδιακά. Γίνεται, όμως, πιο έντονη κοντά στην κλιμακτήριο. Στην ηλικία αυτή οι άντρες που έχουν την προδιάθεση, μπορεί να φτάσουν σε σημείο πλήρους αλωπεκίας (φαλάκρας). Οι γυναίκες προστατεύονται από τα οιστρογόνα τους. Μπορεί όμως να έχουν μια αραίωση, που συχνά αποδεικνύεται πολύ σημαντική.
Η διάχυτη ανδρογενετική αλωπεκία στις γυναίκες έχει διαφορετικό κλινικό τύπο: παρατηρείται αραίωση στην κορυφή της κεφαλής, ενώ η περιφέρεια παραμένει άθικτη. Άλλοι παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν τη διάχυτη ανδρογενετική αλωπεκία, σε μικρό βαθμό όμως, είναι το άγχος και η λοχεία.
Υπάρχει και η αλωπεκία που εμφανίζεται μετά τον τοκετό. Επειδή ο οργανισμός της γυναίκας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης… πλημμυρίζει από οιστρογόνα, δεν έχει πρόβλημα τριχόπτωσης. Όμως, τον τέταρτο μήνα μετά τον τοκετό παρατηρείται μια μεγάλη πτώση των τριχών, που ευτυχώς διαρκεί λίγους μήνες.
Ειδικότερα όσον αφορά τις γυναίκες με ΑΓΑ, ένα μικρό ποσοστό παρουσιάζει αυξημένες τιμές ανδρογόνων ως αποτέλεσμα ενδοκρινοπάθειας, όπως πολυκυστικές ωοθήκες, συγγενής υπερπλασία επινε-φριδίων και μείωση των οιστρογόνων μετά την εμμηνόπαυση. Εργαστηριακός έλεγχος ορμονών στην ΑΓΑ γίνεται μόνο σε γυναίκες, κυρίως όταν η ΑΓΑ συνοδεύεται από διαταραχές εμμήνου ρύσης και δασυτριχισμό. Επίσης καλό είναι να ελέγχεται η λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα και η τυχόν ύπαρξη σιδηροπενικής αναιμίας.
Αντικειμενική εκτίμηση του βαθμού της ανδρογενετικής αλωπεκίας γίνεται με ειδικές μεθόδους όπως το τριχοριζόγραμμα, το οποίο ελέγχει την αναλογία υγιών τριχών και αδύναμων τριχών και επίσης εκτιμά την πορεία της θεραπείας, το φωτοτριχοριζόγραμμα, η ανάλυση εικόνας τριχών με ηλεκτρονικό υπολογιστή και η μέτρηση βάρους τριχών.
Η αντιμετώπιση
Οι προοπτικές για τη θεραπευτική αντιμετώπιση της ΑΓΑ τόσο για τις γυναίκες όσο και για τους άνδρες έχουν βελτιωθεί τα τελευταία χρόνια. Η θεραπεία περιλαμβάνει τοπικά ή συστηματικά χορηγούμενα φάρμακα ή και τα δύο:
- Όσον αφορά στις γυναίκες, η συστηματική αγωγή στοχεύει στην καταστολή έκκρισης ανδρογόνων από τα επινεφρίδια ή τις ωοθήκες και στον ανταγωνισμό-αποκλεισμό των ανδρογόνων στο επίπεδο του τριχικού θυλάκου. Συγκεκριμένα μπορούν να χορηγηθούν αντισυλληπτικά, οξική κυπροτερόνη, κορτικοειδή, σπιρονολακτόνη, φλουταμίδη. Τοπικά εφαρμόζονται αντιανδρογόνα, διαλύματα οιστραδιόλης και κορτικοειδών, διάλυμα μινοξιδίλης 2%-5% και διάλυμα τρετινοΐνης με μινοξιδίλη. Στις γυναίκες η τοπική χρήση διαλύματος μινοξιδίλης 2%-3%, είτε μόνη είτε σε συνδυασμό με συστηματική αγωγή, έχει δώσει αξιόλογα αποτελέσματα, χωρίς ανεπιθύμητες παρενέργειες, μειώνοντας την απώλεια τριχών, αυξάνοντας τον αριθμό τους και βελτιώνοντας την ποιότητά τους.
- Όσον αφορά στη συστηματική θεραπεία της ΑΓΑ στους άνδρες, τα τελευταία χρόνια μεγάλες ελπίδες έχουν εναποτεθεί στη χρησιμοποίηση αναστολέων της 5α-αναγωγάσης. Ένα τέτοιο φάρμακο είναι η φιναστερίδη (αναστολέας της 5α-αναγώγασης τύπου ΙΙ), η οποία χρησιμοποιείται σήμερα στη θεραπεία της υπερτροφίας του προστάτη. Η φιναστερίδη σε δόση 1 mg ημερησίως επιβραδύνει την εκφύλιση των τριχών, διεγείρει την ανάπτυξη νέων και βοηθά στη μετατροπή τους σε τελικές (ώριμες) τρίχες. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν παρατηρηθεί σε ποσοστό μόνο 0,5%-1%, είναι μείωση της libido, διαταραχές εκσπερμάτωσης και στυτική δυσλειτουργία και είναι αναστρέψιμες με τη διακοπή του φαρμάκου. Η φιναστερίδη δε χορηγείται σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας. Η χορήγησή της σε γυναίκες μετεμμηνοπαυσιακής ηλικίας δεν είχε αποτελέσματα στη θεραπεία της ΑΓΑ. Η τοπική θεραπεία στους άνδρες συνίσταται στην εφαρμογή διαλύματος μινοξιδίλης 5%, η οποία βελτιώνει το πρόβλημα κατά 40%-55% έπειτα από ένα χρόνο θεραπείας. Η χορήγηση επίσης βιταμινών, ιχνοστοιχείων και βασικών αμινοξέων δρα επικουρικά σε αρκετές περιπτώσεις.
Όταν η συστηματική ή η τοπική θεραπεία αποτυγχάνουν, η μεταμόσχευση και η προσθετική τριχών μπορεί να χρησιμοποιηθούν με καλά αποτελέσματα.
Προσοχή στα… θαύματα
Όλοι οι τρόποι θεραπείας που αναφέρθηκαν έχουν υποβληθεί σε αυστηρούς ελέγχους με κλινικές μελέτες οι οποίες αποδεικνύουν τη δράση τους. Στη αγορά βέβαια κυκλοφορούν πολλά προϊόντα και μέθοδοι που υπόσχονται «θαύματα». Οι ασθενείς πρέπει να απευθύνονται στο δερματολόγο τους ώστε να ενημερώνονται και να καθοδηγούνται σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια τέτοιων τρόπων θεραπείας πριν ξοδέψουν άδικα τα χρήματά τους.
Τα τελευταία χρόνια έχουν σημειωθεί σημαντικές εξελίξεις στη γνώση της βιολογίας του τριχικού θυλάκου και των διαταραχών του μεταβολισμού των ανδρογόνων στα κύτταρα των τριχικών θυλάκων. Αυτές οι εξελίξεις μας κάνουν αισιόδοξους να πιστεύουμε ότι θ’ αποτελέσουν τη βάση στο άμεσο μέλλον για την ανάπτυξη αποτελεσματικότερων φαρμάκων για τη θεραπεία της ανδρογενετικής αλωπεκίας, χαρίζοντας σε άνδρες και γυναίκες πυκνά και υγιή μαλλιά.
Η ζωή της τρίχας
Η διάρκεια ζωής της τρίχας είναι περίπου 4-5 χρόνια. Κάθε άνθρωπος χάνει καθημερινά γύρω στις 100-150 τρίχες, γεγονός απόλυτα φυσιολογικό. Αυτό που πρέπει να προκαλεί ανησυχία είναι ο ρυθμός της αντικατάστασης. Μια τρίχα πέφτει στο λούσιμο και όχι από το λούσιμο. Αν μια γυναίκα χάνει 100 τρίχες τη μέρα και λούζεται καθημερινά, η απώλεια αυτή θα γίνεται κατά τη διάρκεια του λουσίματος (700 την εβδομάδα). Αν τυχόν λούζεται μια φορά την εβδομάδα, θα τις χάνει όλες τότε. 


Σύμφωνα με πρόσφατα δεδομένα, ένας στους πενήντα χιλιάδες άντρες πάσχει από ανορεξία. Ο αριθμός αυτός, που αφορά σε ηλικίες από 18 έως 28 χρονών, δείχνει ότι το φαινόμενο βρίσκεται σε άνοδο. Έχει, μάλιστα, υπερδιπλασιαστεί τα τελευταία είκοσι χρόνια.
Η νευρική ανορεξία οφείλεται στη νευρωτική εμμονή ν’ αποκτήσει κάποιος ή να διατηρήσει μια λεπτή σιλουέτα. Η επιδίωξη αυτή οδηγεί στην παθολογική αποστροφή τής τροφής που εξαντλεί τον οργανισμό, οδηγώντας ακόμα και στο θάνατο.
Το γεγονός ότι αυτή η διαταραχή ήταν κυρίως γυναικεία υπόθεση οδήγησε σε καθυστερημένη διάγνωση στους άντρες. Τα άτομα αυτά πηγαίνουν σε ειδικά ιατρεία μόνο όταν διαπιστώσουν ότι έχουν γκρίζο δέρμα, υπόταση και ιλίγγους από την αδυναμία, καθώς και εξασθενημένο
ανοσοποιητικό σύστημα.
Σύμφωνα με μια έρευνα του πανεπιστημίου τού Μίσιγκαν, αυτή η παθολογική κατάσταση εμφανίζεται συνήθως σε άντρες με έντονη αθλητική δραστηριότητα, που απαιτεί τον αυστηρό έλεγχο του σωματικού βάρους.
Όμως η προσπάθειά τους ν’ αποκτήσουν "τέλειο" σώμα γίνεται με τέτοια μανία, που ξεπερνά το αρχικό μυώδες και αθλητικό πρότυπο.
 Η περίοδος που οι έφηβοι, αγόρια και κορίτσια, εκδηλώνουν νευρική ανορεξία (ο σωστός όρος είναι νευρωτική ανορεξία) είναι συνήθως η εφηβική - περίοδος που το άτομο συγκροτεί την προσωπική του ταυτότητα και εικόνα.


Η νευρική ανορεξία πλήττει και τους άντρες;

Σύμφωνα με πρόσφατα δεδομένα, ένας στους πενήντα χιλιάδες άντρες πάσχει από ανορεξία. Ο αριθμός αυτός, που αφορά σε ηλικίες από 18 έως 28 χρονών, δείχνει ότι το φαινόμενο βρίσκεται σε άνοδο. Έχει, μάλιστα, υπερδιπλασιαστεί τα τελευταία είκοσι χρόνια.
Η νευρική ανορεξία οφείλεται στη νευρωτική εμμονή ν’ αποκτήσει κάποιος ή να διατηρήσει μια λεπτή σιλουέτα. Η επιδίωξη αυτή οδηγεί στην παθολογική αποστροφή τής τροφής που εξαντλεί τον οργανισμό, οδηγώντας ακόμα και στο θάνατο.
Το γεγονός ότι αυτή η διαταραχή ήταν κυρίως γυναικεία υπόθεση οδήγησε σε καθυστερημένη διάγνωση στους άντρες. Τα άτομα αυτά πηγαίνουν σε ειδικά ιατρεία μόνο όταν διαπιστώσουν ότι έχουν γκρίζο δέρμα, υπόταση και ιλίγγους από την αδυναμία, καθώς και εξασθενημένο
ανοσοποιητικό σύστημα.
Σύμφωνα με μια έρευνα του πανεπιστημίου τού Μίσιγκαν, αυτή η παθολογική κατάσταση εμφανίζεται συνήθως σε άντρες με έντονη αθλητική δραστηριότητα, που απαιτεί τον αυστηρό έλεγχο του σωματικού βάρους.
Όμως η προσπάθειά τους ν’ αποκτήσουν "τέλειο" σώμα γίνεται με τέτοια μανία, που ξεπερνά το αρχικό μυώδες και αθλητικό πρότυπο.
 Η περίοδος που οι έφηβοι, αγόρια και κορίτσια, εκδηλώνουν νευρική ανορεξία (ο σωστός όρος είναι νευρωτική ανορεξία) είναι συνήθως η εφηβική - περίοδος που το άτομο συγκροτεί την προσωπική του ταυτότητα και εικόνα.


1. Τα χέρια μας! Ακόμα και αν διατρέφεστε σωστά και γυμνάζεστε 3 φορές την εβδομάδα, μπορεί να έχετε χαλάρωση και συσσωρευμένο λίπος στα «μπράτσα» και το εσωτερικό των χεριών σας. Καταρχήν, μπορείτε να «κατηγορήσετε» τη μαμά σας για τα γονίδια που σας κληροδότησε και επιπλέον πρέπει να ξέρετε ότι ελάχιστες ασκήσεις είναι αρκετά αποτελεσματικές στα συγκεκριμένα σημεία.
Πώς να το διορθώσετε; Ενσωματώστε στη διατροφή σας τα «καλά λιπαρά» γιατί είναι αυτά που θα σας βοηθήσουν να «καταπολεμήσετε» τα «κακά λιπαρά». 
Αρχίστε να καταναλώσετε τροφές πλούσιες σε ω3 λιπαρά οξέα, όπως φρέσκο τόνο και σολομό. 
Γυμνάστε συστηματικά τους τρικεφάλους (μυς στο πίσω μέρος των μπράτσων σας) με βαράκια του 1 κιλού.
2. Η «κοιλιά» μας! Δυστυχώς οι περισσότερες γυναίκες είναι γενικά «καταδικασμένες» να έχουν αρκετό λίπος σε αυτή περιοχή σε σχέση με τους άνδρες. Επιπλέον, οι μεγάλες αυξομειώσεις της γλυκόζης (ζαχάρου)  στο αίμα μπορεί να επιδεινώσουν την κατάσταση, όπως και η λήψη αντισυλληπτικών χαπιών, γιατί τα οιστρογόνα (που υπάρχουν σε αυτά) ενεργοποιούν τα ένζυμα που ευθύνονται για την αποθήκευση του λίπους.
Πώς να το διορθώσετε; Μειώστε την κατανάλωση αλκοόλ και σταθεροποιείστε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Αν δεν έχετε αποτέλεσμα ίσως ήρθε η ώρα για ένα τσεκ – απ, γιατί το επίμονο πάχος γύρω από την κοιλιά σας ίσως είναι πρόωρο ίχνος διαβήτη, υψηλής αρτηριακής πίεσης ή καρδιοπάθειας.
3. Το Στήθος μας! ΝΑΙ! ΤΟ ΛΙΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ!!! αλλά μην βιάζεστε να χαρείτε! Αν ξαφνικά “ανεβήκατε” νούμερο στο σουτιέν σας, ίσως σημαίνει ότι έχετε κατακράτηση υγρών, γιατί σύντομα θα αδιαθετήσετε. Και αν πραγματικά το στήθος σας έχει μεγαλώσει, χωρίς να έχετε πάρει βάρος, ίσως το έχετε παρακάνει με το τσιγάρο και το ποτό. Τότε, η υφή του και το σχήμα στο στήθος σας θα θυμίζει αυτή της κυτταρίτιδας, γιατί το συκώτι σας δεν θα δουλεύει σωστά λόγω τοξινών. 
Πώς να το διορθώσετε; Μην καπνίζετε και μην πίνετε! (όσο πιο δυνατό είναι ένα ποτό τόσο περισσότερο επιβραδύνει τον μεταβολισμό σας, γι’αυτό προτιμήστε ένα ποτό με λιγότερο αλκοόλ.
4. Οι γοφοί μας, οι γλουτοί μας, οι μηροί μας! Αν κάνετε καθιστική ζωή έχετε περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσετε συσσωρευμένο λίπος στις παραπάνω περιοχές. Γιατί το λεμφικό σας σύστημα που βοηθάει στην αποβολή των παχυντικών τοξινών, μπορεί να επιβραδύνει την λειτουργία του και να γίνει κατακράτηση.
 Αν ο ψυχισμός σας βρεθεί σε άσχημη κατάσταση, «σας πήρε από κάτω η οικονομική κρίση», τότε υπάρχει πιθανότητα να πάρετε βάρος σε αυτές τις περιοχές. 
 Πώς να το διορθώσετε; Περπατήστε για να ξεχαστείτε. Δοκιμάστε το μασάζ γιατί το μασάζ βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος και καταπολεμάει την κυτταρίτιδα. Επιπλέον βοηθάει το λεμφικό σας σύστημα να λειτουργεί σωστότερα. Μην ξεχνάτε το…νερό! Καλό είναι να πίνετε περίπου 1,5 λίτρο καθημερινώς  για να δείτε τα αποτελέσματα που … επιθυμείτε!!!
Πηγή: iatropedia.gr


Οι … 4 «κρυψώνες» λίπους στο σώμα σας...και πώς να τις … «πολεμήσετε»;

1. Τα χέρια μας! Ακόμα και αν διατρέφεστε σωστά και γυμνάζεστε 3 φορές την εβδομάδα, μπορεί να έχετε χαλάρωση και συσσωρευμένο λίπος στα «μπράτσα» και το εσωτερικό των χεριών σας. Καταρχήν, μπορείτε να «κατηγορήσετε» τη μαμά σας για τα γονίδια που σας κληροδότησε και επιπλέον πρέπει να ξέρετε ότι ελάχιστες ασκήσεις είναι αρκετά αποτελεσματικές στα συγκεκριμένα σημεία.
Πώς να το διορθώσετε; Ενσωματώστε στη διατροφή σας τα «καλά λιπαρά» γιατί είναι αυτά που θα σας βοηθήσουν να «καταπολεμήσετε» τα «κακά λιπαρά». 
Αρχίστε να καταναλώσετε τροφές πλούσιες σε ω3 λιπαρά οξέα, όπως φρέσκο τόνο και σολομό. 
Γυμνάστε συστηματικά τους τρικεφάλους (μυς στο πίσω μέρος των μπράτσων σας) με βαράκια του 1 κιλού.
2. Η «κοιλιά» μας! Δυστυχώς οι περισσότερες γυναίκες είναι γενικά «καταδικασμένες» να έχουν αρκετό λίπος σε αυτή περιοχή σε σχέση με τους άνδρες. Επιπλέον, οι μεγάλες αυξομειώσεις της γλυκόζης (ζαχάρου)  στο αίμα μπορεί να επιδεινώσουν την κατάσταση, όπως και η λήψη αντισυλληπτικών χαπιών, γιατί τα οιστρογόνα (που υπάρχουν σε αυτά) ενεργοποιούν τα ένζυμα που ευθύνονται για την αποθήκευση του λίπους.
Πώς να το διορθώσετε; Μειώστε την κατανάλωση αλκοόλ και σταθεροποιείστε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Αν δεν έχετε αποτέλεσμα ίσως ήρθε η ώρα για ένα τσεκ – απ, γιατί το επίμονο πάχος γύρω από την κοιλιά σας ίσως είναι πρόωρο ίχνος διαβήτη, υψηλής αρτηριακής πίεσης ή καρδιοπάθειας.
3. Το Στήθος μας! ΝΑΙ! ΤΟ ΛΙΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ!!! αλλά μην βιάζεστε να χαρείτε! Αν ξαφνικά “ανεβήκατε” νούμερο στο σουτιέν σας, ίσως σημαίνει ότι έχετε κατακράτηση υγρών, γιατί σύντομα θα αδιαθετήσετε. Και αν πραγματικά το στήθος σας έχει μεγαλώσει, χωρίς να έχετε πάρει βάρος, ίσως το έχετε παρακάνει με το τσιγάρο και το ποτό. Τότε, η υφή του και το σχήμα στο στήθος σας θα θυμίζει αυτή της κυτταρίτιδας, γιατί το συκώτι σας δεν θα δουλεύει σωστά λόγω τοξινών. 
Πώς να το διορθώσετε; Μην καπνίζετε και μην πίνετε! (όσο πιο δυνατό είναι ένα ποτό τόσο περισσότερο επιβραδύνει τον μεταβολισμό σας, γι’αυτό προτιμήστε ένα ποτό με λιγότερο αλκοόλ.
4. Οι γοφοί μας, οι γλουτοί μας, οι μηροί μας! Αν κάνετε καθιστική ζωή έχετε περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσετε συσσωρευμένο λίπος στις παραπάνω περιοχές. Γιατί το λεμφικό σας σύστημα που βοηθάει στην αποβολή των παχυντικών τοξινών, μπορεί να επιβραδύνει την λειτουργία του και να γίνει κατακράτηση.
 Αν ο ψυχισμός σας βρεθεί σε άσχημη κατάσταση, «σας πήρε από κάτω η οικονομική κρίση», τότε υπάρχει πιθανότητα να πάρετε βάρος σε αυτές τις περιοχές. 
 Πώς να το διορθώσετε; Περπατήστε για να ξεχαστείτε. Δοκιμάστε το μασάζ γιατί το μασάζ βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος και καταπολεμάει την κυτταρίτιδα. Επιπλέον βοηθάει το λεμφικό σας σύστημα να λειτουργεί σωστότερα. Μην ξεχνάτε το…νερό! Καλό είναι να πίνετε περίπου 1,5 λίτρο καθημερινώς  για να δείτε τα αποτελέσματα που … επιθυμείτε!!!
Πηγή: iatropedia.gr


Άγις Γραφάκος, Δερματολόγος
Αισθητική Δερματολογία-δερματοχειρ/κή.
Η τριχόπτωση είναι μια κατάσταση τόσο κοινή στον ανδρικό πληθυσμό, που έχουμε την τάση να τη θεωρούμε φυσιολογική. Παρ όλα αυτά έχει έντονη επίδραση στον ψυχικό κόσμο των ανδρών, ιδίως όταν ξεκινά σε νεαρή σχετικά ηλικία ενώ σίγουρα επηρεάζει την εικόνα του εγώ και τη σχέση τους με τους γύρω τους, κοινωνική, επαγγελματική και ερωτική.
Του Άγι Γραφάκου, Δερματολόγου
Θεωρητικά οι αιτίες της αλωπεκίας τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες είναι πολλές και για να αποδοθεί η κατάσταση σε μια συγκεκριμένη πρέπει να γίνονται μια σειρά εξετάσεων. Στην πράξη, όσον αφορά τον ανδρικό πληθυσμό η λήψη ενός καλού ιστορικού και η κλινική εξέταση μας οδηγεί στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων στην ανδρογενετική αλωπεκία, την απώλεια δηλαδή των μαλλιών λόγω της επίδρασης των ανδρογόνων στο θύλακο της τρίχας, κατάσταση που καθορίζεται γενετικά και επομένως κληρονομείται.
Μελέτες που έγιναν της τελευταίες δεκαετίες απέδειξαν ότι το σπουδαιότερο επιβαρυντικό στοιχείο για την ανδρογενετική αλωπεκία είναι η παρουσία του ενζύμου 5α αναγωγάση στο θύλακο της τρίχας. Αυτό το ένζυμο μετατρέπει την τεστοστερόνη που παράγεται από τους όρχεις, κυκλοφορεί στο αίμα και είναι στα ίδια, φυσιολογικά επίπεδα τόσο στους φαλακρούς όσο και στους έχοντες μαλλιά, σε διυδροτεστοστερόνη, μια πολύ ισχυρότερη ορμόνη που δρα τοπικά στο θύλακο της τρίχας και οδηγεί τελικά στην απώλεια της. Το ποσό του ενζύμου στα τριχοθυλάκια και η κατανομή του στο τριχωτό της κεφαλής ρυθμίζει σε γενικές γραμμές την ηλικία έναρξης της τριχόπτωσης, το ρυθμό απώλειας των μαλλιών και την έκταση της τελικής κατάστασης.
Η παρουσία του συγκεκριμένου ενζύμου ρυθμίζεται γονιδιακά και κληρονομείται και από τους δύο γονείς. Πολλοί πάσχοντες παραπονούνται ότι ο πατέρας τους διατηρεί τα μαλλιά του σε μεγάλη ηλικία ενώ οι ίδιοι ήδη τα χάνουν. Είναι απολύτως σωστό αλλά αν δούμε την οικογένεια της μητέρας θα ανακαλύψουμε τον πατέρα της ή τα αδέλφια της με αραιό ή λίγο μαλλί. Αυτό σημαίνει ότι πιθανότατα και η μητέρα έχει το βλαπτικό γονίδιο και το κληρονόμησε στο γιό της, όμως η ευεργετική δράση των γυναικείων ορμονών την προστατεύει, τουλάχιστον μέχρι την εμμηνόπαυση.
Το αποτέλεσμα είναι οι τρίχες στο κεφάλι να πέφτουν πιο γρήγορα από το φυσιολογικό, οι καινούργιες να βγαίνουν κάθε φορά πιο λεπτές και τελικά να βγαίνει λίγο χνούδι ή και καθόλου μαλλί. Οι πιο συνηθισμένες εντοπίσεις είναι στα πλάγια του μετώπου προς τους κροτάφους, στην κορυφή της κεφαλής ενώ στην εξέλιξη της η αλωπεκία μπορεί να πιάσει όλο το (πρώην τριχωτό) αφήνοντας μικρή άθικτη περιοχή στην ινιακή χώρα, πάνω από τον αυχένα.
Μέχρι πριν λίγες δεκαετίες δεν υπήρχε θεραπεία και ότι και αν έκαναν οι ενδιαφερόμενοι το μέλλον ήταν προδιαγεγραμμένο. Σήμερα αντίθετα υπάρχουν πολύ σημαντικές θεραπευτικές επιλογές, τόσο για την πρόληψη της αλωπεκίας όσο και για την αντιμετώπιση της.
Για την πρόληψη έχει μεγάλη σημασία η έγκαιρη έναρξη της αγωγής. Παρά την πληθώρα σκευασμάτων που κυκλοφορούν στο εμπόριο, μόνο δύο ουσίες έχουν αποδείξει την αποτελεσματικότητά τους σε κλινικές μελέτες, δηλαδή χορηγούμες έναντι εικονικού φαρμάκου (placebo) σταμάτησαν την τριχόπτωση ή/και οδήγησαν στην επανέκφυση μαλλιών που είχαν χαθεί πρόσφατα (τελευταίο 6μηνο έως έτος)
Η πρώτη είναι η φιναστερίδη, ένας εκλεκτικός αναστολέας της δράσης της 5α αναγωγάσης, που όπως είπαμε ενοχοποιείται για την απώλεια των τριχών. Γενικά είναι καλά ανεκτή και πολύ αποτελεσματική, πρέπει όμως να λαμβάνεται καθημερινά και ουσιαστικά επ αόριστον, ενώ τα αποτελέσματά της καταργούνται περίπου στο εξάμηνο από τη διακοπή της. Πολλοί ενδιαφερόμενοι διστάζουν να την αρχίσουν καθώς η λήψη της είναι σε μορφή δισκίου από το στόμα, ενώ σπανίως μπορεί να επηρεάσει παροδικά τη σεξουαλική διάθεση και τη διάρκεια της στύσης, οπότε μπορεί να βρεθούν με μαλλιά αλλά να εκτεθούν στο έτερο ήμισυ! Η παρενέργεια όμως αυτή είναι συνήθως προσωρινή και σίγουρα αναστρέψιμη με τη διακοπή του φαρμάκου.
Η δεύτερη ουσία είναι η μινοξιδίλη σε συγκέντρωση 5% για τους άνδρες. Εφαρμόζεται τοπικά καθημερινά, πρέπει να χρησιμοποιείται συνεχώς και τα λιγότερο θεαματικά συγκριτικά με τη φιναστερίδη αποτελέσματά της σταματάνε με τη διακοπή της χρήσης της. Είναι γενικώς καλά ανεκτή αλλά πολλοί χρήστες μετά από κάποιους μήνες κουράζονται και τη διακόπτουν.
Τα δύο παραπάνω φάρμακα είναι τα μόνα που έχουν έγκριση για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα από την αμερικανική υπηρεσία τροφίμων και φαρμάκων (FDA) και κυκλοφορούν πολλά χρόνια με τη συγκεκριμένη ένδειξη.
Σαν συμπληρωματική θεραπεία χρησιμοποιούνται ορισμένα σαμπουάν που εφενός αφαιρούν τη λιπαρότητα από το τριχωτό ώστε να μπορεί η μινοξιδίλη να διεισδύει καλύτερα, αφετέρου μειώνουν την τοπική φλεγμονή που προκαλεί η διυδροστεστοστερόνη μαζί με μικρόβια του σμήγματος και φαίνεται οτι συμβάλλει στη βλάβη του τριχοθυλακίου.
Αν κάποιος έχει χάσει τα μαλλιά του, δυστυχώς δεν μπορεί να βοηθηθεί από τις φαρμακευτικές θεραπείες. Μπορεί όμως αν προχωρήσει σε μια μεταμόσχευση μαλλιών, με δικά του τριχοθυλάκια που αφαιρούνται από την περιοχή μόνιμης τριχοφυίας και τοποθετούνται στις περιοχές με την απώλεια. Απαραίτητη προυπόθεση για να γίνει η μεταμόσχευση είναι να υπάρχει καλή δότρια περιοχή με πυκνή τριχοφυία ώστε ανάλογα και με το έλλειμα να έχουμε ένα καλό αισθητικό αποτέλεσμα.
Νεότερες θεραπείες- μελλοντικές προοπτικές
Η ανακάλυψη στους θυλάκους των τριχών αρχέγονων βλαστικών κυττάρων (stem cells) που είναι πρακτικά ΄αθάνατα’ και μπορούν να διαφοροποιηθούν προς διάφορες κατηγορίες ιστών άνοιξε νέες προοπτικές στην προσπάθεια αντιμετώπισης της ανδρογενετικής αλωπεκίας. Σήμερα οι προσπάθειες επικεντρώνονται στο πώς θα μπορέσουμε να τα διεγείρουμε προς παραγωγή ώριμων τριχοθυλακίων και τελικών τριχών. Χρησιμοποιούνται πολλές διαφορετικές τεχνικές, μεταξύ των οποίων διέγερση με laser (πχ Er:Glass στα 1550nm) και τοπική εφαρμογή διεγερτών της τριχοφυίας, dermaroller συνδυασμένο με υλικά μεσοθεραπείας, κλασσική μεσοθεραπεία με τοπική ένεση φιναστερίδης ώστε να αποφύγουμε την από του στόματος χορήγηση, τοπική εφαρμογή αυτόλογου πλάσματος και των αυξητικών παραγόντων που περιέχει, εφαρμογή αναλόγων προσταγλανδινών όπως η bimatoprost (φάρμακo που χρησιμοποιούνται σαν κολλύριo για το γλάυκωμα), τοπική εφαρμογή μικοναζόλης (κλασσικό αντιμυκητιασικό) κ.α.
Αν ψάξετε στις ειδικές κοινότητες ανταλλαγής απόψεων στοinternet θα δείτε οτι κάθε μέθοδος έχει τους υποστηρικτές της αλλά και πολέμιους ή αδιάφορους χρήστες.
Το βασικό πρόβλημα είναι ότι δεν έχουν γίνει ακόμα κλινικές μελέτες ασφάλειας και αποτελεσματικότητας όλων αυτών των μεθόδων. Αν δεν εφαρμοστούν σε μεγάλες σειρές ασθενών και δεν γίνει σύγκριση με αντίστοιχες ομάδες που παίρνουν εικονικό φάρμακο δεν μπορούμε να ξέρουμε αν όντως δουλεύουν ή απλά η βελτίωση της ψυχολογίας επιβραδύνει λίγο την τριχόπτωση. Η αιτία είναι οτι κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός επομένως το δέρμα και τα τριχοθυλάκια αντιδρούν διαφορετικά στη θεραπεία. Κυρίως όμως όπως είπαμε η αλωπεκία καθορίζεται γενετικά, οπότε ότι και αν χρησιμοποιούμε είναι για συντήρηση των τριχών που υπάρχουν και για επιβράδυνση του τελικού αποτελέσματος. Επομένως χρειάζεται υπομονή και επιμονή, ρεαλιστικές προσδοκίες και αισιοδοξία καθώς η οριστική λύση με την αποτελεσματική διέγερση των stem cells, τη γονιδιακή τροποποίηση των τριχοθυλακίων ή την κλωνοποίησή τους ίσως να μην είναι και τόσο μακρινή!


Πως μπορεί να αντιμετωπιστεί η ανδρική τριχόπτωση;

Άγις Γραφάκος, Δερματολόγος
Αισθητική Δερματολογία-δερματοχειρ/κή.
Η τριχόπτωση είναι μια κατάσταση τόσο κοινή στον ανδρικό πληθυσμό, που έχουμε την τάση να τη θεωρούμε φυσιολογική. Παρ όλα αυτά έχει έντονη επίδραση στον ψυχικό κόσμο των ανδρών, ιδίως όταν ξεκινά σε νεαρή σχετικά ηλικία ενώ σίγουρα επηρεάζει την εικόνα του εγώ και τη σχέση τους με τους γύρω τους, κοινωνική, επαγγελματική και ερωτική.
Του Άγι Γραφάκου, Δερματολόγου
Θεωρητικά οι αιτίες της αλωπεκίας τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες είναι πολλές και για να αποδοθεί η κατάσταση σε μια συγκεκριμένη πρέπει να γίνονται μια σειρά εξετάσεων. Στην πράξη, όσον αφορά τον ανδρικό πληθυσμό η λήψη ενός καλού ιστορικού και η κλινική εξέταση μας οδηγεί στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων στην ανδρογενετική αλωπεκία, την απώλεια δηλαδή των μαλλιών λόγω της επίδρασης των ανδρογόνων στο θύλακο της τρίχας, κατάσταση που καθορίζεται γενετικά και επομένως κληρονομείται.
Μελέτες που έγιναν της τελευταίες δεκαετίες απέδειξαν ότι το σπουδαιότερο επιβαρυντικό στοιχείο για την ανδρογενετική αλωπεκία είναι η παρουσία του ενζύμου 5α αναγωγάση στο θύλακο της τρίχας. Αυτό το ένζυμο μετατρέπει την τεστοστερόνη που παράγεται από τους όρχεις, κυκλοφορεί στο αίμα και είναι στα ίδια, φυσιολογικά επίπεδα τόσο στους φαλακρούς όσο και στους έχοντες μαλλιά, σε διυδροτεστοστερόνη, μια πολύ ισχυρότερη ορμόνη που δρα τοπικά στο θύλακο της τρίχας και οδηγεί τελικά στην απώλεια της. Το ποσό του ενζύμου στα τριχοθυλάκια και η κατανομή του στο τριχωτό της κεφαλής ρυθμίζει σε γενικές γραμμές την ηλικία έναρξης της τριχόπτωσης, το ρυθμό απώλειας των μαλλιών και την έκταση της τελικής κατάστασης.
Η παρουσία του συγκεκριμένου ενζύμου ρυθμίζεται γονιδιακά και κληρονομείται και από τους δύο γονείς. Πολλοί πάσχοντες παραπονούνται ότι ο πατέρας τους διατηρεί τα μαλλιά του σε μεγάλη ηλικία ενώ οι ίδιοι ήδη τα χάνουν. Είναι απολύτως σωστό αλλά αν δούμε την οικογένεια της μητέρας θα ανακαλύψουμε τον πατέρα της ή τα αδέλφια της με αραιό ή λίγο μαλλί. Αυτό σημαίνει ότι πιθανότατα και η μητέρα έχει το βλαπτικό γονίδιο και το κληρονόμησε στο γιό της, όμως η ευεργετική δράση των γυναικείων ορμονών την προστατεύει, τουλάχιστον μέχρι την εμμηνόπαυση.
Το αποτέλεσμα είναι οι τρίχες στο κεφάλι να πέφτουν πιο γρήγορα από το φυσιολογικό, οι καινούργιες να βγαίνουν κάθε φορά πιο λεπτές και τελικά να βγαίνει λίγο χνούδι ή και καθόλου μαλλί. Οι πιο συνηθισμένες εντοπίσεις είναι στα πλάγια του μετώπου προς τους κροτάφους, στην κορυφή της κεφαλής ενώ στην εξέλιξη της η αλωπεκία μπορεί να πιάσει όλο το (πρώην τριχωτό) αφήνοντας μικρή άθικτη περιοχή στην ινιακή χώρα, πάνω από τον αυχένα.
Μέχρι πριν λίγες δεκαετίες δεν υπήρχε θεραπεία και ότι και αν έκαναν οι ενδιαφερόμενοι το μέλλον ήταν προδιαγεγραμμένο. Σήμερα αντίθετα υπάρχουν πολύ σημαντικές θεραπευτικές επιλογές, τόσο για την πρόληψη της αλωπεκίας όσο και για την αντιμετώπιση της.
Για την πρόληψη έχει μεγάλη σημασία η έγκαιρη έναρξη της αγωγής. Παρά την πληθώρα σκευασμάτων που κυκλοφορούν στο εμπόριο, μόνο δύο ουσίες έχουν αποδείξει την αποτελεσματικότητά τους σε κλινικές μελέτες, δηλαδή χορηγούμες έναντι εικονικού φαρμάκου (placebo) σταμάτησαν την τριχόπτωση ή/και οδήγησαν στην επανέκφυση μαλλιών που είχαν χαθεί πρόσφατα (τελευταίο 6μηνο έως έτος)
Η πρώτη είναι η φιναστερίδη, ένας εκλεκτικός αναστολέας της δράσης της 5α αναγωγάσης, που όπως είπαμε ενοχοποιείται για την απώλεια των τριχών. Γενικά είναι καλά ανεκτή και πολύ αποτελεσματική, πρέπει όμως να λαμβάνεται καθημερινά και ουσιαστικά επ αόριστον, ενώ τα αποτελέσματά της καταργούνται περίπου στο εξάμηνο από τη διακοπή της. Πολλοί ενδιαφερόμενοι διστάζουν να την αρχίσουν καθώς η λήψη της είναι σε μορφή δισκίου από το στόμα, ενώ σπανίως μπορεί να επηρεάσει παροδικά τη σεξουαλική διάθεση και τη διάρκεια της στύσης, οπότε μπορεί να βρεθούν με μαλλιά αλλά να εκτεθούν στο έτερο ήμισυ! Η παρενέργεια όμως αυτή είναι συνήθως προσωρινή και σίγουρα αναστρέψιμη με τη διακοπή του φαρμάκου.
Η δεύτερη ουσία είναι η μινοξιδίλη σε συγκέντρωση 5% για τους άνδρες. Εφαρμόζεται τοπικά καθημερινά, πρέπει να χρησιμοποιείται συνεχώς και τα λιγότερο θεαματικά συγκριτικά με τη φιναστερίδη αποτελέσματά της σταματάνε με τη διακοπή της χρήσης της. Είναι γενικώς καλά ανεκτή αλλά πολλοί χρήστες μετά από κάποιους μήνες κουράζονται και τη διακόπτουν.
Τα δύο παραπάνω φάρμακα είναι τα μόνα που έχουν έγκριση για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα από την αμερικανική υπηρεσία τροφίμων και φαρμάκων (FDA) και κυκλοφορούν πολλά χρόνια με τη συγκεκριμένη ένδειξη.
Σαν συμπληρωματική θεραπεία χρησιμοποιούνται ορισμένα σαμπουάν που εφενός αφαιρούν τη λιπαρότητα από το τριχωτό ώστε να μπορεί η μινοξιδίλη να διεισδύει καλύτερα, αφετέρου μειώνουν την τοπική φλεγμονή που προκαλεί η διυδροστεστοστερόνη μαζί με μικρόβια του σμήγματος και φαίνεται οτι συμβάλλει στη βλάβη του τριχοθυλακίου.
Αν κάποιος έχει χάσει τα μαλλιά του, δυστυχώς δεν μπορεί να βοηθηθεί από τις φαρμακευτικές θεραπείες. Μπορεί όμως αν προχωρήσει σε μια μεταμόσχευση μαλλιών, με δικά του τριχοθυλάκια που αφαιρούνται από την περιοχή μόνιμης τριχοφυίας και τοποθετούνται στις περιοχές με την απώλεια. Απαραίτητη προυπόθεση για να γίνει η μεταμόσχευση είναι να υπάρχει καλή δότρια περιοχή με πυκνή τριχοφυία ώστε ανάλογα και με το έλλειμα να έχουμε ένα καλό αισθητικό αποτέλεσμα.
Νεότερες θεραπείες- μελλοντικές προοπτικές
Η ανακάλυψη στους θυλάκους των τριχών αρχέγονων βλαστικών κυττάρων (stem cells) που είναι πρακτικά ΄αθάνατα’ και μπορούν να διαφοροποιηθούν προς διάφορες κατηγορίες ιστών άνοιξε νέες προοπτικές στην προσπάθεια αντιμετώπισης της ανδρογενετικής αλωπεκίας. Σήμερα οι προσπάθειες επικεντρώνονται στο πώς θα μπορέσουμε να τα διεγείρουμε προς παραγωγή ώριμων τριχοθυλακίων και τελικών τριχών. Χρησιμοποιούνται πολλές διαφορετικές τεχνικές, μεταξύ των οποίων διέγερση με laser (πχ Er:Glass στα 1550nm) και τοπική εφαρμογή διεγερτών της τριχοφυίας, dermaroller συνδυασμένο με υλικά μεσοθεραπείας, κλασσική μεσοθεραπεία με τοπική ένεση φιναστερίδης ώστε να αποφύγουμε την από του στόματος χορήγηση, τοπική εφαρμογή αυτόλογου πλάσματος και των αυξητικών παραγόντων που περιέχει, εφαρμογή αναλόγων προσταγλανδινών όπως η bimatoprost (φάρμακo που χρησιμοποιούνται σαν κολλύριo για το γλάυκωμα), τοπική εφαρμογή μικοναζόλης (κλασσικό αντιμυκητιασικό) κ.α.
Αν ψάξετε στις ειδικές κοινότητες ανταλλαγής απόψεων στοinternet θα δείτε οτι κάθε μέθοδος έχει τους υποστηρικτές της αλλά και πολέμιους ή αδιάφορους χρήστες.
Το βασικό πρόβλημα είναι ότι δεν έχουν γίνει ακόμα κλινικές μελέτες ασφάλειας και αποτελεσματικότητας όλων αυτών των μεθόδων. Αν δεν εφαρμοστούν σε μεγάλες σειρές ασθενών και δεν γίνει σύγκριση με αντίστοιχες ομάδες που παίρνουν εικονικό φάρμακο δεν μπορούμε να ξέρουμε αν όντως δουλεύουν ή απλά η βελτίωση της ψυχολογίας επιβραδύνει λίγο την τριχόπτωση. Η αιτία είναι οτι κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός επομένως το δέρμα και τα τριχοθυλάκια αντιδρούν διαφορετικά στη θεραπεία. Κυρίως όμως όπως είπαμε η αλωπεκία καθορίζεται γενετικά, οπότε ότι και αν χρησιμοποιούμε είναι για συντήρηση των τριχών που υπάρχουν και για επιβράδυνση του τελικού αποτελέσματος. Επομένως χρειάζεται υπομονή και επιμονή, ρεαλιστικές προσδοκίες και αισιοδοξία καθώς η οριστική λύση με την αποτελεσματική διέγερση των stem cells, τη γονιδιακή τροποποίηση των τριχοθυλακίων ή την κλωνοποίησή τους ίσως να μην είναι και τόσο μακρινή!


Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

-Ποιες τροφές βοηθούν στο να ηρεμίσουν τα ζωηρά παιδιά;
Οι ειδικοί προτείνουν να ρίξουμε μια προσεκτική ματιά στα φαγητά που τρώνε τα παιδιά μας για να ανακαλύψουμε γιατί μερικές τροφές τα κάνουν υπερδραστήρια, δύστροπα ή επιθετικά. Ας ανακαλύψουμε ποιες τροφές θα πρέπει να αποφεύγονται και ποιες θα πρέπει να εντάξουμε στην καθημερινή διατροφή των παιδιών μας.
-Με ποιον τρόπο όμως οι τροφές επηρεάζουν την συμπεριφορά των παιδιών;
Τα παιδιά λατρεύουν τροφές πλούσιες σε ζάχαρη, επεξεργασμένους υδατάνθρακες όπως λευκό ρύζι και αλεύρι, τροφές δηλαδή που μπορούν να προκαλέσουν πτώση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα, γεγονός που επηρεάζει την διάθεσή τους.
Αυτές οι τροφές μπορούν επίσης να αυξήσουν τις στρεσογόνες ορμόνες (αδρεναλίνη και κορτιζόλη). Οι συγκεκριμένες ορμόνες ευθύνονται για την ενεργητικότητα αλλά και την επιθετικότητα και τα αυξημένα τους επίπεδα μπορούν να κάνουν το παιδί να είναι ανήσυχο, επιθετικό και ευέξαπτο.
Από όλα τα όργανα του σώματος, ο εγκέφαλος είναι το πιο ευαίσθητο να επηρεαστεί από τις διατροφικές συνήθειες και να δώσει λάθος εντολές για το τι χρειάζεται το σώμα του παιδιού. Το παιδικό μυαλό χρειάζεται πολύ ενέργεια για να αφομοιώσει όλες τις πληροφορίες γύρω του γι’ αυτό δημιουργεί την απαίτηση για υψηλά επίπεδα ζαχάρων στο αίμα. Το μυαλό όμως για να λειτουργήσει χρειάζεται ακόμα αμινοξέα, βιταμίνες, μεταλλικά άλατα και λιπαρά οξέα.
-Αντικαταστήστε τα επεξεργασμένα τρόφιμα με φυσικά
Τα πρόσθετα και τα χρώματα των επεξεργασμένων τροφών κάνει το νευρικό σύστημα των παιδιών να υπερλειτουργεί. Αυτό επιβαρύνει την υπερδιέγερση που η ζάχαρη προκαλεί.
Αντίθετα τροφές πλούσιες σε ασβέστιο και μαγνήσιο, όπως τα λαχανικά και οι ξηροί καρποί, μπορούν να δράσουν σαν φυσικά «ηρεμιστικά».
Αντικαταστήστε λοιπόν τις σοκολάτες, τις τεχνητά χρωματισμένες καραμέλες και τα τσιπς με:
- Φρεσκοκομμένα μπαστουνάκια λαχανικών (καρότα, σέλερι, χρωματιστές πιπεριές, φουντίτσες από μπρόκολα και κουνουπίδια). Συνοδέψτε τα με κάποιο υγιεινό dip όπως χούμους, light ντρέσινγκ, ή σάλτσα τυριού.
- Γιαούρτι αναμεμειγμένο με πολτό φρέσκων φρούτων ή κομπόστα.
- Ξηρούς καρπούς όπως αμύγδαλα, φιστίκια κάσιους και ψημένους ηλιόσπορους ή πασατέμπο.
- Φρουτοσαλάτες σερβιρισμένες σε χαρούμενα μπολ
- Τυριά χαμηλά σε λιπαρά. Ιδανικές λύσεις είναι cottage cheese απλωμένο πάνω σε άγλυκα μπισκότα ή φετούλες μαύρου ψωμιού αλλά και μπαστουνάκια από κίτρινα τυριά.
- Κράκερς ολικής άλεσης αλειμμένα με μέλι ή ταχίνι.
- Υγιεινά δημητριακά μόνα τους (σαν τσιπς) ή μαζί με γάλα. Όταν αγοράζετε δημητριακά διαβάστε στην συσκευασία τους και επιλέξτε εκείνα που περιέχουν τουλάχιστον 3 γραμμάρια φυτικές ίνες ανά μερίδα και τις λέξεις «ολικής άλεσης» στο όνομά τους.
-Ικανοποιήστε την ανάγκη τους για γλυκό
Οι σπιτικές γρανίτες και σορμπέ φρούτων και το παγωτό βανίλια σερβιρισμένο με φράουλες είναι μερικές δροσιστικές επιλογές που λατρεύουν τα παιδιά.
Επίσης υγιεινά κουλουράκια φτιαγμένα από τα χεράκια της μαμάς είναι χίλιες φορές καλύτερα από τα έτοιμα μπισκότα και κρουασάν του εμπορίου.
-Διώξτε τους εφιάλτες
Αν το παιδί σας πετάγεται αρκετές νύχτες έχοντας δει κάποιο κακό όνειρο μπορείτε να μειώσετε τους βασανιστικούς εφιάλτες, αφαιρώντας από την διατροφή του ορισμένες τροφές, ειδικά λίγες ώρες πριν τον βραδινό ύπνο.
Αναψυκτικά που περιέχουν καφεΐνη, γλυκίσματα, φρούτα με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη και παγωτό πρέπει να αποφεύγονται τις ώρες που προηγούνται του βραδινού ύπνου.
Ένα βραδινό γεύμα που περιλαμβάνει γάλα, προϊόντα σόγιας, φιστίκια ή φιστικοβούτυρο και τυριά θα το βοηθήσουν να έχει έναν ήρεμο ύπνο με γλυκά όνειρα.

Τροφές που επηρεάζουν την συμπεριφορά των παιδιών

-Ποιες τροφές βοηθούν στο να ηρεμίσουν τα ζωηρά παιδιά;
Οι ειδικοί προτείνουν να ρίξουμε μια προσεκτική ματιά στα φαγητά που τρώνε τα παιδιά μας για να ανακαλύψουμε γιατί μερικές τροφές τα κάνουν υπερδραστήρια, δύστροπα ή επιθετικά. Ας ανακαλύψουμε ποιες τροφές θα πρέπει να αποφεύγονται και ποιες θα πρέπει να εντάξουμε στην καθημερινή διατροφή των παιδιών μας.
-Με ποιον τρόπο όμως οι τροφές επηρεάζουν την συμπεριφορά των παιδιών;
Τα παιδιά λατρεύουν τροφές πλούσιες σε ζάχαρη, επεξεργασμένους υδατάνθρακες όπως λευκό ρύζι και αλεύρι, τροφές δηλαδή που μπορούν να προκαλέσουν πτώση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα, γεγονός που επηρεάζει την διάθεσή τους.
Αυτές οι τροφές μπορούν επίσης να αυξήσουν τις στρεσογόνες ορμόνες (αδρεναλίνη και κορτιζόλη). Οι συγκεκριμένες ορμόνες ευθύνονται για την ενεργητικότητα αλλά και την επιθετικότητα και τα αυξημένα τους επίπεδα μπορούν να κάνουν το παιδί να είναι ανήσυχο, επιθετικό και ευέξαπτο.
Από όλα τα όργανα του σώματος, ο εγκέφαλος είναι το πιο ευαίσθητο να επηρεαστεί από τις διατροφικές συνήθειες και να δώσει λάθος εντολές για το τι χρειάζεται το σώμα του παιδιού. Το παιδικό μυαλό χρειάζεται πολύ ενέργεια για να αφομοιώσει όλες τις πληροφορίες γύρω του γι’ αυτό δημιουργεί την απαίτηση για υψηλά επίπεδα ζαχάρων στο αίμα. Το μυαλό όμως για να λειτουργήσει χρειάζεται ακόμα αμινοξέα, βιταμίνες, μεταλλικά άλατα και λιπαρά οξέα.
-Αντικαταστήστε τα επεξεργασμένα τρόφιμα με φυσικά
Τα πρόσθετα και τα χρώματα των επεξεργασμένων τροφών κάνει το νευρικό σύστημα των παιδιών να υπερλειτουργεί. Αυτό επιβαρύνει την υπερδιέγερση που η ζάχαρη προκαλεί.
Αντίθετα τροφές πλούσιες σε ασβέστιο και μαγνήσιο, όπως τα λαχανικά και οι ξηροί καρποί, μπορούν να δράσουν σαν φυσικά «ηρεμιστικά».
Αντικαταστήστε λοιπόν τις σοκολάτες, τις τεχνητά χρωματισμένες καραμέλες και τα τσιπς με:
- Φρεσκοκομμένα μπαστουνάκια λαχανικών (καρότα, σέλερι, χρωματιστές πιπεριές, φουντίτσες από μπρόκολα και κουνουπίδια). Συνοδέψτε τα με κάποιο υγιεινό dip όπως χούμους, light ντρέσινγκ, ή σάλτσα τυριού.
- Γιαούρτι αναμεμειγμένο με πολτό φρέσκων φρούτων ή κομπόστα.
- Ξηρούς καρπούς όπως αμύγδαλα, φιστίκια κάσιους και ψημένους ηλιόσπορους ή πασατέμπο.
- Φρουτοσαλάτες σερβιρισμένες σε χαρούμενα μπολ
- Τυριά χαμηλά σε λιπαρά. Ιδανικές λύσεις είναι cottage cheese απλωμένο πάνω σε άγλυκα μπισκότα ή φετούλες μαύρου ψωμιού αλλά και μπαστουνάκια από κίτρινα τυριά.
- Κράκερς ολικής άλεσης αλειμμένα με μέλι ή ταχίνι.
- Υγιεινά δημητριακά μόνα τους (σαν τσιπς) ή μαζί με γάλα. Όταν αγοράζετε δημητριακά διαβάστε στην συσκευασία τους και επιλέξτε εκείνα που περιέχουν τουλάχιστον 3 γραμμάρια φυτικές ίνες ανά μερίδα και τις λέξεις «ολικής άλεσης» στο όνομά τους.
-Ικανοποιήστε την ανάγκη τους για γλυκό
Οι σπιτικές γρανίτες και σορμπέ φρούτων και το παγωτό βανίλια σερβιρισμένο με φράουλες είναι μερικές δροσιστικές επιλογές που λατρεύουν τα παιδιά.
Επίσης υγιεινά κουλουράκια φτιαγμένα από τα χεράκια της μαμάς είναι χίλιες φορές καλύτερα από τα έτοιμα μπισκότα και κρουασάν του εμπορίου.
-Διώξτε τους εφιάλτες
Αν το παιδί σας πετάγεται αρκετές νύχτες έχοντας δει κάποιο κακό όνειρο μπορείτε να μειώσετε τους βασανιστικούς εφιάλτες, αφαιρώντας από την διατροφή του ορισμένες τροφές, ειδικά λίγες ώρες πριν τον βραδινό ύπνο.
Αναψυκτικά που περιέχουν καφεΐνη, γλυκίσματα, φρούτα με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη και παγωτό πρέπει να αποφεύγονται τις ώρες που προηγούνται του βραδινού ύπνου.
Ένα βραδινό γεύμα που περιλαμβάνει γάλα, προϊόντα σόγιας, φιστίκια ή φιστικοβούτυρο και τυριά θα το βοηθήσουν να έχει έναν ήρεμο ύπνο με γλυκά όνειρα.
Γράφει ο ψυχοθεραπευτής και συγγραφέας Χόρχε Μπουκάι.
Το να παίρνω δυο ή τρία ηρεμιστικά την ημέρα μην τυχόν και με πιάσει άγχος είναι κάτι που με εμποδίζει να μετατρέψω τη φυσιολογική μου ανάγκη για συναισθηματική αντίδραση, σε διέγερση και αυτό βέβαια ισοδυναμεί με αναστολή των φυσιολογικών μου λειτουργιών. Όταν με ρωτούν αν τα αγχολυτικά μπορούν να προκαλέσουν κατάθλιψη η απάντησή μου είναι πως όχι, δεν μπορούν να προκαλέσουν.
Πολλοί συγχέουν τη γαλήνη με την κατάθλιψη και όταν ηρεμούν νομίζουν πως έχουν πάθει παράλυση! Είναι άνθρωποι που ζουν συνέχεια μέσα στο άγχος και μόνο όταν πάνε διακοπές χαλαρώνουν λίγο και ρίχνουν τους ρυθμούς τους. Τότε ακριβώς αρχίζουν να σκέφτονται ότι έχουν πάθει κατάθλιψη και στην επιστροφή τους πηγαίνουν στον γιατρό για να τους γράψει κάτι να τους ανεβάσει λιγάκι γιατί αισθάνονται να μην έχουν καθόλου ενέργεια.
Στον αντίποδα βρίσκονται εκείνοι που δεν αντέχουν την διέγερση και τη συγχέουν με το άγχος. Μόλις νιώσουν στο κορμί τους αυτή την ωραία αίσθηση που δίνει η διάθεση για δράση αντί να την απολαύσουν πάνε στο φαρμακείο του σπιτιού και παίρνουν ένα ηρεμιστικό. Και λάβε υπόψη σου ότι δεν έχω τίποτε εναντίον των αγχολυτικών όταν ενδείκνυται η χρήση τους είμαι όμως εντελώς αντίθετος όταν χρησιμοποιούνται σε τέτοιες περιπτώσεις. Άλλο είναι να πάρω μια ασπιρίνη όταν με πονάει το κεφάλι μου και άλλο εντελώς διαφορετικό να παίρνω  τρεις ασπιρίνες την ημέρα μην τύχει και με πονέσει το κεφάλι μου.
Μπορεί να σου φαίνεται αστείο αλλά δεν είναι καθόλου.  Είναι δραματικό τρομερό και επιζήμιο. Γιατί αυτοί που το κάνουν εμποδίζουν την αποκατάσταση της υγείας τους. Μπορώ να καταλάβω εκείνους που δεν αντέχουν την ηρεμία ίσως γιατί ταυτίζομαι μαζί τους, θα με πονούσε όμως περισσότερο το να μην μπορώ να απολαύσω τη διέγερση. Πώς δρουν τα ηρεμιστικά σε κάποιον που λειτουργεί με αυτόν τρόπο;
Το να παίρνω δυο ή τρία ηρεμιστικά την ημέρα μην τυχόν και με πιάσει άγχος είναι κάτι που με εμποδίζει να μετατρέψω τη φυσιολογική μου ανάγκη για συναισθηματική αντίδραση, σε διέγερση και αυτό βέβαια ισοδυναμεί με αναστολή των φυσιολογικών μου λειτουργιών. Όταν με ρωτούν αν τα αγχολυτικά μπορούν να προκαλέσουν κατάθλιψη η απάντησή μου είναι πως όχι, δεν μπορούν να προκαλέσουν.
Αναφέρομαι όμως στην αγωγή που γράφει και ελέγχει ο ειδικός γιατρός. Τα ηρεμιστικά που λαμβάνονται αδιακρίτως και για πολύ καιρό μπορούν να ανακόψουν την ικανότητά μας να ενεργοποιούμε τις δυνάμεις μας αλλά μπορούν επιπλέον να αποδυναμώσουν την ικανότητά μας να παίρνουμε αποφάσεις.
Έτσι λοιπόν, μπορούμε να καταλήξουμε στην κατάθλιψη λόγω αδράνειας.
Απόσπασμα από το βιβλίο "Από την αυτοεκτίμηση στον εγωισμό". Ευχαριστούμε τις εκδόσεις ΟΠΕΡ για την ευγενική παραχώρηση του υλικού.

Ηρεμιστικά χάπια: Πότε πρέπει να τα παίρνεις, τι να προσέχεις

Γράφει ο ψυχοθεραπευτής και συγγραφέας Χόρχε Μπουκάι.
Το να παίρνω δυο ή τρία ηρεμιστικά την ημέρα μην τυχόν και με πιάσει άγχος είναι κάτι που με εμποδίζει να μετατρέψω τη φυσιολογική μου ανάγκη για συναισθηματική αντίδραση, σε διέγερση και αυτό βέβαια ισοδυναμεί με αναστολή των φυσιολογικών μου λειτουργιών. Όταν με ρωτούν αν τα αγχολυτικά μπορούν να προκαλέσουν κατάθλιψη η απάντησή μου είναι πως όχι, δεν μπορούν να προκαλέσουν.
Πολλοί συγχέουν τη γαλήνη με την κατάθλιψη και όταν ηρεμούν νομίζουν πως έχουν πάθει παράλυση! Είναι άνθρωποι που ζουν συνέχεια μέσα στο άγχος και μόνο όταν πάνε διακοπές χαλαρώνουν λίγο και ρίχνουν τους ρυθμούς τους. Τότε ακριβώς αρχίζουν να σκέφτονται ότι έχουν πάθει κατάθλιψη και στην επιστροφή τους πηγαίνουν στον γιατρό για να τους γράψει κάτι να τους ανεβάσει λιγάκι γιατί αισθάνονται να μην έχουν καθόλου ενέργεια.
Στον αντίποδα βρίσκονται εκείνοι που δεν αντέχουν την διέγερση και τη συγχέουν με το άγχος. Μόλις νιώσουν στο κορμί τους αυτή την ωραία αίσθηση που δίνει η διάθεση για δράση αντί να την απολαύσουν πάνε στο φαρμακείο του σπιτιού και παίρνουν ένα ηρεμιστικό. Και λάβε υπόψη σου ότι δεν έχω τίποτε εναντίον των αγχολυτικών όταν ενδείκνυται η χρήση τους είμαι όμως εντελώς αντίθετος όταν χρησιμοποιούνται σε τέτοιες περιπτώσεις. Άλλο είναι να πάρω μια ασπιρίνη όταν με πονάει το κεφάλι μου και άλλο εντελώς διαφορετικό να παίρνω  τρεις ασπιρίνες την ημέρα μην τύχει και με πονέσει το κεφάλι μου.
Μπορεί να σου φαίνεται αστείο αλλά δεν είναι καθόλου.  Είναι δραματικό τρομερό και επιζήμιο. Γιατί αυτοί που το κάνουν εμποδίζουν την αποκατάσταση της υγείας τους. Μπορώ να καταλάβω εκείνους που δεν αντέχουν την ηρεμία ίσως γιατί ταυτίζομαι μαζί τους, θα με πονούσε όμως περισσότερο το να μην μπορώ να απολαύσω τη διέγερση. Πώς δρουν τα ηρεμιστικά σε κάποιον που λειτουργεί με αυτόν τρόπο;
Το να παίρνω δυο ή τρία ηρεμιστικά την ημέρα μην τυχόν και με πιάσει άγχος είναι κάτι που με εμποδίζει να μετατρέψω τη φυσιολογική μου ανάγκη για συναισθηματική αντίδραση, σε διέγερση και αυτό βέβαια ισοδυναμεί με αναστολή των φυσιολογικών μου λειτουργιών. Όταν με ρωτούν αν τα αγχολυτικά μπορούν να προκαλέσουν κατάθλιψη η απάντησή μου είναι πως όχι, δεν μπορούν να προκαλέσουν.
Αναφέρομαι όμως στην αγωγή που γράφει και ελέγχει ο ειδικός γιατρός. Τα ηρεμιστικά που λαμβάνονται αδιακρίτως και για πολύ καιρό μπορούν να ανακόψουν την ικανότητά μας να ενεργοποιούμε τις δυνάμεις μας αλλά μπορούν επιπλέον να αποδυναμώσουν την ικανότητά μας να παίρνουμε αποφάσεις.
Έτσι λοιπόν, μπορούμε να καταλήξουμε στην κατάθλιψη λόγω αδράνειας.
Απόσπασμα από το βιβλίο "Από την αυτοεκτίμηση στον εγωισμό". Ευχαριστούμε τις εκδόσεις ΟΠΕΡ για την ευγενική παραχώρηση του υλικού.
Πριν μερικά χρόνια οι επιλογές που είχε μια γυναίκα για την αγορά ποδηλάτου δεν ήταν και πάρα πολλές. Θα έπρεπε να αγοράσει όποιο ποδήλατο δεν ήταν πολύ . . . ψηλό αφού δεν υπήρχαν και πολλά διαφορετικά μεγέθη ποδηλάτων. Κατά τη θέση οδήγησης, αν το τιμόνι ήταν πολύ μακριά από τη σέλα και ήταν άβολο να πάς ακόμη και την μικρότερη απόσταση, μια γυναίκα έπρεπε να συμβιβαστεί με το γεγονός ότι δεν υπήρχαν και πάλι πολλές επιλογές. Ίσως μια αλλαγή του λαιμού του τιμονιού (τοποθετώντας κοντύτερο λαιμό) «χρύσωνε το χάπι» και έδινε την αίσθηση της πιο άνετης οδήγησης, και πάλι αυτός ήταν όμως ένας συμβιβασμός που έπρεπε να γίνει.
Ορισμένες γυναίκες λόγω του σωματότυπού τους (λεπτά, μακρυά πόδια και στενή πύελο) δεν αντιμετωπίζουν τα παραπάνω προβλήματα μια και τα «ανδρικά» ποδήλατα τους ταιριάζουν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Όμως, αυτές οι γυναίκες είναι περισσότερο η εξαίρεση παρά ο κανόνας.
Οι γυναίκες, κατά γενικό κανόνα, έχουν αναλογικά κοντύτερο σώμα και μακρύτερα πόδια από τους άνδρες. Επίσης έχουν ευρύτερη πύελο και λιγότερη δύμαμη στο πάνω μέρος του σώματός τους. Ακόμα και αν το ύψος του ποδηλάτου ταιριάζει στο ύψος της γυναίκας, το μήκος του οριζόντιου σωλήνα του σκελετού, ο λαιμός του τιμονιού, ή οι δισκοβαχίονες μπορεί να είναι πολύ μακρείς, ενώ η σέλα να είναι πολύ στενή.
Τι συμβαίνει λοιπόν όταν το ποδήλατο δεν είναι το μέγεθός μας; Εάν ποδηλατείτε απλά γύρω από το τεράγωνο της γειτονιά σας δεν υπάρχει ιδιαίτερο πρόβλημα. Αντίθετα, εάν αρχίσετε να καλύπτετε μεγαλύτερες αποστάσεις θα αρχίσετε να αισθάνεστε πόνους διαφορετικού βαθμού και έντασης στον αυχένα, την πλάτη, και τους γοφούς. Επίσης η αποτελεσματικότητα του πενταλαρίσματός σας θα υποφέρει και αυτή.
Ευτυχώς όμως, όλα αυτά τα προβλήματα έχουν κατανοηθεί από τους περισσότερους κατασκευαστές ποδηλάτων οι οποίοι τώρα προσφέρουν πλέον στις γυναίκες ποδήλατα που ικανοποιούν τις δικές τους ανάγκες. Παρακάτω είναι ορισμένα σημεία του ποδηλάτου στα οποία δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα.
1. Σκελετός. Λόγω του ότι οι γυναίκες διαθέτουν αναλογικά κοντύτερο σώμα, χρειάζονται και κοντύτερο οριζόντιο σωλήνα στο σκελετό. Αν όμως μια γυναίκα είναι αρκετά κοντή (κάτω από το 1μ. 60εκ.) ο οριζόντιος σωλήνας μπορεί να είναι τόσο κοντός που να φέρνει το μπροστινό τροχό πολύ κοντά στο σκελετό με αποτέλεσμα το πόδι όταν βρίσκεται στην μπροστά θέση κατά το πεταλάρισμα να συμπίπτει με τον τροχό. Αυτό μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα, σε μια στροφή, την επαφή του ποδιού με τον τροχό και την πτώση του ποδηλάτη. Ορισμένοι κατασκευαστές δίνουν λύση σε αυτό το πρόβλημα χρησιμοποιώντας μικρότερης διαμέτρου τροχούς.
2. Λαιμός τιμονιού. Σε ένα σκελετό με μακρύ οριζόντιο σωλήνα, το πιο παλιό κόλπο είναι, η τοποθέτηση ενός κοντύτερου λαιμού τιμονιού. Αυτό θα φέρει το τιμόνι του ποδηλάτου πιο κοντά στη σέλα.
3. Τιμόνι. Οι γυναικείες ωμοπλάτες τείνουν να είναι στενότερες από τις ανδρικές. Ένα τιμόνι που έχει το σωστό πλάτος για έναν άνδρα δε σημαίνει ότι είναι και το πιο κατάλληλο για μια γυναίκα. Ένα τέτοιο τιμόνι μπορεί να προκαλέσει πόνο στους ώμους, τον αυχένα και την πλάτη. Υπάρχουν κατασκευαστές που προσφέρουν τιμόνια 36εκ. και 38 εκ. που ανταποκρίνονανται στις γυναικείες ανάγκες και τις στενές ωμοπλάτες.
4. Δισκοβραχίονες. Κοιτάξτε στο πίσω μέρος του βραχίονα και θα δείτε έναν αριθμό χαραγμένο στο μέταλλο. Το μήκος ενός κανονικού βραχίονα είναι 170-172,5 χιλιοστά. Για μια γυναίκα όμως το μήκος των 160-165 χιλιοστών είναι πιο κατάλληλο. Έχετε επίσης υπόψη σας ότι οι δισκοβραχίονες ενός ποδηλάτου βουνού θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 5 χιλιοστά μακρύτεροι από αυτούς του ποδηλάτου του δρόμου. Το επιπλέον μήκος βοηθάει την ευκολότερη περιστροφή των βραχιόνων (καλύτερος μοχλός) σε ανηφορικές κυρίως διαδρομές ή διαδρομές που απαιτούν ελιγμούς σε χαμηλές ταχύτητες. Άρα, για το ποδήλατο βουνού ένας βραχίονας 170 χιλιοστών θα ήταν ο καταλληλότερος για το γυναικείο σώμα.
5. Σέλα. Η γυναικεία πύελος είναι ελαφρώς ευρύτερη αυτής του άνδρα και τα μέρη του πυελικού οστού τα οποία κάθονται πάνω στη σέλα στη γυναίκα έχουν μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ τους από ότι στον άνδρα. Για να υποστηριχτεί το βάρος του σώματος μιας γυναίκας λοιπόν έτσι ώστε να μην στηρίζεται μόνο στην περιοχή των γεννητικών της οργάνων, χρειάζεται μια σέλα η οποία είναι φαρδύτερη στο πίσω της μέρος. Ζητήστε τέτοιες σέλες, όπως τη Race Fit ή τη Race Lite Fit SSR, από τη Bontrager.
Επίλογος
Μετά από τόσες μετατροπές που μπορεί να γίνουν σε ένα ποδήλατο, η ερώτηση είναι, χρειάζεται άραγε μια γυναίκα «γυναικείο» ποδήλατο; Ορισμένες πιο ψηλές γυναίκες δεν έχουν ιδιαίτερο πρόβλημα ακόμα και με τα «κανονικά» ποδήλατα, όσο ο οριζόντιος σωλήνας είναι λίγο κοντύτερος. Οι αθλητές και τριαθλητές επιδιώκουν τις πιο αεροδυναμικές θέσεις οπότε θα προτιμήσουν ένα ποδήλατο που τους δίνει τις δυνατότητες αυτές.
Μπορείτε να ρυθμίσετε οποιοδήποτε ποδήλατο να είναι στα μέτρα σας όσο το αρχικό τους ύψος είναι το κατάλληλο για σας. Οι ρυθμίσεις που μπορείτε να κάνετε είναι οι εξής. Μπορείτε να: αγοράσετε την κατάλληλη σέλα
μετακινήσετε τη σέλα σας λίγο πιο μπροστά
στρέψετε το τιμόνι σας ελαφρά προς τα πάνω
τοποθετήσετε κοντύτερους βραχίονες
ψηλώσετε το λαιμού τιμονιού ώστε να έχετε μια πιο όρθια θέση
τοποθετήσετε κοντύτερο λαιμό τιμονιού
Φυσικά, υπάρχουν και οι συνέπειες όλων αυτών των ρυθμίσεων. Αν για παράδειγμα μια σέλα τοποθετηθεί πάρα πολύ μπροστά μπορεί να προκαλέσει αναποτελεσματικότητα στο πεταλάρισμα όπως επίσης να δημιουργήσει και κάποια προβλήματα στα γόνατα. Ένας πολύ κοντός λαιμός τιμονιού μπορεί να επηρεάσει το χειρισμό του τιμονιού και να προκαλέσει δυσκολία κατά την οδήγηση. Αν όλες οι ρυθμίσεις του ποδηλάτου είναι στα όριά τους τότε δεν μπορούν να γίνουν επιπλέον ρυθμίσεις αν χρειαστεί και θα πρέπει αναγκαστικά να κάνετε αλλαγές στο ποδηλατικό σας στύλ. Τέλος, ορισμένες γυναίκες, όσες αλλαγές ή ρυθμίσεις να κάνουν σε ένα κανονικό ποδήλατο, δεν θα αποφύγουν την έλλειψη άνεσης.
Όχι, όλες οι γυναίκες δεν χρειάζονται «γυναικείο» ποδήλατο. Όμως, όλες οι γυναίκες χρειάζονται ποδήλατα που να είναι στα μέτρα τους, κυρίως στην απόσταση μεταξύ της σέλας και του τιμονιού. 


Είμαι γυναίκα. Χρειάζομαι γυναικείο ποδήλατο;

Πριν μερικά χρόνια οι επιλογές που είχε μια γυναίκα για την αγορά ποδηλάτου δεν ήταν και πάρα πολλές. Θα έπρεπε να αγοράσει όποιο ποδήλατο δεν ήταν πολύ . . . ψηλό αφού δεν υπήρχαν και πολλά διαφορετικά μεγέθη ποδηλάτων. Κατά τη θέση οδήγησης, αν το τιμόνι ήταν πολύ μακριά από τη σέλα και ήταν άβολο να πάς ακόμη και την μικρότερη απόσταση, μια γυναίκα έπρεπε να συμβιβαστεί με το γεγονός ότι δεν υπήρχαν και πάλι πολλές επιλογές. Ίσως μια αλλαγή του λαιμού του τιμονιού (τοποθετώντας κοντύτερο λαιμό) «χρύσωνε το χάπι» και έδινε την αίσθηση της πιο άνετης οδήγησης, και πάλι αυτός ήταν όμως ένας συμβιβασμός που έπρεπε να γίνει.
Ορισμένες γυναίκες λόγω του σωματότυπού τους (λεπτά, μακρυά πόδια και στενή πύελο) δεν αντιμετωπίζουν τα παραπάνω προβλήματα μια και τα «ανδρικά» ποδήλατα τους ταιριάζουν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Όμως, αυτές οι γυναίκες είναι περισσότερο η εξαίρεση παρά ο κανόνας.
Οι γυναίκες, κατά γενικό κανόνα, έχουν αναλογικά κοντύτερο σώμα και μακρύτερα πόδια από τους άνδρες. Επίσης έχουν ευρύτερη πύελο και λιγότερη δύμαμη στο πάνω μέρος του σώματός τους. Ακόμα και αν το ύψος του ποδηλάτου ταιριάζει στο ύψος της γυναίκας, το μήκος του οριζόντιου σωλήνα του σκελετού, ο λαιμός του τιμονιού, ή οι δισκοβαχίονες μπορεί να είναι πολύ μακρείς, ενώ η σέλα να είναι πολύ στενή.
Τι συμβαίνει λοιπόν όταν το ποδήλατο δεν είναι το μέγεθός μας; Εάν ποδηλατείτε απλά γύρω από το τεράγωνο της γειτονιά σας δεν υπάρχει ιδιαίτερο πρόβλημα. Αντίθετα, εάν αρχίσετε να καλύπτετε μεγαλύτερες αποστάσεις θα αρχίσετε να αισθάνεστε πόνους διαφορετικού βαθμού και έντασης στον αυχένα, την πλάτη, και τους γοφούς. Επίσης η αποτελεσματικότητα του πενταλαρίσματός σας θα υποφέρει και αυτή.
Ευτυχώς όμως, όλα αυτά τα προβλήματα έχουν κατανοηθεί από τους περισσότερους κατασκευαστές ποδηλάτων οι οποίοι τώρα προσφέρουν πλέον στις γυναίκες ποδήλατα που ικανοποιούν τις δικές τους ανάγκες. Παρακάτω είναι ορισμένα σημεία του ποδηλάτου στα οποία δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα.
1. Σκελετός. Λόγω του ότι οι γυναίκες διαθέτουν αναλογικά κοντύτερο σώμα, χρειάζονται και κοντύτερο οριζόντιο σωλήνα στο σκελετό. Αν όμως μια γυναίκα είναι αρκετά κοντή (κάτω από το 1μ. 60εκ.) ο οριζόντιος σωλήνας μπορεί να είναι τόσο κοντός που να φέρνει το μπροστινό τροχό πολύ κοντά στο σκελετό με αποτέλεσμα το πόδι όταν βρίσκεται στην μπροστά θέση κατά το πεταλάρισμα να συμπίπτει με τον τροχό. Αυτό μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα, σε μια στροφή, την επαφή του ποδιού με τον τροχό και την πτώση του ποδηλάτη. Ορισμένοι κατασκευαστές δίνουν λύση σε αυτό το πρόβλημα χρησιμοποιώντας μικρότερης διαμέτρου τροχούς.
2. Λαιμός τιμονιού. Σε ένα σκελετό με μακρύ οριζόντιο σωλήνα, το πιο παλιό κόλπο είναι, η τοποθέτηση ενός κοντύτερου λαιμού τιμονιού. Αυτό θα φέρει το τιμόνι του ποδηλάτου πιο κοντά στη σέλα.
3. Τιμόνι. Οι γυναικείες ωμοπλάτες τείνουν να είναι στενότερες από τις ανδρικές. Ένα τιμόνι που έχει το σωστό πλάτος για έναν άνδρα δε σημαίνει ότι είναι και το πιο κατάλληλο για μια γυναίκα. Ένα τέτοιο τιμόνι μπορεί να προκαλέσει πόνο στους ώμους, τον αυχένα και την πλάτη. Υπάρχουν κατασκευαστές που προσφέρουν τιμόνια 36εκ. και 38 εκ. που ανταποκρίνονανται στις γυναικείες ανάγκες και τις στενές ωμοπλάτες.
4. Δισκοβραχίονες. Κοιτάξτε στο πίσω μέρος του βραχίονα και θα δείτε έναν αριθμό χαραγμένο στο μέταλλο. Το μήκος ενός κανονικού βραχίονα είναι 170-172,5 χιλιοστά. Για μια γυναίκα όμως το μήκος των 160-165 χιλιοστών είναι πιο κατάλληλο. Έχετε επίσης υπόψη σας ότι οι δισκοβραχίονες ενός ποδηλάτου βουνού θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 5 χιλιοστά μακρύτεροι από αυτούς του ποδηλάτου του δρόμου. Το επιπλέον μήκος βοηθάει την ευκολότερη περιστροφή των βραχιόνων (καλύτερος μοχλός) σε ανηφορικές κυρίως διαδρομές ή διαδρομές που απαιτούν ελιγμούς σε χαμηλές ταχύτητες. Άρα, για το ποδήλατο βουνού ένας βραχίονας 170 χιλιοστών θα ήταν ο καταλληλότερος για το γυναικείο σώμα.
5. Σέλα. Η γυναικεία πύελος είναι ελαφρώς ευρύτερη αυτής του άνδρα και τα μέρη του πυελικού οστού τα οποία κάθονται πάνω στη σέλα στη γυναίκα έχουν μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ τους από ότι στον άνδρα. Για να υποστηριχτεί το βάρος του σώματος μιας γυναίκας λοιπόν έτσι ώστε να μην στηρίζεται μόνο στην περιοχή των γεννητικών της οργάνων, χρειάζεται μια σέλα η οποία είναι φαρδύτερη στο πίσω της μέρος. Ζητήστε τέτοιες σέλες, όπως τη Race Fit ή τη Race Lite Fit SSR, από τη Bontrager.
Επίλογος
Μετά από τόσες μετατροπές που μπορεί να γίνουν σε ένα ποδήλατο, η ερώτηση είναι, χρειάζεται άραγε μια γυναίκα «γυναικείο» ποδήλατο; Ορισμένες πιο ψηλές γυναίκες δεν έχουν ιδιαίτερο πρόβλημα ακόμα και με τα «κανονικά» ποδήλατα, όσο ο οριζόντιος σωλήνας είναι λίγο κοντύτερος. Οι αθλητές και τριαθλητές επιδιώκουν τις πιο αεροδυναμικές θέσεις οπότε θα προτιμήσουν ένα ποδήλατο που τους δίνει τις δυνατότητες αυτές.
Μπορείτε να ρυθμίσετε οποιοδήποτε ποδήλατο να είναι στα μέτρα σας όσο το αρχικό τους ύψος είναι το κατάλληλο για σας. Οι ρυθμίσεις που μπορείτε να κάνετε είναι οι εξής. Μπορείτε να: αγοράσετε την κατάλληλη σέλα
μετακινήσετε τη σέλα σας λίγο πιο μπροστά
στρέψετε το τιμόνι σας ελαφρά προς τα πάνω
τοποθετήσετε κοντύτερους βραχίονες
ψηλώσετε το λαιμού τιμονιού ώστε να έχετε μια πιο όρθια θέση
τοποθετήσετε κοντύτερο λαιμό τιμονιού
Φυσικά, υπάρχουν και οι συνέπειες όλων αυτών των ρυθμίσεων. Αν για παράδειγμα μια σέλα τοποθετηθεί πάρα πολύ μπροστά μπορεί να προκαλέσει αναποτελεσματικότητα στο πεταλάρισμα όπως επίσης να δημιουργήσει και κάποια προβλήματα στα γόνατα. Ένας πολύ κοντός λαιμός τιμονιού μπορεί να επηρεάσει το χειρισμό του τιμονιού και να προκαλέσει δυσκολία κατά την οδήγηση. Αν όλες οι ρυθμίσεις του ποδηλάτου είναι στα όριά τους τότε δεν μπορούν να γίνουν επιπλέον ρυθμίσεις αν χρειαστεί και θα πρέπει αναγκαστικά να κάνετε αλλαγές στο ποδηλατικό σας στύλ. Τέλος, ορισμένες γυναίκες, όσες αλλαγές ή ρυθμίσεις να κάνουν σε ένα κανονικό ποδήλατο, δεν θα αποφύγουν την έλλειψη άνεσης.
Όχι, όλες οι γυναίκες δεν χρειάζονται «γυναικείο» ποδήλατο. Όμως, όλες οι γυναίκες χρειάζονται ποδήλατα που να είναι στα μέτρα τους, κυρίως στην απόσταση μεταξύ της σέλας και του τιμονιού. 


Μια αραβική παροιμία λέει: "Πέτα έναν τυχερό άνθρωπο στη θάλασσα κι εκείνος θα βγει μ' ένα ψάρι στο στόμα". Οι τυχεροί άνθρωποι βρί­σκουν πάντα τους τέλειους συντρόφους, τις τέλειες δου­λειές, εκπληρώνουν τις φιλο­δοξίες τους και ζουν ευτυχι­σμένα.
Η επιτυχία τους δεν είναι αποτέλεσμα της ιδιαίτερα σκληρής δουλειάς ή της εξυ­πνάδας τους, αλλά της απα­ράμιλλης ικανότητάς τους να βρίσκονται στο κατάλληλο μέρος την κατάλληλη στιγμή. Αυτός ο συγχρονισμός τους με τις ευτυχείς συμπτώσεις μάς κάνει να πιστεύουμε ότι κάποιο τυχερό αστέρι λάμπει πάνω από το κεφάλι τους. Στο παρόν τεύχος σάς πα­ρουσιάζουμε την πρώτη επι­στημονική έρευνα για το θέμα της τύχης. Διαβάζοντας το θα ανακαλύψετε ότι κανείς δε γεννιέται τυχερός και ότι οι τυχεροί άνθρωποι ακολου­θούν υποσυνείδητα μερικές βασικές αρχές στη ζωή τους οι οποίες τους δημιουργούν καλή τύχη. Αυτές τις αρχές μπορούμε να τις ακολουθή­σουμε όλοι μας και πραγμα­τικά να βελτιώσουμε το βαθμό της καλοτυχίας που μας παρουσιάζεται στη ζωή.


Πώς να γίνετε πιο τυχεροί στη ζωή.

Μια αραβική παροιμία λέει: "Πέτα έναν τυχερό άνθρωπο στη θάλασσα κι εκείνος θα βγει μ' ένα ψάρι στο στόμα". Οι τυχεροί άνθρωποι βρί­σκουν πάντα τους τέλειους συντρόφους, τις τέλειες δου­λειές, εκπληρώνουν τις φιλο­δοξίες τους και ζουν ευτυχι­σμένα.
Η επιτυχία τους δεν είναι αποτέλεσμα της ιδιαίτερα σκληρής δουλειάς ή της εξυ­πνάδας τους, αλλά της απα­ράμιλλης ικανότητάς τους να βρίσκονται στο κατάλληλο μέρος την κατάλληλη στιγμή. Αυτός ο συγχρονισμός τους με τις ευτυχείς συμπτώσεις μάς κάνει να πιστεύουμε ότι κάποιο τυχερό αστέρι λάμπει πάνω από το κεφάλι τους. Στο παρόν τεύχος σάς πα­ρουσιάζουμε την πρώτη επι­στημονική έρευνα για το θέμα της τύχης. Διαβάζοντας το θα ανακαλύψετε ότι κανείς δε γεννιέται τυχερός και ότι οι τυχεροί άνθρωποι ακολου­θούν υποσυνείδητα μερικές βασικές αρχές στη ζωή τους οι οποίες τους δημιουργούν καλή τύχη. Αυτές τις αρχές μπορούμε να τις ακολουθή­σουμε όλοι μας και πραγμα­τικά να βελτιώσουμε το βαθμό της καλοτυχίας που μας παρουσιάζεται στη ζωή.


Η χρήση αγκαθωτού σύρματος στα γείσα των κτιρίων με σκοπό την απομάκρυνση των περιστεριών είναι αρκετά διαδεδομένη, στην πραγματικότητα όμως δεν συνιστά παρά μετάθεση του προβλήματος στα γειτονικά κτίρια.
Η παρουσία γερακιών είναι ένας αποτελεσματικός και περιβαλλοντικά φιλικός τρόπος απομάκρυνσής τους και έχει δοκιμαστεί με επιτυχία σε συγκεκριμένους χώρους –σταθμούς τρένων και αεροδρόμια-, καθώς η παρουσία τους τρομάζει τα περιστέρια με αποτέλεσμα αυτά να μην επιστρέφουν στην περιοχή.
Πιο δραστικά μέτρα σχετίζονται με τον περιορισμό της δυνατότητάς τους να βρουν τροφή, νερό και στέγη. Συνεπώς πρέπει να μαζεύουμε απορρίμματα και να τηρούμε αυστηρότερους κανόνες καθαριότητας, να μην πετάμε τα τρόφιμα σε ανοιχτούς χώρους, να σφραγίζουμε τα εγκαταλειμμένα κτίρια και να καταστρέφουμε τις φωλιές. Πιλοτικό σχέδιο που εφαρμόζεται από τον Μάρτιο του 2003 στο Παρίσι προβλέπει την κατασκευή ενός περιστερώνα ώστε να ταΐζονται τα πτηνά αυστηρά σε αυτόν τον χώρο και να εξουδετερώνονται τα αβγά τους.
Η χρήση δηλητηρίου ή ο πυροβολισμός είναι παράνομος στις περισσότερες περιοχές.


Πώς μπορώ να εμποδίσω τα περιστέρια να λερώνουν το μπαλκόνι μου;

Η χρήση αγκαθωτού σύρματος στα γείσα των κτιρίων με σκοπό την απομάκρυνση των περιστεριών είναι αρκετά διαδεδομένη, στην πραγματικότητα όμως δεν συνιστά παρά μετάθεση του προβλήματος στα γειτονικά κτίρια.
Η παρουσία γερακιών είναι ένας αποτελεσματικός και περιβαλλοντικά φιλικός τρόπος απομάκρυνσής τους και έχει δοκιμαστεί με επιτυχία σε συγκεκριμένους χώρους –σταθμούς τρένων και αεροδρόμια-, καθώς η παρουσία τους τρομάζει τα περιστέρια με αποτέλεσμα αυτά να μην επιστρέφουν στην περιοχή.
Πιο δραστικά μέτρα σχετίζονται με τον περιορισμό της δυνατότητάς τους να βρουν τροφή, νερό και στέγη. Συνεπώς πρέπει να μαζεύουμε απορρίμματα και να τηρούμε αυστηρότερους κανόνες καθαριότητας, να μην πετάμε τα τρόφιμα σε ανοιχτούς χώρους, να σφραγίζουμε τα εγκαταλειμμένα κτίρια και να καταστρέφουμε τις φωλιές. Πιλοτικό σχέδιο που εφαρμόζεται από τον Μάρτιο του 2003 στο Παρίσι προβλέπει την κατασκευή ενός περιστερώνα ώστε να ταΐζονται τα πτηνά αυστηρά σε αυτόν τον χώρο και να εξουδετερώνονται τα αβγά τους.
Η χρήση δηλητηρίου ή ο πυροβολισμός είναι παράνομος στις περισσότερες περιοχές.


Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

Οι πιο εκνευριστικές ατάκες που μπορεί να ξεστομίσει κάποιος.
Η εγκυμοσύνη είναι από τις σημαντικότερες στιγμές στη ζωή μιας γυναίκας, κατά τη διάρκεια της οποίας ο γυναικείος οργανισμός περνάει από πολλές φάσεις και επηρεάζεται από διάφορες ορμόνες.
Αποτέλεσμα αυτών είναι η γυναίκα να είναι πολύ ευαίσθητη και ευάλωτη και γι' αυτό το λόγο, όσοι έρχονται σε επαφή μαζί της πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί ώστε να μην την προσβάλλουν ή να τη φέρουν σε δύσκολη θέση, λόγω ορισμένων σχολίων.
Παρακάτω αναφέρονται 13 πράγματα που δεν θα πρέπει ποτέ να πείτε σε μια έγκυο γυναίκα, τόσο για να μην την εκνευρίσετε όσο κι επειδή δεν είναι πολύ ευγενικά.
1. «Το είχατε σχεδιάσει;»
Πραγματικά έχει σημασία αν έκανε η έγκυος τεστ ωορρηξίας και μετά σεξ με τον άνδρα της για να πετύχει οπωσδήποτε την εγκυμοσύνη ή αν ήταν μεθυσμένη και περνούσε καλά με το σύντροφό της και αργότερα προέκυψε ένα μωρό; Δεν είναι αυτό που μετράει, γιατί αν σας λέει μια γυναίκα ότι είναι έγκυος, είναι γιατί θέλει να μοιραστεί μαζί σας τη χαρά της για το χαρμόσυνο γεγονός, δεν ψάχνει να περάσει από ανάκριση για το πώς συνέβη. Γι' αυτό το λόγο, αν μάθετε για μια εγκυμοσύνη, ευχηθείτε απλώς «Συγχαρητήρια»!
2. «Είσαι σίγουρη πώς δεν έχεις δίδυμα;»
Ή αλλιώς, αν θέλετε να είστε παντελώς αγενείς, μπορείτε να πείτε «Πωπω, πραγματικά πάχυνες»! Μερικές γυναίκες στη διάρκεια της εγκυμοσύνης αποκτούν πολύ μεγάλη κοιλιά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν δίδυμα. Εξάλλου, αν μια γυναίκα διανύει πολλαπλή κύηση, το γνωρίζει στις μέρες μας πολύ νωρίς, άρα, αν υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο, θα σας το πει μόνη της, δεν χρειάζεται να μπείτε σε πειρασμό να ρωτήσετε.
3. «Παίρνεις αρκετό βάρος;»
Ορισμένες φορές δεν είναι μόνο τα σχόλια για το πόσο πάχυνε μια έγκυος που μπορεί να προκαλέσουν εκνευρισμό, αλλά και η άποψη ότι η έγκυος έχει πάρει λίγο βάρος ή έχει πολύ μικρή κοιλιά. Κάτι τέτοια σχόλια μπορεί να δημιουργήσουν άγχος στην εγκυμονούσα σχετικά με το αν το μωρό είναι γερό ή αν έχει το κατάλληλο βάρος. Επειδή όμως η κάθε γυναίκα έχει διαφορετικό οργανισμό και περνάει με τον δικό της τρόπο την κύηση, αφήστε το γιατρό της να αναρωτιέται για το αν παίρνει το κατάλληλο βάρος. Αν θέλετε να την κάνετε να νιώσει καλά, πείτε της απλώς ότι είναι όμορφη και λαμπερή.
4. «Πιστεύω ότι έχεις ….»
Για κάποιο λόγο, υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν ότι μπορούν να προβλέψουν το φύλο του παιδιού κοιτώντας απλώς την έγκυο και την κοιλιά της. Οι πιο πολλοί λένε ότι αν η γυναίκα έχει αγόρι, τότε λάμπει και είναι πανέμορφη, ενώ αν έχει κορίτσι δείχνει κουρασμένη και άσχημη. Αν ανήκετε στους ανθρώπους που προσπαθούν να μαντέψουν το φύλο με αυτόν τον τρόπο, το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να κρατήσετε την άποψή σας για τον εαυτό σας, γιατί καμιά έγκυος δεν φαίνεται να εκτιμάει τέτοιες εικασίες προτού μάθει το φύλο του μωρού της.
5. «Μπορώ να ακουμπήσω την κοιλιά σου;»
Παρότι είναι προτιμότερο να ρωτήσετε προτού απλώσετε το χέρι σας στην κοιλιά της, και πάλι το να ζητάτε από μια έγκυο γυναίκα να πιάσετε την κοιλιά της δεν είναι κι ό,τι καλύτερο. Υπάρχουν πολλές γυναίκες που δεν αισθάνονται άνετα με μια τέτοια κίνηση, ενώ αν η έγκυος νιώσει το μωρό να κλοτσάει και θελήσει να το μοιραστεί, θα σας ζητήσει μόνη της να πιάσετε την κοιλιά και να νιώσετε την κίνηση του μωρού.
6. «Πώς θα το βγάλετε;»
Ίσως φαίνεται πολύ φυσιολογικό να ρωτήσετε πώς θα ονομάσουν οι γονείς το μωρό όταν γεννηθεί, αλλά δεν είναι τελικά και το καλύτερο, καθώς πολλοί γονείς θέλουν να κρατήσουν αυτό το στοιχείο κρυφό από φίλους και συγγενείς. Αν επιμείνετε στην ερώτησή σας ενδέχεται να τους φέρετε σε δύσκολη θέση να αποκαλύψουν κάτι που αν θελήσουν, θα σας το πουν μόνοι τους. Το πιο σωστό θα είναι να ρωτήσετε αν είχαν σκεφτεί παλιότερα κάποιο πιθανό όνομα για το μελλοντικό τους παιδί.
7. «Θα θηλάσεις φαντάζομαι»
Η σωστή ερώτηση θα ήταν «Πρόκειται να θηλάσεις;», αν και έτσι κι αλλιώς αυτή είναι μια πολύ προσωπική ερώτηση και δεν θα έπρεπε να την κάνουν όσοι δεν έχουν πολύ στενή σχέση με την έγκυο. Ρωτώντας μια γνωστή σας κάτι τέτοιο, και μάλιστα με αυτόν τον τρόπο, είναι σαν να το θεωρείτε δεδομένο ότι αυτό θα κάνει, κάτι που δεν γνωρίζετε και για το οποίο δεν σας πέφτει και λόγος. Επίσης, ενδέχεται να τη φέρετε σε πολύ δύσκολη θέση, γιατί μπορεί να θέλει να θηλάσει, αλλά να μην μπορεί.
8. «Θα δουλέψεις μετά τη γέννα;»
Αυτή είναι η επιτομή της άκομψης ερώτησης, καθώς για τους προηγούμενους εννιά μήνες, η έγκυος ήθελε, κατά πάσα πιθανότητα, να γυρίσει στη δουλειά της μετά τον τοκετό, γιατί τα μωρά χρειάζονται πολλά χρήματα και οι δουλειές στις μέρες μας είναι δύσκολες. Ωστόσο, τα συναισθήματα της εγκύου μπορεί να έχουν αλλάξει μετά τη γέννα και η ίδια να έχει τη διάθεση να μείνει κοντά στο μωρό της γιατί νιώθει τύψεις αφήνοντάς το. Είναι φυσικό να ρωτήσετε μια γυναίκα ποια είναι τα σχέδια της από όταν θα έρθει το μωρό και έπειτα, αλλά να είστε ανοιχτόμυαλοι και να μην θεωρείτε ότι επειδή μπορεί να πάει στη δουλειά είναι εγωίστρια και δεν νοιάζεται για το παιδί της.
9. «Θέλετε κοριτσάκι τώρα, σωστά;»
Είναι λάθος να υποθέτετε φωναχτά ότι ένα ζευγάρι που έχει ήδη ένα αγοράκι και ετοιμάζεται για δεύτερο μωρό, εύχεται να έχει κοριτσάκι, γιατί είναι σαν να λέτε στους γονείς ότι δεν είναι ευχαριστημένοι με το φύλο του παιδιού που ήδη έχουν και θα ήθελαν το αντίθετο φύλο για να είναι ικανοποιημένοι.
10. «Καιρός ήταν!»
Για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, πολλές φορές μια εγκυμοσύνη δεν έρχεται εύκολα σε ένα ζευγάρι. Άλλες φορές υπάρχουν προβλήματα υγείας, άλλες φορές το ζευγάρι αποφασίζει να περάσει λίγο χρόνο ταξιδεύοντας ή χτίζοντας καριέρα προτού έρθει ένα μωρό, κι όλα αυτά είναι σεβαστά. Γι' αυτό το λόγο, είναι πολύ αγενές εκ μέρους σας να εκφραστείτε κατά τέτοιο τρόπο όταν μάθετε για μια εγκυμοσύνη, γιατί μπορεί να προσβάλλετε πολύ άσχημα το ζευγάρι, ειδικά αν η αιτία της καθυστέρησης της κύησης ήταν ένα πρόβλημα υγείας.
11. «Μην φας ή μην πιεις αυτό!»
Επειδή μπορεί να βλέπετε μια έγκυο να πίνει έναν καφέ ή να τρώει σάντουιτς με τόνο, δεν σημαίνει ότι είναι καθημερινή της συνήθεια. Γι' αυτό το λόγο, μην παίρνετε το ρόλο του γιατρού και της απαγορεύετε να φάει ή να πιεί κάτι που θέλει, γιατί να είστε σίγουροι ότι ξέρει πολύ καλύτερα από εσάς αυτά που δεν πρέπει να καταναλώνει, μιας και οι γιατροί πλέον είναι πολύ επεξηγηματικοί από την αρχή της εγκυμοσύνης για τα επιτρεπόμενα και τα απαγορευμένα τρόφιμα.
12. «Θα κάνεις κι άλλα παιδάκια;»
Παρότι μερικά ζευγάρια σχεδιάζουν να κάνουν μεγάλη οικογένεια, υπάρχουν άνθρωποι που αρκούνται σε ένα παιδί και είναι ικανοποιημένοι με αυτό. Στην πραγματικότητα, τα ποσοστά των γυναικών που κάνουν μόνο ένα παιδί στη ζωή τους αυξάνονται με την πάροδο των ετών. Συνεπώς, μη ρωτάτε μια μητέρα αν θα κάνει κι άλλο παιδί, γιατί μπορεί να μην θέλει ή να θέλει αλλά να μην μπορεί και να έκανε ακόμα και το πρώτο της με πολύ μεγάλη δυσκολία.


Τι να μην πείτε ποτέ σε μια έγκυο γυναίκα

Οι πιο εκνευριστικές ατάκες που μπορεί να ξεστομίσει κάποιος.
Η εγκυμοσύνη είναι από τις σημαντικότερες στιγμές στη ζωή μιας γυναίκας, κατά τη διάρκεια της οποίας ο γυναικείος οργανισμός περνάει από πολλές φάσεις και επηρεάζεται από διάφορες ορμόνες.
Αποτέλεσμα αυτών είναι η γυναίκα να είναι πολύ ευαίσθητη και ευάλωτη και γι' αυτό το λόγο, όσοι έρχονται σε επαφή μαζί της πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί ώστε να μην την προσβάλλουν ή να τη φέρουν σε δύσκολη θέση, λόγω ορισμένων σχολίων.
Παρακάτω αναφέρονται 13 πράγματα που δεν θα πρέπει ποτέ να πείτε σε μια έγκυο γυναίκα, τόσο για να μην την εκνευρίσετε όσο κι επειδή δεν είναι πολύ ευγενικά.
1. «Το είχατε σχεδιάσει;»
Πραγματικά έχει σημασία αν έκανε η έγκυος τεστ ωορρηξίας και μετά σεξ με τον άνδρα της για να πετύχει οπωσδήποτε την εγκυμοσύνη ή αν ήταν μεθυσμένη και περνούσε καλά με το σύντροφό της και αργότερα προέκυψε ένα μωρό; Δεν είναι αυτό που μετράει, γιατί αν σας λέει μια γυναίκα ότι είναι έγκυος, είναι γιατί θέλει να μοιραστεί μαζί σας τη χαρά της για το χαρμόσυνο γεγονός, δεν ψάχνει να περάσει από ανάκριση για το πώς συνέβη. Γι' αυτό το λόγο, αν μάθετε για μια εγκυμοσύνη, ευχηθείτε απλώς «Συγχαρητήρια»!
2. «Είσαι σίγουρη πώς δεν έχεις δίδυμα;»
Ή αλλιώς, αν θέλετε να είστε παντελώς αγενείς, μπορείτε να πείτε «Πωπω, πραγματικά πάχυνες»! Μερικές γυναίκες στη διάρκεια της εγκυμοσύνης αποκτούν πολύ μεγάλη κοιλιά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν δίδυμα. Εξάλλου, αν μια γυναίκα διανύει πολλαπλή κύηση, το γνωρίζει στις μέρες μας πολύ νωρίς, άρα, αν υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο, θα σας το πει μόνη της, δεν χρειάζεται να μπείτε σε πειρασμό να ρωτήσετε.
3. «Παίρνεις αρκετό βάρος;»
Ορισμένες φορές δεν είναι μόνο τα σχόλια για το πόσο πάχυνε μια έγκυος που μπορεί να προκαλέσουν εκνευρισμό, αλλά και η άποψη ότι η έγκυος έχει πάρει λίγο βάρος ή έχει πολύ μικρή κοιλιά. Κάτι τέτοια σχόλια μπορεί να δημιουργήσουν άγχος στην εγκυμονούσα σχετικά με το αν το μωρό είναι γερό ή αν έχει το κατάλληλο βάρος. Επειδή όμως η κάθε γυναίκα έχει διαφορετικό οργανισμό και περνάει με τον δικό της τρόπο την κύηση, αφήστε το γιατρό της να αναρωτιέται για το αν παίρνει το κατάλληλο βάρος. Αν θέλετε να την κάνετε να νιώσει καλά, πείτε της απλώς ότι είναι όμορφη και λαμπερή.
4. «Πιστεύω ότι έχεις ….»
Για κάποιο λόγο, υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν ότι μπορούν να προβλέψουν το φύλο του παιδιού κοιτώντας απλώς την έγκυο και την κοιλιά της. Οι πιο πολλοί λένε ότι αν η γυναίκα έχει αγόρι, τότε λάμπει και είναι πανέμορφη, ενώ αν έχει κορίτσι δείχνει κουρασμένη και άσχημη. Αν ανήκετε στους ανθρώπους που προσπαθούν να μαντέψουν το φύλο με αυτόν τον τρόπο, το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να κρατήσετε την άποψή σας για τον εαυτό σας, γιατί καμιά έγκυος δεν φαίνεται να εκτιμάει τέτοιες εικασίες προτού μάθει το φύλο του μωρού της.
5. «Μπορώ να ακουμπήσω την κοιλιά σου;»
Παρότι είναι προτιμότερο να ρωτήσετε προτού απλώσετε το χέρι σας στην κοιλιά της, και πάλι το να ζητάτε από μια έγκυο γυναίκα να πιάσετε την κοιλιά της δεν είναι κι ό,τι καλύτερο. Υπάρχουν πολλές γυναίκες που δεν αισθάνονται άνετα με μια τέτοια κίνηση, ενώ αν η έγκυος νιώσει το μωρό να κλοτσάει και θελήσει να το μοιραστεί, θα σας ζητήσει μόνη της να πιάσετε την κοιλιά και να νιώσετε την κίνηση του μωρού.
6. «Πώς θα το βγάλετε;»
Ίσως φαίνεται πολύ φυσιολογικό να ρωτήσετε πώς θα ονομάσουν οι γονείς το μωρό όταν γεννηθεί, αλλά δεν είναι τελικά και το καλύτερο, καθώς πολλοί γονείς θέλουν να κρατήσουν αυτό το στοιχείο κρυφό από φίλους και συγγενείς. Αν επιμείνετε στην ερώτησή σας ενδέχεται να τους φέρετε σε δύσκολη θέση να αποκαλύψουν κάτι που αν θελήσουν, θα σας το πουν μόνοι τους. Το πιο σωστό θα είναι να ρωτήσετε αν είχαν σκεφτεί παλιότερα κάποιο πιθανό όνομα για το μελλοντικό τους παιδί.
7. «Θα θηλάσεις φαντάζομαι»
Η σωστή ερώτηση θα ήταν «Πρόκειται να θηλάσεις;», αν και έτσι κι αλλιώς αυτή είναι μια πολύ προσωπική ερώτηση και δεν θα έπρεπε να την κάνουν όσοι δεν έχουν πολύ στενή σχέση με την έγκυο. Ρωτώντας μια γνωστή σας κάτι τέτοιο, και μάλιστα με αυτόν τον τρόπο, είναι σαν να το θεωρείτε δεδομένο ότι αυτό θα κάνει, κάτι που δεν γνωρίζετε και για το οποίο δεν σας πέφτει και λόγος. Επίσης, ενδέχεται να τη φέρετε σε πολύ δύσκολη θέση, γιατί μπορεί να θέλει να θηλάσει, αλλά να μην μπορεί.
8. «Θα δουλέψεις μετά τη γέννα;»
Αυτή είναι η επιτομή της άκομψης ερώτησης, καθώς για τους προηγούμενους εννιά μήνες, η έγκυος ήθελε, κατά πάσα πιθανότητα, να γυρίσει στη δουλειά της μετά τον τοκετό, γιατί τα μωρά χρειάζονται πολλά χρήματα και οι δουλειές στις μέρες μας είναι δύσκολες. Ωστόσο, τα συναισθήματα της εγκύου μπορεί να έχουν αλλάξει μετά τη γέννα και η ίδια να έχει τη διάθεση να μείνει κοντά στο μωρό της γιατί νιώθει τύψεις αφήνοντάς το. Είναι φυσικό να ρωτήσετε μια γυναίκα ποια είναι τα σχέδια της από όταν θα έρθει το μωρό και έπειτα, αλλά να είστε ανοιχτόμυαλοι και να μην θεωρείτε ότι επειδή μπορεί να πάει στη δουλειά είναι εγωίστρια και δεν νοιάζεται για το παιδί της.
9. «Θέλετε κοριτσάκι τώρα, σωστά;»
Είναι λάθος να υποθέτετε φωναχτά ότι ένα ζευγάρι που έχει ήδη ένα αγοράκι και ετοιμάζεται για δεύτερο μωρό, εύχεται να έχει κοριτσάκι, γιατί είναι σαν να λέτε στους γονείς ότι δεν είναι ευχαριστημένοι με το φύλο του παιδιού που ήδη έχουν και θα ήθελαν το αντίθετο φύλο για να είναι ικανοποιημένοι.
10. «Καιρός ήταν!»
Για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, πολλές φορές μια εγκυμοσύνη δεν έρχεται εύκολα σε ένα ζευγάρι. Άλλες φορές υπάρχουν προβλήματα υγείας, άλλες φορές το ζευγάρι αποφασίζει να περάσει λίγο χρόνο ταξιδεύοντας ή χτίζοντας καριέρα προτού έρθει ένα μωρό, κι όλα αυτά είναι σεβαστά. Γι' αυτό το λόγο, είναι πολύ αγενές εκ μέρους σας να εκφραστείτε κατά τέτοιο τρόπο όταν μάθετε για μια εγκυμοσύνη, γιατί μπορεί να προσβάλλετε πολύ άσχημα το ζευγάρι, ειδικά αν η αιτία της καθυστέρησης της κύησης ήταν ένα πρόβλημα υγείας.
11. «Μην φας ή μην πιεις αυτό!»
Επειδή μπορεί να βλέπετε μια έγκυο να πίνει έναν καφέ ή να τρώει σάντουιτς με τόνο, δεν σημαίνει ότι είναι καθημερινή της συνήθεια. Γι' αυτό το λόγο, μην παίρνετε το ρόλο του γιατρού και της απαγορεύετε να φάει ή να πιεί κάτι που θέλει, γιατί να είστε σίγουροι ότι ξέρει πολύ καλύτερα από εσάς αυτά που δεν πρέπει να καταναλώνει, μιας και οι γιατροί πλέον είναι πολύ επεξηγηματικοί από την αρχή της εγκυμοσύνης για τα επιτρεπόμενα και τα απαγορευμένα τρόφιμα.
12. «Θα κάνεις κι άλλα παιδάκια;»
Παρότι μερικά ζευγάρια σχεδιάζουν να κάνουν μεγάλη οικογένεια, υπάρχουν άνθρωποι που αρκούνται σε ένα παιδί και είναι ικανοποιημένοι με αυτό. Στην πραγματικότητα, τα ποσοστά των γυναικών που κάνουν μόνο ένα παιδί στη ζωή τους αυξάνονται με την πάροδο των ετών. Συνεπώς, μη ρωτάτε μια μητέρα αν θα κάνει κι άλλο παιδί, γιατί μπορεί να μην θέλει ή να θέλει αλλά να μην μπορεί και να έκανε ακόμα και το πρώτο της με πολύ μεγάλη δυσκολία.


Πέφτεις στο κρεβάτι και περιμένεις πως και πως να σε πάρει ο ύπνος, αλλά καταλήγεις να στριφογυρνάς για αρκετή ώρα.
Μάθε τι φταίει και πως θα το ξεπεράσεις.
Η λύση βρίσκεται στο συρτάρι με τις κάλτσες σου! Ακούγεται κάπως παράξενο βέβαια και όμως ισχύει. Ελβετοί ερευνητές ανακάλυψαν, πως οι άνθρωποι κοιμούνται πιο γρήγορα, όταν τα άκρα τους έχουν υψηλότερη θερμοκρασία από αυτήν του δωματίου. Η θερμότητα στα πόδια διαστέλλει τα αιμοφόρα αγγεία, στοιχείο που επηρεάζει την έναρξη του ύπνου.
Οπότε, φόρεσε ένα ζευγάρι κάλτσες πριν μπεις κάτω από την κουβέρτα σου και θα βρεθείς στη χώρα του ονείρου σε χρόνο μηδέν!

Το μυστικό για γρήγορο ύπνο

Πέφτεις στο κρεβάτι και περιμένεις πως και πως να σε πάρει ο ύπνος, αλλά καταλήγεις να στριφογυρνάς για αρκετή ώρα.
Μάθε τι φταίει και πως θα το ξεπεράσεις.
Η λύση βρίσκεται στο συρτάρι με τις κάλτσες σου! Ακούγεται κάπως παράξενο βέβαια και όμως ισχύει. Ελβετοί ερευνητές ανακάλυψαν, πως οι άνθρωποι κοιμούνται πιο γρήγορα, όταν τα άκρα τους έχουν υψηλότερη θερμοκρασία από αυτήν του δωματίου. Η θερμότητα στα πόδια διαστέλλει τα αιμοφόρα αγγεία, στοιχείο που επηρεάζει την έναρξη του ύπνου.
Οπότε, φόρεσε ένα ζευγάρι κάλτσες πριν μπεις κάτω από την κουβέρτα σου και θα βρεθείς στη χώρα του ονείρου σε χρόνο μηδέν!
Τα κλασικά γιατροσόφια των παλιών μπορεί να φαντάζουν ανίσχυρα μπροστά στα επιτεύγματα της ιατρικής, αλλά η αλήθεια είναι, ότι... πολλές φορές έχουν αποδειχτεί σωτήρια για διάφορες παθήσεις.
Σύμφωνα με το prevention.com, ο καθένας στο σπίτι του έχει μία πληθώρα από υλικά, που αρκετές φορές αν γνωρίζει πώς και πότε να τα χρησιμοποιήσει, μπορεί να θεραπεύσει διάφορες ασθένειες.
Βέβαια, σε καμία περίπτωση, οι «θεραπείες» που ακολουθούν δε μπορούν να αντικαταστήσουν τις φαρμακευτικές αγωγές και τις συμβουλές του γιατρού σας.
Γαρύφαλλο για τα κοψίματα
Ψεκάστε με σκόνη από γαρύφαλλο (το μπαχαρικό) στην περιοχή που κοπήκατε για να περιορίσετε τη μόλυνση. Το λάδι από το γαρύφαλλο είναι πλούσιο σε ευγενόλη, ένα χημικό που είναι αντισηπτικό και έχει καταπραϋντική δράση.
Γλυκόριζα για την καούρα
Αν και δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη, η γλυκόριζα μπορεί όχι μόνο να «διώξει» την καούρα αλλά να επιλύσει το πρόβλημα. Έχει φυσικές θεραπευτικές ιδιότητες για το στομάχι, καθώς είναι ουσιαστικά ένα φυτικό αντιόξινο, αν και η κατάχρηση βέβαια μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπτώσεις, ανεβάζοντας την πίεση λόγω της μεγάλης περιεκτικότητάς της σε γλυκοριζικό οξύ.
Γιαούρτι για την κακή αναπνοή
Έρευνες έχουν δείξει, ότι τα ζωντανά βακτήρια στο γιαούρτι χωρίς ζάχαρη μπορούν να καταστείλουν τα επίπεδα της κακής αναπνοής, που προκαλούν τα βακτηρίδια. Εναλλακτικά, για την κακή αναπνοή μπορείτε να μασήσετε και ένα κλωναράκι μαϊντανό.
Ελαιόλαδο για το έκζεμα
Το ελαιόλαδο είναι πλούσια πηγή βιταμίνης E, γεγονός που το καθιστά φυσικό ενυδατικό για το δέρμα. Τοποθετήστε έξτρα παρθένο ελαιόλαδο στο σώμα σας μετά από το ντους, ενώ το δέρμα σας είναι ακόμα υγρό. Το ελαιόλαδο έχει την ικανότητα να «σφραγίζει» την υγρασία και να απαλύνει τον πόνο από τα επώδυνα εκζέματα.
Στοματικό διάλυμα για τους μύκητες των ποδιών
Ένα ποδόλουτρο με ...στοματικό διάλυμα για περίπου 15 με 20 λεπτά, δύο φορές την ημέρα, μπορεί να σας απαλλάξει από τους μύκητες των ποδιών. Τα αντισηπτικά και απολυμαντικά του συστατικά είναι αρκετά ισχυρά, για να «επιτεθούν» στους μύκητες, ειδικά αν σκεφτεί κανείς, ότι τα στοματικά διαλύματα έχουν χρησιμοποιηθεί σε ποικίλες καταστάσεις, από τη θεραπεία της γονόρροιας μέχρι και τον ...καθαρισμό δαπέδων. Το στοματικό διάλυμα είναι ιδανικό και για τις «φουσκάλες». Απλά, τοποθετήστε λίγη ποσότητα πάνω στη φουσκάλα 2 με 3 φορές την ημέρα και αφήστε το να στεγνώσει.
Ζάχαρη για το λόξυγκα
Ο λόξυγκας μπορεί να μην είναι ...πάθηση, είναι όμως αρκετά ενοχλητικός. Για να τον σταματήσετε αρκεί ένα κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη. Οι ειδικοί πιστεύουν, ότι η ξαφνική γλυκύτητα στη γλώσσα, «παραφορτώνει» τις νευρικές απολήξεις στο στόμα και σταματά το σπασμό του λόξυγκα.
Δαγκώστε ένα μολύβι για τον...πονοκέφαλο
Όσο παράδοξο και αν ακούγεται ένα απλό μολύβι μπορεί να σας θεραπεύσει από τον πονοκέφαλο. Αρκετές περιπτώσεις πονοκεφάλων οφείλονται στην ένταση που προκαλείται, όταν σφίγγετε ασυναίσθητα τα σαγόνια σας. Όταν όμως δαγκώσετε ένα μολύβι, στην ουσία, αναγκάζετε τους μυς των σαγονιών να χαλαρώσουν, απομακρύνοντας την ένταση από το κεφάλι.
Τσίχλα για την κούραση
Μελέτες, που έχουν γίνει, έχουν δείξει, ότι αν μασάτε τσίχλα μέντας ή κανέλας αυξάνετε την εγρήγορση του εγκεφάλου σας και μειώνετε την κούραση μέχρι και 20%. Μάλιστα, σε ειδικά τεστ που έγιναν, αναφέρθηκε, ότι όσοι συνήθιζαν να μασούν τσίχλα μέντας ή κανέλας παρουσίασαν μειωμένα επίπεδα απογοήτευσης κατά 20% και αυξημένα επίπεδα εγρήγορσης κατά 30% .
Ελιές και λεμόνι για τη ναυτία
Η ναυτία συνήθως προκαλεί υπερβολική έκκριση σιέλου, το οποίο με τη σειρά του προκαλεί ζάλη. Τρώγοντας ελιές ή πιπιλίζοντας ένα λεμόνι, όταν ακόμα η ναυτία βρίσκεται σε αρχικό στάδιο, μπορεί να σας βοηθήσει να απαλλαγείτε από τη δυσάρεστη αίσθηση (της ναυτίας), λόγω των τανινών που περιέχουν τόσο οι ελιές όσο και τα λεμόνια.
Βότκα για τη μυρωδιά των ποδιών
Λίγα πράγματα υπάρχουν, τα οποία μάλλον ...δε μπορεί να θεραπεύσει η βότκα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δε, αυτή της δυσοσμίας των ποδιών, η βότκα είναι ιδανική λύση. Σκουπίστε τα πόδια σας με ένα πανί, το οποίο προηγουμένως έχετε υγράνει με βότκα. Η βότκα έχει αντισηπτική δράση και μεγάλη περιεκτικότητα σε αλκοόλ, το οποίο καταστρέφει την οσμή, που προκαλούν τα βακτηρίδια και οι μύκητες και παράλληλα, στεγνώνει την υγρασία, που αφήνουν αυτοί οι οργανισμοί μεγαλώνοντας.
Παγωτό για το κάψιμο
Ο ιστός στον ουρανίσκο της στοματικής κοιλότητας έχει μόλις μερικά χιλιοστά πάχος, γι 'αυτό είναι πολύ ευαίσθητος στα ζεστά τρόφιμα. Στην περίπτωση, που καείτε από κάποιο ζεστό τρόφιμο, φάτε μία κουταλιά παγωτό ή παγωμένο γιαούρτι. Η δροσιά αυτή μπορεί να προσφέρει προσωρινή ανακούφιση. Ένα κρύο ποτό ή ένα παγάκι στο στόμα θα μπορούσε να κάνει την ίδια δουλειά, αλλά προσοχή: αφαιρέστε το παγάκι γρήγορα, πριν επιδεινώσει την κατάσταση.
Ντομάτες για την ακμή
Οι ντομάτες είναι πλούσια πηγή βιταμινών Α και C, αντιοξειδωτικών και όξινων στοιχείων, που συμβάλουν στην καταπολέμηση δερματολογικών παθήσεων ελαφριάς μορφής. Η θεραπεία της ντομάτας είναι μάλιστα ιδανική για λιπαρά δέρματα. Λιώστε μία μικρή ντομάτα σε πολτό και στη συνέχεια απλώστε τον στο πρόσωπό σας. Αφήστε τη για περίπου μία ώρα και έπειτα ξεπλύνετε με χλιαρό νερό και στεγνώστε (το πρόσωπό σας). Επαναλάβετε μία φορά την ημέρα για μία εβδομάδα.
Μαγειρική σόδα για την ουρολοίμωξη
Στα πρώτα σημάδια των συμπτωμάτων, πιείτε ένα διάλυμα το οποίο θα περιέχει ¼ κουταλάκι του γλυκού μαγειρική σόδα και 8 κουταλιές νερό. Επαναλάβετε μία φορά την ημέρα. Η μαγειρική σόδα καθιστά το περιβάλλον της ουροδόχου κύστης πιο αλκαλικό, με αποτέλεσμα να μειώνεται η ικανότητα των βακτηρίων να πολλαπλασιάζονται.
Πηγή: e-anonymoi.blogspot.gr


Κλασικά γιατροσόφια των παλιών

Τα κλασικά γιατροσόφια των παλιών μπορεί να φαντάζουν ανίσχυρα μπροστά στα επιτεύγματα της ιατρικής, αλλά η αλήθεια είναι, ότι... πολλές φορές έχουν αποδειχτεί σωτήρια για διάφορες παθήσεις.
Σύμφωνα με το prevention.com, ο καθένας στο σπίτι του έχει μία πληθώρα από υλικά, που αρκετές φορές αν γνωρίζει πώς και πότε να τα χρησιμοποιήσει, μπορεί να θεραπεύσει διάφορες ασθένειες.
Βέβαια, σε καμία περίπτωση, οι «θεραπείες» που ακολουθούν δε μπορούν να αντικαταστήσουν τις φαρμακευτικές αγωγές και τις συμβουλές του γιατρού σας.
Γαρύφαλλο για τα κοψίματα
Ψεκάστε με σκόνη από γαρύφαλλο (το μπαχαρικό) στην περιοχή που κοπήκατε για να περιορίσετε τη μόλυνση. Το λάδι από το γαρύφαλλο είναι πλούσιο σε ευγενόλη, ένα χημικό που είναι αντισηπτικό και έχει καταπραϋντική δράση.
Γλυκόριζα για την καούρα
Αν και δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη, η γλυκόριζα μπορεί όχι μόνο να «διώξει» την καούρα αλλά να επιλύσει το πρόβλημα. Έχει φυσικές θεραπευτικές ιδιότητες για το στομάχι, καθώς είναι ουσιαστικά ένα φυτικό αντιόξινο, αν και η κατάχρηση βέβαια μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπτώσεις, ανεβάζοντας την πίεση λόγω της μεγάλης περιεκτικότητάς της σε γλυκοριζικό οξύ.
Γιαούρτι για την κακή αναπνοή
Έρευνες έχουν δείξει, ότι τα ζωντανά βακτήρια στο γιαούρτι χωρίς ζάχαρη μπορούν να καταστείλουν τα επίπεδα της κακής αναπνοής, που προκαλούν τα βακτηρίδια. Εναλλακτικά, για την κακή αναπνοή μπορείτε να μασήσετε και ένα κλωναράκι μαϊντανό.
Ελαιόλαδο για το έκζεμα
Το ελαιόλαδο είναι πλούσια πηγή βιταμίνης E, γεγονός που το καθιστά φυσικό ενυδατικό για το δέρμα. Τοποθετήστε έξτρα παρθένο ελαιόλαδο στο σώμα σας μετά από το ντους, ενώ το δέρμα σας είναι ακόμα υγρό. Το ελαιόλαδο έχει την ικανότητα να «σφραγίζει» την υγρασία και να απαλύνει τον πόνο από τα επώδυνα εκζέματα.
Στοματικό διάλυμα για τους μύκητες των ποδιών
Ένα ποδόλουτρο με ...στοματικό διάλυμα για περίπου 15 με 20 λεπτά, δύο φορές την ημέρα, μπορεί να σας απαλλάξει από τους μύκητες των ποδιών. Τα αντισηπτικά και απολυμαντικά του συστατικά είναι αρκετά ισχυρά, για να «επιτεθούν» στους μύκητες, ειδικά αν σκεφτεί κανείς, ότι τα στοματικά διαλύματα έχουν χρησιμοποιηθεί σε ποικίλες καταστάσεις, από τη θεραπεία της γονόρροιας μέχρι και τον ...καθαρισμό δαπέδων. Το στοματικό διάλυμα είναι ιδανικό και για τις «φουσκάλες». Απλά, τοποθετήστε λίγη ποσότητα πάνω στη φουσκάλα 2 με 3 φορές την ημέρα και αφήστε το να στεγνώσει.
Ζάχαρη για το λόξυγκα
Ο λόξυγκας μπορεί να μην είναι ...πάθηση, είναι όμως αρκετά ενοχλητικός. Για να τον σταματήσετε αρκεί ένα κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη. Οι ειδικοί πιστεύουν, ότι η ξαφνική γλυκύτητα στη γλώσσα, «παραφορτώνει» τις νευρικές απολήξεις στο στόμα και σταματά το σπασμό του λόξυγκα.
Δαγκώστε ένα μολύβι για τον...πονοκέφαλο
Όσο παράδοξο και αν ακούγεται ένα απλό μολύβι μπορεί να σας θεραπεύσει από τον πονοκέφαλο. Αρκετές περιπτώσεις πονοκεφάλων οφείλονται στην ένταση που προκαλείται, όταν σφίγγετε ασυναίσθητα τα σαγόνια σας. Όταν όμως δαγκώσετε ένα μολύβι, στην ουσία, αναγκάζετε τους μυς των σαγονιών να χαλαρώσουν, απομακρύνοντας την ένταση από το κεφάλι.
Τσίχλα για την κούραση
Μελέτες, που έχουν γίνει, έχουν δείξει, ότι αν μασάτε τσίχλα μέντας ή κανέλας αυξάνετε την εγρήγορση του εγκεφάλου σας και μειώνετε την κούραση μέχρι και 20%. Μάλιστα, σε ειδικά τεστ που έγιναν, αναφέρθηκε, ότι όσοι συνήθιζαν να μασούν τσίχλα μέντας ή κανέλας παρουσίασαν μειωμένα επίπεδα απογοήτευσης κατά 20% και αυξημένα επίπεδα εγρήγορσης κατά 30% .
Ελιές και λεμόνι για τη ναυτία
Η ναυτία συνήθως προκαλεί υπερβολική έκκριση σιέλου, το οποίο με τη σειρά του προκαλεί ζάλη. Τρώγοντας ελιές ή πιπιλίζοντας ένα λεμόνι, όταν ακόμα η ναυτία βρίσκεται σε αρχικό στάδιο, μπορεί να σας βοηθήσει να απαλλαγείτε από τη δυσάρεστη αίσθηση (της ναυτίας), λόγω των τανινών που περιέχουν τόσο οι ελιές όσο και τα λεμόνια.
Βότκα για τη μυρωδιά των ποδιών
Λίγα πράγματα υπάρχουν, τα οποία μάλλον ...δε μπορεί να θεραπεύσει η βότκα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δε, αυτή της δυσοσμίας των ποδιών, η βότκα είναι ιδανική λύση. Σκουπίστε τα πόδια σας με ένα πανί, το οποίο προηγουμένως έχετε υγράνει με βότκα. Η βότκα έχει αντισηπτική δράση και μεγάλη περιεκτικότητα σε αλκοόλ, το οποίο καταστρέφει την οσμή, που προκαλούν τα βακτηρίδια και οι μύκητες και παράλληλα, στεγνώνει την υγρασία, που αφήνουν αυτοί οι οργανισμοί μεγαλώνοντας.
Παγωτό για το κάψιμο
Ο ιστός στον ουρανίσκο της στοματικής κοιλότητας έχει μόλις μερικά χιλιοστά πάχος, γι 'αυτό είναι πολύ ευαίσθητος στα ζεστά τρόφιμα. Στην περίπτωση, που καείτε από κάποιο ζεστό τρόφιμο, φάτε μία κουταλιά παγωτό ή παγωμένο γιαούρτι. Η δροσιά αυτή μπορεί να προσφέρει προσωρινή ανακούφιση. Ένα κρύο ποτό ή ένα παγάκι στο στόμα θα μπορούσε να κάνει την ίδια δουλειά, αλλά προσοχή: αφαιρέστε το παγάκι γρήγορα, πριν επιδεινώσει την κατάσταση.
Ντομάτες για την ακμή
Οι ντομάτες είναι πλούσια πηγή βιταμινών Α και C, αντιοξειδωτικών και όξινων στοιχείων, που συμβάλουν στην καταπολέμηση δερματολογικών παθήσεων ελαφριάς μορφής. Η θεραπεία της ντομάτας είναι μάλιστα ιδανική για λιπαρά δέρματα. Λιώστε μία μικρή ντομάτα σε πολτό και στη συνέχεια απλώστε τον στο πρόσωπό σας. Αφήστε τη για περίπου μία ώρα και έπειτα ξεπλύνετε με χλιαρό νερό και στεγνώστε (το πρόσωπό σας). Επαναλάβετε μία φορά την ημέρα για μία εβδομάδα.
Μαγειρική σόδα για την ουρολοίμωξη
Στα πρώτα σημάδια των συμπτωμάτων, πιείτε ένα διάλυμα το οποίο θα περιέχει ¼ κουταλάκι του γλυκού μαγειρική σόδα και 8 κουταλιές νερό. Επαναλάβετε μία φορά την ημέρα. Η μαγειρική σόδα καθιστά το περιβάλλον της ουροδόχου κύστης πιο αλκαλικό, με αποτέλεσμα να μειώνεται η ικανότητα των βακτηρίων να πολλαπλασιάζονται.
Πηγή: e-anonymoi.blogspot.gr


Πονοκέφαλοι, ζαλάδες, συνεχής κούραση, ατονία. Αν μέχρι σήμερα θεωρούσατε ότι τα συμπτώματα αυτά είναι επακόλουθα της κακής διατροφής ή της έλλειψης ύπνου, πρόσφατες έρευνες έρχονται να ανατρέψουν τα δεδομένα και να αναδείξουν το άγχος στον εργασιακό χώρο ως τον κύριο υπεύθυνο.
«Να αναπαύεσαι» έγραφε πριν είκοσι αιώνες ο Ρωμαίος ποιητής Οβίδιος. «Ένα χωράφι ξεκούραστο δίνει πλούσιους καρπούς». Δυστυχώς, οι σημερινοί εργαζόμενοι αλλά και εργοδότες δεν δείχνουν την απαιτούμενη προσοχή στη συμβουλή του με οδυνηρά αποτελέσματα της απερισκεψίας τους. Τα ευρήματα της ευρωπαίκής έρευνας που διενεργήθηκε σε περίπου 4.000 εργαζόμενους ηλικίας 42 - 62 ετών καταδεικνύουν ότι ο εργασιακός φόρτος, η έλλειψη συναδελφικής αλληλεγγύης και υποστηρικτικής δομής (προγράμματα στήριξης των εργαζομένων), η ένταση και οι διαξιφισμοί στη δουλειά, συνθέτουν το παζλ του εργασιακού στρες. Γιατί, όμως, είμαστε τόσο ευάλωτοι στη νέα επιδημία και τι μπορούμε να κάνουμε για να διορθώσουμε την κατάσταση;
Συμπτώματα
Παρά το γεγονός ότι το άγχος είναι υποκειμενική κατάσταση δυσφορίας, πολύ συχνά όταν παραμένει, συνοδεύεται ή προξενεί εμφανείς οργανικές εκδηλώσεις και διαταραχές της συμπεριφοράς. Τα συμπτώματα του άγχους, διακρίνονται σε σωματικά, ψυχολογικά και συμπτώματα στη συμπεριφορά.
Εργαζόμενοι που αντιμετωπίζουν αγχογόνους παράγοντες στην εργασία τους, έχουν χαμηλό βαθμό αυτοεκτίμησης, έλλειψη ενθουσιασμού, φτωχά κίνητρα, απώλειες ωρών εργασίας και απρόσφορη συμπεριφορά. Κάποια από τα συμπτώματα στη συμπεριφορά μπορεί να είναι η έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης, η χαμηλή απόδοση, η τάση για ατυχήματα, λάθη, χαμηλή ποιότητα εργασίας, καθυστερήσεις, δυσκολία σωστής διαχείρισης του χρόνου και έλλειψη παραγωγικότητας, απουσίες, παραίτηση, αποφυγή της εργασίας, χαμηλά εργασιακά κίνητρα, κινητικότητα, επιθετικότητα προς συναδέλφους.
Παρουσιάζουν συχνότερα κεφαλαλγίες, ζάλη, αυχεναλγίες, αρτηριακή υπέρταση, στεφανιαία ανεπάρκεια, έλκος στομάχου, διαταραχές ύπνου, υπερχοληστεριναιμία και ψυχικές εκδηλώσεις. Τα συμπτώματα που προκαλούνται από τους αγχογόνους παράγοντες, αν δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα, μπορούν να δημιουργήσουν ένα φαύλο κύκλο και να οδηγήσουν στην εξουθένωση και στη δυσπραγία του εργαζόμενου.
Αγχογόνοι παράγοντες
Οι συχνές απολύσεις εργαζομένων, η πρόσφατη και πρωτόγνωρη οικονομική ύφεση και η συρρίκνωση του εργατικού δυναμικού ασκούν διαρκώς εντονότερες πιέσεις στους εργαζόμενους από τους οποίους ζητούνται όλο και περισσότερα, αφού μάνατζερ και μέτοχοι ενδιαφέρονται για τον πολλαπλασιασμό των κερδών τους και τη μείωση των δαπανών.
Τι μας αγχώνει;
Στην επιχείρηση
§ αλλαγές
§ ανεπαρκής επικοινωνία
§ διαπροσωπικές διαφορές
§ ασυμφωνία για τους σκοπούς
Στα καθήκοντα
§ υπερβολικά πολλά και δύσκολα
§ υπερβολικά απλά και ασήμαντα
§ ευθύνη
§ στενά όρια δικαιοδοσίας 
Στη σταδιοδρομία
§ απουσία ευκαιριών προαγωγής
§ υπευθυνότητες
§ ανεργία
Στο εργασιακό περιβάλλον
§ ασχήμια
§ έκθεση σε φυσικούς παράγοντες
§ κακή εργονομία
§ επικινδυνότητα
Ο ρόλος
§ σύγκρουση ρόλων
§ ασάφεια ρόλου
§ ανεπαρκείς πόροι
§ ανεπαρκής δικαιοδοσία
Στο ωράριο εργασίας
§ συχνές αλλαγές ωραρίου
§ εξαντλητικά ωράρια
§ έλλειψη διακοπών
Πώς αντιμετωπίζεται;
Τι μπορεί να γίνει για να ξεπεραστεί το πρόβλημα; Πολλά λένε οι ειδικοί. Τα στελέχη θα πρέπει να διερευνούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι υφιστάμενοί τους και να τους βοηθούν να νιώσουν καλύτερα. Ιδιαίτερη σημασία έχει η εκμάθηση διαχείρισης χρόνου. Οι εργαζόμενοι θα πρέπει να μάθουν να μιλούν ελεύθερα με τα αφεντικά τους ώστε να βρίσκονται τρόποι ανακούφισης της πίεσης. Θα πρέπει να ξεκουράζονται κάνοντας μικρά διαλείμματα και να περνούν περισσότερη ώρα με την οικογένειά τους ή δραστηριοποιούμενοι εκτός γραφείου.
 Μικρά & σημαντικά
Αν λοιπόν ακούγοντας τη λέξη «εργασία οδηγείτε σχεδόν αυτόματα το σώμα σας σε κατάσταση συναγερμού, ίσως είναι καιρός να αλλάξετε τον τρόπο με τον οποίο την αντιμετωπίζετε, ή και την ίδια την εργασία σας, αν αυτό είναι εφικτό:
● Εντοπίστε τι ακριβώς είναι αυτό που σας προκαλεί τόση πίεση: οι εργασιακές συνθήκες, ο τρόπος με τον οποίο σκέφτεστε για τη δουλειά σας, οι στόχοι που έχετε θέσει, τα καθήκοντα που έχετε αναλάβει, οι σχέσεις με προϊσταμένους, συναδέλφους ή συνεργάτες.
● Προετοιμαστείτε καλύτερα και αποκτήστε περισσότερα επαγγελματικά εφόδια: αναπτύξτε τις ικανότητες και τις γνώσεις που σχετίζονται με το επάγγελμα και τα καθήκοντά σας, ώστε να αισθάνεστε -και να είστε- περισσότερο επαρκής.
● Οργανωθείτε: αξιοποιήστε καλύτερα το χρόνο σας- τόσο στη δουλειά όσο και στις υπόλοιπες δραστηριότητές σας. Θα «γλιτώσετε» πολύ άσκοπο άγχος και θα γίνετε πιο αποτελεσματικός.
● Αναθέστε σε άλλους όσα καθήκοντα δεν σας αναλογούν. Έτσι θα κάνετε καλύτερα και με λιγότερη πίεση αυτά που έχετε να φέρετε σε πέρας.
● Καταπολεμήστε την τελειοθηρία και τις μη ρεαλιστικές προσδοκίες από τον εαυτό σας. Δεν θα σας οδηγήσουν πουθενά, παρά μόνο… στην απόγνωση.
● Διεκδικήστε πιο αποτελεσματικά. Πείτε «όχι», ζητήστε βοήθεια, θέστε όρια στις απαιτήσεις των άλλων.
● Βελτιώστε τις σχέσεις με τους συναδέλφους σας. Κάντε τους «συμμάχους» στις δύσκολες ώρες.
● Αναζητήστε την ποιότητα ζωής εκτός δουλειάς.
● Ξεκαθαρίστε τι σημαίνει για σας η εργασία σας. Δείτε την από άλλη οπτική γωνία, αναθεωρήστε τις προτεραιότητές σας, βγάλτε την από το… κέντρο του κόσμου σας.
Περιοδικό Life - Τεύχος 55.

Διαχειριστείτε το εργασιακό άγχος

Πονοκέφαλοι, ζαλάδες, συνεχής κούραση, ατονία. Αν μέχρι σήμερα θεωρούσατε ότι τα συμπτώματα αυτά είναι επακόλουθα της κακής διατροφής ή της έλλειψης ύπνου, πρόσφατες έρευνες έρχονται να ανατρέψουν τα δεδομένα και να αναδείξουν το άγχος στον εργασιακό χώρο ως τον κύριο υπεύθυνο.
«Να αναπαύεσαι» έγραφε πριν είκοσι αιώνες ο Ρωμαίος ποιητής Οβίδιος. «Ένα χωράφι ξεκούραστο δίνει πλούσιους καρπούς». Δυστυχώς, οι σημερινοί εργαζόμενοι αλλά και εργοδότες δεν δείχνουν την απαιτούμενη προσοχή στη συμβουλή του με οδυνηρά αποτελέσματα της απερισκεψίας τους. Τα ευρήματα της ευρωπαίκής έρευνας που διενεργήθηκε σε περίπου 4.000 εργαζόμενους ηλικίας 42 - 62 ετών καταδεικνύουν ότι ο εργασιακός φόρτος, η έλλειψη συναδελφικής αλληλεγγύης και υποστηρικτικής δομής (προγράμματα στήριξης των εργαζομένων), η ένταση και οι διαξιφισμοί στη δουλειά, συνθέτουν το παζλ του εργασιακού στρες. Γιατί, όμως, είμαστε τόσο ευάλωτοι στη νέα επιδημία και τι μπορούμε να κάνουμε για να διορθώσουμε την κατάσταση;
Συμπτώματα
Παρά το γεγονός ότι το άγχος είναι υποκειμενική κατάσταση δυσφορίας, πολύ συχνά όταν παραμένει, συνοδεύεται ή προξενεί εμφανείς οργανικές εκδηλώσεις και διαταραχές της συμπεριφοράς. Τα συμπτώματα του άγχους, διακρίνονται σε σωματικά, ψυχολογικά και συμπτώματα στη συμπεριφορά.
Εργαζόμενοι που αντιμετωπίζουν αγχογόνους παράγοντες στην εργασία τους, έχουν χαμηλό βαθμό αυτοεκτίμησης, έλλειψη ενθουσιασμού, φτωχά κίνητρα, απώλειες ωρών εργασίας και απρόσφορη συμπεριφορά. Κάποια από τα συμπτώματα στη συμπεριφορά μπορεί να είναι η έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης, η χαμηλή απόδοση, η τάση για ατυχήματα, λάθη, χαμηλή ποιότητα εργασίας, καθυστερήσεις, δυσκολία σωστής διαχείρισης του χρόνου και έλλειψη παραγωγικότητας, απουσίες, παραίτηση, αποφυγή της εργασίας, χαμηλά εργασιακά κίνητρα, κινητικότητα, επιθετικότητα προς συναδέλφους.
Παρουσιάζουν συχνότερα κεφαλαλγίες, ζάλη, αυχεναλγίες, αρτηριακή υπέρταση, στεφανιαία ανεπάρκεια, έλκος στομάχου, διαταραχές ύπνου, υπερχοληστεριναιμία και ψυχικές εκδηλώσεις. Τα συμπτώματα που προκαλούνται από τους αγχογόνους παράγοντες, αν δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα, μπορούν να δημιουργήσουν ένα φαύλο κύκλο και να οδηγήσουν στην εξουθένωση και στη δυσπραγία του εργαζόμενου.
Αγχογόνοι παράγοντες
Οι συχνές απολύσεις εργαζομένων, η πρόσφατη και πρωτόγνωρη οικονομική ύφεση και η συρρίκνωση του εργατικού δυναμικού ασκούν διαρκώς εντονότερες πιέσεις στους εργαζόμενους από τους οποίους ζητούνται όλο και περισσότερα, αφού μάνατζερ και μέτοχοι ενδιαφέρονται για τον πολλαπλασιασμό των κερδών τους και τη μείωση των δαπανών.
Τι μας αγχώνει;
Στην επιχείρηση
§ αλλαγές
§ ανεπαρκής επικοινωνία
§ διαπροσωπικές διαφορές
§ ασυμφωνία για τους σκοπούς
Στα καθήκοντα
§ υπερβολικά πολλά και δύσκολα
§ υπερβολικά απλά και ασήμαντα
§ ευθύνη
§ στενά όρια δικαιοδοσίας 
Στη σταδιοδρομία
§ απουσία ευκαιριών προαγωγής
§ υπευθυνότητες
§ ανεργία
Στο εργασιακό περιβάλλον
§ ασχήμια
§ έκθεση σε φυσικούς παράγοντες
§ κακή εργονομία
§ επικινδυνότητα
Ο ρόλος
§ σύγκρουση ρόλων
§ ασάφεια ρόλου
§ ανεπαρκείς πόροι
§ ανεπαρκής δικαιοδοσία
Στο ωράριο εργασίας
§ συχνές αλλαγές ωραρίου
§ εξαντλητικά ωράρια
§ έλλειψη διακοπών
Πώς αντιμετωπίζεται;
Τι μπορεί να γίνει για να ξεπεραστεί το πρόβλημα; Πολλά λένε οι ειδικοί. Τα στελέχη θα πρέπει να διερευνούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι υφιστάμενοί τους και να τους βοηθούν να νιώσουν καλύτερα. Ιδιαίτερη σημασία έχει η εκμάθηση διαχείρισης χρόνου. Οι εργαζόμενοι θα πρέπει να μάθουν να μιλούν ελεύθερα με τα αφεντικά τους ώστε να βρίσκονται τρόποι ανακούφισης της πίεσης. Θα πρέπει να ξεκουράζονται κάνοντας μικρά διαλείμματα και να περνούν περισσότερη ώρα με την οικογένειά τους ή δραστηριοποιούμενοι εκτός γραφείου.
 Μικρά & σημαντικά
Αν λοιπόν ακούγοντας τη λέξη «εργασία οδηγείτε σχεδόν αυτόματα το σώμα σας σε κατάσταση συναγερμού, ίσως είναι καιρός να αλλάξετε τον τρόπο με τον οποίο την αντιμετωπίζετε, ή και την ίδια την εργασία σας, αν αυτό είναι εφικτό:
● Εντοπίστε τι ακριβώς είναι αυτό που σας προκαλεί τόση πίεση: οι εργασιακές συνθήκες, ο τρόπος με τον οποίο σκέφτεστε για τη δουλειά σας, οι στόχοι που έχετε θέσει, τα καθήκοντα που έχετε αναλάβει, οι σχέσεις με προϊσταμένους, συναδέλφους ή συνεργάτες.
● Προετοιμαστείτε καλύτερα και αποκτήστε περισσότερα επαγγελματικά εφόδια: αναπτύξτε τις ικανότητες και τις γνώσεις που σχετίζονται με το επάγγελμα και τα καθήκοντά σας, ώστε να αισθάνεστε -και να είστε- περισσότερο επαρκής.
● Οργανωθείτε: αξιοποιήστε καλύτερα το χρόνο σας- τόσο στη δουλειά όσο και στις υπόλοιπες δραστηριότητές σας. Θα «γλιτώσετε» πολύ άσκοπο άγχος και θα γίνετε πιο αποτελεσματικός.
● Αναθέστε σε άλλους όσα καθήκοντα δεν σας αναλογούν. Έτσι θα κάνετε καλύτερα και με λιγότερη πίεση αυτά που έχετε να φέρετε σε πέρας.
● Καταπολεμήστε την τελειοθηρία και τις μη ρεαλιστικές προσδοκίες από τον εαυτό σας. Δεν θα σας οδηγήσουν πουθενά, παρά μόνο… στην απόγνωση.
● Διεκδικήστε πιο αποτελεσματικά. Πείτε «όχι», ζητήστε βοήθεια, θέστε όρια στις απαιτήσεις των άλλων.
● Βελτιώστε τις σχέσεις με τους συναδέλφους σας. Κάντε τους «συμμάχους» στις δύσκολες ώρες.
● Αναζητήστε την ποιότητα ζωής εκτός δουλειάς.
● Ξεκαθαρίστε τι σημαίνει για σας η εργασία σας. Δείτε την από άλλη οπτική γωνία, αναθεωρήστε τις προτεραιότητές σας, βγάλτε την από το… κέντρο του κόσμου σας.
Περιοδικό Life - Τεύχος 55.

Σάββατο, 12 Αυγούστου 2017

Της Χριστίνας Χατζηδημητρίου.
Μήπως νιώθετε έντονο και επίμονο φόβο κάθε φορά που μπαίνετε σε αεροπλάνο; Τρέμετε και μόνο στην ιδέα ότι θα πετάξετε; Μην ανησυχείτε. Ένας στους δέκα ανθρώπους αντιμετωπίζουν αυτή ακριβώς τη φοβία, ενώ περισσότεροι από αυτούς την έχουν ήδη ξεπεράσει.
 Το αεροπλάνο αποτελεί το γρηγορότερο και αποδεδειγμένα το ασφαλέστερο μεταφορικό μέσο. Και όμως, όλοι λίγο-πολύ αισθανόμαστε μια μικρή ανασφάλεια. Ένας στους τρεις επιβάτες υποφέρει αποδεδειγμένα από «πετοφοβία», ενώ ένας στους πέντε τακτικούς επιβάτες αεροπορικών πτήσεων πίνει αλκοόλ ή παίρνει χάπια για να αντέξει το ταξίδι. Πόσο πραγματικοί είναι οι κίνδυνοι κατά τη διάρκεια μιας πτήσης και πώς μπορούμε να καταπολεμήσουμε τις αδικαιολόγητες φοβίες μας; Σύμφωνα, πάντως με τον δρα Ρόμπερτ Μπορ, έναν από τους συγγραφείς του βιβλίου «Ξεπεράστε το φόβο της πτήσης» (Οvercome Υour Fear of Flying): «Στη δεκαετία του 1920 ήταν ένας λογικός φόβος, επειδή τα ποσοστά των δυστυχημάτων και θνησιμότητας ήταν υψηλά. Όμως σήμερα έχεις περισσότερες πιθανότητες να σκοτωθείς από κλωτσιά γαϊδάρου απ’ ό,τι να βρεθείς σε συντριβή αεροπλάνου».
ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ
Ένα άτομο που υποφέρει από τη συγκεκριμένη φοβία αισθάνεται άσχημα όταν ακούσει συγκεκριμένους θορύβους ή όταν το αεροπλάνο απογειώνεται, προσγειώνεται ή στρίβει στον αέρα. Αισθάνεται κλειστοφοβία όταν κλείσουν οι πόρτες, πετά μόνο όταν δεν υπάρχει άλλος τρόπος να φτάσει στον προορισμό του και πολύ συχνά χρειάζεται αλκοόλ ή υπνωτικά για να μπορέσει να πετάξει. Εβδομάδες, ακόμη και μήνες πριν από την πραγματοποίηση της πτήσης, τον βασανίζει μια έντονη ανησυχία, ενώ από τη στιγμή που εισέρχεται στην πύλη επιβίβασης, έχει αίσθημα ναυτίας, υπεροξυγόνωσης και τρεμούλας. Σε πολύ ακραίες περιπτώσεις, μάλιστα, τα άτομα αυτά δεν μπορούν να επιβιβαστούν σε καμία περίπτωση σε αεροπλάνο, είτε πρόκειται για διακοπές είτε για επαγγελματικό ταξίδι.
ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ Η ΦΟΒΙΑ
Ο άνθρωπος δεν γεννιέται με άγχος σχετικά με τα αεροπλάνα και τις πτήσεις, αλλά αποκτά το συγκεκριμένο φόβο κατά τη διάρκεια της ζωής του. Τι υποστηρίζουν όμως οι ψυχολόγοι; Οι ψυχοδυναμικές θεωρίες λένε ότι οι φόβοι μας ξεκινούν από τη βασική σιγουριά που είχαμε ή δεν είχαμε στην παιδική μας ηλικία και τώρα εισπράττουμε τα αποτελέσματά τους, ενώ οι συμπεριφορικές θεωρίες υποστηρίζουν ότι μια αρνητική εμπειρία κατά τη διάρκεια μιας πτήσης (π.χ. κακοκαιρία, αναταράξεις) συνδέθηκε έντονα με τα συναισθήματα που είχε το άτομο εκείνη τη στιγμή και επεκτάθηκε ώστε να του δημιουργηθούν αρνητικά συναισθήματα για κάθε αεροπορική πτήση. Τέλος, οι γνωσιακές θεωρίες εστιάζονται περισσότερο στον τρόπο με τον οποίο οι σκέψεις και η αντιμετώπιση των γεγονότων επηρεάζουν τη συμπεριφορά του. Βέβαια, δεν θα έπρεπε να παραλείψουμε το φόβο που έχει δημιουργηθεί σε πολλούς από εμάς, μετά από πρόσφατες αεροπορικές τραγωδίες σαν αυτή της 11ης Σεπτεμβρίου που συγκλόνισε ολόκληρο τον πλανήτη, ή της μοιραίας πτήσης της Ήλιος.
ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΤΕ
Χαλαρώστε: Αρχίστε κουβέντα μ’ έναν συνεπιβάτη ή παρακολουθήστε το πλήρωμα που εργάζεται. Κάντε κάτι που θα σας αποσπάσει από τις αρνητικές σκέψεις, για παράδειγμα ακούστε μουσική στο Mp3 player σας, διαβάστε ένα βιβλίο ή παρακολουθήστε μια ταινία. Αν αρχίσετε να αισθάνεστε αμήχανα, καθίστε βαθιά στο κάθισμά σας, καρφώστε το βλέμμα σας στην πλάτη του μπροστινού καθίσματος ή σε κάτι που βρίσκεται σε απόσταση και ανασάνετε βαθιά.
Ενυδατωθείτε πριν το ταξίδι: Παρόλο που οι περισσότεροι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν αυτή τη φοβία χρησιμοποιούν αλκοόλ και φάρμακα για να την καταπολεμήσουν, στην πραγματικότητα με αυτές τις μεθόδους εντείνουν το πρόβλημα. Ένα ποτήρι κρασί στο αεροπλάνο, που όπως καλά γνωρίζουμε αντιστοιχεί με δύο στο έδαφος, μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα του άγχους. Γι’ αυτό πριν και κατά τη διάρκεια της πτήσης πίνετε νερό και χυμούς για να ενυδατώνεστε και στη συνέχεια να καταφέρετε να ελέγξετε το άγχος σας.
Να σκέφτεστε τον προορισμό και όχι το ταξίδι: Επικεντρώστε στις θετικές αιτίες για τις οποίες πετάτε, στον προορισμό που θα επισκεφτείτε και στα ευχάριστα πράγματα που θα κάνετε εκεί κατά τη διάρκεια της παραμονής σας. Κρίμα δεν είναι ένα ταξίδι, για παράδειγμα στις Μαλδίβες, να στιγματιστεί από ένα αδικαιολόγητο φόβο;
Ιεραρχήστε τους φόβους σας και αμφισβητήστε τους: Για να το επιτύχετε αυτό θα χρειαστούν λίγες γνώσεις, για τους πραγματικούς και τους μη-υπαρκτούς κινδύνους μιας πτήσης. Για παράδειγμα η ανατάραξη τους αεροσκάφους, μπορεί να κάνει τους επιβάτες να ανησυχούν, όμως από τεχνικής πλευράς δεν δημιουργεί πρόβλημα, αφού συμβαίνει εξαιτίας ρευμάτων αέρα.
Μην αποφεύγετε να πετάτε: Προσπαθούμε να αισθανθούμε ασφαλέστεροι αποφεύγοντας διάφορα πράγματα, όμως έτσι δεν αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα. Οι φόβοι και οι φοβίες θεραπεύονται με μεγαλύτερη επιτυχία από οποιοδήποτε άλλο ψυχολογικό πρόβλημα. Αν του αφιερώσετε λίγο χρόνο, μπορεί να εξακολουθήσετε να είστε γαντζωμένος από το μπράτσο του καθίσματος, όμως τουλάχιστον θα πάτε στη Μαγιόρκα.
Μιλήστε στο πλήρωμα καμπίνας. Όταν ανέβετε στο αεροπλάνο, πείτε σε ένα μέλος του πληρώματος ότι έχετε άγχος για την πτήση. Τα μέλη των πληρωμάτων καμπίνας είναι εκπαιδευμένα για να σας προσφέρουν στήριξη και βοήθεια.
Χριστίνα Χατζηδημητρίου
Ψυχοθεραπεύτρια.

Καταπολεμήστε τη φοβία του αεροπλάνου

Της Χριστίνας Χατζηδημητρίου.
Μήπως νιώθετε έντονο και επίμονο φόβο κάθε φορά που μπαίνετε σε αεροπλάνο; Τρέμετε και μόνο στην ιδέα ότι θα πετάξετε; Μην ανησυχείτε. Ένας στους δέκα ανθρώπους αντιμετωπίζουν αυτή ακριβώς τη φοβία, ενώ περισσότεροι από αυτούς την έχουν ήδη ξεπεράσει.
 Το αεροπλάνο αποτελεί το γρηγορότερο και αποδεδειγμένα το ασφαλέστερο μεταφορικό μέσο. Και όμως, όλοι λίγο-πολύ αισθανόμαστε μια μικρή ανασφάλεια. Ένας στους τρεις επιβάτες υποφέρει αποδεδειγμένα από «πετοφοβία», ενώ ένας στους πέντε τακτικούς επιβάτες αεροπορικών πτήσεων πίνει αλκοόλ ή παίρνει χάπια για να αντέξει το ταξίδι. Πόσο πραγματικοί είναι οι κίνδυνοι κατά τη διάρκεια μιας πτήσης και πώς μπορούμε να καταπολεμήσουμε τις αδικαιολόγητες φοβίες μας; Σύμφωνα, πάντως με τον δρα Ρόμπερτ Μπορ, έναν από τους συγγραφείς του βιβλίου «Ξεπεράστε το φόβο της πτήσης» (Οvercome Υour Fear of Flying): «Στη δεκαετία του 1920 ήταν ένας λογικός φόβος, επειδή τα ποσοστά των δυστυχημάτων και θνησιμότητας ήταν υψηλά. Όμως σήμερα έχεις περισσότερες πιθανότητες να σκοτωθείς από κλωτσιά γαϊδάρου απ’ ό,τι να βρεθείς σε συντριβή αεροπλάνου».
ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ
Ένα άτομο που υποφέρει από τη συγκεκριμένη φοβία αισθάνεται άσχημα όταν ακούσει συγκεκριμένους θορύβους ή όταν το αεροπλάνο απογειώνεται, προσγειώνεται ή στρίβει στον αέρα. Αισθάνεται κλειστοφοβία όταν κλείσουν οι πόρτες, πετά μόνο όταν δεν υπάρχει άλλος τρόπος να φτάσει στον προορισμό του και πολύ συχνά χρειάζεται αλκοόλ ή υπνωτικά για να μπορέσει να πετάξει. Εβδομάδες, ακόμη και μήνες πριν από την πραγματοποίηση της πτήσης, τον βασανίζει μια έντονη ανησυχία, ενώ από τη στιγμή που εισέρχεται στην πύλη επιβίβασης, έχει αίσθημα ναυτίας, υπεροξυγόνωσης και τρεμούλας. Σε πολύ ακραίες περιπτώσεις, μάλιστα, τα άτομα αυτά δεν μπορούν να επιβιβαστούν σε καμία περίπτωση σε αεροπλάνο, είτε πρόκειται για διακοπές είτε για επαγγελματικό ταξίδι.
ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ Η ΦΟΒΙΑ
Ο άνθρωπος δεν γεννιέται με άγχος σχετικά με τα αεροπλάνα και τις πτήσεις, αλλά αποκτά το συγκεκριμένο φόβο κατά τη διάρκεια της ζωής του. Τι υποστηρίζουν όμως οι ψυχολόγοι; Οι ψυχοδυναμικές θεωρίες λένε ότι οι φόβοι μας ξεκινούν από τη βασική σιγουριά που είχαμε ή δεν είχαμε στην παιδική μας ηλικία και τώρα εισπράττουμε τα αποτελέσματά τους, ενώ οι συμπεριφορικές θεωρίες υποστηρίζουν ότι μια αρνητική εμπειρία κατά τη διάρκεια μιας πτήσης (π.χ. κακοκαιρία, αναταράξεις) συνδέθηκε έντονα με τα συναισθήματα που είχε το άτομο εκείνη τη στιγμή και επεκτάθηκε ώστε να του δημιουργηθούν αρνητικά συναισθήματα για κάθε αεροπορική πτήση. Τέλος, οι γνωσιακές θεωρίες εστιάζονται περισσότερο στον τρόπο με τον οποίο οι σκέψεις και η αντιμετώπιση των γεγονότων επηρεάζουν τη συμπεριφορά του. Βέβαια, δεν θα έπρεπε να παραλείψουμε το φόβο που έχει δημιουργηθεί σε πολλούς από εμάς, μετά από πρόσφατες αεροπορικές τραγωδίες σαν αυτή της 11ης Σεπτεμβρίου που συγκλόνισε ολόκληρο τον πλανήτη, ή της μοιραίας πτήσης της Ήλιος.
ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΤΕ
Χαλαρώστε: Αρχίστε κουβέντα μ’ έναν συνεπιβάτη ή παρακολουθήστε το πλήρωμα που εργάζεται. Κάντε κάτι που θα σας αποσπάσει από τις αρνητικές σκέψεις, για παράδειγμα ακούστε μουσική στο Mp3 player σας, διαβάστε ένα βιβλίο ή παρακολουθήστε μια ταινία. Αν αρχίσετε να αισθάνεστε αμήχανα, καθίστε βαθιά στο κάθισμά σας, καρφώστε το βλέμμα σας στην πλάτη του μπροστινού καθίσματος ή σε κάτι που βρίσκεται σε απόσταση και ανασάνετε βαθιά.
Ενυδατωθείτε πριν το ταξίδι: Παρόλο που οι περισσότεροι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν αυτή τη φοβία χρησιμοποιούν αλκοόλ και φάρμακα για να την καταπολεμήσουν, στην πραγματικότητα με αυτές τις μεθόδους εντείνουν το πρόβλημα. Ένα ποτήρι κρασί στο αεροπλάνο, που όπως καλά γνωρίζουμε αντιστοιχεί με δύο στο έδαφος, μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα του άγχους. Γι’ αυτό πριν και κατά τη διάρκεια της πτήσης πίνετε νερό και χυμούς για να ενυδατώνεστε και στη συνέχεια να καταφέρετε να ελέγξετε το άγχος σας.
Να σκέφτεστε τον προορισμό και όχι το ταξίδι: Επικεντρώστε στις θετικές αιτίες για τις οποίες πετάτε, στον προορισμό που θα επισκεφτείτε και στα ευχάριστα πράγματα που θα κάνετε εκεί κατά τη διάρκεια της παραμονής σας. Κρίμα δεν είναι ένα ταξίδι, για παράδειγμα στις Μαλδίβες, να στιγματιστεί από ένα αδικαιολόγητο φόβο;
Ιεραρχήστε τους φόβους σας και αμφισβητήστε τους: Για να το επιτύχετε αυτό θα χρειαστούν λίγες γνώσεις, για τους πραγματικούς και τους μη-υπαρκτούς κινδύνους μιας πτήσης. Για παράδειγμα η ανατάραξη τους αεροσκάφους, μπορεί να κάνει τους επιβάτες να ανησυχούν, όμως από τεχνικής πλευράς δεν δημιουργεί πρόβλημα, αφού συμβαίνει εξαιτίας ρευμάτων αέρα.
Μην αποφεύγετε να πετάτε: Προσπαθούμε να αισθανθούμε ασφαλέστεροι αποφεύγοντας διάφορα πράγματα, όμως έτσι δεν αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα. Οι φόβοι και οι φοβίες θεραπεύονται με μεγαλύτερη επιτυχία από οποιοδήποτε άλλο ψυχολογικό πρόβλημα. Αν του αφιερώσετε λίγο χρόνο, μπορεί να εξακολουθήσετε να είστε γαντζωμένος από το μπράτσο του καθίσματος, όμως τουλάχιστον θα πάτε στη Μαγιόρκα.
Μιλήστε στο πλήρωμα καμπίνας. Όταν ανέβετε στο αεροπλάνο, πείτε σε ένα μέλος του πληρώματος ότι έχετε άγχος για την πτήση. Τα μέλη των πληρωμάτων καμπίνας είναι εκπαιδευμένα για να σας προσφέρουν στήριξη και βοήθεια.
Χριστίνα Χατζηδημητρίου
Ψυχοθεραπεύτρια.