Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικογενεικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικογενεικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017

Πολλές φορές έχουμε αναφερθεί στην σχέση μεταξύ παιδιών και ζώων. Σχέση αγάπης και ειλικρίνειας.
Κατά καιρούς έχουν δημοσιευτεί έρευνες για τις ευεργετικές επιδράσεις που έχει η επαφή αυτή, στα παιδιά.
Μία νέα αμερικανική έρευνα, έρχεται τώρα να επιβεβαιώσει τα παραπάνω. Ειδικοί του Πανεπιστημίου Ταφτς, διαπίστωσαν ότι έφηβοι οι οποίοι φρόντιζαν ένα κατοικίδιο, εμφάνιζαν πιο δυνατές σχέσεις στον κοινωνικό τους κύκλο σε σχέση με εκείνους που δεν είχαν καμία επαφή με τα ζώα.
«Τα ευρήματά μας υποδεικνύουν ότι η ποιότητα της σχέσης εφήβου – ζώου είναι πραγματικά σημαντική», αναφέρει χαρακτηριστικά η δρ Μέγκαν Μίλερ, αναπτυξιακή ψυχολόγος και ερευνήτρια στην Κτηνιατρική Σχολή Κάμινγκς του αμερικανικού πανεπιστημίου.
«Οι νεαροί ενήλικοι στη μελέτη οι οποίοι ως έφηβοι είχαν στενή σχέση με κατοικίδια δήλωσαν ότι αισθάνονται πιο συνδεδεμένοι με τον περίγυρό τους και διαθέτουν πιο ισχυρές κοινωνικές σχέσεις στη ζωή τους» προσθέτει η ειδικός.
Στην έρευνα συμμετείχαν 500 άνθρωποι ηλικίας 18-26 ετών. Οι νεαροί ενήλικοι που είχαν μεγαλώσει με κατοικίδιο ήταν πιο δοτικοί και είχαν έντονο το αίσθημα της προσφοράς στον κοινωνικό τους περίγυρο, σε σχέση με τους υπόλοιπους.
«Τα ευρήματα της μελέτης αποτελούν μια πολλά υποσχόμενη εκκίνηση για την καλύτερη κατανόηση του ρόλου και της σημασίας των ζώων στη ζωή μας, ιδιαίτερα σε μικρότερες ηλικίες» δηλώνει η δρ Μίλερ.
Πηγή: diaforetiko.gr

Πιο κοινωνικός ο έφηβος που μεγαλώνει με κατοικίδιο!

Πολλές φορές έχουμε αναφερθεί στην σχέση μεταξύ παιδιών και ζώων. Σχέση αγάπης και ειλικρίνειας.
Κατά καιρούς έχουν δημοσιευτεί έρευνες για τις ευεργετικές επιδράσεις που έχει η επαφή αυτή, στα παιδιά.
Μία νέα αμερικανική έρευνα, έρχεται τώρα να επιβεβαιώσει τα παραπάνω. Ειδικοί του Πανεπιστημίου Ταφτς, διαπίστωσαν ότι έφηβοι οι οποίοι φρόντιζαν ένα κατοικίδιο, εμφάνιζαν πιο δυνατές σχέσεις στον κοινωνικό τους κύκλο σε σχέση με εκείνους που δεν είχαν καμία επαφή με τα ζώα.
«Τα ευρήματά μας υποδεικνύουν ότι η ποιότητα της σχέσης εφήβου – ζώου είναι πραγματικά σημαντική», αναφέρει χαρακτηριστικά η δρ Μέγκαν Μίλερ, αναπτυξιακή ψυχολόγος και ερευνήτρια στην Κτηνιατρική Σχολή Κάμινγκς του αμερικανικού πανεπιστημίου.
«Οι νεαροί ενήλικοι στη μελέτη οι οποίοι ως έφηβοι είχαν στενή σχέση με κατοικίδια δήλωσαν ότι αισθάνονται πιο συνδεδεμένοι με τον περίγυρό τους και διαθέτουν πιο ισχυρές κοινωνικές σχέσεις στη ζωή τους» προσθέτει η ειδικός.
Στην έρευνα συμμετείχαν 500 άνθρωποι ηλικίας 18-26 ετών. Οι νεαροί ενήλικοι που είχαν μεγαλώσει με κατοικίδιο ήταν πιο δοτικοί και είχαν έντονο το αίσθημα της προσφοράς στον κοινωνικό τους περίγυρο, σε σχέση με τους υπόλοιπους.
«Τα ευρήματα της μελέτης αποτελούν μια πολλά υποσχόμενη εκκίνηση για την καλύτερη κατανόηση του ρόλου και της σημασίας των ζώων στη ζωή μας, ιδιαίτερα σε μικρότερες ηλικίες» δηλώνει η δρ Μίλερ.
Πηγή: diaforetiko.gr
Ντρεπόταν γι' αυτήν, κι ώρες – ώρες τη μισούσε. Η δουλειά της ήταν μαγείρισσα στη φοιτητική λέσχη. Μαγείρευε για τους φοιτητές και τους καθηγητές για να βγάζει τα έξοδά τους. Δεν ήθελε να του μιλάει, για να μη μαθαίνουν ότι είναι παιδί μιας μητέρας με ένα μάτι, μονόφθαλμης.
Οι φοιτήτριες έφευγαν γρήγορα, όποτε την έβλεπαν να βγαίνει για λίγο από την κουζίνα κι έλεγαν πως δεν άντεχαν το θέαμα και πως τους προκαλούσε μια ανυπόφορη ανατριχίλα. Μα, από μικρός είχε πρόβλημα με την εικόνα της μητέρας του!
Μια μέρα όταν ακόμη πήγαινε στο Δημοτικό, πέρασε αυτή στο διάλειμμα να του πει ένα «γεια», ένιωσε πολύ ταπεινωμένος! Πως μπόρεσε να του το κάνει αυτό; αναρωτιόταν. Την αγνόησε.Της έριξε μόνο ένα βλέμμα όλο μίσος κι έτρεξε μακριά!
Την επόμενη μέρα ένας από τους συμμαθητές του φώναξε: «Εεεεε, η μητέρα σου έχει μόνο ένα μάτι!» Ήθελε να πεθάνει! Ήθελε να εξαφανιστεί! Και όταν γύρισε σπίτι του, της είπε: «Άν είναι όλοι να γελάνε μαζί μου εξαιτίας σου, τότε καλύτερα να πεθάνεις!» Αυτή δεν του απάντησε. «Δεν μ' ένοιαζε τι είπα ή τι αισθάνθηκε, γιατί ήμουν πολύ νευριασμένος», έλεγε πολλά χρόνια μετά σ' ένα φίλο του.
«Ήθελα να φύγω από κείνο το σπίτι και να μην έχω καμία σχέση μαζί της. Διάβασα πάρα πολύ σκληρά με σκοπό να φύγω μια μέρα μακριά της για σπουδές. Και τα κατάφερα. Μα λίγο μετά ήρθε κι έπιασε αυτή τη δουλειά στη φοιτητική λέσχη. Δεν μπορούσε να πάει κάπου άλλού;»
Αργότερα παντρεύτηκε! Αγόρασε δικό του σπίτι. Έκανε δύο παιδιά κι ήταν ευχαριστημένος με τη ζωή του, τα παιδιά του, τη γυναίκα του και τη δουλειά του. Και για τη μάνα του, τσιμουδιά σε κανένα! Μια μέρα – μετά από χρόνια απουσίας, όπως ο ίδιος ήθελε – η μητέρα του πήγε να τον επισκεφτεί. Δεν είχε δει από κοντά τα εγγόνια της. Και μόλις εμφανίστηκε στη πόρτα, τα παιδιά του άρχισαν να γελάνε. Έξαλλος αυτός επειδή είχε πάει χωρίς να του το ζητήσει και χωρίς να τον προειδοποιήσει, της φώναξε: «Πώς τολμάς να έρχεσαι ξαφνικά εδώ στο σπίτι μου και να τρομάζεις τα παιδιά μου; Βγες έξω! Φύγε!.» Η μητέρα του απάντησε γαλήνια: «Αχ, πόσο λυπάμαι Κύριε! Μάλλον μου δώσανε λάθος διεύθυνση»! Κι εξαφανίστηκε, χωρίς να καταλάβουν τα μικρά, πως ήταν η γιαγιά τους.
Πέρασαν χρόνια και μια μέρα έλαβε μια επιστολή – πρόσκληση για τη σχολική συγκέντρωση της τάξης του από το Δημοτικό σχολείο που θα γινόταν στην πόλη που γεννήθηκε! Είπε ψέματα στη γυναίκα του, ότι θα έκανε ένα επαγγελματικό ταξίδι και πήγε. Όταν τελείωσε η συγκέντρωση των συμμαθητών, πήγε στο σπίτι που μεγάλωσε, μόνο και μόνο από περιέργεια. Οι γείτονες του είπαν ότι η μητέρα του είχε πολύ πρόσφατα πεθάνει. Δεν έβγαλε ούτε ένα δάκρυ στο άκουσμα του θανάτου της μάνας του. Του έδωσαν ένα γράμμα που είχε αφήσει γι αυτόν.
Έγραφε:
«Αγαπημένε μου γιε, σε σκέφτομαι συνέχεια. Λυπάμαι που ήρθα σπίτι σου και φόβισα τα παιδιά σου...'Εμαθα ότι έρχεσαι για τη σχολική συγκέντρωση κι ένιωσα πολύ χαρούμενη. Αλλά φοβάμαι ότι μπορεί να μην είμαι σε θέση να σηκωθώ από το κρεβάτι για να έρθω να σε δω, έστω κι απ' την πόρτα. Εγραψα αυτό το γράμμα να στο δώσουν αν δεν με προφτάσεις. Στεναχωριέμαι που σε έφερνα σε δύσκολη θέση και ντρεπόσουν για μένα τη μονόφθαλμη. Αλλά, βλέπεις, όταν ήσουν πολύ μικρός, είχες ένα πολύ σοβαρό ατύχημα κι έχασες το μάτι σου. Δεν μπορούσα να σκεφθώ ότι θα μεγαλώσεις και θα ζήσεις με ένα μάτι. Έτσι, σου έδωσα το δικό μου. Ήμουν τόσο περήφανη που ο γιος μου θα έβλεπε τον κόσμο με τη δική μου βοήθεια, με το δικό μου μάτι, αψεγάδιαστος ... Έχεις πάντα όλη την Αγάπη μου! ...
Η μητέρα σου »
Περιοδικό «Όσιος Νικάνωρ»

Η μητέρα που είχε μόνο ένα μάτι

Ντρεπόταν γι' αυτήν, κι ώρες – ώρες τη μισούσε. Η δουλειά της ήταν μαγείρισσα στη φοιτητική λέσχη. Μαγείρευε για τους φοιτητές και τους καθηγητές για να βγάζει τα έξοδά τους. Δεν ήθελε να του μιλάει, για να μη μαθαίνουν ότι είναι παιδί μιας μητέρας με ένα μάτι, μονόφθαλμης.
Οι φοιτήτριες έφευγαν γρήγορα, όποτε την έβλεπαν να βγαίνει για λίγο από την κουζίνα κι έλεγαν πως δεν άντεχαν το θέαμα και πως τους προκαλούσε μια ανυπόφορη ανατριχίλα. Μα, από μικρός είχε πρόβλημα με την εικόνα της μητέρας του!
Μια μέρα όταν ακόμη πήγαινε στο Δημοτικό, πέρασε αυτή στο διάλειμμα να του πει ένα «γεια», ένιωσε πολύ ταπεινωμένος! Πως μπόρεσε να του το κάνει αυτό; αναρωτιόταν. Την αγνόησε.Της έριξε μόνο ένα βλέμμα όλο μίσος κι έτρεξε μακριά!
Την επόμενη μέρα ένας από τους συμμαθητές του φώναξε: «Εεεεε, η μητέρα σου έχει μόνο ένα μάτι!» Ήθελε να πεθάνει! Ήθελε να εξαφανιστεί! Και όταν γύρισε σπίτι του, της είπε: «Άν είναι όλοι να γελάνε μαζί μου εξαιτίας σου, τότε καλύτερα να πεθάνεις!» Αυτή δεν του απάντησε. «Δεν μ' ένοιαζε τι είπα ή τι αισθάνθηκε, γιατί ήμουν πολύ νευριασμένος», έλεγε πολλά χρόνια μετά σ' ένα φίλο του.
«Ήθελα να φύγω από κείνο το σπίτι και να μην έχω καμία σχέση μαζί της. Διάβασα πάρα πολύ σκληρά με σκοπό να φύγω μια μέρα μακριά της για σπουδές. Και τα κατάφερα. Μα λίγο μετά ήρθε κι έπιασε αυτή τη δουλειά στη φοιτητική λέσχη. Δεν μπορούσε να πάει κάπου άλλού;»
Αργότερα παντρεύτηκε! Αγόρασε δικό του σπίτι. Έκανε δύο παιδιά κι ήταν ευχαριστημένος με τη ζωή του, τα παιδιά του, τη γυναίκα του και τη δουλειά του. Και για τη μάνα του, τσιμουδιά σε κανένα! Μια μέρα – μετά από χρόνια απουσίας, όπως ο ίδιος ήθελε – η μητέρα του πήγε να τον επισκεφτεί. Δεν είχε δει από κοντά τα εγγόνια της. Και μόλις εμφανίστηκε στη πόρτα, τα παιδιά του άρχισαν να γελάνε. Έξαλλος αυτός επειδή είχε πάει χωρίς να του το ζητήσει και χωρίς να τον προειδοποιήσει, της φώναξε: «Πώς τολμάς να έρχεσαι ξαφνικά εδώ στο σπίτι μου και να τρομάζεις τα παιδιά μου; Βγες έξω! Φύγε!.» Η μητέρα του απάντησε γαλήνια: «Αχ, πόσο λυπάμαι Κύριε! Μάλλον μου δώσανε λάθος διεύθυνση»! Κι εξαφανίστηκε, χωρίς να καταλάβουν τα μικρά, πως ήταν η γιαγιά τους.
Πέρασαν χρόνια και μια μέρα έλαβε μια επιστολή – πρόσκληση για τη σχολική συγκέντρωση της τάξης του από το Δημοτικό σχολείο που θα γινόταν στην πόλη που γεννήθηκε! Είπε ψέματα στη γυναίκα του, ότι θα έκανε ένα επαγγελματικό ταξίδι και πήγε. Όταν τελείωσε η συγκέντρωση των συμμαθητών, πήγε στο σπίτι που μεγάλωσε, μόνο και μόνο από περιέργεια. Οι γείτονες του είπαν ότι η μητέρα του είχε πολύ πρόσφατα πεθάνει. Δεν έβγαλε ούτε ένα δάκρυ στο άκουσμα του θανάτου της μάνας του. Του έδωσαν ένα γράμμα που είχε αφήσει γι αυτόν.
Έγραφε:
«Αγαπημένε μου γιε, σε σκέφτομαι συνέχεια. Λυπάμαι που ήρθα σπίτι σου και φόβισα τα παιδιά σου...'Εμαθα ότι έρχεσαι για τη σχολική συγκέντρωση κι ένιωσα πολύ χαρούμενη. Αλλά φοβάμαι ότι μπορεί να μην είμαι σε θέση να σηκωθώ από το κρεβάτι για να έρθω να σε δω, έστω κι απ' την πόρτα. Εγραψα αυτό το γράμμα να στο δώσουν αν δεν με προφτάσεις. Στεναχωριέμαι που σε έφερνα σε δύσκολη θέση και ντρεπόσουν για μένα τη μονόφθαλμη. Αλλά, βλέπεις, όταν ήσουν πολύ μικρός, είχες ένα πολύ σοβαρό ατύχημα κι έχασες το μάτι σου. Δεν μπορούσα να σκεφθώ ότι θα μεγαλώσεις και θα ζήσεις με ένα μάτι. Έτσι, σου έδωσα το δικό μου. Ήμουν τόσο περήφανη που ο γιος μου θα έβλεπε τον κόσμο με τη δική μου βοήθεια, με το δικό μου μάτι, αψεγάδιαστος ... Έχεις πάντα όλη την Αγάπη μου! ...
Η μητέρα σου »
Περιοδικό «Όσιος Νικάνωρ»
Του Σπύρου Κιτσινέλη.
Φαντάσου αύριο να δεις σε πρωτοσέλιδα τον τίτλο «Οι επιστήμονες επιβεβαιώνουν την εγκυρότητα των ζωδίων». Αν είσαι από αυτούς που τα διάβαζαν (και ακόμα περισσότερο αν έβγαζες χρήματα από αυτά) θα διαλαλήσεις με ιδιαίτερα μεγάλη χαρά τα νέα. Το ερώτημα είναι εάν θεωρείς την επιστημονική κοινότητα κριτήριο και φίλτρο εγκυρότητας, τότε γιατί δεν ακούς και δεν διαλαλείς σήμερα το αντίθετο που λένε, ότι η αστρολογία είναι μια ανόητη ενασχόληση χωρίς καμία βάση που πλουτίζει τσαρλατάνους; Είναι, όπως το λέει ένας φίλος μου, ότι «όλοι σέβονται την επιστήμη μέχρι να ακυρώσει ένα ανόητο πιστεύω τους». Το γιατί πιστεύουμε σε ανόητα πράγματα ήταν θέμα παλιότερου άρθρου μου και σίγουρα οι συναισθηματικοί και ψυχολογικοί παράγοντες επισκιάζουν τη λογική και τα στοιχεία, παντού και πάντα (αυτό το ξέρουν καλά οι εκλεγμένοι πολιτικοί).
Με ρωτάνε, λοιπόν, συχνά φίλοι και άγνωστοι γιατί επιμένω τόσο πολύ στο θέμα της αστρολογίας και από όλες τις ανοησίες γύρω μας γιατί τα βάζω τόσο συχνά με τα ζώδια. Δεν είναι λίγοι αυτοί που μου έχουν πει ότι είναι κάτι άκακο για να περνά ευχάριστα η ώρα και χρήσιμο για σπάσιμο πάγου σε παρέες. Ναι, σίγουρα εγώ που θέλω μια κοινωνία με περισσότερη επιστήμη και λιγότερους τσαρλατάνους έχω και άλλα πολλά μέτωπα. Όμως ρίχνω βάρος στο θέμα της αστρολογίας διότι το θεωρώ το σημαντικότερο μέτωπο και μια καθόλου αθώα ενασχόληση. Τα ζώδια κατά τη γνώμη μου είναι η μεγαλύτερη ήττα του ορθολογισμού στην κοινωνία μας. Όσο και να ψάξεις δεν θα βρεις τίποτε άλλο που να έχει απορρίψει κατηγορηματικά η επιστήμη αλλά να συνεχίζει να έχει τόσο μεγάλη παρουσία και απήχηση στον κόσμο. Δύσκολα βρίσκεις περιοδικό ή εφημερίδα που να μην έχει στήλη ζωδίων. Δεν υπάρχει κανάλι που να μη φιλοξενεί τουλάχιστον μια εκπομπή αστρολογικού περιεχομένου (έστω σαν ένθετη σε άλλες εκπομπές). Στη Γαλλία που έζησα για δύο χρόνια, η τηλεόρασή μου έπιανε 30 κανάλια, αλλά δεν πέτυχα ούτε μια φορά ζώδια. Κάποια στιγμή έστειλα email στο ΕΣΡ για να ρωτήσω γιατί επιτρέπει αυτή την επαγγελματική μπουρδολογία εξαπάτησης. Έκαναν ότι δεν καταλαβαίνουν αφού μου απάντησαν ρωτώντας με σε ποια εκπομπή αναφέρομαι (Ποιες μπούρδες τρώνε πρόστιμα).
Δεν μπορούμε να ζητάμε ορθολογισμό και μια παιδεία που καλλιεργεί την κριτική σκέψη στα παιδιά μας όταν επιτρέπουμε στο κάθε μέσο να τα βομβαρδίζει με αυθαιρεσίες που πάνε κόντρα στην κριτική σκέψη και τον ορθολογισμό. Δεν μπορείς να λες στο παιδί σου μάθε να σκέφτεσαι και να αναρωτιέσαι αν αυτό που σου λένε έχει βάση και στοιχεία και μετά να ακούει από παντού ανοησίες ζωδίων. Αυτό που ίσως ονομάζεις αθώα ενασχόληση και πλακίτσα εκπαιδεύει σιγά-σιγά τον εγκέφαλο να δέχεται χωρίς να φιλτράρει… να υιοθετεί αντι-επιστημονικούς ισχυρισμούς… να αναπαράγει χωρίς να σκέφτεται… να δημιουργεί προκαταλήψεις για τους άλλους. Όσο υπάρχει (και βοηθάς και εσύ σε αυτό) μια στρατιά αστρολόγων στην Ελλάδα του 21ου αιώνα τόσο θα κυκλοφορεί η κάθε ανοησία ελεύθερη. Τον δρόμο τον ανοίγουν οι αστρολόγοι και μετά κάνουν περίπατο οι τσαρλατάνοι των μαντζουνιών και της πολιτικής.

Σταμάτα τα ζώδια για χάρη των παιδιών σου

Του Σπύρου Κιτσινέλη.
Φαντάσου αύριο να δεις σε πρωτοσέλιδα τον τίτλο «Οι επιστήμονες επιβεβαιώνουν την εγκυρότητα των ζωδίων». Αν είσαι από αυτούς που τα διάβαζαν (και ακόμα περισσότερο αν έβγαζες χρήματα από αυτά) θα διαλαλήσεις με ιδιαίτερα μεγάλη χαρά τα νέα. Το ερώτημα είναι εάν θεωρείς την επιστημονική κοινότητα κριτήριο και φίλτρο εγκυρότητας, τότε γιατί δεν ακούς και δεν διαλαλείς σήμερα το αντίθετο που λένε, ότι η αστρολογία είναι μια ανόητη ενασχόληση χωρίς καμία βάση που πλουτίζει τσαρλατάνους; Είναι, όπως το λέει ένας φίλος μου, ότι «όλοι σέβονται την επιστήμη μέχρι να ακυρώσει ένα ανόητο πιστεύω τους». Το γιατί πιστεύουμε σε ανόητα πράγματα ήταν θέμα παλιότερου άρθρου μου και σίγουρα οι συναισθηματικοί και ψυχολογικοί παράγοντες επισκιάζουν τη λογική και τα στοιχεία, παντού και πάντα (αυτό το ξέρουν καλά οι εκλεγμένοι πολιτικοί).
Με ρωτάνε, λοιπόν, συχνά φίλοι και άγνωστοι γιατί επιμένω τόσο πολύ στο θέμα της αστρολογίας και από όλες τις ανοησίες γύρω μας γιατί τα βάζω τόσο συχνά με τα ζώδια. Δεν είναι λίγοι αυτοί που μου έχουν πει ότι είναι κάτι άκακο για να περνά ευχάριστα η ώρα και χρήσιμο για σπάσιμο πάγου σε παρέες. Ναι, σίγουρα εγώ που θέλω μια κοινωνία με περισσότερη επιστήμη και λιγότερους τσαρλατάνους έχω και άλλα πολλά μέτωπα. Όμως ρίχνω βάρος στο θέμα της αστρολογίας διότι το θεωρώ το σημαντικότερο μέτωπο και μια καθόλου αθώα ενασχόληση. Τα ζώδια κατά τη γνώμη μου είναι η μεγαλύτερη ήττα του ορθολογισμού στην κοινωνία μας. Όσο και να ψάξεις δεν θα βρεις τίποτε άλλο που να έχει απορρίψει κατηγορηματικά η επιστήμη αλλά να συνεχίζει να έχει τόσο μεγάλη παρουσία και απήχηση στον κόσμο. Δύσκολα βρίσκεις περιοδικό ή εφημερίδα που να μην έχει στήλη ζωδίων. Δεν υπάρχει κανάλι που να μη φιλοξενεί τουλάχιστον μια εκπομπή αστρολογικού περιεχομένου (έστω σαν ένθετη σε άλλες εκπομπές). Στη Γαλλία που έζησα για δύο χρόνια, η τηλεόρασή μου έπιανε 30 κανάλια, αλλά δεν πέτυχα ούτε μια φορά ζώδια. Κάποια στιγμή έστειλα email στο ΕΣΡ για να ρωτήσω γιατί επιτρέπει αυτή την επαγγελματική μπουρδολογία εξαπάτησης. Έκαναν ότι δεν καταλαβαίνουν αφού μου απάντησαν ρωτώντας με σε ποια εκπομπή αναφέρομαι (Ποιες μπούρδες τρώνε πρόστιμα).
Δεν μπορούμε να ζητάμε ορθολογισμό και μια παιδεία που καλλιεργεί την κριτική σκέψη στα παιδιά μας όταν επιτρέπουμε στο κάθε μέσο να τα βομβαρδίζει με αυθαιρεσίες που πάνε κόντρα στην κριτική σκέψη και τον ορθολογισμό. Δεν μπορείς να λες στο παιδί σου μάθε να σκέφτεσαι και να αναρωτιέσαι αν αυτό που σου λένε έχει βάση και στοιχεία και μετά να ακούει από παντού ανοησίες ζωδίων. Αυτό που ίσως ονομάζεις αθώα ενασχόληση και πλακίτσα εκπαιδεύει σιγά-σιγά τον εγκέφαλο να δέχεται χωρίς να φιλτράρει… να υιοθετεί αντι-επιστημονικούς ισχυρισμούς… να αναπαράγει χωρίς να σκέφτεται… να δημιουργεί προκαταλήψεις για τους άλλους. Όσο υπάρχει (και βοηθάς και εσύ σε αυτό) μια στρατιά αστρολόγων στην Ελλάδα του 21ου αιώνα τόσο θα κυκλοφορεί η κάθε ανοησία ελεύθερη. Τον δρόμο τον ανοίγουν οι αστρολόγοι και μετά κάνουν περίπατο οι τσαρλατάνοι των μαντζουνιών και της πολιτικής.

Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

Του Andrew Jefford
Πρώτα απ’όλα σκέφτομαι τα μάτια. Απεριόριστα ανοιχτά, σχεδόν κενά, βαθιά σαν πηγάδι –γιατί στους 18 μήνες ο κόσμος δεν τα έχει γεμίσει ακόμα. Σε ψάχνουν μέσα στο αμυδρό ηλεκτρικό φως των ”μικρών” ωρών, στη μέση ενός κατσουφιασμένου, πνιγμένου από παιχνίδια, απογεύματος, ή μέσα στην ηρεμία μετά από μία έκρηξη νεύρων, και ”κλειδώνουν” μέσα στα δικά σου με τέτοια ακρίβεια όπως ένας καλορυθμισμένος κατευθυνόμενος πύραυλος: έλα μπαμπά, διασκέδασέ με. Κάν’το πάλι. Και τότε είναι που νιώθω την ηλικία μου. Είμαι 50.
Εμφανίζονται όλο και περισσότεροι από εμάς. 26.934 παιδιά γεννήθηκαν από πατεράδες ηλικίας μεταξύ 40 και 44 το 1995 στο Ηνωμένο Βασίλειο, το νούμερο αυτό έχει φτάσει τις 40.179. Στη δική μου ομάδα, τους 45ρηδες έως 50ρηδες, η συνολική αύξηση ήταν από 8.826 σε 11.100 την ίδια δεκαετία. Ο αριθμός των παιδιών που γεννήθηκαν από πατεράδες άνω των 50 αναρριχάται επίσης, αλλά με πιο αργούς ρυθμούς.
Πρόσφατες ιατρικές έρευνες δείχνουν ότι ακόμα και η προτιθέμενη πατρότητα σε τόσο προχωρημένη ηλικία είναι ένα είδος γενετικής ακροβασίας. Έρευνες στο Πανεπιστήμιο της Barcelona (καθώς, ίσως, και η κοινή λογική) αποδεικνύουν ότι οι γηραιότεροι πατεράδες είναι πολύ πιθανότερο να παράγουν έμβρυα με τέτοιες ανωμαλίες στα χρωμοσώματα που μπορούν να οδηγήσουν σε αποβολή ή γενετικές ανωμαλίες.
Ισραηλινοί ερευνητές έχουν αποφανθεί ότι παιδιά που γεννιούνται από πατεράδες άνω των 40 έχουν 6 φορές μεγαλύτερες πιθανότητες να εμφανίσουν συμπτώματα αυτισμού συγκριτικά με αυτά των πατεράδων κάτω των 30, ενώ πατεράδες από 50 και πάνω έχουν 3 φορές παραπάνω πιθανότητες να αποκτήσουν παιδιά που θα αναπτύξουν σχιζοφρένια σε αντίθεση με τους άντρες κάτω των 25.
Ο κίνδυνος της παιδικής λευχαιμίας αυξάνεται επίσης γοργά όσο μεγαλύτεροι είναι οι γονείς, σύμφωνα με την Ομάδα Έρευνας Παιδικού Καρκίνου της Οξφόρδης, παρόλο που ήταν δύσκολο για τους ερευνητές να καταλήξουν αν αυτό είναι χαρακτηριστικό όσων ευθύνονται για το χρωμόσωμα x ή το χρωμόσωμα y.
Σε μακάρια άγνοια όλων αυτών, ωστόσο, τα προσπερνάς και υπακούς τις προσταγές της εξέλιξης, προσθέτοντας στο ανθρώπινο βάρος ενός ήδη χρόνια υπερφορτωμένου πλανήτη. Δεν χρειάζεται να μπω σε λεπτομέρειες όσον αφορά στο γιατί το έκανες αυτό, αφού είναι σχεδόν σίγουρο πως τέτοιες σκέψεις κυρίευσαν την συναισθηματική σου ζωή για κάποιο διάστημα.
Οι απρογραμμάτιστες εγκυμοσύνες στα 40 και τα 50 είναι σπάνιες και πολλές έρχονται μετά από μακροχρόνιο αγώνα με τη στειρότητα –επίσης εξαιτίας της ηλικίας. (Και ίσως λόγω κληρονομικότητας: οι κόρες των γηραιότερων μαμάδων εμφανίζουν περισσότερα προβλήματα στειρότητας από τις κόρες των νεώτερων και υγιέστερων.) Και μετά τι;
Οι πρώτοι 9 μήνες δεν είναι ιδιαίτερα εξαντλητικοί, αφού το μωρό είναι ως επί το πλείστον ακίνητο, είναι αρκετά ελαφρύ ώστε να μεταφέρεται με ευκολία και τον περισσότερο καιρό τρώει και κοιμάται, αν δεν κάνει κάτι άλλο, λιγότερο ευχάριστο. Μετά από αυτή την περίοδο η πίεση αυξάνεται αδυσώπητα και τα φυσικά μειονεκτήματα του γηραιότερου πατέρα –η πονεμένη πλάτη, ο δύσκαμπτος ώμος, η ανικανότητα να ξανακοιμηθείς όταν σ’έχουν ξυπνήσει- καταλήγουν να μοιάζουν με αμαρτήματα τη Μέρα της Κρίσης.
Πρέπει να έχεις προπονηθεί για κάτι τέτοιο. Το τρίαθλο, για παράδειγμα, θα ήταν μία καλή αρχή. Ο πνευματικός χώρος της τρυφερότητας αρχίζει να γεμίζει με ένα όλο και πιο διογκωμένο κύμα υιικής ανάγκης, ενώ τα μικρά τελετουργικά που βοηθούν τη γήρανση να παραμείνει σώα καταμεσής στα συντρίμμια των χρόνων καταρρίπτονται, ένα προς ένα, σαν τις πάπιες στο σκοπευτήριο του λούνα παρκ.
Αλίμονο στον ηλικιωμένο πατέρα που εργάζεται από το σπίτι, καθώς τα μικρά επείγοντα και οι παρεμβολές πληθαίνουν. Αυτό το -μέχρι χθες μυθικό- γραφείο σου γνέφει τώρα παραπλανητικά.
Βέβαια, από την άλλη, έρχονται και οι μακροπρόθεσμες προοπτικές. Θα πρέπει να συνεχίσετε να κινητοποιήστε για έναν μισθό στα 70: πείτε αντίο στις Κρουαζιέρες στη Μεσόγειο, τις ατελείωτες βόλτες με τον ορειβατικό σύλλογο και αυτό το πτυχίο που ονειρευόσασταν στα Αραβικά από το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο.
Σας έρχονται μνήμες, στην αρχή, του πόσο λυπόσασταν αυτό το παιδί, τον Παπαδόπουλο, στο σχολείο, επειδή είχε έναν τόσο ηλικιωμένο, κουρασμένο μπαμπά που ερχόταν να τον πάρει. Θυμάστε πόσο αγχωνόσασταν στα 13, μήπως η μαμά ή ο μπαμπάς πεθάνουν απρόσμενα –και ήταν μόνο στα 30 τους. Θυμάστε πόσο αναγουλιασμένος νιώθατε όταν φιλούσατε τους γηραιούς θείους σας, και τη μυρωδιά της μούχλας στα ρούχα και τα σπίτια τους. Συνειδητοποιείτε πως όλος ο ενθουσιασμός για την καινούργια μεσήλικη ζωή σας μπορεί, από την οπτική γωνία της πρώιμης εφηβείας, πολύ εύκολα να συγκεντρωθεί σε μία μόνο λέξη: ”ηλίθιος”. Σύντομα οι νύχτες σας θα γίνουν ακόμα πιο άγρυπνες.
Κατά ένα παράξενο τρόπο, ωστόσο, πολλά από τα τεκμήρια για τα παιδιά που γεννιούνται από ηλικιωμένους γονείς είναι παρήγορα. Αυτό, τουλάχιστον, ήταν το συμπέρασμα από την ομάδα πατέρα-γιου του Martin και David Carnoy στην μελέτη τους το 1995 με τίτλο ”Πατεράδες μιας Ορισμένης Ηλικίας”.
Ανάμεσα στα πλεονεκτήματα που απαρίθμησαν οι Carnoy είναι η σχετικά σταθερή οικονομική κατάσταση των μεγαλύτερων πατεράδων και το γεγονός ότι οι επαγγελματικές φιλοδοξίες τους έχουν προ πολλού μετριαστεί μέχρι τα 50-60. Επίσης, οι μεγαλύτεροι πατεράδες, δυνητικά, τείνουν να ασχολούνται περισσότερο με τα παιδιά τους από τους νεώτερους.
Η Charlotte James, μία 29χρονη υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων, της οποίας ο πατέρας ήταν 53 όταν αυτή γεννήθηκε, επιβεβαιώνει σε μεγάλο βαθμό την έρευνα των Carnoy. ”Ειλικρινά δεν θα άλλαζα το μπαμπά μου με τίποτα και εννοώ τα πάντα πάνω του. Ποτέ δεν ντράπηκα στο σχολείο που είχα έναν μεγαλύτερο πατέρα, αν και το γεγονός ότι η ηλικία του δε φαινόταν ίσως να βοηθούσε. Ήμουν τυχερή που είχα και τους δύο μου γονείς στο σπίτι μαζί μου τον περισσότερο καιρό, ενώ μεγαλώνοντας δεν τον είδα ποτέ κακόκεφο επειδή πέρασε μία δύσκολη μέρα στη δουλειά. Όταν μελετούσα πράγματα όπως ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν απίστευτο που ο μπαμπάς είχε υπάρξει εκεί και είχε πετάξει με μαχητικό Spitfire! Απλά πίστευα ότι ο μπαμπάς ξέρει τα πάντα, οτιδήποτε κι αν έχει συμβεί στην ιστορία –λειτουργούσε σαν την κινητή μου εγκυκλοπαίδεια.”
Της λείπει που δεν γνώρισε ποτέ τους γονείς του πατέρα της και, παρόλο που ο πατέρας της είναι ακόμα καλά και σε φόρμα, αντιλαμβάνεται ότι αυτό μπορεί να αλλάξει ανά πάσα στιγμή. ”Προσπαθώ να χαίρομαι το παρόν και να μην θεωρώ δεδομένη τη ζωή κανενός. Έχει μεγαλύτερη σημασία η ποιότητα του χρόνου που περνάς με τους ανθρώπους που αγαπάς παρά ο αριθμός των χρόνων.”
Ελπίζω να νιώσει και ο γιος μου έτσι στο μέλλον, αν και υπάρχουν κάποιες ανέκδοτες μαρτυρίες που θέλουν τα αγόρια να είναι λιγότερο επιεικείς από τα κορίτσια με τους ηλικιωμένους πατεράδες. Η δουλειά του μπαμπά, εν τω μεταξύ, είναι να παραμένει όσο το δυνατό πιο εύκαμπτος, νοητικά και φυσικά –και να θυμάται (τουλάχιστον στη δική μου περίπτωση) πόσο ανούσια συνήθιζε να φαίνεται η ζωή χωρίς την ”προσταγή” που σε κάνει να υπερβαίνεις εαυτόν. Αυτή τη στιγμή η ”προσταγή” θέλει φαγητό.
Πηγή: FT

Μπαμπάς στα... 50: Είναι τόσο κακό;

Του Andrew Jefford
Πρώτα απ’όλα σκέφτομαι τα μάτια. Απεριόριστα ανοιχτά, σχεδόν κενά, βαθιά σαν πηγάδι –γιατί στους 18 μήνες ο κόσμος δεν τα έχει γεμίσει ακόμα. Σε ψάχνουν μέσα στο αμυδρό ηλεκτρικό φως των ”μικρών” ωρών, στη μέση ενός κατσουφιασμένου, πνιγμένου από παιχνίδια, απογεύματος, ή μέσα στην ηρεμία μετά από μία έκρηξη νεύρων, και ”κλειδώνουν” μέσα στα δικά σου με τέτοια ακρίβεια όπως ένας καλορυθμισμένος κατευθυνόμενος πύραυλος: έλα μπαμπά, διασκέδασέ με. Κάν’το πάλι. Και τότε είναι που νιώθω την ηλικία μου. Είμαι 50.
Εμφανίζονται όλο και περισσότεροι από εμάς. 26.934 παιδιά γεννήθηκαν από πατεράδες ηλικίας μεταξύ 40 και 44 το 1995 στο Ηνωμένο Βασίλειο, το νούμερο αυτό έχει φτάσει τις 40.179. Στη δική μου ομάδα, τους 45ρηδες έως 50ρηδες, η συνολική αύξηση ήταν από 8.826 σε 11.100 την ίδια δεκαετία. Ο αριθμός των παιδιών που γεννήθηκαν από πατεράδες άνω των 50 αναρριχάται επίσης, αλλά με πιο αργούς ρυθμούς.
Πρόσφατες ιατρικές έρευνες δείχνουν ότι ακόμα και η προτιθέμενη πατρότητα σε τόσο προχωρημένη ηλικία είναι ένα είδος γενετικής ακροβασίας. Έρευνες στο Πανεπιστήμιο της Barcelona (καθώς, ίσως, και η κοινή λογική) αποδεικνύουν ότι οι γηραιότεροι πατεράδες είναι πολύ πιθανότερο να παράγουν έμβρυα με τέτοιες ανωμαλίες στα χρωμοσώματα που μπορούν να οδηγήσουν σε αποβολή ή γενετικές ανωμαλίες.
Ισραηλινοί ερευνητές έχουν αποφανθεί ότι παιδιά που γεννιούνται από πατεράδες άνω των 40 έχουν 6 φορές μεγαλύτερες πιθανότητες να εμφανίσουν συμπτώματα αυτισμού συγκριτικά με αυτά των πατεράδων κάτω των 30, ενώ πατεράδες από 50 και πάνω έχουν 3 φορές παραπάνω πιθανότητες να αποκτήσουν παιδιά που θα αναπτύξουν σχιζοφρένια σε αντίθεση με τους άντρες κάτω των 25.
Ο κίνδυνος της παιδικής λευχαιμίας αυξάνεται επίσης γοργά όσο μεγαλύτεροι είναι οι γονείς, σύμφωνα με την Ομάδα Έρευνας Παιδικού Καρκίνου της Οξφόρδης, παρόλο που ήταν δύσκολο για τους ερευνητές να καταλήξουν αν αυτό είναι χαρακτηριστικό όσων ευθύνονται για το χρωμόσωμα x ή το χρωμόσωμα y.
Σε μακάρια άγνοια όλων αυτών, ωστόσο, τα προσπερνάς και υπακούς τις προσταγές της εξέλιξης, προσθέτοντας στο ανθρώπινο βάρος ενός ήδη χρόνια υπερφορτωμένου πλανήτη. Δεν χρειάζεται να μπω σε λεπτομέρειες όσον αφορά στο γιατί το έκανες αυτό, αφού είναι σχεδόν σίγουρο πως τέτοιες σκέψεις κυρίευσαν την συναισθηματική σου ζωή για κάποιο διάστημα.
Οι απρογραμμάτιστες εγκυμοσύνες στα 40 και τα 50 είναι σπάνιες και πολλές έρχονται μετά από μακροχρόνιο αγώνα με τη στειρότητα –επίσης εξαιτίας της ηλικίας. (Και ίσως λόγω κληρονομικότητας: οι κόρες των γηραιότερων μαμάδων εμφανίζουν περισσότερα προβλήματα στειρότητας από τις κόρες των νεώτερων και υγιέστερων.) Και μετά τι;
Οι πρώτοι 9 μήνες δεν είναι ιδιαίτερα εξαντλητικοί, αφού το μωρό είναι ως επί το πλείστον ακίνητο, είναι αρκετά ελαφρύ ώστε να μεταφέρεται με ευκολία και τον περισσότερο καιρό τρώει και κοιμάται, αν δεν κάνει κάτι άλλο, λιγότερο ευχάριστο. Μετά από αυτή την περίοδο η πίεση αυξάνεται αδυσώπητα και τα φυσικά μειονεκτήματα του γηραιότερου πατέρα –η πονεμένη πλάτη, ο δύσκαμπτος ώμος, η ανικανότητα να ξανακοιμηθείς όταν σ’έχουν ξυπνήσει- καταλήγουν να μοιάζουν με αμαρτήματα τη Μέρα της Κρίσης.
Πρέπει να έχεις προπονηθεί για κάτι τέτοιο. Το τρίαθλο, για παράδειγμα, θα ήταν μία καλή αρχή. Ο πνευματικός χώρος της τρυφερότητας αρχίζει να γεμίζει με ένα όλο και πιο διογκωμένο κύμα υιικής ανάγκης, ενώ τα μικρά τελετουργικά που βοηθούν τη γήρανση να παραμείνει σώα καταμεσής στα συντρίμμια των χρόνων καταρρίπτονται, ένα προς ένα, σαν τις πάπιες στο σκοπευτήριο του λούνα παρκ.
Αλίμονο στον ηλικιωμένο πατέρα που εργάζεται από το σπίτι, καθώς τα μικρά επείγοντα και οι παρεμβολές πληθαίνουν. Αυτό το -μέχρι χθες μυθικό- γραφείο σου γνέφει τώρα παραπλανητικά.
Βέβαια, από την άλλη, έρχονται και οι μακροπρόθεσμες προοπτικές. Θα πρέπει να συνεχίσετε να κινητοποιήστε για έναν μισθό στα 70: πείτε αντίο στις Κρουαζιέρες στη Μεσόγειο, τις ατελείωτες βόλτες με τον ορειβατικό σύλλογο και αυτό το πτυχίο που ονειρευόσασταν στα Αραβικά από το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο.
Σας έρχονται μνήμες, στην αρχή, του πόσο λυπόσασταν αυτό το παιδί, τον Παπαδόπουλο, στο σχολείο, επειδή είχε έναν τόσο ηλικιωμένο, κουρασμένο μπαμπά που ερχόταν να τον πάρει. Θυμάστε πόσο αγχωνόσασταν στα 13, μήπως η μαμά ή ο μπαμπάς πεθάνουν απρόσμενα –και ήταν μόνο στα 30 τους. Θυμάστε πόσο αναγουλιασμένος νιώθατε όταν φιλούσατε τους γηραιούς θείους σας, και τη μυρωδιά της μούχλας στα ρούχα και τα σπίτια τους. Συνειδητοποιείτε πως όλος ο ενθουσιασμός για την καινούργια μεσήλικη ζωή σας μπορεί, από την οπτική γωνία της πρώιμης εφηβείας, πολύ εύκολα να συγκεντρωθεί σε μία μόνο λέξη: ”ηλίθιος”. Σύντομα οι νύχτες σας θα γίνουν ακόμα πιο άγρυπνες.
Κατά ένα παράξενο τρόπο, ωστόσο, πολλά από τα τεκμήρια για τα παιδιά που γεννιούνται από ηλικιωμένους γονείς είναι παρήγορα. Αυτό, τουλάχιστον, ήταν το συμπέρασμα από την ομάδα πατέρα-γιου του Martin και David Carnoy στην μελέτη τους το 1995 με τίτλο ”Πατεράδες μιας Ορισμένης Ηλικίας”.
Ανάμεσα στα πλεονεκτήματα που απαρίθμησαν οι Carnoy είναι η σχετικά σταθερή οικονομική κατάσταση των μεγαλύτερων πατεράδων και το γεγονός ότι οι επαγγελματικές φιλοδοξίες τους έχουν προ πολλού μετριαστεί μέχρι τα 50-60. Επίσης, οι μεγαλύτεροι πατεράδες, δυνητικά, τείνουν να ασχολούνται περισσότερο με τα παιδιά τους από τους νεώτερους.
Η Charlotte James, μία 29χρονη υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων, της οποίας ο πατέρας ήταν 53 όταν αυτή γεννήθηκε, επιβεβαιώνει σε μεγάλο βαθμό την έρευνα των Carnoy. ”Ειλικρινά δεν θα άλλαζα το μπαμπά μου με τίποτα και εννοώ τα πάντα πάνω του. Ποτέ δεν ντράπηκα στο σχολείο που είχα έναν μεγαλύτερο πατέρα, αν και το γεγονός ότι η ηλικία του δε φαινόταν ίσως να βοηθούσε. Ήμουν τυχερή που είχα και τους δύο μου γονείς στο σπίτι μαζί μου τον περισσότερο καιρό, ενώ μεγαλώνοντας δεν τον είδα ποτέ κακόκεφο επειδή πέρασε μία δύσκολη μέρα στη δουλειά. Όταν μελετούσα πράγματα όπως ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν απίστευτο που ο μπαμπάς είχε υπάρξει εκεί και είχε πετάξει με μαχητικό Spitfire! Απλά πίστευα ότι ο μπαμπάς ξέρει τα πάντα, οτιδήποτε κι αν έχει συμβεί στην ιστορία –λειτουργούσε σαν την κινητή μου εγκυκλοπαίδεια.”
Της λείπει που δεν γνώρισε ποτέ τους γονείς του πατέρα της και, παρόλο που ο πατέρας της είναι ακόμα καλά και σε φόρμα, αντιλαμβάνεται ότι αυτό μπορεί να αλλάξει ανά πάσα στιγμή. ”Προσπαθώ να χαίρομαι το παρόν και να μην θεωρώ δεδομένη τη ζωή κανενός. Έχει μεγαλύτερη σημασία η ποιότητα του χρόνου που περνάς με τους ανθρώπους που αγαπάς παρά ο αριθμός των χρόνων.”
Ελπίζω να νιώσει και ο γιος μου έτσι στο μέλλον, αν και υπάρχουν κάποιες ανέκδοτες μαρτυρίες που θέλουν τα αγόρια να είναι λιγότερο επιεικείς από τα κορίτσια με τους ηλικιωμένους πατεράδες. Η δουλειά του μπαμπά, εν τω μεταξύ, είναι να παραμένει όσο το δυνατό πιο εύκαμπτος, νοητικά και φυσικά –και να θυμάται (τουλάχιστον στη δική μου περίπτωση) πόσο ανούσια συνήθιζε να φαίνεται η ζωή χωρίς την ”προσταγή” που σε κάνει να υπερβαίνεις εαυτόν. Αυτή τη στιγμή η ”προσταγή” θέλει φαγητό.
Πηγή: FT

Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017

Δεν είσαστε ούτε οι πρώτες, ούτε οι τελευταίες στον κόσμο που θα πρέπει να αντιμετωπίσετε τον χωρισμό και να βοηθήσετε το παιδί σας να το περάσει όσο πιο ανώδυνα γίνεται.  Αν έχετε ωριμότητα για να χειριστείτε το θέμα όλα θα πάνε καλά.  Όσο πιο ειρηνικά επέλθει ο χωρισμός, τόσο πιο ανώδυνα θα αντιμετωπίσει το παιδί την κατάσταση.
Γενικά τα παιδιά δεν μπορούν να αντιληφθούν για ποιο λόγο ο μπαμπάς και η μαμά τους δεν αγαπιούνται πια. Γι αυτό το λόγο νιώθουν φόβο και υπερβολικές ανασφάλειες για το πώς θα είναι από δω και πέρα η ζωή τους. Επιπλέον αναρωτιούνται μήπως φταίνε εκείνα γι αυτή την κατάληξη και θυμώνουν με τον εαυτό τους, αλλά και με τους γονείς τους. Στο σχολείο νιώθουν μειονεκτικά, που εκείνα είναι παιδιά χωρισμένων γονιών και τα υπόλοιπα παιδιά όχι. Σ’ αυτήν την τρυφερή ηλικία μάλιστα, τα παιδιά μπορούν γίνουν πολύ σκληρά κάνοντας πολύ αδιάκριτες ερωτήσεις “Εσύ δεν ζεις και με τους δύο σου γονείς ε;”.
Το παιδί νιώθει πολύ ευάλωτο, πληγωμένο, βρίσκεται σε ένα αδιέξοδο και απομονώνεται.  Άλλα παιδιά, εκδηλώνουν τη στενοχώρια τους για το διαζύγιο των γονιών τους με έντονες αντιδράσεις, όπως επιθετικότητα.
Σημαντικός λοιπόν, είναι ο ρόλος των γονέων που πριν ακόμη αποφασίσουν να ζήσουν χωριστά πρέπει να προετοιμάσουν κατάλληλα το παιδί για να δεχτεί τα νέα δεδομένα.
Πώς πρέπει να διαχειριστούμε το θέμα; 
-Το βασικότερο είναι να μιλήσετε στο παιδί και οι δύο γονείς και όχι μόνο ο ένας, γιατί τα παιδιά μπορούν να νιώσουν εγκατάλειψη  και να ρίξουν όλο το φταίξιμο στο άτομο που λείπει.
-Πρέπει να του εξηγήσετε πως η μαμά και ο μπαμπάς δεν τα πάνε καλά για προσωπικούς λόγουςκαι πως εκείνο δε φέρει καμία ευθύνη για τις διαφορές τους.
-Πρέπει να του διευκρινίσετε ότι δεν πρόκειται να αλλάξει η ζωή του καθώς θα βλέπει όποτε θέλει και τους δύο γονείς.
-Πρέπει να του τονίσετε πως ανεξάρτητα με το διαζύγιο, εσείς θα συνεχίσετε να το αγαπάτε για πάντα και δε θα το εγκαταλείψετε ποτέ και θα είστε πάντα μια οικογένεια ακόμη και αν η μαμά δε μένει μαζί με τον μπαμπά.
- Πρέπει να το προετοιμάσετε για την μόνη αλλαγή που θα υπάρξει. Δηλαδή ότι δεν θα ζείτε όλοι μαζί σαν οικογένεια αλλά σε διαφορετικά σπίτια.
-Αν παντρευτεί άμεσα ο ένας από τους δύο γονείς θα πρέπει με τρόπο να το ανακοινώσετε. Μπορείτε να του πείτε χαρακτηριστικά. Τώρα θα έχεις δύο οικογένειες καθώς ο μπαμπάς θα παντρευτεί μία άλλη γυναίκα και πιθανόν να αποκτήσεις και αδερφάκι.
-Δεν μπορείτε να το αναγκάσετε να συμπεριφερθεί στον πατριό ή τη μητριά ως πραγματικό γονιό, όμως οφείλει να προσπαθήσει να χτίσει μια όμορφη σχέση μαζί τους.
-Διατηρήστε τις παλιές συνήθειες σας σαν οικογένεια. Το ξέρουμε ότι δεν είναι και τόσο εύκολο, αλλά τουλάχιστον για το πρώτο διάστημα πρέπει να το υποστείτε.
-Δεν πρέπει να κακολογείτε τον πρώην ή την πρώην σύζυγό σας καλλιεργώντας στο παιδί αρνητικά συναισθήματα προς το πρόσωπό του.
-Μη χρησιμοποιείτε ποτέ το παιδί ως διαμεσολαβητή, που θα μεταφέρει απ’ τον ένα στον άλλο μυστικά και κατηγορίες. Θα νιώσει τύψεις και ενοχές απ όλη την διαδικασία.
-Η στήριξη από στενά αγαπημένα πρόσωπα βοηθά πολύ. Νιώθουν ασφάλεια και εισπράττουν αγάπη.
-Οι συμβουλές ενός παιδοψυχολόγου θα σας κάνουν να έχετε μία σωστή καθοδήγηση.
-Συναναστραφείτε γονείς και παιδιά, που βιώνουν ανάλογες καταστάσεις. Θα νιώσει ότι δεν είναι το μόνο που αντιμετωπίζει μία τέτοια κατάσταση.
Σε παιδάκια ηλικίας μέχρι 5 ετών, δε χρειάζεται να εξηγείτε τα πάντα, άλλωστε δεν θα τα καταλάβουν.  Όσο για τα μεγαλύτερα παιδιά, εξηγείστε τους αποφεύγοντας να υπεραναλύσετε την κατάσταση.  Θα καταλάβουν μεγαλώνοντας και ωριμάζοντας.
Σίγουρα χρειάζεται χρόνος για να συνειδητοποιήσει το παιδί τι ακριβώς συμβαίνει και να αποδεχτεί τον χωρισμό σας. Αν τα παιδιά έχουν μεταξύ τους μεγάλη διαφορά ηλικίας, πρέπει να ανακοινώσετε το διαζύγιο συγχρόνως και στα δύο, αλλά μετά μπορείτε να πείτε ιδιαιτέρως περισσότερες λεπτομέρειες στο μεγαλύτερο παιδί.
Ακόμα κι αν το παιδί αντιδρά διαρκώς στα νέα δεδομένα, θέστε τα όρια. Μην ξεχνάτε: ένα παιδί δεν μπορεί να έχει λόγο στη διαμόρφωση της ζωής ενός ενηλίκου.


Βοήθησε το παιδί σου να το ξεπεράσει το διαζύγιο

Δεν είσαστε ούτε οι πρώτες, ούτε οι τελευταίες στον κόσμο που θα πρέπει να αντιμετωπίσετε τον χωρισμό και να βοηθήσετε το παιδί σας να το περάσει όσο πιο ανώδυνα γίνεται.  Αν έχετε ωριμότητα για να χειριστείτε το θέμα όλα θα πάνε καλά.  Όσο πιο ειρηνικά επέλθει ο χωρισμός, τόσο πιο ανώδυνα θα αντιμετωπίσει το παιδί την κατάσταση.
Γενικά τα παιδιά δεν μπορούν να αντιληφθούν για ποιο λόγο ο μπαμπάς και η μαμά τους δεν αγαπιούνται πια. Γι αυτό το λόγο νιώθουν φόβο και υπερβολικές ανασφάλειες για το πώς θα είναι από δω και πέρα η ζωή τους. Επιπλέον αναρωτιούνται μήπως φταίνε εκείνα γι αυτή την κατάληξη και θυμώνουν με τον εαυτό τους, αλλά και με τους γονείς τους. Στο σχολείο νιώθουν μειονεκτικά, που εκείνα είναι παιδιά χωρισμένων γονιών και τα υπόλοιπα παιδιά όχι. Σ’ αυτήν την τρυφερή ηλικία μάλιστα, τα παιδιά μπορούν γίνουν πολύ σκληρά κάνοντας πολύ αδιάκριτες ερωτήσεις “Εσύ δεν ζεις και με τους δύο σου γονείς ε;”.
Το παιδί νιώθει πολύ ευάλωτο, πληγωμένο, βρίσκεται σε ένα αδιέξοδο και απομονώνεται.  Άλλα παιδιά, εκδηλώνουν τη στενοχώρια τους για το διαζύγιο των γονιών τους με έντονες αντιδράσεις, όπως επιθετικότητα.
Σημαντικός λοιπόν, είναι ο ρόλος των γονέων που πριν ακόμη αποφασίσουν να ζήσουν χωριστά πρέπει να προετοιμάσουν κατάλληλα το παιδί για να δεχτεί τα νέα δεδομένα.
Πώς πρέπει να διαχειριστούμε το θέμα; 
-Το βασικότερο είναι να μιλήσετε στο παιδί και οι δύο γονείς και όχι μόνο ο ένας, γιατί τα παιδιά μπορούν να νιώσουν εγκατάλειψη  και να ρίξουν όλο το φταίξιμο στο άτομο που λείπει.
-Πρέπει να του εξηγήσετε πως η μαμά και ο μπαμπάς δεν τα πάνε καλά για προσωπικούς λόγουςκαι πως εκείνο δε φέρει καμία ευθύνη για τις διαφορές τους.
-Πρέπει να του διευκρινίσετε ότι δεν πρόκειται να αλλάξει η ζωή του καθώς θα βλέπει όποτε θέλει και τους δύο γονείς.
-Πρέπει να του τονίσετε πως ανεξάρτητα με το διαζύγιο, εσείς θα συνεχίσετε να το αγαπάτε για πάντα και δε θα το εγκαταλείψετε ποτέ και θα είστε πάντα μια οικογένεια ακόμη και αν η μαμά δε μένει μαζί με τον μπαμπά.
- Πρέπει να το προετοιμάσετε για την μόνη αλλαγή που θα υπάρξει. Δηλαδή ότι δεν θα ζείτε όλοι μαζί σαν οικογένεια αλλά σε διαφορετικά σπίτια.
-Αν παντρευτεί άμεσα ο ένας από τους δύο γονείς θα πρέπει με τρόπο να το ανακοινώσετε. Μπορείτε να του πείτε χαρακτηριστικά. Τώρα θα έχεις δύο οικογένειες καθώς ο μπαμπάς θα παντρευτεί μία άλλη γυναίκα και πιθανόν να αποκτήσεις και αδερφάκι.
-Δεν μπορείτε να το αναγκάσετε να συμπεριφερθεί στον πατριό ή τη μητριά ως πραγματικό γονιό, όμως οφείλει να προσπαθήσει να χτίσει μια όμορφη σχέση μαζί τους.
-Διατηρήστε τις παλιές συνήθειες σας σαν οικογένεια. Το ξέρουμε ότι δεν είναι και τόσο εύκολο, αλλά τουλάχιστον για το πρώτο διάστημα πρέπει να το υποστείτε.
-Δεν πρέπει να κακολογείτε τον πρώην ή την πρώην σύζυγό σας καλλιεργώντας στο παιδί αρνητικά συναισθήματα προς το πρόσωπό του.
-Μη χρησιμοποιείτε ποτέ το παιδί ως διαμεσολαβητή, που θα μεταφέρει απ’ τον ένα στον άλλο μυστικά και κατηγορίες. Θα νιώσει τύψεις και ενοχές απ όλη την διαδικασία.
-Η στήριξη από στενά αγαπημένα πρόσωπα βοηθά πολύ. Νιώθουν ασφάλεια και εισπράττουν αγάπη.
-Οι συμβουλές ενός παιδοψυχολόγου θα σας κάνουν να έχετε μία σωστή καθοδήγηση.
-Συναναστραφείτε γονείς και παιδιά, που βιώνουν ανάλογες καταστάσεις. Θα νιώσει ότι δεν είναι το μόνο που αντιμετωπίζει μία τέτοια κατάσταση.
Σε παιδάκια ηλικίας μέχρι 5 ετών, δε χρειάζεται να εξηγείτε τα πάντα, άλλωστε δεν θα τα καταλάβουν.  Όσο για τα μεγαλύτερα παιδιά, εξηγείστε τους αποφεύγοντας να υπεραναλύσετε την κατάσταση.  Θα καταλάβουν μεγαλώνοντας και ωριμάζοντας.
Σίγουρα χρειάζεται χρόνος για να συνειδητοποιήσει το παιδί τι ακριβώς συμβαίνει και να αποδεχτεί τον χωρισμό σας. Αν τα παιδιά έχουν μεταξύ τους μεγάλη διαφορά ηλικίας, πρέπει να ανακοινώσετε το διαζύγιο συγχρόνως και στα δύο, αλλά μετά μπορείτε να πείτε ιδιαιτέρως περισσότερες λεπτομέρειες στο μεγαλύτερο παιδί.
Ακόμα κι αν το παιδί αντιδρά διαρκώς στα νέα δεδομένα, θέστε τα όρια. Μην ξεχνάτε: ένα παιδί δεν μπορεί να έχει λόγο στη διαμόρφωση της ζωής ενός ενηλίκου.


Τρίτη, 29 Αυγούστου 2017

Σε καμία περίπτωση οι βαθμοί δεν θα πρέπει να γίνονται «άγχος» για τα παιδιά, πόσω μάλλον για εμάς τους γονείς…  Ο βαθμός μπορεί να επηρεάσει τη διάθεση του παιδιού και τον τρόπο που προσδιορίζει την αξία του, ιδιαίτερα όταν βλέπει ότι έχει εξαιρετική σημασία για τους γονείς του. Γι αυτό είναι σημαντικό να έχεις την κατάλληλη στάση-είτε το παιδί σου φέρει άριστα είτε όχι.
Τι πρέπει να κάνεις:
Συζήτησε με το παιδί, φροντίζοντας να του εξηγήσεις  ότι τα τεστ αποτελούν μέρος της σχολικής ζωής. Εξήγησέ του ότι πραγματοποιούνται για να μετρήσει τις δυνάμεις του κι ότι το αποτέλεσμα, δηλαδή ο βαθμός, σε καμία περίπτωση δεν επηρεάζει την αγάπη σου προς αυτό.
Είναι δεδομένο ότι το παιδί σου θα εισπράξει τον έπαινό σου για την επιτυχία του. Να θυμάσαι, ωστόσο, ότι το μπράβο δε θα πρέπει να το ακούει μόνο όταν φέρνει καλούς βαθμούς. Μπράβο θα πρέπει να εισπράττει συχνά, ακόμα και για πράγματα που για εσένα μπορεί να μην έχουν μεγάλη αξία, όπως π.χ. για μια ζωγραφιά ή μια κατασκευή ή ακόμα και για το γεγονός ότι έμαθε να δένει τα κορδόνια από τα παπούτσια μόνο του.
Αν δεν τα πήγε καλά στο διαγώνισμα, προσπάθησε να αποφύγεις τα αρνητικά σχόλια. Μη δίνεις αξία μόνο στο βαθμό, αλλά και στην προσπάθεια που έκανε το παιδί. Εκφράσεις όπως, «Ξέρω ότι προσπάθησες», απαλύνουν την απογοήτευσή του.
Εξέτασε μαζί με το παιδί τα λάθη του, προκειμένου να εντοπίσεις αδυναμίες που χρειάζεται να ξεπεραστούν. Ταυτόχρονα πρέπει να το επαινείς για τα σημεία που τα πήγε καλά στο τεστ, π.χ. «Μπράβο, τη θυμήθηκες αυτή την ημερομηνία!».
Απόφυγε τη σύγκριση με τους συμμαθητές του και μη ρωτάς τι βαθμό πήραν τ άλλα παιδιά στο διαγώνισμα.


Η ώρα των βαθμών; Πώς πρέπει να του συμπεριφερθείς

Σε καμία περίπτωση οι βαθμοί δεν θα πρέπει να γίνονται «άγχος» για τα παιδιά, πόσω μάλλον για εμάς τους γονείς…  Ο βαθμός μπορεί να επηρεάσει τη διάθεση του παιδιού και τον τρόπο που προσδιορίζει την αξία του, ιδιαίτερα όταν βλέπει ότι έχει εξαιρετική σημασία για τους γονείς του. Γι αυτό είναι σημαντικό να έχεις την κατάλληλη στάση-είτε το παιδί σου φέρει άριστα είτε όχι.
Τι πρέπει να κάνεις:
Συζήτησε με το παιδί, φροντίζοντας να του εξηγήσεις  ότι τα τεστ αποτελούν μέρος της σχολικής ζωής. Εξήγησέ του ότι πραγματοποιούνται για να μετρήσει τις δυνάμεις του κι ότι το αποτέλεσμα, δηλαδή ο βαθμός, σε καμία περίπτωση δεν επηρεάζει την αγάπη σου προς αυτό.
Είναι δεδομένο ότι το παιδί σου θα εισπράξει τον έπαινό σου για την επιτυχία του. Να θυμάσαι, ωστόσο, ότι το μπράβο δε θα πρέπει να το ακούει μόνο όταν φέρνει καλούς βαθμούς. Μπράβο θα πρέπει να εισπράττει συχνά, ακόμα και για πράγματα που για εσένα μπορεί να μην έχουν μεγάλη αξία, όπως π.χ. για μια ζωγραφιά ή μια κατασκευή ή ακόμα και για το γεγονός ότι έμαθε να δένει τα κορδόνια από τα παπούτσια μόνο του.
Αν δεν τα πήγε καλά στο διαγώνισμα, προσπάθησε να αποφύγεις τα αρνητικά σχόλια. Μη δίνεις αξία μόνο στο βαθμό, αλλά και στην προσπάθεια που έκανε το παιδί. Εκφράσεις όπως, «Ξέρω ότι προσπάθησες», απαλύνουν την απογοήτευσή του.
Εξέτασε μαζί με το παιδί τα λάθη του, προκειμένου να εντοπίσεις αδυναμίες που χρειάζεται να ξεπεραστούν. Ταυτόχρονα πρέπει να το επαινείς για τα σημεία που τα πήγε καλά στο τεστ, π.χ. «Μπράβο, τη θυμήθηκες αυτή την ημερομηνία!».
Απόφυγε τη σύγκριση με τους συμμαθητές του και μη ρωτάς τι βαθμό πήραν τ άλλα παιδιά στο διαγώνισμα.


Σάββατο, 26 Αυγούστου 2017

Τα προβλήματα γονιμότητας επηρεάζουν πολλά πράγματα στην ζωή ενός ζευγαριού. Δημιουργούν ανησυχία ανυπομονησία, ενοχές και ένταση αλλά αφήνουν επίσης συναισθήματα λύπης, κατάθλιψης, απορύθμισης και οδηγούν σε απομόνωση.
Η εξωσωματική γονιμοποίηση, όπως το λέει η λέξη, είναι η γονιμοποίηση έξω από το σώμα: αντί δηλαδή η γονιμοποίηση του ωαρίου από το σπερματοζωάριο να γίνει στο φυσικό περιβάλλον, που είναι η σάλπιγγα της
γυναίκας, γίνεται στο εργαστήριο. Είναι ουσιαστικά η παράκαμψη μιας συγκεκριμένης λειτουργίας του οργανισμού, όταν, για διαφόρους λόγους, δεν μπορεί να γίνει στο σώμα.
Τα ωάρια όμως είναι της γυναίκας, τα σπερματοζωάρια του άνδρα και τα έμβρυα που προκύπτουν είναι δικά τους.
Τα ωάρια λαμβάνονται από τα ωοθυλάκια, που αναπτύσσονται στις ωοθήκες της γυναίκας, με τη διαδικασία της ωοληψίας. Στο εργαστήριο, έρχονται σε επαφή με τα σπερματοζωάρια, μέσα σε ειδικά δοχεία (τρυβλία) με καλλιεργητικό υλικό, προκειμένου να γίνει η γονιμοποίηση. Στη συνέχεια, τα τρυβλία με τα γονιμοποιημένα ωάρια (ζυγώτες) τοποθετούνται σε επωαστικό κλίβανο για 2-6 ημέρες, υπό ειδικές συνθήκες, ώστε τα έμβρυα να διανύσουν τα πρώτα στάδια της ανάπτυξής τους.
Αντί τα έμβρυα να καταλήξουν στη μήτρα με φυσικό τρόπο (δηλαδή μέσω της σάλπιγγας), μεταφέρονται σ’ αυτήν από τον εξειδικευμένο γυναικολόγο, με τη βοήθεια ενός λεπτού καθετήρα μέσα στον οποίο τα έχει τοποθετήσει ο εμβρυολόγος. Τα έμβρυα εμφυτεύονται από μόνα τους στον βλεννογόνο της μήτρας, το ενδομήτριο, όπως και στη φυσιολογική σύλληψη. Εάν υπάρξει εμφύτευση θα υπάρξει κατά κανόνα και εγκυμοσύνη.

Η Εξωσωματική Γονιμοποίηση

Τα προβλήματα γονιμότητας επηρεάζουν πολλά πράγματα στην ζωή ενός ζευγαριού. Δημιουργούν ανησυχία ανυπομονησία, ενοχές και ένταση αλλά αφήνουν επίσης συναισθήματα λύπης, κατάθλιψης, απορύθμισης και οδηγούν σε απομόνωση.
Η εξωσωματική γονιμοποίηση, όπως το λέει η λέξη, είναι η γονιμοποίηση έξω από το σώμα: αντί δηλαδή η γονιμοποίηση του ωαρίου από το σπερματοζωάριο να γίνει στο φυσικό περιβάλλον, που είναι η σάλπιγγα της
γυναίκας, γίνεται στο εργαστήριο. Είναι ουσιαστικά η παράκαμψη μιας συγκεκριμένης λειτουργίας του οργανισμού, όταν, για διαφόρους λόγους, δεν μπορεί να γίνει στο σώμα.
Τα ωάρια όμως είναι της γυναίκας, τα σπερματοζωάρια του άνδρα και τα έμβρυα που προκύπτουν είναι δικά τους.
Τα ωάρια λαμβάνονται από τα ωοθυλάκια, που αναπτύσσονται στις ωοθήκες της γυναίκας, με τη διαδικασία της ωοληψίας. Στο εργαστήριο, έρχονται σε επαφή με τα σπερματοζωάρια, μέσα σε ειδικά δοχεία (τρυβλία) με καλλιεργητικό υλικό, προκειμένου να γίνει η γονιμοποίηση. Στη συνέχεια, τα τρυβλία με τα γονιμοποιημένα ωάρια (ζυγώτες) τοποθετούνται σε επωαστικό κλίβανο για 2-6 ημέρες, υπό ειδικές συνθήκες, ώστε τα έμβρυα να διανύσουν τα πρώτα στάδια της ανάπτυξής τους.
Αντί τα έμβρυα να καταλήξουν στη μήτρα με φυσικό τρόπο (δηλαδή μέσω της σάλπιγγας), μεταφέρονται σ’ αυτήν από τον εξειδικευμένο γυναικολόγο, με τη βοήθεια ενός λεπτού καθετήρα μέσα στον οποίο τα έχει τοποθετήσει ο εμβρυολόγος. Τα έμβρυα εμφυτεύονται από μόνα τους στον βλεννογόνο της μήτρας, το ενδομήτριο, όπως και στη φυσιολογική σύλληψη. Εάν υπάρξει εμφύτευση θα υπάρξει κατά κανόνα και εγκυμοσύνη.

Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Αν ο διακαή σας πόθος είναι αποκτήσετε πάση θυσία ένα μωράκι και κατά προτίμηση αγοράκι τότε σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να ακολουθήσετε κάποιους βασικούς κανόνες για να έχετε το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Οι ειδικοί αλλά και μαίες αποκαλύπτουν τα μυστικά που κρύβονται στη διατροφή, τη στάση που πρέπει να επιλέγετε όταν κάνετε σεξ, αλλά και τον χρόνο.
καταναλώστε περισσότερες θερμίδες
Μελέτη που διεξήχθη από ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Exeter στο Ηνωμένο Βασίλειο απέδειξε  ότι αυξάνοντας την πρόσληψη θερμίδων θα επιτύχετετε το στόχο σας. 
Στο πλαίσιο αυτό συστήνουν την κατανάλωση δημητριακών, μαζί με τις μπανάνες.Επίσης προτρέπουν τους υποψήφιους μπαμπάδες να τρώνε ψάρια,  λαχανικά και άλλες τροφές πλούσιες σε ενέργεια.''Άν ακολουθήσετε αυτη τηντακτική μπορεί  να οδηγήσει στην σύλληψη ενός αγοριού, "αποκαλύπτει ο Δρ Ava Cadell , θεραπεύτρια του σεξ. 
καφέ τουλάχιστον μισή ώρα πριν
Μια ή μισή ώρα μισή ώρα πριν την ερωτική επαφή πιείτε ένα φλιτζάνι καφέ  ή ένα μεγάλο ποτήρι σόδα!
Ο Δρ Shettles, συγγραφέας του ''Πώς να επιλέξετε το φύλο του μωρού σας΄΄πιστεύει ότι η κατανάλωση αυτών των ροφημάτων δίνουν μια επιπλέον ώθηση στο σπέρμα.
προσοχή στη θέση
Σύμφωνα με τους ειδικούς επιστήμονες « η όρθια στάση συνιστάται ιδιαίτερα σε ζευγάρια που ελπίζουν να συλλάβουν ένα αγόρι, λέει ο Stacy Rybchin ειδικός σεξολόγος.
Όπως επισημαίνει χαρακτηριστικά η στάση αυτή  επιτρέπει τη βαθύτερη διείσδυση και έτσι το σπέρμα μπορεί να βρεθεί πιο κοντά στον τράχηλο της μήτρας ώστε να γίνει η γονιμοποίηση.
οργασμός
Ο οργασμός στη γυναίκα αλλάζει το pH του κόλπου  ευνοώντας έτσι το περιβάλλον για να επέλθει η γονιμοποίηση.
 περιμένετε μέχρι την ωορρηξία
Είτε το πιστεύετε είτε όχι η  ημέρα που θα έχετε σεξουαλική επαφή μπορεί  δυνητικά να επηρεάσει το φύλο του παιδιού σας. Για να αυξήσετε τις πιθανότητές σας για ένα αγόρι, μια έμπειρη νοσοκόμα και μαία η Carmen Kosicek , RN, MSN, συμβουλεύει την  αποφυγή σεξουαλικής επαφής τουλάχιστον τέσσερις ή πέντε  πριν την ωορρηξία.
Για το λόγο αυτό συνιστά να υπολογίζετε τις ημέρες και να μπαίνετε στο παιχνίδι αμέσως μετά.
Πηγή: iatropedia.gr


Πως θα συλλάβετε αγόρι! Όλες οι τεχνικές

Αν ο διακαή σας πόθος είναι αποκτήσετε πάση θυσία ένα μωράκι και κατά προτίμηση αγοράκι τότε σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να ακολουθήσετε κάποιους βασικούς κανόνες για να έχετε το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Οι ειδικοί αλλά και μαίες αποκαλύπτουν τα μυστικά που κρύβονται στη διατροφή, τη στάση που πρέπει να επιλέγετε όταν κάνετε σεξ, αλλά και τον χρόνο.
καταναλώστε περισσότερες θερμίδες
Μελέτη που διεξήχθη από ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Exeter στο Ηνωμένο Βασίλειο απέδειξε  ότι αυξάνοντας την πρόσληψη θερμίδων θα επιτύχετετε το στόχο σας. 
Στο πλαίσιο αυτό συστήνουν την κατανάλωση δημητριακών, μαζί με τις μπανάνες.Επίσης προτρέπουν τους υποψήφιους μπαμπάδες να τρώνε ψάρια,  λαχανικά και άλλες τροφές πλούσιες σε ενέργεια.''Άν ακολουθήσετε αυτη τηντακτική μπορεί  να οδηγήσει στην σύλληψη ενός αγοριού, "αποκαλύπτει ο Δρ Ava Cadell , θεραπεύτρια του σεξ. 
καφέ τουλάχιστον μισή ώρα πριν
Μια ή μισή ώρα μισή ώρα πριν την ερωτική επαφή πιείτε ένα φλιτζάνι καφέ  ή ένα μεγάλο ποτήρι σόδα!
Ο Δρ Shettles, συγγραφέας του ''Πώς να επιλέξετε το φύλο του μωρού σας΄΄πιστεύει ότι η κατανάλωση αυτών των ροφημάτων δίνουν μια επιπλέον ώθηση στο σπέρμα.
προσοχή στη θέση
Σύμφωνα με τους ειδικούς επιστήμονες « η όρθια στάση συνιστάται ιδιαίτερα σε ζευγάρια που ελπίζουν να συλλάβουν ένα αγόρι, λέει ο Stacy Rybchin ειδικός σεξολόγος.
Όπως επισημαίνει χαρακτηριστικά η στάση αυτή  επιτρέπει τη βαθύτερη διείσδυση και έτσι το σπέρμα μπορεί να βρεθεί πιο κοντά στον τράχηλο της μήτρας ώστε να γίνει η γονιμοποίηση.
οργασμός
Ο οργασμός στη γυναίκα αλλάζει το pH του κόλπου  ευνοώντας έτσι το περιβάλλον για να επέλθει η γονιμοποίηση.
 περιμένετε μέχρι την ωορρηξία
Είτε το πιστεύετε είτε όχι η  ημέρα που θα έχετε σεξουαλική επαφή μπορεί  δυνητικά να επηρεάσει το φύλο του παιδιού σας. Για να αυξήσετε τις πιθανότητές σας για ένα αγόρι, μια έμπειρη νοσοκόμα και μαία η Carmen Kosicek , RN, MSN, συμβουλεύει την  αποφυγή σεξουαλικής επαφής τουλάχιστον τέσσερις ή πέντε  πριν την ωορρηξία.
Για το λόγο αυτό συνιστά να υπολογίζετε τις ημέρες και να μπαίνετε στο παιχνίδι αμέσως μετά.
Πηγή: iatropedia.gr


Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

Οι γάμοι από συνοικέσιο είναι πιο επιτυχημένοι από τους γάμους που προήλθαν από έρωτα και αυτό αποτελεί ένα μεγάλο μυστήριο που παραμένει ανεξιχνίαστο.
Ένα βήμα προς τη λύση του μυστηρίου έκανε μια νέα βρετανική μελέτη που έγινε από ερευνητές του Πανεπιστημίου του Χερτφορντσάιρ. Σύμφωνα με τους ειδικούς, όταν κάποιος ή κάποια συμπεριφέρεται σαν να βρίσκει τον άλλον ελκυστικό, αυξάνει τις πιθανότητες να υποκύψει στην γοητεία του και τελικά να τον ερωτευτεί.
Speed dating για σκοπούς έρευνας
Στο πλαίσιο της δοκιμής, ο δρ Γουάιζμαν και οι συνεργάτες του διοργάνωσαν μια βραδιά speed dating – διαδικασία γρήγορων γνωριμιών ανάμεσα σε πολλά άτομα που συναντιούνται για τον σκοπό αυτόν σε συγκεκριμένο μέρος – κατά την οποία από κάποιους συμμετέχοντες ζητήθηκε να παίξουν τον ρόλο των ήδη ερωτευμένων ατόμων.
Οι ειδικοί παρότρυναν τους ήδη «ερωτευμένους» εθελοντές να κρατιούνται χέρι-χέρι, να κοιτάζουν έντονα ο ένας τον άλλον και να ψιθυρίζουν μυστικά μεταξύ τους.
Στη συνέχεια οι ερευνητές προχώρησαν στο στάδιο των ερωτηματολογίων για να καταγράψουν τα συναισθήματα των εθελοντών. Είδαν λοιπόν, ότι το 45% όσων έπαιξαν τον ρόλο των ερωτευμένων δήλωσαν ότι ήθελαν να ξαναδούν τον «συμπρωταγωνιστή» τους.
«Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό εύρημα. Όπως ακριβώς συμβαίνει όταν κάποιος χαμογελά χωρίς να το θέλει και αισθάνεται αυτομάτως πιο χαρούμενος, έτσι και τα άτομα που συμπεριφέρονται σαν να έλκονται από κάποιον άλλον αισθάνονται συναισθηματικά πιο κοντά του» εξηγεί ο δρ Γουάιζμαν.
«Όταν συμπεριφερόμαστε σαν να είμαστε ερωτευμένοι μπορεί τελικά να ερωτευθούμε πραγματικά. Για την ακρίβεια, κατά τη διάρκεια της δοκιμής, έπρεπε να φρενάρουμε τους εθελοντές: αναγκαζόμασταν να “ξεκολλάμε” τα ζευγάρια» περιγράφει χαριτολογώντας ο ειδικός.
Η πιθανή εξήγηση
Βάσει αυτών των αποτελεσμάτων, οι διάφορες συμπεριφορές μπορούν να οδηγήσουν στη γέννηση συναισθημάτων όπως ακριβώς τα συναισθήματα μπορούν να πυροδοτήσουν συμπεριφορές. Κάτι τέτοιο, εξηγεί ο ψυχολόγος δρ Ρίτσαρντ Γουάιζμαν θα μπορούσε ενδεχομένως να εξηγήσει την σχετική επιτυχία που εμφανίζουν οι γάμοι από συνοικέσιο συγκριτικά με τους γάμους από έρωτα.
Αλλες μελέτες έχουν επίσης δείξει ότι όσο περνάει ο καιρός οι σύζυγοι από συνοικέσιο τείνουν να νιώθουν όλο και πιο ερωτευμένοι με το ταίρι τους, σε σχέση με τα ζευγάρια που έχουν παντρευτεί από έρωτα τα οποία βιώνουν ένα σταδιακό «ξεθώριασμα» στα συναισθήματά τους. Αυτό ενδεχομένως να εξηγεί γιατί ο γάμος από συνοικέσιο διαρκεί περισσότερο από το γάμο που γίνεται από έρωτα.
Πηγή:healthyliving.gr

Γιατί οι γάμοι από συνοικέσιο έχουν επιτυχία!

Οι γάμοι από συνοικέσιο είναι πιο επιτυχημένοι από τους γάμους που προήλθαν από έρωτα και αυτό αποτελεί ένα μεγάλο μυστήριο που παραμένει ανεξιχνίαστο.
Ένα βήμα προς τη λύση του μυστηρίου έκανε μια νέα βρετανική μελέτη που έγινε από ερευνητές του Πανεπιστημίου του Χερτφορντσάιρ. Σύμφωνα με τους ειδικούς, όταν κάποιος ή κάποια συμπεριφέρεται σαν να βρίσκει τον άλλον ελκυστικό, αυξάνει τις πιθανότητες να υποκύψει στην γοητεία του και τελικά να τον ερωτευτεί.
Speed dating για σκοπούς έρευνας
Στο πλαίσιο της δοκιμής, ο δρ Γουάιζμαν και οι συνεργάτες του διοργάνωσαν μια βραδιά speed dating – διαδικασία γρήγορων γνωριμιών ανάμεσα σε πολλά άτομα που συναντιούνται για τον σκοπό αυτόν σε συγκεκριμένο μέρος – κατά την οποία από κάποιους συμμετέχοντες ζητήθηκε να παίξουν τον ρόλο των ήδη ερωτευμένων ατόμων.
Οι ειδικοί παρότρυναν τους ήδη «ερωτευμένους» εθελοντές να κρατιούνται χέρι-χέρι, να κοιτάζουν έντονα ο ένας τον άλλον και να ψιθυρίζουν μυστικά μεταξύ τους.
Στη συνέχεια οι ερευνητές προχώρησαν στο στάδιο των ερωτηματολογίων για να καταγράψουν τα συναισθήματα των εθελοντών. Είδαν λοιπόν, ότι το 45% όσων έπαιξαν τον ρόλο των ερωτευμένων δήλωσαν ότι ήθελαν να ξαναδούν τον «συμπρωταγωνιστή» τους.
«Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό εύρημα. Όπως ακριβώς συμβαίνει όταν κάποιος χαμογελά χωρίς να το θέλει και αισθάνεται αυτομάτως πιο χαρούμενος, έτσι και τα άτομα που συμπεριφέρονται σαν να έλκονται από κάποιον άλλον αισθάνονται συναισθηματικά πιο κοντά του» εξηγεί ο δρ Γουάιζμαν.
«Όταν συμπεριφερόμαστε σαν να είμαστε ερωτευμένοι μπορεί τελικά να ερωτευθούμε πραγματικά. Για την ακρίβεια, κατά τη διάρκεια της δοκιμής, έπρεπε να φρενάρουμε τους εθελοντές: αναγκαζόμασταν να “ξεκολλάμε” τα ζευγάρια» περιγράφει χαριτολογώντας ο ειδικός.
Η πιθανή εξήγηση
Βάσει αυτών των αποτελεσμάτων, οι διάφορες συμπεριφορές μπορούν να οδηγήσουν στη γέννηση συναισθημάτων όπως ακριβώς τα συναισθήματα μπορούν να πυροδοτήσουν συμπεριφορές. Κάτι τέτοιο, εξηγεί ο ψυχολόγος δρ Ρίτσαρντ Γουάιζμαν θα μπορούσε ενδεχομένως να εξηγήσει την σχετική επιτυχία που εμφανίζουν οι γάμοι από συνοικέσιο συγκριτικά με τους γάμους από έρωτα.
Αλλες μελέτες έχουν επίσης δείξει ότι όσο περνάει ο καιρός οι σύζυγοι από συνοικέσιο τείνουν να νιώθουν όλο και πιο ερωτευμένοι με το ταίρι τους, σε σχέση με τα ζευγάρια που έχουν παντρευτεί από έρωτα τα οποία βιώνουν ένα σταδιακό «ξεθώριασμα» στα συναισθήματά τους. Αυτό ενδεχομένως να εξηγεί γιατί ο γάμος από συνοικέσιο διαρκεί περισσότερο από το γάμο που γίνεται από έρωτα.
Πηγή:healthyliving.gr

Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

-Ποιες τροφές βοηθούν στο να ηρεμίσουν τα ζωηρά παιδιά;
Οι ειδικοί προτείνουν να ρίξουμε μια προσεκτική ματιά στα φαγητά που τρώνε τα παιδιά μας για να ανακαλύψουμε γιατί μερικές τροφές τα κάνουν υπερδραστήρια, δύστροπα ή επιθετικά. Ας ανακαλύψουμε ποιες τροφές θα πρέπει να αποφεύγονται και ποιες θα πρέπει να εντάξουμε στην καθημερινή διατροφή των παιδιών μας.
-Με ποιον τρόπο όμως οι τροφές επηρεάζουν την συμπεριφορά των παιδιών;
Τα παιδιά λατρεύουν τροφές πλούσιες σε ζάχαρη, επεξεργασμένους υδατάνθρακες όπως λευκό ρύζι και αλεύρι, τροφές δηλαδή που μπορούν να προκαλέσουν πτώση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα, γεγονός που επηρεάζει την διάθεσή τους.
Αυτές οι τροφές μπορούν επίσης να αυξήσουν τις στρεσογόνες ορμόνες (αδρεναλίνη και κορτιζόλη). Οι συγκεκριμένες ορμόνες ευθύνονται για την ενεργητικότητα αλλά και την επιθετικότητα και τα αυξημένα τους επίπεδα μπορούν να κάνουν το παιδί να είναι ανήσυχο, επιθετικό και ευέξαπτο.
Από όλα τα όργανα του σώματος, ο εγκέφαλος είναι το πιο ευαίσθητο να επηρεαστεί από τις διατροφικές συνήθειες και να δώσει λάθος εντολές για το τι χρειάζεται το σώμα του παιδιού. Το παιδικό μυαλό χρειάζεται πολύ ενέργεια για να αφομοιώσει όλες τις πληροφορίες γύρω του γι’ αυτό δημιουργεί την απαίτηση για υψηλά επίπεδα ζαχάρων στο αίμα. Το μυαλό όμως για να λειτουργήσει χρειάζεται ακόμα αμινοξέα, βιταμίνες, μεταλλικά άλατα και λιπαρά οξέα.
-Αντικαταστήστε τα επεξεργασμένα τρόφιμα με φυσικά
Τα πρόσθετα και τα χρώματα των επεξεργασμένων τροφών κάνει το νευρικό σύστημα των παιδιών να υπερλειτουργεί. Αυτό επιβαρύνει την υπερδιέγερση που η ζάχαρη προκαλεί.
Αντίθετα τροφές πλούσιες σε ασβέστιο και μαγνήσιο, όπως τα λαχανικά και οι ξηροί καρποί, μπορούν να δράσουν σαν φυσικά «ηρεμιστικά».
Αντικαταστήστε λοιπόν τις σοκολάτες, τις τεχνητά χρωματισμένες καραμέλες και τα τσιπς με:
- Φρεσκοκομμένα μπαστουνάκια λαχανικών (καρότα, σέλερι, χρωματιστές πιπεριές, φουντίτσες από μπρόκολα και κουνουπίδια). Συνοδέψτε τα με κάποιο υγιεινό dip όπως χούμους, light ντρέσινγκ, ή σάλτσα τυριού.
- Γιαούρτι αναμεμειγμένο με πολτό φρέσκων φρούτων ή κομπόστα.
- Ξηρούς καρπούς όπως αμύγδαλα, φιστίκια κάσιους και ψημένους ηλιόσπορους ή πασατέμπο.
- Φρουτοσαλάτες σερβιρισμένες σε χαρούμενα μπολ
- Τυριά χαμηλά σε λιπαρά. Ιδανικές λύσεις είναι cottage cheese απλωμένο πάνω σε άγλυκα μπισκότα ή φετούλες μαύρου ψωμιού αλλά και μπαστουνάκια από κίτρινα τυριά.
- Κράκερς ολικής άλεσης αλειμμένα με μέλι ή ταχίνι.
- Υγιεινά δημητριακά μόνα τους (σαν τσιπς) ή μαζί με γάλα. Όταν αγοράζετε δημητριακά διαβάστε στην συσκευασία τους και επιλέξτε εκείνα που περιέχουν τουλάχιστον 3 γραμμάρια φυτικές ίνες ανά μερίδα και τις λέξεις «ολικής άλεσης» στο όνομά τους.
-Ικανοποιήστε την ανάγκη τους για γλυκό
Οι σπιτικές γρανίτες και σορμπέ φρούτων και το παγωτό βανίλια σερβιρισμένο με φράουλες είναι μερικές δροσιστικές επιλογές που λατρεύουν τα παιδιά.
Επίσης υγιεινά κουλουράκια φτιαγμένα από τα χεράκια της μαμάς είναι χίλιες φορές καλύτερα από τα έτοιμα μπισκότα και κρουασάν του εμπορίου.
-Διώξτε τους εφιάλτες
Αν το παιδί σας πετάγεται αρκετές νύχτες έχοντας δει κάποιο κακό όνειρο μπορείτε να μειώσετε τους βασανιστικούς εφιάλτες, αφαιρώντας από την διατροφή του ορισμένες τροφές, ειδικά λίγες ώρες πριν τον βραδινό ύπνο.
Αναψυκτικά που περιέχουν καφεΐνη, γλυκίσματα, φρούτα με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη και παγωτό πρέπει να αποφεύγονται τις ώρες που προηγούνται του βραδινού ύπνου.
Ένα βραδινό γεύμα που περιλαμβάνει γάλα, προϊόντα σόγιας, φιστίκια ή φιστικοβούτυρο και τυριά θα το βοηθήσουν να έχει έναν ήρεμο ύπνο με γλυκά όνειρα.

Τροφές που επηρεάζουν την συμπεριφορά των παιδιών

-Ποιες τροφές βοηθούν στο να ηρεμίσουν τα ζωηρά παιδιά;
Οι ειδικοί προτείνουν να ρίξουμε μια προσεκτική ματιά στα φαγητά που τρώνε τα παιδιά μας για να ανακαλύψουμε γιατί μερικές τροφές τα κάνουν υπερδραστήρια, δύστροπα ή επιθετικά. Ας ανακαλύψουμε ποιες τροφές θα πρέπει να αποφεύγονται και ποιες θα πρέπει να εντάξουμε στην καθημερινή διατροφή των παιδιών μας.
-Με ποιον τρόπο όμως οι τροφές επηρεάζουν την συμπεριφορά των παιδιών;
Τα παιδιά λατρεύουν τροφές πλούσιες σε ζάχαρη, επεξεργασμένους υδατάνθρακες όπως λευκό ρύζι και αλεύρι, τροφές δηλαδή που μπορούν να προκαλέσουν πτώση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα, γεγονός που επηρεάζει την διάθεσή τους.
Αυτές οι τροφές μπορούν επίσης να αυξήσουν τις στρεσογόνες ορμόνες (αδρεναλίνη και κορτιζόλη). Οι συγκεκριμένες ορμόνες ευθύνονται για την ενεργητικότητα αλλά και την επιθετικότητα και τα αυξημένα τους επίπεδα μπορούν να κάνουν το παιδί να είναι ανήσυχο, επιθετικό και ευέξαπτο.
Από όλα τα όργανα του σώματος, ο εγκέφαλος είναι το πιο ευαίσθητο να επηρεαστεί από τις διατροφικές συνήθειες και να δώσει λάθος εντολές για το τι χρειάζεται το σώμα του παιδιού. Το παιδικό μυαλό χρειάζεται πολύ ενέργεια για να αφομοιώσει όλες τις πληροφορίες γύρω του γι’ αυτό δημιουργεί την απαίτηση για υψηλά επίπεδα ζαχάρων στο αίμα. Το μυαλό όμως για να λειτουργήσει χρειάζεται ακόμα αμινοξέα, βιταμίνες, μεταλλικά άλατα και λιπαρά οξέα.
-Αντικαταστήστε τα επεξεργασμένα τρόφιμα με φυσικά
Τα πρόσθετα και τα χρώματα των επεξεργασμένων τροφών κάνει το νευρικό σύστημα των παιδιών να υπερλειτουργεί. Αυτό επιβαρύνει την υπερδιέγερση που η ζάχαρη προκαλεί.
Αντίθετα τροφές πλούσιες σε ασβέστιο και μαγνήσιο, όπως τα λαχανικά και οι ξηροί καρποί, μπορούν να δράσουν σαν φυσικά «ηρεμιστικά».
Αντικαταστήστε λοιπόν τις σοκολάτες, τις τεχνητά χρωματισμένες καραμέλες και τα τσιπς με:
- Φρεσκοκομμένα μπαστουνάκια λαχανικών (καρότα, σέλερι, χρωματιστές πιπεριές, φουντίτσες από μπρόκολα και κουνουπίδια). Συνοδέψτε τα με κάποιο υγιεινό dip όπως χούμους, light ντρέσινγκ, ή σάλτσα τυριού.
- Γιαούρτι αναμεμειγμένο με πολτό φρέσκων φρούτων ή κομπόστα.
- Ξηρούς καρπούς όπως αμύγδαλα, φιστίκια κάσιους και ψημένους ηλιόσπορους ή πασατέμπο.
- Φρουτοσαλάτες σερβιρισμένες σε χαρούμενα μπολ
- Τυριά χαμηλά σε λιπαρά. Ιδανικές λύσεις είναι cottage cheese απλωμένο πάνω σε άγλυκα μπισκότα ή φετούλες μαύρου ψωμιού αλλά και μπαστουνάκια από κίτρινα τυριά.
- Κράκερς ολικής άλεσης αλειμμένα με μέλι ή ταχίνι.
- Υγιεινά δημητριακά μόνα τους (σαν τσιπς) ή μαζί με γάλα. Όταν αγοράζετε δημητριακά διαβάστε στην συσκευασία τους και επιλέξτε εκείνα που περιέχουν τουλάχιστον 3 γραμμάρια φυτικές ίνες ανά μερίδα και τις λέξεις «ολικής άλεσης» στο όνομά τους.
-Ικανοποιήστε την ανάγκη τους για γλυκό
Οι σπιτικές γρανίτες και σορμπέ φρούτων και το παγωτό βανίλια σερβιρισμένο με φράουλες είναι μερικές δροσιστικές επιλογές που λατρεύουν τα παιδιά.
Επίσης υγιεινά κουλουράκια φτιαγμένα από τα χεράκια της μαμάς είναι χίλιες φορές καλύτερα από τα έτοιμα μπισκότα και κρουασάν του εμπορίου.
-Διώξτε τους εφιάλτες
Αν το παιδί σας πετάγεται αρκετές νύχτες έχοντας δει κάποιο κακό όνειρο μπορείτε να μειώσετε τους βασανιστικούς εφιάλτες, αφαιρώντας από την διατροφή του ορισμένες τροφές, ειδικά λίγες ώρες πριν τον βραδινό ύπνο.
Αναψυκτικά που περιέχουν καφεΐνη, γλυκίσματα, φρούτα με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη και παγωτό πρέπει να αποφεύγονται τις ώρες που προηγούνται του βραδινού ύπνου.
Ένα βραδινό γεύμα που περιλαμβάνει γάλα, προϊόντα σόγιας, φιστίκια ή φιστικοβούτυρο και τυριά θα το βοηθήσουν να έχει έναν ήρεμο ύπνο με γλυκά όνειρα.

Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

Της  Κατερίνας Παραπίτη.
Η σχέση αυτή έχει συζητηθεί πολύ, μελετήθηκε από ειδικούς όσο καμία άλλη.( και άκρη δεν βγάλαμε )
Φυσικά κατάλαβες για πια μιλάω, για τη σχέση μητέρας με γιο…
Είναι ένα θέμα που μας ενδιαφέρει όλες και θα έπρεπε να ιντριγκάρει τους άνδρες.
Α! Σύντομα αναθεώρησα, για το περιεχόμενο του άρθρου, όχι επειδή δεν μου φαινόταν πια ενδιαφέρον ή δεν είχα τι να πω, αλλά επειδή συνειδητοποίησα ότι τα αγοράκια έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με τη μαμά τους, που είναι πολύ-πολύ δύσκολο να διερευνήσουμε, να κατανοήσουμε και τελικά να τους επηρεάσουμε.
Σκέφτηκα, αλήθεια πολλές φορές το άρθρο να το αφήσω… να μην το γράψω… άλλα τότε θυμήθηκα όλα αυτά που θέλω ή δεν θέλω να γίνει ο γιος μου. ( όταν θα κάνω)
Δεν θέλω φίλη μου ούτε μαμάκιας να γίνει, αλλά ούτε και αδιάφορος για τους γονείς του, ούτε σκληρός με τις γυναίκες αλλά ούτε και προσκολλημένος στην αγαπημένη του, ούτε ανίκανος να κάνει μία καλή σχέση αλλά ούτε και θύμα…
Η σχέση που έχουμε με το γιο μας είναι καταλυτική όσον αφορά στο πως θα εξελιχθεί ως άνδρας και σίγουρα επηρεάζεται από τη σχέση που είχαμε κι εμείς με τους γονείς μας.
Υπό σωστές προϋποθέσεις
Η μητέρα, λοιπόν, χρειάζεται:
- Να μην αποφεύγει το παιδί της από φόβο, αλλά να του δίνει την αγάπη και την ασφάλεια που χρειάζεται.
- Να δουλέψει τα δικά της οιδιπόδεια (τη σχέση με τους γονείς της).
- Να έχει καλή σχέση με το σύντροφο της ζωής της.
- Να μη συγκρίνει τον πατέρα της, το γιο της και τον άνδρα της.
- Να συνειδητοποιήσει ότι το παιδί δεν είναι ο εαυτός της ή η συνέχειά του.
- Να εκφράζει την αγάπη της στο παιδί της, αλλά να μη χρησιμοποιεί φορτισμένα λόγια, όπως π.χ. «Έρωτά μου».
- Να βοηθήσει τον άνδρα της να χτίσει μία ανεξάρτητη σχέση με το γιο τους.
- Να μη βάζει το γιο της στη μέση της σχέσης της με τον πατέρα του, ως διαιτητή. Ο γιος δεν είναι ούτε φίλος, ούτε σύντροφος βέβαια.
- Να μην «επενδύει» στο αγόρι πιο πολύ από ό,τι στο κορίτσι. Η μητέρα καλό είναι να προσπαθήσει να περνάει χρόνο μόνη με την κόρη της, να μοιράζονται πράγματα οι δυο τους, π.χ. να πηγαίνουν στο κομμωτήριο, για ψώνια κλπ.
Όταν ο γιος μεγαλώνει
Συνήθως τότε ξεκινούν οι προστριβές ανάμεσα στην πεθερά και τη νύφη.
Γιατί; Επειδή:
- Ο άνδρας επηρεάζεται από τη μητέρα του, της δίνει αναφορά για τα πάντα και δεν της λέει όχι.
- Η μητέρα αδυνατεί συχνά να καταλάβει πως ο γιος της ενηλικιώθηκε και κριτικάρει τις επιλογές του, τον τρόπο ζωής του ζευγαριού, τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών κλπ.
- Η νύφη νιώθει ότι η πεθερά εισχωρεί σε πεδία της δικής της κυριαρχίας.( και αρχίζουν τα ξεμαλλιάσματα )


Μανούλα μου!

Της  Κατερίνας Παραπίτη.
Η σχέση αυτή έχει συζητηθεί πολύ, μελετήθηκε από ειδικούς όσο καμία άλλη.( και άκρη δεν βγάλαμε )
Φυσικά κατάλαβες για πια μιλάω, για τη σχέση μητέρας με γιο…
Είναι ένα θέμα που μας ενδιαφέρει όλες και θα έπρεπε να ιντριγκάρει τους άνδρες.
Α! Σύντομα αναθεώρησα, για το περιεχόμενο του άρθρου, όχι επειδή δεν μου φαινόταν πια ενδιαφέρον ή δεν είχα τι να πω, αλλά επειδή συνειδητοποίησα ότι τα αγοράκια έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με τη μαμά τους, που είναι πολύ-πολύ δύσκολο να διερευνήσουμε, να κατανοήσουμε και τελικά να τους επηρεάσουμε.
Σκέφτηκα, αλήθεια πολλές φορές το άρθρο να το αφήσω… να μην το γράψω… άλλα τότε θυμήθηκα όλα αυτά που θέλω ή δεν θέλω να γίνει ο γιος μου. ( όταν θα κάνω)
Δεν θέλω φίλη μου ούτε μαμάκιας να γίνει, αλλά ούτε και αδιάφορος για τους γονείς του, ούτε σκληρός με τις γυναίκες αλλά ούτε και προσκολλημένος στην αγαπημένη του, ούτε ανίκανος να κάνει μία καλή σχέση αλλά ούτε και θύμα…
Η σχέση που έχουμε με το γιο μας είναι καταλυτική όσον αφορά στο πως θα εξελιχθεί ως άνδρας και σίγουρα επηρεάζεται από τη σχέση που είχαμε κι εμείς με τους γονείς μας.
Υπό σωστές προϋποθέσεις
Η μητέρα, λοιπόν, χρειάζεται:
- Να μην αποφεύγει το παιδί της από φόβο, αλλά να του δίνει την αγάπη και την ασφάλεια που χρειάζεται.
- Να δουλέψει τα δικά της οιδιπόδεια (τη σχέση με τους γονείς της).
- Να έχει καλή σχέση με το σύντροφο της ζωής της.
- Να μη συγκρίνει τον πατέρα της, το γιο της και τον άνδρα της.
- Να συνειδητοποιήσει ότι το παιδί δεν είναι ο εαυτός της ή η συνέχειά του.
- Να εκφράζει την αγάπη της στο παιδί της, αλλά να μη χρησιμοποιεί φορτισμένα λόγια, όπως π.χ. «Έρωτά μου».
- Να βοηθήσει τον άνδρα της να χτίσει μία ανεξάρτητη σχέση με το γιο τους.
- Να μη βάζει το γιο της στη μέση της σχέσης της με τον πατέρα του, ως διαιτητή. Ο γιος δεν είναι ούτε φίλος, ούτε σύντροφος βέβαια.
- Να μην «επενδύει» στο αγόρι πιο πολύ από ό,τι στο κορίτσι. Η μητέρα καλό είναι να προσπαθήσει να περνάει χρόνο μόνη με την κόρη της, να μοιράζονται πράγματα οι δυο τους, π.χ. να πηγαίνουν στο κομμωτήριο, για ψώνια κλπ.
Όταν ο γιος μεγαλώνει
Συνήθως τότε ξεκινούν οι προστριβές ανάμεσα στην πεθερά και τη νύφη.
Γιατί; Επειδή:
- Ο άνδρας επηρεάζεται από τη μητέρα του, της δίνει αναφορά για τα πάντα και δεν της λέει όχι.
- Η μητέρα αδυνατεί συχνά να καταλάβει πως ο γιος της ενηλικιώθηκε και κριτικάρει τις επιλογές του, τον τρόπο ζωής του ζευγαριού, τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών κλπ.
- Η νύφη νιώθει ότι η πεθερά εισχωρεί σε πεδία της δικής της κυριαρχίας.( και αρχίζουν τα ξεμαλλιάσματα )


Τρίτη, 8 Αυγούστου 2017

Το κλάμα ενός μωρού τραβάει την προσοχή όσο ελάχιστοι άλλοι ήχοι στο περιβάλλον, σύμφωνα με μια νέα μελέτη σχετικά με το πώς ο εγκέφαλος επεξεργάζεται το βρεφικό κλάμα. Η δρ Γιανγκ Κάτι Γιανγκ από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, «σάρωσε» τον εγκέφαλο 28 εθελοντών ενόσω εκείνοι άκουγαν τον ήχο του κλάματος μωρών και ενηλίκων καθώς και τους ήχους ζώων που κλαψούριζαν συμπεριλαμβανομένων γατών και σκύλων.
Με χρήση μιας ταχύτατης απεικονιστικής τεχνικής του εγκεφάλου που ονομάζεται μαγνητοεγκεφαλογραφία η ερευνήτρια εντόπισε μια πρώιμη «έκρηξη» δραστηριότητας στον εγκέφαλο ως απόκριση στο κλάμα του μωρού. Η δραστηριότητα αυτή ακολουθείτο από μια έντονη αντίδραση μετά από περίπου 100 millisecond. Την ίδια στιγμή όμως η αντίδραση σε άλλους ήχους δεν ήταν τόσο έντονη.
«Η δραστηριότητα αυξανόταν σε δύο περιοχές του εγκεφάλου – η μία ήταν η μεσο-κροταφική έλικα η οποία είναι γνωστό ότι εμπλέκεται στην επεξεργασία των συναισθημάτων και στον λόγο ενώ η δεύτερη ήταν ο κογχομετωπιαίος φλοιός, ο οποίος παίζει σημαντικό ρόλο στην επιβράβευση και στην επεξεργασία συναισθημάτων» εξηγεί η Γιανγκ η οποία παρουσίασε τα ευρήματά της μαζί με τη συνάδελφό της Κριστίν Πάρσονς κατά τη διάρκεια του ετήσιου συνεδρίου της Εταιρείας Νευροεπιστημών στη Νέα Ορλεάνη.
-Πρωτόγονη αντίδραση
Σύμφωνα με τη Γιανγκ, τα νέα ευρήματα μαρτυρούν ότι κάτι ιδιαίτερο συμβαίνει στον τρόπο με τον οποίον ο ανθρώπινος εγκέφαλος επεξεργάζεται τον ήχο από ένα μωρό που κλαίει. Όπως λέει, το γεγονός ότι από τη μελέτη εμφανίστηκε δραστηριότητα σε περιοχές που αφορούν το συναίσθημα μαρτυρεί ότι ο ήχος του κλάματος των μωρών θεωρείται από τον εγκέφαλο σημαντικός προτού καν να έχει την ευκαιρία να τον επεξεργαστεί πλήρως.
Σημειώνεται ότι κανένας από τους συμμετέχοντες στη μελέτη δεν ήταν γονιός ούτε είχε κάποια ιδιαίτερη εμπειρία στη φροντίδα μωρών– ωστόσο στο σύνολό τους οι εθελοντές αποκρίθηκαν στο κλάμα μέσα στο ίδιο διάστημα των 100 millisecond. «Πρόκειται, όπως όλα δείχνουν, για μια θεμελιώδη απόκριση που είναι παρούσα σε όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως του αν είναι γονείς ή όχι» ανέφερε η δρ Πάρσονς.
Οι δύο ερευνήτριες εξέτασαν επίσης πώς το κλάμα ενός μωρού μπορεί υποσυνείδητα να επιδράσει στη συμπεριφορά ενός ατόμου ως αποτέλεσμα της ενεργοποίησης των υποφλοιωδών περιοχών του εγκεφάλου. Οι περιοχές αυτές είναι από τις πιο πρωτόγονες και είναι σημαντικές για τον έλεγχο συμπεριφορών που έχουν να κάνουν με τα ένστικτα επιβίωσής μας.
-Υποσυνείδητος συναγερμός
Συγκεκριμένα οι ειδικοί θέλησαν να ανακαλύψουν εάν το κλάμα του μωρού προκαλεί τέτοιου είδους αποκρίσεις που σχετίζονται με την επιβίωση στους εθελοντές. Τους υπέβαλαν και πάλι στο άκουσμα ήχων όπως το κλάμα μωρών και ζώων και είδαν ότι και οι πρωτόγονες περιοχές του εγκεφάλου τους αποκρίνονταν ταχύτερα στο άκουσμα του βρεφικού κλάματος.
Όπως τόνισε η δρ Πάρσονς, αυτός ο υποσυνείδητος συναγερμός στον οποίο τίθεται ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί να δώσει την εξήγηση στο γατί το έντονο κλάμα ενός μωρού σε χώρους όπως το αεροπλάνο μπορεί να είναι άκρως προβληματικό για όσους βρίσκονται σε αυτό και δεν είναι οι γονείς του. «Όταν ακούμε ένα μωρό να κλαίει στο αεροπλάνο, μπαίνουμε υποσυνείδητα αμέσως σε θέση εγρήγορσης, ακόμη και αν δεν θέλουμε να ακούμε το κλάμα. Πρόκειται σίγουρα για έναν ήχο που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε».


Γιατί το κλάμα του μωρού τραβάει την προσοχή

Το κλάμα ενός μωρού τραβάει την προσοχή όσο ελάχιστοι άλλοι ήχοι στο περιβάλλον, σύμφωνα με μια νέα μελέτη σχετικά με το πώς ο εγκέφαλος επεξεργάζεται το βρεφικό κλάμα. Η δρ Γιανγκ Κάτι Γιανγκ από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, «σάρωσε» τον εγκέφαλο 28 εθελοντών ενόσω εκείνοι άκουγαν τον ήχο του κλάματος μωρών και ενηλίκων καθώς και τους ήχους ζώων που κλαψούριζαν συμπεριλαμβανομένων γατών και σκύλων.
Με χρήση μιας ταχύτατης απεικονιστικής τεχνικής του εγκεφάλου που ονομάζεται μαγνητοεγκεφαλογραφία η ερευνήτρια εντόπισε μια πρώιμη «έκρηξη» δραστηριότητας στον εγκέφαλο ως απόκριση στο κλάμα του μωρού. Η δραστηριότητα αυτή ακολουθείτο από μια έντονη αντίδραση μετά από περίπου 100 millisecond. Την ίδια στιγμή όμως η αντίδραση σε άλλους ήχους δεν ήταν τόσο έντονη.
«Η δραστηριότητα αυξανόταν σε δύο περιοχές του εγκεφάλου – η μία ήταν η μεσο-κροταφική έλικα η οποία είναι γνωστό ότι εμπλέκεται στην επεξεργασία των συναισθημάτων και στον λόγο ενώ η δεύτερη ήταν ο κογχομετωπιαίος φλοιός, ο οποίος παίζει σημαντικό ρόλο στην επιβράβευση και στην επεξεργασία συναισθημάτων» εξηγεί η Γιανγκ η οποία παρουσίασε τα ευρήματά της μαζί με τη συνάδελφό της Κριστίν Πάρσονς κατά τη διάρκεια του ετήσιου συνεδρίου της Εταιρείας Νευροεπιστημών στη Νέα Ορλεάνη.
-Πρωτόγονη αντίδραση
Σύμφωνα με τη Γιανγκ, τα νέα ευρήματα μαρτυρούν ότι κάτι ιδιαίτερο συμβαίνει στον τρόπο με τον οποίον ο ανθρώπινος εγκέφαλος επεξεργάζεται τον ήχο από ένα μωρό που κλαίει. Όπως λέει, το γεγονός ότι από τη μελέτη εμφανίστηκε δραστηριότητα σε περιοχές που αφορούν το συναίσθημα μαρτυρεί ότι ο ήχος του κλάματος των μωρών θεωρείται από τον εγκέφαλο σημαντικός προτού καν να έχει την ευκαιρία να τον επεξεργαστεί πλήρως.
Σημειώνεται ότι κανένας από τους συμμετέχοντες στη μελέτη δεν ήταν γονιός ούτε είχε κάποια ιδιαίτερη εμπειρία στη φροντίδα μωρών– ωστόσο στο σύνολό τους οι εθελοντές αποκρίθηκαν στο κλάμα μέσα στο ίδιο διάστημα των 100 millisecond. «Πρόκειται, όπως όλα δείχνουν, για μια θεμελιώδη απόκριση που είναι παρούσα σε όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως του αν είναι γονείς ή όχι» ανέφερε η δρ Πάρσονς.
Οι δύο ερευνήτριες εξέτασαν επίσης πώς το κλάμα ενός μωρού μπορεί υποσυνείδητα να επιδράσει στη συμπεριφορά ενός ατόμου ως αποτέλεσμα της ενεργοποίησης των υποφλοιωδών περιοχών του εγκεφάλου. Οι περιοχές αυτές είναι από τις πιο πρωτόγονες και είναι σημαντικές για τον έλεγχο συμπεριφορών που έχουν να κάνουν με τα ένστικτα επιβίωσής μας.
-Υποσυνείδητος συναγερμός
Συγκεκριμένα οι ειδικοί θέλησαν να ανακαλύψουν εάν το κλάμα του μωρού προκαλεί τέτοιου είδους αποκρίσεις που σχετίζονται με την επιβίωση στους εθελοντές. Τους υπέβαλαν και πάλι στο άκουσμα ήχων όπως το κλάμα μωρών και ζώων και είδαν ότι και οι πρωτόγονες περιοχές του εγκεφάλου τους αποκρίνονταν ταχύτερα στο άκουσμα του βρεφικού κλάματος.
Όπως τόνισε η δρ Πάρσονς, αυτός ο υποσυνείδητος συναγερμός στον οποίο τίθεται ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί να δώσει την εξήγηση στο γατί το έντονο κλάμα ενός μωρού σε χώρους όπως το αεροπλάνο μπορεί να είναι άκρως προβληματικό για όσους βρίσκονται σε αυτό και δεν είναι οι γονείς του. «Όταν ακούμε ένα μωρό να κλαίει στο αεροπλάνο, μπαίνουμε υποσυνείδητα αμέσως σε θέση εγρήγορσης, ακόμη και αν δεν θέλουμε να ακούμε το κλάμα. Πρόκειται σίγουρα για έναν ήχο που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε».


Τα αγόρια φαίνεται ότι μπαίνουν πλέον νωρίτερα στην εφηβεία κατά 6 μήνες με 2 χρόνια σε σχέση με τις παλιότερες γενιές, ανακάλυψε μελέτη της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής. Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν ότι τα αγόρια ωριμάζουν σωματικά πιο γρήγορα από ό,τι οι προηγούμενες γενιές στις ΗΠΑ, αλλά οι επιστήμονες θεωρούν ότι κάτι ανάλογο συμβαίνει και στον υπόλοιπο κόσμο.
Οι ειδικοί συνιστούν στους γονείς να αναζητούν τα σημάδια της εφηβείας νωρίτερα στα παιδιά τους ενώ παράλληλα επισημαίνουν ότι αυτή η πρόωρη σωματική ωρίμανση δεν συμβαδίζει με την ψυχολογική, γεγονός το οποίο θα πρέπει να έχουν υπόψη γονείς.
-Παγκόσμια τάση η πρόωρη εφηβεία;
Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Pediatrics», διαπίστωσε ότι τα αγόρια στις ΗΠΑ μπαίνουν στην εφηβεία 6 μήνες ως 2 χρόνια νωρίτερα από ό,τι στο παρελθόν. Οι συγγραφείς θεωρούν ότι αυτό δεν αποτελεί μόνο αμερικανική «τάση» αλλά ότι συμβαίνει και σε άλλες χώρες, όπως έχει διαπιστωθεί για τα κορίτσια. Τα τελευταία δυο χρόνια μελέτες που ξεκίνησαν από τις ΗΠΑ αλλά επαναλήφθηκαν και αλλού έχουν δείξει ότι τα κορίτσια ωριμάζουν πιο γρήγορα εμφανίζοντας την πρώτη περίοδο σε νεαρότερη ηλικία ενώ κάποια αναπτύσσουν μαστούς ήδη από την ηλικία των 7-8 ετών.
Οι ερευνητές μελέτησαν δεδομένα από 144 παιδιατρικά ιατρεία που αφορούσαν 4.141 αγόρια ηλικίας 6 έως 16 ετών. Βασιζόμενοι στα λεγόμενα «στάδια ανάπτυξης Τάνερ», τα οποία «μετράνε» την πορεία της εφηβείας με γνώμονα την ανάπτυξη των γεννητικών οργάνων και την εμφάνιση τριχών, είδαν ότι  οι αλλαγές στα γεννητικά όργανα των σημερινών αγοριών ξεκινούν από την ηλικία των 9 ή 10 ετών ενώ οι τρίχες στην ηβική χώρα εμφανίζονται κατά μέσο όρο ανάμεσα στα 10 και τα 11,5 έτη.
Τόσο η «πρωτοπόρος» μελέτη Τάνερ, η οποία ήταν μακροπρόθεσμη και είχε διεξαχθεί από τη δεκαετία του 1950 ως και τη δεκαετία του 1970, όσο και άλλες μελέτες που έγιναν στη δεκαετία του 1970 είχαν εντοπίσει στα αγόρια την έναρξη των αλλαγών στα γεννητικά όργανα στα 11-12 έτη και την εμφάνιση των τριχών στην ηβική χώρα στα 12-13, δηλαδή περίπου δυο χρόνια αργότερα από τα ευρήματα της νέας μελέτης.
-Τα αίτια της πρόωρης εφηβείας
Παρά το γεγονός ότι η έλευση της εφηβείας φαίνεται να επισπεύδεται τόσο στα αγόρια όσο και στα κορίτσια, οι ειδικοί δεν γνωρίζουν τους λόγους για τους οποίους συμβαίνει η πρόωρη εφηβεία. Μετά το 2010, όταν είχε διαπιστωθεί ότι η περίοδος και η ανάπτυξη του στήθους εμφανίζονται νωρίτερα στα κορίτσια σε σχέση με τις προηγούμενες γενιές, κάποιοι επιστήμονες είχαν ενοχοποιήσει την πανταχού παρουσία των οιστρογόνων – των λεγόμενων και «θηλυκών ορμονών». Η εξήγηση αυτή ωστόσο δεν συνάδει με την εμφάνιση ανάλογων δειγμάτων και στα αγόρια.
Η Μάρσια Χέρμαν-Γκίντενς του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας στο Τσάπελ Χιλ, εκ των συγγραφέων της μελέτης, θεωρεί ότι μια πιθανή εξήγηση είναι ίσως η παχυντική διατροφή και η αύξηση της παιδικής παχυσαρκίας η οποία επιφέρει αλλαγές στην έκκριση των ορμονών. «Οι αιτίες για τις οποίες αυτό συμβαίνει μπορεί να μην αποτελούν δείγμα καλής υγείας» ανέφερε.
Από την πλευρά του ο Φρανκ Μπίρο, επικεφαλής του τμήματος εφηβικής ιατρικής στο Παιδιατρικό Κέντρο του Σινσινάτι ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη, επεσήμανε ότι το πρόσθετο βάρος που μπορεί να έχει ένα τέτοιο γεγονός στα παιδιά, αγόρια και κορίτσια. «Τώρα μάλλον η διαφορά ανάμεσα στη σωματική και την ψυχολογική τους ωρίμανση είναι μεγαλύτερη» υπογράμμισε. «Οι γονείς θα πρέπει να παρατηρούν για σημάδια πρόωρης εφηβείας και το πώς αναπτύσσονται οι κόρες και οι γιοι τους περισσότερο από ό,τι στο παρελθόν».

Πρόωρη εφηβεία παρατηρείται και στα αγόρια

Τα αγόρια φαίνεται ότι μπαίνουν πλέον νωρίτερα στην εφηβεία κατά 6 μήνες με 2 χρόνια σε σχέση με τις παλιότερες γενιές, ανακάλυψε μελέτη της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής. Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν ότι τα αγόρια ωριμάζουν σωματικά πιο γρήγορα από ό,τι οι προηγούμενες γενιές στις ΗΠΑ, αλλά οι επιστήμονες θεωρούν ότι κάτι ανάλογο συμβαίνει και στον υπόλοιπο κόσμο.
Οι ειδικοί συνιστούν στους γονείς να αναζητούν τα σημάδια της εφηβείας νωρίτερα στα παιδιά τους ενώ παράλληλα επισημαίνουν ότι αυτή η πρόωρη σωματική ωρίμανση δεν συμβαδίζει με την ψυχολογική, γεγονός το οποίο θα πρέπει να έχουν υπόψη γονείς.
-Παγκόσμια τάση η πρόωρη εφηβεία;
Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Pediatrics», διαπίστωσε ότι τα αγόρια στις ΗΠΑ μπαίνουν στην εφηβεία 6 μήνες ως 2 χρόνια νωρίτερα από ό,τι στο παρελθόν. Οι συγγραφείς θεωρούν ότι αυτό δεν αποτελεί μόνο αμερικανική «τάση» αλλά ότι συμβαίνει και σε άλλες χώρες, όπως έχει διαπιστωθεί για τα κορίτσια. Τα τελευταία δυο χρόνια μελέτες που ξεκίνησαν από τις ΗΠΑ αλλά επαναλήφθηκαν και αλλού έχουν δείξει ότι τα κορίτσια ωριμάζουν πιο γρήγορα εμφανίζοντας την πρώτη περίοδο σε νεαρότερη ηλικία ενώ κάποια αναπτύσσουν μαστούς ήδη από την ηλικία των 7-8 ετών.
Οι ερευνητές μελέτησαν δεδομένα από 144 παιδιατρικά ιατρεία που αφορούσαν 4.141 αγόρια ηλικίας 6 έως 16 ετών. Βασιζόμενοι στα λεγόμενα «στάδια ανάπτυξης Τάνερ», τα οποία «μετράνε» την πορεία της εφηβείας με γνώμονα την ανάπτυξη των γεννητικών οργάνων και την εμφάνιση τριχών, είδαν ότι  οι αλλαγές στα γεννητικά όργανα των σημερινών αγοριών ξεκινούν από την ηλικία των 9 ή 10 ετών ενώ οι τρίχες στην ηβική χώρα εμφανίζονται κατά μέσο όρο ανάμεσα στα 10 και τα 11,5 έτη.
Τόσο η «πρωτοπόρος» μελέτη Τάνερ, η οποία ήταν μακροπρόθεσμη και είχε διεξαχθεί από τη δεκαετία του 1950 ως και τη δεκαετία του 1970, όσο και άλλες μελέτες που έγιναν στη δεκαετία του 1970 είχαν εντοπίσει στα αγόρια την έναρξη των αλλαγών στα γεννητικά όργανα στα 11-12 έτη και την εμφάνιση των τριχών στην ηβική χώρα στα 12-13, δηλαδή περίπου δυο χρόνια αργότερα από τα ευρήματα της νέας μελέτης.
-Τα αίτια της πρόωρης εφηβείας
Παρά το γεγονός ότι η έλευση της εφηβείας φαίνεται να επισπεύδεται τόσο στα αγόρια όσο και στα κορίτσια, οι ειδικοί δεν γνωρίζουν τους λόγους για τους οποίους συμβαίνει η πρόωρη εφηβεία. Μετά το 2010, όταν είχε διαπιστωθεί ότι η περίοδος και η ανάπτυξη του στήθους εμφανίζονται νωρίτερα στα κορίτσια σε σχέση με τις προηγούμενες γενιές, κάποιοι επιστήμονες είχαν ενοχοποιήσει την πανταχού παρουσία των οιστρογόνων – των λεγόμενων και «θηλυκών ορμονών». Η εξήγηση αυτή ωστόσο δεν συνάδει με την εμφάνιση ανάλογων δειγμάτων και στα αγόρια.
Η Μάρσια Χέρμαν-Γκίντενς του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας στο Τσάπελ Χιλ, εκ των συγγραφέων της μελέτης, θεωρεί ότι μια πιθανή εξήγηση είναι ίσως η παχυντική διατροφή και η αύξηση της παιδικής παχυσαρκίας η οποία επιφέρει αλλαγές στην έκκριση των ορμονών. «Οι αιτίες για τις οποίες αυτό συμβαίνει μπορεί να μην αποτελούν δείγμα καλής υγείας» ανέφερε.
Από την πλευρά του ο Φρανκ Μπίρο, επικεφαλής του τμήματος εφηβικής ιατρικής στο Παιδιατρικό Κέντρο του Σινσινάτι ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη, επεσήμανε ότι το πρόσθετο βάρος που μπορεί να έχει ένα τέτοιο γεγονός στα παιδιά, αγόρια και κορίτσια. «Τώρα μάλλον η διαφορά ανάμεσα στη σωματική και την ψυχολογική τους ωρίμανση είναι μεγαλύτερη» υπογράμμισε. «Οι γονείς θα πρέπει να παρατηρούν για σημάδια πρόωρης εφηβείας και το πώς αναπτύσσονται οι κόρες και οι γιοι τους περισσότερο από ό,τι στο παρελθόν».

Σάββατο, 5 Αυγούστου 2017

Αν έχετε μια βαρετή σεξουαλική ζωή και νομίζετε ότι οι ερωτικές σας επιδόσεις στο κρεβάτι θα βελτιωθούν κάνοντας πράξη κάποιες συμβουλές που δίνουν κατά καιρούς τα περιοδικά ή το ίντερνετ, μάλλον δεν γνωρίζετε καλά τα πράγματα.
Σύμφωνα με τη sex expert Tracey Cox, η οποία αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Daily Mail», υπάρχουν κάποιες γνωστές συμβουλές που ακόμα και αν τις ακολουθήσετε δεν θα δείτε τη σεξουαλική σας ζωή να βελτιώνεται:
Ενας από αυτούς τους μύθους είναι ότι τα εσώρουχα παίζουν μεγάλη σημασία. Αν πετάξετε τα τεράστια βαμβακερά που φοράτε και στη θέση τους πάρετε μικροσκοπικά, μαύρα και πολύ kinky θα πάρει φωτιά το κρεβάτι σας. Είναι δυνατόν να πιστεύουμε ότι τα εσώρουχα μπορούν από μόνα τους να λύσουν τα σεξουαλικά μας προβλήματα; Αν ήταν έτσι θα τα άλλαζαν όλοι και δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα. Ναι δεν λέμε ότι μια προσπάθεια αρκεί αλλά μην περιμένετε και θαύματα.
• Το ότι θα πρέπει η ώρα της σεξουαλικής πράξης να διαρκεί 20 λεπτά και περισσότερο. Άλλος ένα μύθος, ο οποίος προήλθε από μια έρευνα που έλεγε ότι οι περισσότερες γυναίκες χρειάζονται 20 περίπου λεπτά να έρθουν σε οργασμό. Βασικά το σωστό είναι μέχρι 20 λεπτά. Υπάρχουν όμως γυναίκες που φτάνουν σε οργασμό στα 3 λεπτά και άλλες που θέλουν 40. Επίσης αν πρέπει να φροντίσεις σπίτι και παιδιά, οι διαδικασίες του σεξ είναι πολλές φορές συνοπτικές.
• Αν υποδυθούμε ρόλους το σεξ θα γίνει πιο πικάντικο. Και αυτό είναι σχετικό. Πικάντικο για πολλούς είναι το να είναι απλά εντελώς γυμνοί πάνω στο κρεβάτι. Μια θεωρία λέει ότι οι άνθρωποι που θέλουν να βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος και είναι εγωκεντρικοί αρέσκονται στο να παριστάνουν τους κλέφτες, τους γιατρούς, τις νοσοκόμες. Οι πιο ντροπαλοί που έχουν και το γνώθι σε αυτόν δεν χρειάζονται να κάνουν κάτι τέτοιο.
• Αν έχεις καταπληκτικό σεξ, έχεις και καλή σχέση. Είναι κάτι ενδεικτικό αλλά όχι και απόλυτο. Πόσες φορές δεν είχατε φοβερό σεξ με ανθρώπους που δεν σας συμπεριφέρονταν καλά; Επίσης πόσα ζευγάρια δεν ξέρετε που τσακώνονται συχνά και διαφωνούν αλλά τα βρίσκουν απόλυτα στο κρεβάτι;
• Θα πρέπει να μιλάς για το σεξ. Όταν το σεξ είναι πολύ καλό δεν χρειάζεται να πεις και πολλά για αυτό. Στην αρχή βέβαια της σχέσης καλό θα ήταν οι σύντροφοι να λένε μεταξύ τους τι τους αρέσει και τι όχι. Όταν βέβαια παρουσιαστούν προβλήματα όχι μόνο είναι λογικό αλλά και επιβάλλεται να τα συζητήσεις.
• Θα πρέπει να προγραμματίζεις το θέμα του σεξ. Εντάξει καλό είναι να σχεδιάζεις κάποια πράγματα αλλά δεν γίνεται να λες «Θα κάνουμε σεξ το βράδυ» γιατί είναι σαν να λες «πρέπει το βράδυ να θα καθαρίσω την ντουλάπα». Μπορείς όμως να προγραμματίσεις κάποιες λεπτομέρειες ή κάτι διαφορετικό την επόμενη φορά που θα κάνεις σεξ το οποίο φυσικά θα ενθουσιάσει και τους δυο.
• Για πολλά χρόνια υπήρχε η άποψη ότι οι άντρες θα έπρεπε να κάνουν σεξ σαν γυναίκες. Να κάνουν στην αρχή ερωτικό μασάζ, να μιλούν με τις ώρες για τη σχέση και τα συναφή. Αυτό είναι λάθος γιατί δεν είναι ωραίο να γίνουμε και οι δυο ίδιοι και να έχουμε τις ίδιες συνήθειες. Πολλά ζευγάρια που γίνονται έτσι χάνουν και τη μεταξύ τους ερωτική επιθυμία. Ο αντρικός τρόπος προσέγγισης του σεξ μπορεί να διδάξει πολλά μια γυναίκα.
Πηγή: protothema

Οχτώ μύθοι της κρεβατοκάμαρας ...

Αν έχετε μια βαρετή σεξουαλική ζωή και νομίζετε ότι οι ερωτικές σας επιδόσεις στο κρεβάτι θα βελτιωθούν κάνοντας πράξη κάποιες συμβουλές που δίνουν κατά καιρούς τα περιοδικά ή το ίντερνετ, μάλλον δεν γνωρίζετε καλά τα πράγματα.
Σύμφωνα με τη sex expert Tracey Cox, η οποία αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Daily Mail», υπάρχουν κάποιες γνωστές συμβουλές που ακόμα και αν τις ακολουθήσετε δεν θα δείτε τη σεξουαλική σας ζωή να βελτιώνεται:
Ενας από αυτούς τους μύθους είναι ότι τα εσώρουχα παίζουν μεγάλη σημασία. Αν πετάξετε τα τεράστια βαμβακερά που φοράτε και στη θέση τους πάρετε μικροσκοπικά, μαύρα και πολύ kinky θα πάρει φωτιά το κρεβάτι σας. Είναι δυνατόν να πιστεύουμε ότι τα εσώρουχα μπορούν από μόνα τους να λύσουν τα σεξουαλικά μας προβλήματα; Αν ήταν έτσι θα τα άλλαζαν όλοι και δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα. Ναι δεν λέμε ότι μια προσπάθεια αρκεί αλλά μην περιμένετε και θαύματα.
• Το ότι θα πρέπει η ώρα της σεξουαλικής πράξης να διαρκεί 20 λεπτά και περισσότερο. Άλλος ένα μύθος, ο οποίος προήλθε από μια έρευνα που έλεγε ότι οι περισσότερες γυναίκες χρειάζονται 20 περίπου λεπτά να έρθουν σε οργασμό. Βασικά το σωστό είναι μέχρι 20 λεπτά. Υπάρχουν όμως γυναίκες που φτάνουν σε οργασμό στα 3 λεπτά και άλλες που θέλουν 40. Επίσης αν πρέπει να φροντίσεις σπίτι και παιδιά, οι διαδικασίες του σεξ είναι πολλές φορές συνοπτικές.
• Αν υποδυθούμε ρόλους το σεξ θα γίνει πιο πικάντικο. Και αυτό είναι σχετικό. Πικάντικο για πολλούς είναι το να είναι απλά εντελώς γυμνοί πάνω στο κρεβάτι. Μια θεωρία λέει ότι οι άνθρωποι που θέλουν να βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος και είναι εγωκεντρικοί αρέσκονται στο να παριστάνουν τους κλέφτες, τους γιατρούς, τις νοσοκόμες. Οι πιο ντροπαλοί που έχουν και το γνώθι σε αυτόν δεν χρειάζονται να κάνουν κάτι τέτοιο.
• Αν έχεις καταπληκτικό σεξ, έχεις και καλή σχέση. Είναι κάτι ενδεικτικό αλλά όχι και απόλυτο. Πόσες φορές δεν είχατε φοβερό σεξ με ανθρώπους που δεν σας συμπεριφέρονταν καλά; Επίσης πόσα ζευγάρια δεν ξέρετε που τσακώνονται συχνά και διαφωνούν αλλά τα βρίσκουν απόλυτα στο κρεβάτι;
• Θα πρέπει να μιλάς για το σεξ. Όταν το σεξ είναι πολύ καλό δεν χρειάζεται να πεις και πολλά για αυτό. Στην αρχή βέβαια της σχέσης καλό θα ήταν οι σύντροφοι να λένε μεταξύ τους τι τους αρέσει και τι όχι. Όταν βέβαια παρουσιαστούν προβλήματα όχι μόνο είναι λογικό αλλά και επιβάλλεται να τα συζητήσεις.
• Θα πρέπει να προγραμματίζεις το θέμα του σεξ. Εντάξει καλό είναι να σχεδιάζεις κάποια πράγματα αλλά δεν γίνεται να λες «Θα κάνουμε σεξ το βράδυ» γιατί είναι σαν να λες «πρέπει το βράδυ να θα καθαρίσω την ντουλάπα». Μπορείς όμως να προγραμματίσεις κάποιες λεπτομέρειες ή κάτι διαφορετικό την επόμενη φορά που θα κάνεις σεξ το οποίο φυσικά θα ενθουσιάσει και τους δυο.
• Για πολλά χρόνια υπήρχε η άποψη ότι οι άντρες θα έπρεπε να κάνουν σεξ σαν γυναίκες. Να κάνουν στην αρχή ερωτικό μασάζ, να μιλούν με τις ώρες για τη σχέση και τα συναφή. Αυτό είναι λάθος γιατί δεν είναι ωραίο να γίνουμε και οι δυο ίδιοι και να έχουμε τις ίδιες συνήθειες. Πολλά ζευγάρια που γίνονται έτσι χάνουν και τη μεταξύ τους ερωτική επιθυμία. Ο αντρικός τρόπος προσέγγισης του σεξ μπορεί να διδάξει πολλά μια γυναίκα.
Πηγή: protothema

Τρίτη, 1 Αυγούστου 2017

Από άποψης φυσιολογίας, η επιθετικότητα ελέγχεται από την τεστοστερόνη, ορμόνη που εκκρίνεται από τους γεννητικούς αδένες, πιο συγκεκριμένα από τους όρχεις. Έτσι η επιθετικότητα είναι κατεξοχήν αντρικό χαρακτηριστικό.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο ευνουχισμός μειώνει την επιθετικότητα. Και οι ωοθήκες φυσικά εκκρίνουν τεστοστερόνη, αλλά σε μικρότερες ποσότητες.
Στις γυναίκες η επιθετικότητα εξαρτάται περισσότερο από την προλατίνη, ουσία που εκκρίνεται από την υπόφυση. Πρόκειται για ορμόνη που καθορίζει τη φροντίδα των γονιών για την προστασία των νεογνών. Η βιολογία του ανθρώπου επηρεάζεται σημαντικά από πολιτιστικούς παράγοντες.
Η παιδεία και η ανάγνωση βιβλίων, η αποδοχή ή η απόρριψη συγκεκριμένων τρόπων συμπεριφοράς, οι θεσμοί ή η ύπαρξη τρόπων καταστολής, μπορούν να ωθήσουν ή να απωθήσουν την επιθετικότητα. Σε γενικές γραμμές η επιθετική συμπεριφορά γίνεται εύκολα αποδεκτή όταν προέρχεται από τον άντρα -τις περισσότερες φορές υποκινείται απ' αυτόν-, ενώ επικρίνεται όταν προέρχεται από τη γυναίκα.

Είναι αλήθεια ότι τα αγόρια είναι πιο επιθετικά;

Από άποψης φυσιολογίας, η επιθετικότητα ελέγχεται από την τεστοστερόνη, ορμόνη που εκκρίνεται από τους γεννητικούς αδένες, πιο συγκεκριμένα από τους όρχεις. Έτσι η επιθετικότητα είναι κατεξοχήν αντρικό χαρακτηριστικό.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο ευνουχισμός μειώνει την επιθετικότητα. Και οι ωοθήκες φυσικά εκκρίνουν τεστοστερόνη, αλλά σε μικρότερες ποσότητες.
Στις γυναίκες η επιθετικότητα εξαρτάται περισσότερο από την προλατίνη, ουσία που εκκρίνεται από την υπόφυση. Πρόκειται για ορμόνη που καθορίζει τη φροντίδα των γονιών για την προστασία των νεογνών. Η βιολογία του ανθρώπου επηρεάζεται σημαντικά από πολιτιστικούς παράγοντες.
Η παιδεία και η ανάγνωση βιβλίων, η αποδοχή ή η απόρριψη συγκεκριμένων τρόπων συμπεριφοράς, οι θεσμοί ή η ύπαρξη τρόπων καταστολής, μπορούν να ωθήσουν ή να απωθήσουν την επιθετικότητα. Σε γενικές γραμμές η επιθετική συμπεριφορά γίνεται εύκολα αποδεκτή όταν προέρχεται από τον άντρα -τις περισσότερες φορές υποκινείται απ' αυτόν-, ενώ επικρίνεται όταν προέρχεται από τη γυναίκα.

Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

Του Ανδρέα Γ. Κωνσταντόπουλου καθηγητή Παιδιατρικής.
Με δεδομένο ότι δεν υπάρχει μαγικό ραβδί που από τη μια μέρα στην άλλη μάς μεταμορφώνει σε γονείς, καταλαβαίνω ότι από την πρώτη μέρα που θα επιστρέψετε στο σπίτι με το νεογέννητό σας, στο μυαλό σας θα γυρίζουν αναρίθμητες  ερωτήσεις, σημαντικές ή όχι.
Για 5 από αυτές θα βρείτε την απάντηση διαβάζοντας το κείμενο που ακολουθεί.
Σε ποιον μοιάζει το μωρό;
Τα περισσότερα μωρά, όταν γεννιούνται, έχουν μυτερό κεφάλι, πρησμένα μάτια, ένα αφτί να πετάει και μια πλακουτσωτή μύτη. Αυτά αποκτήθηκαν κατά την παραμονή του μωρού σας στα στενάχωρα διαμερίσματα της μήτρας, κατά το πέρασμα μέσα από τα οστά της λεκάνης σας και τη στενωπό του τραχήλου της μήτρας κατά τον τοκετό. Η φύση έχει προβλέψει ώστε τα οστά του κρανίου να μην είναι κολλημένα μεταξύ τους, ώστε να μπορούν να πιέζονται και να αλλάζουν σχήμα καθώς το μωρό γεννιέται, διαφορετικά όλα τα μωρά θα γεννιόντουσαν με χειρουργικές επεμβάσεις. Επιπλέον, ο εγκέφαλος του μωρού αυξάνει σε μέγεθος ραγδαία από τη γέννηση έως τον 18ο-24ο μήνα. Σκεφθείτε ότι αν τα οστά ήταν κολλημένα, δεν θα ήταν δυνατή η ανάπτυξη του εγκεφάλου. Τον 18ο μήνα συγκολλούνται τα οστά, και τότε κλείνει και το «μαλακό» (πρόσθια πηγή) του παιδιού. Σε περίπτωση που η πηγή κλείσει τους πρώτους 3-5 μήνες αυτό είναι ανησυχητικό. Θα πρέπει, λοιπόν, να είστε ευγνώμονες για το μυτερό κεφαλάκι του μωρού σας, που είναι προσωρινό.
Το πρήξιμο των ματιών οφείλεται κι αυτό στις πιέσεις που δέχεται το κεφάλι του μωρού κατά το ταξίδι του στον κόσμο. Παρά ταύτα, το μωρό σας μπορεί να διακρίνει θολά τα πρόσωπα των γονιών του μόλις γεννηθεί, ακόμη και μέσα από τα πρησμένα βλέφαρα. Ύστερα από λίγες ημέρες (2 εβδομάδες) τα μάτια ξεπρήζονται. Μπορεί, επίσης, από την πίεση να σπάσουν μικρά αγγεία στο άσπρο του ματιού. Οι κοκκινίλες αυτές φεύγουν μόνες τους σε 2-3 εβδομάδες.
Το πεταχτό αφτί είναι κι αυτό αποτέλεσμα της πίεσης που έχει υποστεί το μωρό σας μέσα στη μήτρα. Αυτό είναι προσωρινό και δεν χρειάζεται να κολλάτε με λευκοπλάστη το αφτί πάνω στο κεφάλι, διότι ο λευκοπλάστης θα ερεθίσει το δέρμα και θα κάνει δερματίτιδα, χωρίς κανένα άλλο όφελος. Σε λίγους μήνες θα επανέλθει στη θέση του, μόνο του. Σπανιότατα, μερικά αφτιά είναι γενετικά προορισμένα να πετάνε, όπως σε κάποιον από τους γονείς ή τους παππούδες.
Η πλακουτσωτή μύτη είναι αποτέλεσμα μιας δυνατής πίεσης κατά τον τοκετό, και απαιτείται αρκετός χρόνος έως ότου πάρει την τελική της μορφή (μήνες). Έτσι είναι αδύνατον να πούμε με σιγουριά σε ποιον γονιό μοιάζει το μωρό, πριν περάσουν οι πρώτοι μήνες.
Θα αλλάξει το χρώμα των ματιών του μωρού μου;
Το τελικό χρώμα των ματιών του παιδιού σας δεν δύναται να καθοριστεί κατά τη γέννηση. Τα όμορφα μπλε μάτια κατά τη γέννηση μερικές φορές δεν παραμένουν και αργότερα. Ιδιαίτερα στη λευκή φυλή, το χρώμα των ματιών υφίσταται πολλές αλλαγές προτού σταθεροποιηθεί. Ο χρωματισμός της ίριδος μπορεί να συνεχίσει να αλλάζει κατά τη διάρκεια όλης της πρώτης χρονιάς. Έτσι μπορεί κανείς στους 6 μήνες να προβλέψει το τελικό χρώμα της ίριδος, αλλά το βάθος του χρώματος θα οριστικοποιηθεί με τα πρώτα του γενέθλια.
Πότε θα κόψω τα νύχια του μωρού για πρώτη φορά;
Πολλοί γονείς περιμένουν να σαραντίσει το μωρό τους, για να το βγάλουν εκτός σπιτιού, καθώς και για να του κόψουν τα νύχια. Αυτά δεν έχουν επιστημονική βάση, και θα πρέπει να κόψετε τα νύχια χεριών και ποδιών από την 1η-2η εβδομάδα, για να μην γδέρνεται στο πρόσωπο, αλλά και για λόγους υγιεινής.
Είναι πιο εύκολο να κοπούν μετά το μπάνιο, όταν μαλακώσουν, με τη βοήθεια παιδικού ψαλιδιού με στρογγυλεμένα άκρα ή με νυχοκόπτη. Μεγαλώνουν πολύ γρήγορα, γι’ αυτό θα πρέπει να κόβονται κάθε βδομάδα. Χρειάζεται προσοχή: για να μην κόψετε δέρμα, το χέρι του μωρού σας πρέπει να είναι ακίνητο. Προτιμάτε να το κάνετε όταν κοιμάται ή με τη βοήθεια κάποιου άλλου. Αν, όμως, συμβεί να κόψετε δέρμα και να ματώσει, βάλτε λίγο διάλυμα Betadine.
Πώς θα περιποιηθώ τον ομφάλιο λώρο;
Μετά το κόψιμο του ομφάλιου λώρου από τον γυναικολόγο, παραμένει ένα μικρό κομματάκι που σε λίγες ώρες ξεραίνεται και μαυρίζει, και αργότερα πέφτει σε 1-3 εβδομάδες. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στην περιποίηση του ομφάλιου λώρου. Όταν πάτε σπίτι, θα πρέπει να κρατάτε την περιοχή στεγνή και εκτεθειμένη στον αέρα. Έτσι όταν βάζετε την πάνα, διπλώστε την κάτω από τον ομφαλό, για να τον προστατεύσετε από τα ούρα και να αφήνετε τον αέρα να μπαίνει κάτω από το μαύρο κολόβωμα. Μην βρέχετε τον ομφαλό και να βάζετε οινόπνευμα 2-4 φορές την ημέρα ΚΑΤΩ από το μαύρο κολόβωμα. Αυτό μπορείτε να το κάνετε αν ρίχνετε το οινόπνευμα με το μπουκάλι ή να μουσκέψετε πάρα πολύ ένα βαμβάκι με ένα οινόπνευμα και να το πιέσετε, ανασηκώνοντας το μαύρο κολόβωμα.
Σε περίπτωση που η περιοχή γύρω από τον ομφαλό κοκκινίσει, συμβουλευτείτε τον παιδίατρό σας, επειγόντως. Μετά την πτώση και του μαύρου κολοβώματος, πιθανόν να βγάζει μια σταγόνα αίμα στο ζιπουνάκι του, έως τον πρώτο μήνα της ζωής του. Μην ενοχλείστε, θα υποχωρήσει μόνο του.
Να του δώσω πιπίλα ή να το αφήσω να βάζει το δάχτυλό του στο στόμα;
Τα μωρά γεννιούνται με το αντανακλαστικό του θηλασμού. Μερικά μωρά θέλουν να θηλάζουν περισσότερο από άλλα, και οι γονείς καταλήγουν στην πιπίλα. Την ίδια δουλειά μπορεί να κάνει το δάχτυλο (αντίχειρας) ή η γροθιά του, ιδιαίτερα μετά τον 2ο μήνα, που το μωρό έχει τα πρώτα ενοχλήματα της οδοντοφυΐας και βάζει το δάχτυλο. Οι γονείς χορηγούν την πιπίλα για να ησυχάσει το μωρό, και έτσι καταλήγουν στην κατάχρησή της. Θα πρέπει να ψάξετε να βρείτε την αιτία της ανησυχίας του μωρού και να δείτε αν υπάρχουν άλλοι τρόποι για να το ηρεμήσετε. Διαβάστε του μια ιστορία, μιλήστε του για να κοιμηθεί, αντί να κάνετε χαρούμενο το μωρό βάζοντας μια πιπίλα στο στόμα.
Εάν χρησιμοποιείτε την πιπίλα και τη νύχτα, του γίνεται συνήθεια και όταν ξυπνάει δεν ξανακοιμάται, εκτός κι αν του βάλετε στο στόμα την πιπίλα. Σε περίπτωση που το μωρό συνηθίσει την πιπίλα από την πρώτη εβδομάδα, υπάρχει πιθανότητα να μπερδέψει τη θηλή της μάνας με πιπίλα, γι’ αυτό μην του δίνετε πιπίλα προτού συνηθίσει να θηλάζει τη θηλή της μητέρας του (τουλάχιστον τις 20 πρώτες ημέρες). Και η πιπίλα και το πιπίλισμα του δαχτύλου παραμορφώνουν το στόμα, αλλά η παραμόρφωση αυτή διορθώνεται αν το πιπίλισμα διακοπεί πριν το μωρό βγάλει τα μόνιμα δόντια του. Η πιπίλα έχει βρεθεί ότι προστατεύει το μωρό από τον αιφνίδιο θάνατο, άγνωστο με ποιον μηχανισμό. Προκαλεί, όμως, αύξηση των λοιμώξεων στ’ αφτιά του μωρού.
Ανάμεσα στα δύο κακά, η πιπίλα είναι προτιμότερη από το δάχτυλο, διότι η παραμόρφωση στόματος και δοντιών είναι μικρότερη. Αν νομίζετε ότι δεν κάνει το μωρό χωρίς πιπίλα, τότε διαλέξτε μία που να είναι ενιαία και να μην αποτελείται από πολλά κομμάτια, διότι πιθανόν να σπάσουν και να καταπιεί κάποιο κομμάτι το μωρό σας. Πότε μην χρησιμοποιείτε αλυσίδα ή σχοινί γύρω από τον λαιμό με την πιπίλα ή στην κούνια ή στο καρότσι, διότι κινδυνεύει να πνιγεί το μωρό σας. Προτιμότερη είναι η πιπίλα από σιλικόνη (πλένεται εύκολα, δεν κολλάει στο στόμα, είναι μαλακή, διαρκεί περισσότερο και πλένεται στο πλυντήριο πιάτων). Υπάρχουν και ορθοδοντικές πιπίλες. Προσπαθήστε να δώσετε την πιπίλα όσο γίνεται αργότερα, τον 2ο-3ο μήνα που θα έχει ενοχλήσεις από τα δόντια και θα χρησιμοποιήσει το δάχτυλο.
Σε περίπτωση που μάθετε το μωρό σας στην πιπίλα, θα πρέπει να φροντίσετε να την κόψετε στην ηλικία των 10-12 μηνών.


Πέντε συνηθισμένες απορίες για τα νεογέννητα

Του Ανδρέα Γ. Κωνσταντόπουλου καθηγητή Παιδιατρικής.
Με δεδομένο ότι δεν υπάρχει μαγικό ραβδί που από τη μια μέρα στην άλλη μάς μεταμορφώνει σε γονείς, καταλαβαίνω ότι από την πρώτη μέρα που θα επιστρέψετε στο σπίτι με το νεογέννητό σας, στο μυαλό σας θα γυρίζουν αναρίθμητες  ερωτήσεις, σημαντικές ή όχι.
Για 5 από αυτές θα βρείτε την απάντηση διαβάζοντας το κείμενο που ακολουθεί.
Σε ποιον μοιάζει το μωρό;
Τα περισσότερα μωρά, όταν γεννιούνται, έχουν μυτερό κεφάλι, πρησμένα μάτια, ένα αφτί να πετάει και μια πλακουτσωτή μύτη. Αυτά αποκτήθηκαν κατά την παραμονή του μωρού σας στα στενάχωρα διαμερίσματα της μήτρας, κατά το πέρασμα μέσα από τα οστά της λεκάνης σας και τη στενωπό του τραχήλου της μήτρας κατά τον τοκετό. Η φύση έχει προβλέψει ώστε τα οστά του κρανίου να μην είναι κολλημένα μεταξύ τους, ώστε να μπορούν να πιέζονται και να αλλάζουν σχήμα καθώς το μωρό γεννιέται, διαφορετικά όλα τα μωρά θα γεννιόντουσαν με χειρουργικές επεμβάσεις. Επιπλέον, ο εγκέφαλος του μωρού αυξάνει σε μέγεθος ραγδαία από τη γέννηση έως τον 18ο-24ο μήνα. Σκεφθείτε ότι αν τα οστά ήταν κολλημένα, δεν θα ήταν δυνατή η ανάπτυξη του εγκεφάλου. Τον 18ο μήνα συγκολλούνται τα οστά, και τότε κλείνει και το «μαλακό» (πρόσθια πηγή) του παιδιού. Σε περίπτωση που η πηγή κλείσει τους πρώτους 3-5 μήνες αυτό είναι ανησυχητικό. Θα πρέπει, λοιπόν, να είστε ευγνώμονες για το μυτερό κεφαλάκι του μωρού σας, που είναι προσωρινό.
Το πρήξιμο των ματιών οφείλεται κι αυτό στις πιέσεις που δέχεται το κεφάλι του μωρού κατά το ταξίδι του στον κόσμο. Παρά ταύτα, το μωρό σας μπορεί να διακρίνει θολά τα πρόσωπα των γονιών του μόλις γεννηθεί, ακόμη και μέσα από τα πρησμένα βλέφαρα. Ύστερα από λίγες ημέρες (2 εβδομάδες) τα μάτια ξεπρήζονται. Μπορεί, επίσης, από την πίεση να σπάσουν μικρά αγγεία στο άσπρο του ματιού. Οι κοκκινίλες αυτές φεύγουν μόνες τους σε 2-3 εβδομάδες.
Το πεταχτό αφτί είναι κι αυτό αποτέλεσμα της πίεσης που έχει υποστεί το μωρό σας μέσα στη μήτρα. Αυτό είναι προσωρινό και δεν χρειάζεται να κολλάτε με λευκοπλάστη το αφτί πάνω στο κεφάλι, διότι ο λευκοπλάστης θα ερεθίσει το δέρμα και θα κάνει δερματίτιδα, χωρίς κανένα άλλο όφελος. Σε λίγους μήνες θα επανέλθει στη θέση του, μόνο του. Σπανιότατα, μερικά αφτιά είναι γενετικά προορισμένα να πετάνε, όπως σε κάποιον από τους γονείς ή τους παππούδες.
Η πλακουτσωτή μύτη είναι αποτέλεσμα μιας δυνατής πίεσης κατά τον τοκετό, και απαιτείται αρκετός χρόνος έως ότου πάρει την τελική της μορφή (μήνες). Έτσι είναι αδύνατον να πούμε με σιγουριά σε ποιον γονιό μοιάζει το μωρό, πριν περάσουν οι πρώτοι μήνες.
Θα αλλάξει το χρώμα των ματιών του μωρού μου;
Το τελικό χρώμα των ματιών του παιδιού σας δεν δύναται να καθοριστεί κατά τη γέννηση. Τα όμορφα μπλε μάτια κατά τη γέννηση μερικές φορές δεν παραμένουν και αργότερα. Ιδιαίτερα στη λευκή φυλή, το χρώμα των ματιών υφίσταται πολλές αλλαγές προτού σταθεροποιηθεί. Ο χρωματισμός της ίριδος μπορεί να συνεχίσει να αλλάζει κατά τη διάρκεια όλης της πρώτης χρονιάς. Έτσι μπορεί κανείς στους 6 μήνες να προβλέψει το τελικό χρώμα της ίριδος, αλλά το βάθος του χρώματος θα οριστικοποιηθεί με τα πρώτα του γενέθλια.
Πότε θα κόψω τα νύχια του μωρού για πρώτη φορά;
Πολλοί γονείς περιμένουν να σαραντίσει το μωρό τους, για να το βγάλουν εκτός σπιτιού, καθώς και για να του κόψουν τα νύχια. Αυτά δεν έχουν επιστημονική βάση, και θα πρέπει να κόψετε τα νύχια χεριών και ποδιών από την 1η-2η εβδομάδα, για να μην γδέρνεται στο πρόσωπο, αλλά και για λόγους υγιεινής.
Είναι πιο εύκολο να κοπούν μετά το μπάνιο, όταν μαλακώσουν, με τη βοήθεια παιδικού ψαλιδιού με στρογγυλεμένα άκρα ή με νυχοκόπτη. Μεγαλώνουν πολύ γρήγορα, γι’ αυτό θα πρέπει να κόβονται κάθε βδομάδα. Χρειάζεται προσοχή: για να μην κόψετε δέρμα, το χέρι του μωρού σας πρέπει να είναι ακίνητο. Προτιμάτε να το κάνετε όταν κοιμάται ή με τη βοήθεια κάποιου άλλου. Αν, όμως, συμβεί να κόψετε δέρμα και να ματώσει, βάλτε λίγο διάλυμα Betadine.
Πώς θα περιποιηθώ τον ομφάλιο λώρο;
Μετά το κόψιμο του ομφάλιου λώρου από τον γυναικολόγο, παραμένει ένα μικρό κομματάκι που σε λίγες ώρες ξεραίνεται και μαυρίζει, και αργότερα πέφτει σε 1-3 εβδομάδες. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στην περιποίηση του ομφάλιου λώρου. Όταν πάτε σπίτι, θα πρέπει να κρατάτε την περιοχή στεγνή και εκτεθειμένη στον αέρα. Έτσι όταν βάζετε την πάνα, διπλώστε την κάτω από τον ομφαλό, για να τον προστατεύσετε από τα ούρα και να αφήνετε τον αέρα να μπαίνει κάτω από το μαύρο κολόβωμα. Μην βρέχετε τον ομφαλό και να βάζετε οινόπνευμα 2-4 φορές την ημέρα ΚΑΤΩ από το μαύρο κολόβωμα. Αυτό μπορείτε να το κάνετε αν ρίχνετε το οινόπνευμα με το μπουκάλι ή να μουσκέψετε πάρα πολύ ένα βαμβάκι με ένα οινόπνευμα και να το πιέσετε, ανασηκώνοντας το μαύρο κολόβωμα.
Σε περίπτωση που η περιοχή γύρω από τον ομφαλό κοκκινίσει, συμβουλευτείτε τον παιδίατρό σας, επειγόντως. Μετά την πτώση και του μαύρου κολοβώματος, πιθανόν να βγάζει μια σταγόνα αίμα στο ζιπουνάκι του, έως τον πρώτο μήνα της ζωής του. Μην ενοχλείστε, θα υποχωρήσει μόνο του.
Να του δώσω πιπίλα ή να το αφήσω να βάζει το δάχτυλό του στο στόμα;
Τα μωρά γεννιούνται με το αντανακλαστικό του θηλασμού. Μερικά μωρά θέλουν να θηλάζουν περισσότερο από άλλα, και οι γονείς καταλήγουν στην πιπίλα. Την ίδια δουλειά μπορεί να κάνει το δάχτυλο (αντίχειρας) ή η γροθιά του, ιδιαίτερα μετά τον 2ο μήνα, που το μωρό έχει τα πρώτα ενοχλήματα της οδοντοφυΐας και βάζει το δάχτυλο. Οι γονείς χορηγούν την πιπίλα για να ησυχάσει το μωρό, και έτσι καταλήγουν στην κατάχρησή της. Θα πρέπει να ψάξετε να βρείτε την αιτία της ανησυχίας του μωρού και να δείτε αν υπάρχουν άλλοι τρόποι για να το ηρεμήσετε. Διαβάστε του μια ιστορία, μιλήστε του για να κοιμηθεί, αντί να κάνετε χαρούμενο το μωρό βάζοντας μια πιπίλα στο στόμα.
Εάν χρησιμοποιείτε την πιπίλα και τη νύχτα, του γίνεται συνήθεια και όταν ξυπνάει δεν ξανακοιμάται, εκτός κι αν του βάλετε στο στόμα την πιπίλα. Σε περίπτωση που το μωρό συνηθίσει την πιπίλα από την πρώτη εβδομάδα, υπάρχει πιθανότητα να μπερδέψει τη θηλή της μάνας με πιπίλα, γι’ αυτό μην του δίνετε πιπίλα προτού συνηθίσει να θηλάζει τη θηλή της μητέρας του (τουλάχιστον τις 20 πρώτες ημέρες). Και η πιπίλα και το πιπίλισμα του δαχτύλου παραμορφώνουν το στόμα, αλλά η παραμόρφωση αυτή διορθώνεται αν το πιπίλισμα διακοπεί πριν το μωρό βγάλει τα μόνιμα δόντια του. Η πιπίλα έχει βρεθεί ότι προστατεύει το μωρό από τον αιφνίδιο θάνατο, άγνωστο με ποιον μηχανισμό. Προκαλεί, όμως, αύξηση των λοιμώξεων στ’ αφτιά του μωρού.
Ανάμεσα στα δύο κακά, η πιπίλα είναι προτιμότερη από το δάχτυλο, διότι η παραμόρφωση στόματος και δοντιών είναι μικρότερη. Αν νομίζετε ότι δεν κάνει το μωρό χωρίς πιπίλα, τότε διαλέξτε μία που να είναι ενιαία και να μην αποτελείται από πολλά κομμάτια, διότι πιθανόν να σπάσουν και να καταπιεί κάποιο κομμάτι το μωρό σας. Πότε μην χρησιμοποιείτε αλυσίδα ή σχοινί γύρω από τον λαιμό με την πιπίλα ή στην κούνια ή στο καρότσι, διότι κινδυνεύει να πνιγεί το μωρό σας. Προτιμότερη είναι η πιπίλα από σιλικόνη (πλένεται εύκολα, δεν κολλάει στο στόμα, είναι μαλακή, διαρκεί περισσότερο και πλένεται στο πλυντήριο πιάτων). Υπάρχουν και ορθοδοντικές πιπίλες. Προσπαθήστε να δώσετε την πιπίλα όσο γίνεται αργότερα, τον 2ο-3ο μήνα που θα έχει ενοχλήσεις από τα δόντια και θα χρησιμοποιήσει το δάχτυλο.
Σε περίπτωση που μάθετε το μωρό σας στην πιπίλα, θα πρέπει να φροντίσετε να την κόψετε στην ηλικία των 10-12 μηνών.


Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

Αμερικανική μελέτη από το Πανεπιστήμιο Southern Methodist, στο Ντάλας που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Health Psychology» συμπεραίνει ότι ο ευτυχισμένος γάμος έχει μια παρενέργεια: όσο πιο ευτυχισμένο είναι ένα ζευγάρι στο γάμο του, τόσο μεγαλύτερη τάση έχει να καταλήξει με παραπανίσια κιλά. Αυτό ισχύει τόσο για τον άνδρα όσο και για τη γυναίκα.
Οι ερευνητές παρακολούθησαν 169 νιόπαντρα ζευγάρια για μια τετραετία. Μέσα στο διάστημα αυτό τους ζητούσαν με τη βοήθεια αριθμητικής κλίμακας να αξιολογήσουν την ικανοποίηση που εισέπρατταν από τον γάμο τους ενώ ταυτόχρονα κατέγραφαν το βάρος και το ύψος τους.
Διαπίστωσαν ότι για κάθε μονάδα που αυξανόταν η ικανοποίησή τους, ο Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) των ανδρών και των γυναικών αυξανόταν κατά 10% της μονάδας ανά εξάμηνο – γεγονός που αντιστοιχεί σε περίπου μισό κιλό στην περίπτωση μιας γυναίκας με ύψος 1,62μ. και βάρος 54 κιλά.
Κιλά ανάλογα με την γαμήλια ευτυχία
Να σημειωθεί ότι οι ερευνητές μελέτησαν νιόπαντρα ζευγάρια για να αποκλείσουν άλλου παράγοντες που εμφανίζονται στο γάμο και καταλήγουν σε παραπανίσια κιλά, όπως για παράδειγμα η εγκυμοσύνη.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι οι σύζυγοι που δήλωναν πιο ευτυχισμένοι, ενδεχομένως να μην ανησυχούσαν τόσο πολύ για τη σιλουέτα τους καθώς δεν έμπαιναν στη διαδικασία να φλερτάρουν με άλλα άτομα με αποτέλεσμα να μην αισθάνονται ότι έπρεπε να διατηρούν μια εικόνα αρεστή προς τους άλλους. Με άλλα λόγια, τα ευτυχισμένα ζευγάρια παραμελούν τον εαυτό τους με τη λογική ότι έχουν δέσει τον “γάιδαρο” τους.
«Κατά μέσο όρο οι σύζυγοι που δήλωναν ευχαριστημένοι από τον γάμο τους, είχαν μικρότερες πιθανότητες να εγκαταλείψουν το έτερο τους ήμισυ με αποτέλεσμα να παίρνουν βάρος» εξηγεί ο δρ Αντρέα Μέλτσερ. «Αντίθετα, τα ζευγάρια που ήταν λιγότερο ευχαριστημένα από τι σχέση τους έτειναν να παίρνουν λιγότερο βάρος με την πάροδο του χρόνου».
Οι σύζυγοι που έμεναν μαζί έτειναν να παχαίνουν, ενώ όσοι έπαιρναν διαζύγιο έχαναν βάρος.«Βάσει τον ευρημάτων αυτών, φαίνεται ότι ο κόσμος συνήθως αντιλαμβάνεται το σωματικό του βάρος περισσότερο ως “εμφάνιση” και λιγότερο ως “υγεία”» καταλήγει ο ειδικός.
Υπάρχει και ένας άλλος λόγος που ο ευτυχισμένος γάμος παχαίνει τα νιόπαντρα ζευγάρια: το σαμποτάζ. Δυστυχώς, όταν ο ένας από τους δύο συντρόφους επιθυμεί πολύ τον άλλον προσπαθεί να τον κάνει όσο λιγότερο επιθυμητό μπορεί στα μάτια των τρίτων. Έτσι όχι μόνο δεν επικρίνει όταν τον βλέπει να τρώει πολύ αλλά τον ενθαρρύνει κιόλας με πολύ λεπτούς και “αθώους” τρόπους. Η τακτική αυτή αποτελεί κυρίως μια υποσυνείδητη συμπεριφορά.
Η συσχέτιση της ευτυχίας στο γάμο με το τα παραπανίσια κιλά δείχνει ότι το σωματικό βάρος καθορίζεται και από ψυχολογικούς παράγοντες. Η μελέτη αυτή, αλλά και άλλες που αναφέρονται στο ίδιο θέμα, δείχνουν ότι δεν υπάρχει ένας αυστηρός μηχανισμός στο ανθρώπινο σώμα που θέτει τα κιλά σε ένα συγκεκριμένο βάρος, όπως πιστευόταν κάποτε.

Ο ευτυχισμένος γάμος οδηγεί σε παραπανίσια κιλά

Αμερικανική μελέτη από το Πανεπιστήμιο Southern Methodist, στο Ντάλας που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Health Psychology» συμπεραίνει ότι ο ευτυχισμένος γάμος έχει μια παρενέργεια: όσο πιο ευτυχισμένο είναι ένα ζευγάρι στο γάμο του, τόσο μεγαλύτερη τάση έχει να καταλήξει με παραπανίσια κιλά. Αυτό ισχύει τόσο για τον άνδρα όσο και για τη γυναίκα.
Οι ερευνητές παρακολούθησαν 169 νιόπαντρα ζευγάρια για μια τετραετία. Μέσα στο διάστημα αυτό τους ζητούσαν με τη βοήθεια αριθμητικής κλίμακας να αξιολογήσουν την ικανοποίηση που εισέπρατταν από τον γάμο τους ενώ ταυτόχρονα κατέγραφαν το βάρος και το ύψος τους.
Διαπίστωσαν ότι για κάθε μονάδα που αυξανόταν η ικανοποίησή τους, ο Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) των ανδρών και των γυναικών αυξανόταν κατά 10% της μονάδας ανά εξάμηνο – γεγονός που αντιστοιχεί σε περίπου μισό κιλό στην περίπτωση μιας γυναίκας με ύψος 1,62μ. και βάρος 54 κιλά.
Κιλά ανάλογα με την γαμήλια ευτυχία
Να σημειωθεί ότι οι ερευνητές μελέτησαν νιόπαντρα ζευγάρια για να αποκλείσουν άλλου παράγοντες που εμφανίζονται στο γάμο και καταλήγουν σε παραπανίσια κιλά, όπως για παράδειγμα η εγκυμοσύνη.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι οι σύζυγοι που δήλωναν πιο ευτυχισμένοι, ενδεχομένως να μην ανησυχούσαν τόσο πολύ για τη σιλουέτα τους καθώς δεν έμπαιναν στη διαδικασία να φλερτάρουν με άλλα άτομα με αποτέλεσμα να μην αισθάνονται ότι έπρεπε να διατηρούν μια εικόνα αρεστή προς τους άλλους. Με άλλα λόγια, τα ευτυχισμένα ζευγάρια παραμελούν τον εαυτό τους με τη λογική ότι έχουν δέσει τον “γάιδαρο” τους.
«Κατά μέσο όρο οι σύζυγοι που δήλωναν ευχαριστημένοι από τον γάμο τους, είχαν μικρότερες πιθανότητες να εγκαταλείψουν το έτερο τους ήμισυ με αποτέλεσμα να παίρνουν βάρος» εξηγεί ο δρ Αντρέα Μέλτσερ. «Αντίθετα, τα ζευγάρια που ήταν λιγότερο ευχαριστημένα από τι σχέση τους έτειναν να παίρνουν λιγότερο βάρος με την πάροδο του χρόνου».
Οι σύζυγοι που έμεναν μαζί έτειναν να παχαίνουν, ενώ όσοι έπαιρναν διαζύγιο έχαναν βάρος.«Βάσει τον ευρημάτων αυτών, φαίνεται ότι ο κόσμος συνήθως αντιλαμβάνεται το σωματικό του βάρος περισσότερο ως “εμφάνιση” και λιγότερο ως “υγεία”» καταλήγει ο ειδικός.
Υπάρχει και ένας άλλος λόγος που ο ευτυχισμένος γάμος παχαίνει τα νιόπαντρα ζευγάρια: το σαμποτάζ. Δυστυχώς, όταν ο ένας από τους δύο συντρόφους επιθυμεί πολύ τον άλλον προσπαθεί να τον κάνει όσο λιγότερο επιθυμητό μπορεί στα μάτια των τρίτων. Έτσι όχι μόνο δεν επικρίνει όταν τον βλέπει να τρώει πολύ αλλά τον ενθαρρύνει κιόλας με πολύ λεπτούς και “αθώους” τρόπους. Η τακτική αυτή αποτελεί κυρίως μια υποσυνείδητη συμπεριφορά.
Η συσχέτιση της ευτυχίας στο γάμο με το τα παραπανίσια κιλά δείχνει ότι το σωματικό βάρος καθορίζεται και από ψυχολογικούς παράγοντες. Η μελέτη αυτή, αλλά και άλλες που αναφέρονται στο ίδιο θέμα, δείχνουν ότι δεν υπάρχει ένας αυστηρός μηχανισμός στο ανθρώπινο σώμα που θέτει τα κιλά σε ένα συγκεκριμένο βάρος, όπως πιστευόταν κάποτε.

Στην ανακοίνωσή της η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ τονίζει μεταξύ άλλων ότι οι παιδόφιλοι είναι συνήθως άντρες, «άνω των 30 ετών, με λίγους φίλους της ηλικίας του και συχνάζει σε χώρους με παιδιά όπως παιδικές χαρές, Ίντερνετ καφέ, αθλητικά κέντρα κ.α.
Συχνά μάλιστα εργάζεται με παιδιά, ενώ δεν αποκλείεται να είναι άτομο «υπεράνω πάσης υποψίας».
Τι είναι η σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκου;
Σεξουαλική κακοποίηση είναι οποιουδήποτε τύπου επαφή ενός ενήλικου (παιδόφιλος) με ένα παιδί με στόχο τη σεξουαλική ικανοποίηση του ενηλίκου, ο οποίος έχει πάντα την αποκλειστική ευθύνη μιας τέτοιας πράξης.
Ο παιδόφιλος, στα γενικά του χαρακτηριστικά, είναι συνήθως άντρας, άνω των 30 ετών, με λίγους φίλους της ηλικίας του και συχνάζει σε χώρους με παιδιά όπως παιδικές χαρές, Ίντερνετ καφέ, αθλητικά κέντρα κ.α. Συχνά μάλιστα εργάζεται με παιδιά, ενώ δεν αποκλείεται να είναι άτομο «υπεράνω πάσης υποψίας».
Σε πολλές περιπτώσεις είναι γνωστό μέλος της εκάστοτε τοπικής κοινωνίας και συνήθως ανήκει στο περιβάλλον του παιδιού ή και της οικογένειας. Οπως έχει αποδειχθεί σε αρκετές περιπτώσεις στην πράξη, χρησιμοποιεί τα ηλεκτρονικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προκειμένου να αποκτήσει πρόσβαση σε παιδιά, ενώ ενδέχεται να προσποιείται τον έφηβο για να συζητά και να παίζει παιχνίδια μαζί τους στο Διαδίκτυο.
Στοχεύει σε συγκεκριμένες ηλικίες και φύλο, συνήθως παιδιά προεφηβικής ηλικίας, και δρα μεθοδικά και με υπομονή για να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους. Μπορεί επίσης να προβεί σε πράξεις συναισθηματικού εκβιασμού ή να απειλήσει το παιδί, προκειμένου να μην αποκαλύψει τις δραστηριότητές του στους γονείς του.
Οδηγίες προς τους γονείς:
1. Παρατηρήστε το άτομο που υποψιάζεστε για σεξουαλικά κακοποιητική συμπεριφορά σε παιδιά:
α) Παρατηρήστε τη συμπεριφορά του:
Ενδιαφέρεται περισσότερο για τα παιδιά απ' ότι για τους ενήλικες;
Προσφέρεται να κρατήσει τα παιδιά σας για να κάνετε τις δουλειές σας ή για να βγείτε έξω;
Εργάζεται με παιδιά;
Είναι ιδιαίτερα εκδηλωτικός με τα παιδιά;
Εμπλέκεται σε δραστηριότητες με παιδιά, όταν δεν είναι παρόντες οι γονείς;
β) Παρατηρήστε τις προσωπικές του σχέσεις:
Είναι ελεύθερος, δεν ενδιαφέρεται να έχει ένα σύντροφο της ηλικίας του ή έναν οποιονδήποτε σύντροφο;
Ενδιαφέρεται περισσότερο για τα παιδιά της συντρόφου του απ' ότι για την ίδια; (σε μονογονεϊκές οικογένειες)
Είναι παντρεμένος, αλλά πιο εκδηλωτικός με τα παιδιά του απ' ότι με τη σύζυγό του;
γ) Παρατηρήστε τις κοινωνικές του σχέσεις:
Ταυτίζεται περισσότερο με τα παιδιά απ' ότι με άτομα της ηλικίας του; Εχει περισσότερες φιλικές σχέσεις με παιδιά απ' ότι με ενήλικες;
Οι φίλοι του (που είναι παιδιά) είναι συγκεκριμένης ηλικιακής κατηγορίας ή/και φύλου;
2. Προσέξτε τα παιδιά σας:
- Παρατηρείτε κάποια απότομη αλλαγή στη συμπεριφορά του παιδιού σας; Μήπως εμφανίζει ξαφνικά προβλήματα στον ύπνο ή βλέπει πιο συχνά εφιάλτες; Ζωγραφίζει θέματα με σεξουαλικό περιεχόμενο;
- Έχει σεξουαλική συμπεριφορά που δεν ταιριάζει με την ηλικία του ή επιδεικνύει σεξουαλική συμπεριφορά προς άλλα παιδιά;
- Έχει παλινδρομήσει σε προηγούμενες συμπεριφορές, όπως ενούρηση και εγκόπρηση, ενώ είχε μάθει να ελέγχει τις συμπεριφορές αυτές;
- Φοβάται πρόσωπα ή μέρη που δεν φοβόταν παλιότερα;
- Μιλάει τον τελευταίο καιρό συνέχεια για κάποιον ενήλικο για τον οποίο δε μιλούσε στο παρελθόν; Προσπαθεί να σας πει κάτι, αλλά σταματά όταν εμφανίζεται κάποιος άλλος ενήλικος; Ερχεται σπίτι με σκισμένα ρούχα ή λερωμένα εσώρουχα; Εμφανίζει δυσκολία να περπατήσει ή να καθίσει;
Όλα τα παραπάνω αποτελούν σημάδια που θα πρέπει να υποψιάσουν τους γονείς, προκειμένου να δώσουν περισσότερη προσοχή στο παιδί τους και να δουν τι συμβαίνει. Μην πανικοβάλλεστε, αλλά...
έχετε τα μάτια και τα αυτιά σας ανοιχτά.
3. Ασφάλεια στο Διαδίκτυο:
Συζητείστε με το παιδί σας για τους κινδύνους του Διαδικτύου, χωρίς βέβαια να απαγορεύσετε τη χρήση του. Εξηγείστε του ότι δεν πρέπει να δίνει προσωπικές πληροφορίες (ονοματεπώνυμο, διεύθυνση κ.λπ.) ή να στέλνει φωτογραφίες σε αγνώστους μέσω Διαδικτύου.
Σκόπιμο είναι να φροντίσετε ώστε να έχετε πρόσβαση στο Διαδίκτυο από το σπίτι, ώστε να μπορείτε να ελέγχετε τις ηλεκτρονικές δραστηριότητες του παιδιού σας και να μη χρειάζεται να πηγαίνει σε Ίντερνετ καφέ.
Βάλτε τον υπολογιστή σε έναν κοινό χώρο του σπιτιού και όχι στο παιδικό δωμάτιο, για να αποφύγετε την πιθανότητα να το «βρει» ο παιδόφιλος μόνο του. Ρωτήστε το παιδί σας ποιες ιστοσελίδες επισκέπτεται ή/και ελέγξτε το μόνοι σας μέσω των «αγαπημένων» και του «ιστορικού περιήγησης» του προγράμματος φυλλομετρητή (browser) και κάντε του προτάσεις για ηλεκτρονικές διευθύνσεις κατάλληλες για την ηλικία του.
Λάβετε επίσης υπόψη ότι τα παιδιά στην εφηβεία μπορεί να είναι αντιδραστικά και να αναζητούν την ιδιωτικότητα, ενώ πολλές αλλαγές στη συμπεριφορά τους μπορεί να οφείλονται στο σεξουαλικό ξύπνημα της εφηβικής ηλικίας. Σταθείτε δίπλα τους με τρόπο διακριτικό και όχι παρεμβατικό.
Μιλήστε στα παιδιά σας, κερδίστε την εμπιστοσύνη τους. Πρέπει να πιστεύουν ότι μπορούν να σας πουν οτιδήποτε χωρίς να φοβούνται ή να ντρέπονται. Μιλήστε τους για το σώμα τους. Πείτε τους τι να προσέχουν. Διδάξτε τους τις συμπεριφορές που είναι αποδεκτές απέναντι στους άλλους ενήλικες, αλλά και απέναντι στα παιδιά της ηλικίας τους.
Οδηγίες προς τα παιδιά
Ο παρακάτω ενδεικτικός οδηγός μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τα παιδιά, είτε διαβάζοντάς τον απευθείας, είτε μπορεί να διαβαστεί από τους γονείς, προκειμένου να πάρουν ιδέες για το πώς μπορούν να μιλήσουν με απλό τρόπο στα παιδιά τους για το τι να αποφεύγουν. Ενας ενήλικος δεν πρέπει ποτέ να ζητάει από ένα παιδί να αγγίξει το ίδιο τα γεννητικά του όργανα.
Κανένας ενήλικος δεν πρέπει να αγγίζει τα γεννητικά όργανα των παιδιών, εκτός αν είναι γιατρός στο ιατρείο του. Κανένας ενήλικος δεν πρέπει να ζητάει από ένα παιδί να κάνει οτιδήποτε μαζί του, ενώ είναι είτε εκείνος είτε το παιδί χωρίς ρούχα. Κανένας ενήλικος δεν πρέπει να ζητάει από ένα παιδί να κρατήσει κάτι κρυφό ή μυστικό από τους γονείς του, κυρίως κάτι που αφορά το ίδιο.
Πες «όχι» όταν:
- Ένας ενήλικος σου ζητά να κάνεις κάτι που ξέρεις ότι είναι λάθος.
- Ένας ενήλικος θέλει να σε αγγίξει κάπου που δεν θέλεις εσύ.
- Ένας ενήλικος κάνει κάτι στο σώμα σου, που σε κάνει να νιώθεις περίεργα ή και να πονάς.
- Ένας ενήλικος σου ζητά να κάνεις κάτι και να μην το πεις στους γονείς σου.
- Ξεχώρισε το «δώρο» από τη «δωροδοκία»:
- Δώρο έιναι κάτι που σου δίνει κάποιος γιατί σε αγαπάει. Δωροδοκία είναι όταν κάποιος σου δίνει κάτι ή σε αφήνει να κάνεις κάτι και ζητάει αντάλλαγμα για αυτό. Για παράδειγμα: «Θα σου δώσω ένα γλυκό, αν βγάλεις τα ρούχα σου και ξαπλώσεις δίπλα μου».
Προστασία στο δρόμο:
- Φρόντισε να είσαι έξω με παρέες και απόφυγε να τριγυρνάς μόνος σου.
- Μη μιλάς σε αγνώστους ή άτομα που δεν γνωρίζεις καλά.
- Βάλε τις φωνές και τρέξε γρήγορα, αν κάποιος προσπαθήσει να σε παρασύρει κάπου απόμερα ή να σε βάλει σε ένα αυτοκίνητο.
- Έχε το νου σου να αρνηθείς, αν είσαι έξω και κάποιος σου προσφέρει χρήματα για να του κάνεις μια χάρη.
- Πρόσεχε στις δημόσιες τουαλέτες και πήγαινε με έναν φίλο, αν αυτό είναι δυνατό. Βγες γρήγορα έξω αν σε πλησιάσει κάποιος.
- Έχε πάντα χρήματα μαζί σου για να γυρίσεις στο σπίτι και μην ξοδεύεις ποτέ αυτά τα χρήματα.
Προστασία στο Διαδίκτυο:
- Ρύθμισε την ασφάλεια του λογαριασμού σου (στο facebook , myspace , friendster κ.λπ.), ώστε να μπορούν μόνο οι «φίλοι» σου να δουν λεπτομέρειες του προφίλ σου.
- Μη δίνεις ποτέ και σε κανέναν τους κωδικούς πρόσβασής σου.
- Χρησιμοποίησε μια φωτογραφία προφίλ που να μη δείχνει το πρόσωπό σου ή να εμφανίζει άλλες πληροφορίες για εσένα.
- Μη δίνεις πληροφορίες για το σχολείο σου, το πού μένεις ή το τηλέφωνό σου.
- Μην κάνεις «φίλους» άτομα που δεν έχεις γνωρίσει προσωπικά.
- Μη συναντάς άτομα που έχεις «γνωρίσει» στο Διαδίκτυο, χωρίς την παρουσία ενός από τους γονείς σου.
-Έχε στο νου σου ότι οι άνθρωποι που γνωρίζεις στο Διαδίκτυο μπορεί να λένε ψέματα για το ποιοι είναι.
 Τι να κάνω σε περίπτωση που υποψιάζομαι ή έχω ενδείξεις ότι κάποιος ενήλικος ασελγεί σε βάρος ανηλίκων;
Μπορείτε να απευθυνθείτε
Στην Υποδιεύθυνση Προστασίας Ανηλίκων της Διεύθυνσης Ασφαλείας Αττικής – Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής (ΓΑΔΑ): Λεωφ. Αλεξάνδρας 173, 3ος όροφος, τηλ. 210 6476370.
Στο Τμήμα Ανηλίκων της Διεύθυνσης Ασφάλειας Θεσσαλονίκης: Μοναστηρίου 326, τηλ. 2310 388456, 2310 388457, 2310 388458.
Στις κατά τόπους Υπηρεσίες Ασφαλείας των Νομών των υπόλοιπων Υπηρεσιών της Ελληνικής Αστυνομίας.
Για αναφορές περιστατικών διαδικτυακής παρενόχλησης – παιδοφιλίας ή παιδικής πορνογραφίας, μπορείτε να επικοινωνείτε με τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος στην ειδική τηλεφωνική γραμμή καταγγελιών 11012 (λειτουργεί όλο το 24ωρο) ή και μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας (e-mail) στη διεύθυνση 11012@hellenicpolice.gr
Οποιαδήποτε πληροφορία ή καταγγελία ελέγχεται από εξειδικευμένο αστυνομικό προσωπικό, προκειμένου να διερευνηθεί και να διαλευκανθεί η υπόθεση.
Πηγή: real


Οδηγίες για την προστασία των παιδιών, από παιδόφιλους!

Στην ανακοίνωσή της η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ τονίζει μεταξύ άλλων ότι οι παιδόφιλοι είναι συνήθως άντρες, «άνω των 30 ετών, με λίγους φίλους της ηλικίας του και συχνάζει σε χώρους με παιδιά όπως παιδικές χαρές, Ίντερνετ καφέ, αθλητικά κέντρα κ.α.
Συχνά μάλιστα εργάζεται με παιδιά, ενώ δεν αποκλείεται να είναι άτομο «υπεράνω πάσης υποψίας».
Τι είναι η σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκου;
Σεξουαλική κακοποίηση είναι οποιουδήποτε τύπου επαφή ενός ενήλικου (παιδόφιλος) με ένα παιδί με στόχο τη σεξουαλική ικανοποίηση του ενηλίκου, ο οποίος έχει πάντα την αποκλειστική ευθύνη μιας τέτοιας πράξης.
Ο παιδόφιλος, στα γενικά του χαρακτηριστικά, είναι συνήθως άντρας, άνω των 30 ετών, με λίγους φίλους της ηλικίας του και συχνάζει σε χώρους με παιδιά όπως παιδικές χαρές, Ίντερνετ καφέ, αθλητικά κέντρα κ.α. Συχνά μάλιστα εργάζεται με παιδιά, ενώ δεν αποκλείεται να είναι άτομο «υπεράνω πάσης υποψίας».
Σε πολλές περιπτώσεις είναι γνωστό μέλος της εκάστοτε τοπικής κοινωνίας και συνήθως ανήκει στο περιβάλλον του παιδιού ή και της οικογένειας. Οπως έχει αποδειχθεί σε αρκετές περιπτώσεις στην πράξη, χρησιμοποιεί τα ηλεκτρονικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προκειμένου να αποκτήσει πρόσβαση σε παιδιά, ενώ ενδέχεται να προσποιείται τον έφηβο για να συζητά και να παίζει παιχνίδια μαζί τους στο Διαδίκτυο.
Στοχεύει σε συγκεκριμένες ηλικίες και φύλο, συνήθως παιδιά προεφηβικής ηλικίας, και δρα μεθοδικά και με υπομονή για να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους. Μπορεί επίσης να προβεί σε πράξεις συναισθηματικού εκβιασμού ή να απειλήσει το παιδί, προκειμένου να μην αποκαλύψει τις δραστηριότητές του στους γονείς του.
Οδηγίες προς τους γονείς:
1. Παρατηρήστε το άτομο που υποψιάζεστε για σεξουαλικά κακοποιητική συμπεριφορά σε παιδιά:
α) Παρατηρήστε τη συμπεριφορά του:
Ενδιαφέρεται περισσότερο για τα παιδιά απ' ότι για τους ενήλικες;
Προσφέρεται να κρατήσει τα παιδιά σας για να κάνετε τις δουλειές σας ή για να βγείτε έξω;
Εργάζεται με παιδιά;
Είναι ιδιαίτερα εκδηλωτικός με τα παιδιά;
Εμπλέκεται σε δραστηριότητες με παιδιά, όταν δεν είναι παρόντες οι γονείς;
β) Παρατηρήστε τις προσωπικές του σχέσεις:
Είναι ελεύθερος, δεν ενδιαφέρεται να έχει ένα σύντροφο της ηλικίας του ή έναν οποιονδήποτε σύντροφο;
Ενδιαφέρεται περισσότερο για τα παιδιά της συντρόφου του απ' ότι για την ίδια; (σε μονογονεϊκές οικογένειες)
Είναι παντρεμένος, αλλά πιο εκδηλωτικός με τα παιδιά του απ' ότι με τη σύζυγό του;
γ) Παρατηρήστε τις κοινωνικές του σχέσεις:
Ταυτίζεται περισσότερο με τα παιδιά απ' ότι με άτομα της ηλικίας του; Εχει περισσότερες φιλικές σχέσεις με παιδιά απ' ότι με ενήλικες;
Οι φίλοι του (που είναι παιδιά) είναι συγκεκριμένης ηλικιακής κατηγορίας ή/και φύλου;
2. Προσέξτε τα παιδιά σας:
- Παρατηρείτε κάποια απότομη αλλαγή στη συμπεριφορά του παιδιού σας; Μήπως εμφανίζει ξαφνικά προβλήματα στον ύπνο ή βλέπει πιο συχνά εφιάλτες; Ζωγραφίζει θέματα με σεξουαλικό περιεχόμενο;
- Έχει σεξουαλική συμπεριφορά που δεν ταιριάζει με την ηλικία του ή επιδεικνύει σεξουαλική συμπεριφορά προς άλλα παιδιά;
- Έχει παλινδρομήσει σε προηγούμενες συμπεριφορές, όπως ενούρηση και εγκόπρηση, ενώ είχε μάθει να ελέγχει τις συμπεριφορές αυτές;
- Φοβάται πρόσωπα ή μέρη που δεν φοβόταν παλιότερα;
- Μιλάει τον τελευταίο καιρό συνέχεια για κάποιον ενήλικο για τον οποίο δε μιλούσε στο παρελθόν; Προσπαθεί να σας πει κάτι, αλλά σταματά όταν εμφανίζεται κάποιος άλλος ενήλικος; Ερχεται σπίτι με σκισμένα ρούχα ή λερωμένα εσώρουχα; Εμφανίζει δυσκολία να περπατήσει ή να καθίσει;
Όλα τα παραπάνω αποτελούν σημάδια που θα πρέπει να υποψιάσουν τους γονείς, προκειμένου να δώσουν περισσότερη προσοχή στο παιδί τους και να δουν τι συμβαίνει. Μην πανικοβάλλεστε, αλλά...
έχετε τα μάτια και τα αυτιά σας ανοιχτά.
3. Ασφάλεια στο Διαδίκτυο:
Συζητείστε με το παιδί σας για τους κινδύνους του Διαδικτύου, χωρίς βέβαια να απαγορεύσετε τη χρήση του. Εξηγείστε του ότι δεν πρέπει να δίνει προσωπικές πληροφορίες (ονοματεπώνυμο, διεύθυνση κ.λπ.) ή να στέλνει φωτογραφίες σε αγνώστους μέσω Διαδικτύου.
Σκόπιμο είναι να φροντίσετε ώστε να έχετε πρόσβαση στο Διαδίκτυο από το σπίτι, ώστε να μπορείτε να ελέγχετε τις ηλεκτρονικές δραστηριότητες του παιδιού σας και να μη χρειάζεται να πηγαίνει σε Ίντερνετ καφέ.
Βάλτε τον υπολογιστή σε έναν κοινό χώρο του σπιτιού και όχι στο παιδικό δωμάτιο, για να αποφύγετε την πιθανότητα να το «βρει» ο παιδόφιλος μόνο του. Ρωτήστε το παιδί σας ποιες ιστοσελίδες επισκέπτεται ή/και ελέγξτε το μόνοι σας μέσω των «αγαπημένων» και του «ιστορικού περιήγησης» του προγράμματος φυλλομετρητή (browser) και κάντε του προτάσεις για ηλεκτρονικές διευθύνσεις κατάλληλες για την ηλικία του.
Λάβετε επίσης υπόψη ότι τα παιδιά στην εφηβεία μπορεί να είναι αντιδραστικά και να αναζητούν την ιδιωτικότητα, ενώ πολλές αλλαγές στη συμπεριφορά τους μπορεί να οφείλονται στο σεξουαλικό ξύπνημα της εφηβικής ηλικίας. Σταθείτε δίπλα τους με τρόπο διακριτικό και όχι παρεμβατικό.
Μιλήστε στα παιδιά σας, κερδίστε την εμπιστοσύνη τους. Πρέπει να πιστεύουν ότι μπορούν να σας πουν οτιδήποτε χωρίς να φοβούνται ή να ντρέπονται. Μιλήστε τους για το σώμα τους. Πείτε τους τι να προσέχουν. Διδάξτε τους τις συμπεριφορές που είναι αποδεκτές απέναντι στους άλλους ενήλικες, αλλά και απέναντι στα παιδιά της ηλικίας τους.
Οδηγίες προς τα παιδιά
Ο παρακάτω ενδεικτικός οδηγός μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τα παιδιά, είτε διαβάζοντάς τον απευθείας, είτε μπορεί να διαβαστεί από τους γονείς, προκειμένου να πάρουν ιδέες για το πώς μπορούν να μιλήσουν με απλό τρόπο στα παιδιά τους για το τι να αποφεύγουν. Ενας ενήλικος δεν πρέπει ποτέ να ζητάει από ένα παιδί να αγγίξει το ίδιο τα γεννητικά του όργανα.
Κανένας ενήλικος δεν πρέπει να αγγίζει τα γεννητικά όργανα των παιδιών, εκτός αν είναι γιατρός στο ιατρείο του. Κανένας ενήλικος δεν πρέπει να ζητάει από ένα παιδί να κάνει οτιδήποτε μαζί του, ενώ είναι είτε εκείνος είτε το παιδί χωρίς ρούχα. Κανένας ενήλικος δεν πρέπει να ζητάει από ένα παιδί να κρατήσει κάτι κρυφό ή μυστικό από τους γονείς του, κυρίως κάτι που αφορά το ίδιο.
Πες «όχι» όταν:
- Ένας ενήλικος σου ζητά να κάνεις κάτι που ξέρεις ότι είναι λάθος.
- Ένας ενήλικος θέλει να σε αγγίξει κάπου που δεν θέλεις εσύ.
- Ένας ενήλικος κάνει κάτι στο σώμα σου, που σε κάνει να νιώθεις περίεργα ή και να πονάς.
- Ένας ενήλικος σου ζητά να κάνεις κάτι και να μην το πεις στους γονείς σου.
- Ξεχώρισε το «δώρο» από τη «δωροδοκία»:
- Δώρο έιναι κάτι που σου δίνει κάποιος γιατί σε αγαπάει. Δωροδοκία είναι όταν κάποιος σου δίνει κάτι ή σε αφήνει να κάνεις κάτι και ζητάει αντάλλαγμα για αυτό. Για παράδειγμα: «Θα σου δώσω ένα γλυκό, αν βγάλεις τα ρούχα σου και ξαπλώσεις δίπλα μου».
Προστασία στο δρόμο:
- Φρόντισε να είσαι έξω με παρέες και απόφυγε να τριγυρνάς μόνος σου.
- Μη μιλάς σε αγνώστους ή άτομα που δεν γνωρίζεις καλά.
- Βάλε τις φωνές και τρέξε γρήγορα, αν κάποιος προσπαθήσει να σε παρασύρει κάπου απόμερα ή να σε βάλει σε ένα αυτοκίνητο.
- Έχε το νου σου να αρνηθείς, αν είσαι έξω και κάποιος σου προσφέρει χρήματα για να του κάνεις μια χάρη.
- Πρόσεχε στις δημόσιες τουαλέτες και πήγαινε με έναν φίλο, αν αυτό είναι δυνατό. Βγες γρήγορα έξω αν σε πλησιάσει κάποιος.
- Έχε πάντα χρήματα μαζί σου για να γυρίσεις στο σπίτι και μην ξοδεύεις ποτέ αυτά τα χρήματα.
Προστασία στο Διαδίκτυο:
- Ρύθμισε την ασφάλεια του λογαριασμού σου (στο facebook , myspace , friendster κ.λπ.), ώστε να μπορούν μόνο οι «φίλοι» σου να δουν λεπτομέρειες του προφίλ σου.
- Μη δίνεις ποτέ και σε κανέναν τους κωδικούς πρόσβασής σου.
- Χρησιμοποίησε μια φωτογραφία προφίλ που να μη δείχνει το πρόσωπό σου ή να εμφανίζει άλλες πληροφορίες για εσένα.
- Μη δίνεις πληροφορίες για το σχολείο σου, το πού μένεις ή το τηλέφωνό σου.
- Μην κάνεις «φίλους» άτομα που δεν έχεις γνωρίσει προσωπικά.
- Μη συναντάς άτομα που έχεις «γνωρίσει» στο Διαδίκτυο, χωρίς την παρουσία ενός από τους γονείς σου.
-Έχε στο νου σου ότι οι άνθρωποι που γνωρίζεις στο Διαδίκτυο μπορεί να λένε ψέματα για το ποιοι είναι.
 Τι να κάνω σε περίπτωση που υποψιάζομαι ή έχω ενδείξεις ότι κάποιος ενήλικος ασελγεί σε βάρος ανηλίκων;
Μπορείτε να απευθυνθείτε
Στην Υποδιεύθυνση Προστασίας Ανηλίκων της Διεύθυνσης Ασφαλείας Αττικής – Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής (ΓΑΔΑ): Λεωφ. Αλεξάνδρας 173, 3ος όροφος, τηλ. 210 6476370.
Στο Τμήμα Ανηλίκων της Διεύθυνσης Ασφάλειας Θεσσαλονίκης: Μοναστηρίου 326, τηλ. 2310 388456, 2310 388457, 2310 388458.
Στις κατά τόπους Υπηρεσίες Ασφαλείας των Νομών των υπόλοιπων Υπηρεσιών της Ελληνικής Αστυνομίας.
Για αναφορές περιστατικών διαδικτυακής παρενόχλησης – παιδοφιλίας ή παιδικής πορνογραφίας, μπορείτε να επικοινωνείτε με τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος στην ειδική τηλεφωνική γραμμή καταγγελιών 11012 (λειτουργεί όλο το 24ωρο) ή και μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας (e-mail) στη διεύθυνση 11012@hellenicpolice.gr
Οποιαδήποτε πληροφορία ή καταγγελία ελέγχεται από εξειδικευμένο αστυνομικό προσωπικό, προκειμένου να διερευνηθεί και να διαλευκανθεί η υπόθεση.
Πηγή: real


Το piercing και η εφηβεία, είναι δύο λέξεις που πηγαίνουν πακέτο εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Όπως με τα ρούχα, τα χτενίσματα και το make up, τρυπώντας οι έφηβοι διάφορα σημεία του σώματος τους προσπαθούν να διαμορφώσουν την προσωπικότητά τους και να βρουν τρόπο να την εκφράσουν. Αν το έφηβο παιδί σας έχει εκφράσει την επιθυμία να κάνει piercing, υπάρχουν μερικά πράγματα που θα πρέπει να γνωρίζετε.
Το piercing είναι ασφαλές αν γίνει με τον σωστό τρόπο και ακολουθηθούν οι παρακάτω κανόνες ασφαλείας.
•  Πρέπει να γίνεται σε χώρους απολυμασμένους από εξειδικευμένο προσωπικό
•  Πρέπει να χρησιμοποιούνται αποστειρωμένα εργαλεία
•  Το κόσμημα που θα τοποθετηθεί πρέπει να είναι από το κατάλληλο υλικό και σε σωστό μέγεθος.
•  Μετά το τρύπημα θα πρέπει να ακολουθούνται πιστά οι οδηγίες που θα δοθούν στο παιδί.
Piercing στη γλώσσα και την μύτη
Το τρύπημα της γλώσσας και της μύτης είναι πλέον πολύ διαδεδομένα στους εφήβους. Οι περισσότεροι γονείς σοκάρονται και ανησυχούν για τους κινδύνους μολύνσεων που μπορεί να υπάρχουν. Ωστόσο η μύτη και η γλώσσα σπανίως παρουσιάζουν μολύνσεις ύστερα από piercing κι αυτό γιατί ο οργανισμός έχει εκπληκτικά γρήγορες διαδικασίες ίασης αυτών των δύο σημείων του σώματος. Η τρύπα στη γλώσσα θα κλείσει μέσα σε 6-8 εβδομάδες αν αφαιρεθεί το σκουλαρίκι σε αντίθεση με το αυτί που μπορεί να μην κλείσει και ποτέ.
Stretching- Η νέα τάση
Δεν είναι ακόμα πολύ διαδεδομένο στην Ελλάδα, αλλά στο εξωτερικό κερδίζει όλο και μεγαλύτερο έδαφος. Τρύπες στο αυτί τόσο μεγάλες που μπορείς να δεις από μέσα. Οι έφηβοι καταφεύγουν σ’ αυτό το είδος τρυπήματος όταν θέλουν να κάνουν την μεγάλη διαφορά στις παρέες τους και να εκφράσουν τα «επαναστατικά» τους πιστεύω. Μέσα από αυτές τις τρύπες βάζουν κυλίνδρους, σφήνες ή πάρα πολλά κρεμαστά σκουλαρίκια μαζί.
Πως γίνεται
Σε τρύπα που πρόκειται να «ξεχειλώσει», τοποθετείται ένας όλο και μεγαλύτερος κύλινδρος. Οι κύλινδροι αυτοί έχουν νούμερα και ο χρήστης δεν πρέπει να βιάζεται και να «πηδάει» νούμερα επιτρέποντας στο δέρμα να ανακτήσει την ελαστικότητά του. Σε αντίθεση περίπτωση μπορεί ο λοβός να ανοίξει στα δύο κάνοντας το αποτέλεσμα εξαιρετικά αντιαισθητικό και μη αναστρέψιμο.
Σε περίπτωση που το παιδί σας θελήσει να μπει σε αυτή τη διαδικασία, θα είναι καλό, με μεγάλες δόσεις ψυχραιμίας, να προσπαθήσετε να του εξηγήσετε ότι πρόκειται για μια μακριά και επίμονη διαδικασία και να το ενημερώσετε για τους κινδύνους που αναφέραμε πιο πάνω.
Πως επανέρχεται
Αν το stretching έχει γίνει με τον σωστό τρόπο, όταν το κόσμημα αφαιρείται μένει μια μικρή τρύπα. Αν ωστόσο το παιδί έχει προχωρήσει σε stretching μεγάλου διαμετρήματος τότε ο μόνος τρόπος να επανέλθει το αυτί είναι με πλαστική χειρουργική. Αυτό συμβαίνει συνήθως με το πέρασμα της «επαναστατικής» φάσης του εφήβου και ιδιαίτερα όταν -μετά τις σπουδές- θα χρειαστεί να βγει στην αγορά εργασίας.
Μην τρυπήσετε ποτέ!
Οι σωστοί επαγγελματίες του piercing δεν αναλαμβάνουν να πραγματοποιήσουν piercing σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος καθώς οι κίνδυνοι είναι μεγάλοι. Κάτι ξέρουν… Μην επιτρέψετε λοιπόν στο παιδί σας ποτέ να τρυπήσει:
•   Στο πρόσωπο: βλέφαρα, χείλη, πιγούνι, μάγουλα, γλώσσα στο κάτω μέρος της, σταφυλή
•   Στο σώμα: προεξέχων ομφαλός, μικρές ή ανεστραμμένες θηλές, στο στέρνο, κάτω από την κλείδα
•   Στα γεννητικά όργανα: Κλειτορίδα, ουρήθρα, εσωτερικό του πέους.
•   Στο υπόλοιπο σώμα: Πρωκτός, ανάμεσα στα δάχτυλα χεριών και ποδιών, τένοντες και κόκαλα.

Έφηβοι και piercing. Τι πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς

Το piercing και η εφηβεία, είναι δύο λέξεις που πηγαίνουν πακέτο εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Όπως με τα ρούχα, τα χτενίσματα και το make up, τρυπώντας οι έφηβοι διάφορα σημεία του σώματος τους προσπαθούν να διαμορφώσουν την προσωπικότητά τους και να βρουν τρόπο να την εκφράσουν. Αν το έφηβο παιδί σας έχει εκφράσει την επιθυμία να κάνει piercing, υπάρχουν μερικά πράγματα που θα πρέπει να γνωρίζετε.
Το piercing είναι ασφαλές αν γίνει με τον σωστό τρόπο και ακολουθηθούν οι παρακάτω κανόνες ασφαλείας.
•  Πρέπει να γίνεται σε χώρους απολυμασμένους από εξειδικευμένο προσωπικό
•  Πρέπει να χρησιμοποιούνται αποστειρωμένα εργαλεία
•  Το κόσμημα που θα τοποθετηθεί πρέπει να είναι από το κατάλληλο υλικό και σε σωστό μέγεθος.
•  Μετά το τρύπημα θα πρέπει να ακολουθούνται πιστά οι οδηγίες που θα δοθούν στο παιδί.
Piercing στη γλώσσα και την μύτη
Το τρύπημα της γλώσσας και της μύτης είναι πλέον πολύ διαδεδομένα στους εφήβους. Οι περισσότεροι γονείς σοκάρονται και ανησυχούν για τους κινδύνους μολύνσεων που μπορεί να υπάρχουν. Ωστόσο η μύτη και η γλώσσα σπανίως παρουσιάζουν μολύνσεις ύστερα από piercing κι αυτό γιατί ο οργανισμός έχει εκπληκτικά γρήγορες διαδικασίες ίασης αυτών των δύο σημείων του σώματος. Η τρύπα στη γλώσσα θα κλείσει μέσα σε 6-8 εβδομάδες αν αφαιρεθεί το σκουλαρίκι σε αντίθεση με το αυτί που μπορεί να μην κλείσει και ποτέ.
Stretching- Η νέα τάση
Δεν είναι ακόμα πολύ διαδεδομένο στην Ελλάδα, αλλά στο εξωτερικό κερδίζει όλο και μεγαλύτερο έδαφος. Τρύπες στο αυτί τόσο μεγάλες που μπορείς να δεις από μέσα. Οι έφηβοι καταφεύγουν σ’ αυτό το είδος τρυπήματος όταν θέλουν να κάνουν την μεγάλη διαφορά στις παρέες τους και να εκφράσουν τα «επαναστατικά» τους πιστεύω. Μέσα από αυτές τις τρύπες βάζουν κυλίνδρους, σφήνες ή πάρα πολλά κρεμαστά σκουλαρίκια μαζί.
Πως γίνεται
Σε τρύπα που πρόκειται να «ξεχειλώσει», τοποθετείται ένας όλο και μεγαλύτερος κύλινδρος. Οι κύλινδροι αυτοί έχουν νούμερα και ο χρήστης δεν πρέπει να βιάζεται και να «πηδάει» νούμερα επιτρέποντας στο δέρμα να ανακτήσει την ελαστικότητά του. Σε αντίθεση περίπτωση μπορεί ο λοβός να ανοίξει στα δύο κάνοντας το αποτέλεσμα εξαιρετικά αντιαισθητικό και μη αναστρέψιμο.
Σε περίπτωση που το παιδί σας θελήσει να μπει σε αυτή τη διαδικασία, θα είναι καλό, με μεγάλες δόσεις ψυχραιμίας, να προσπαθήσετε να του εξηγήσετε ότι πρόκειται για μια μακριά και επίμονη διαδικασία και να το ενημερώσετε για τους κινδύνους που αναφέραμε πιο πάνω.
Πως επανέρχεται
Αν το stretching έχει γίνει με τον σωστό τρόπο, όταν το κόσμημα αφαιρείται μένει μια μικρή τρύπα. Αν ωστόσο το παιδί έχει προχωρήσει σε stretching μεγάλου διαμετρήματος τότε ο μόνος τρόπος να επανέλθει το αυτί είναι με πλαστική χειρουργική. Αυτό συμβαίνει συνήθως με το πέρασμα της «επαναστατικής» φάσης του εφήβου και ιδιαίτερα όταν -μετά τις σπουδές- θα χρειαστεί να βγει στην αγορά εργασίας.
Μην τρυπήσετε ποτέ!
Οι σωστοί επαγγελματίες του piercing δεν αναλαμβάνουν να πραγματοποιήσουν piercing σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος καθώς οι κίνδυνοι είναι μεγάλοι. Κάτι ξέρουν… Μην επιτρέψετε λοιπόν στο παιδί σας ποτέ να τρυπήσει:
•   Στο πρόσωπο: βλέφαρα, χείλη, πιγούνι, μάγουλα, γλώσσα στο κάτω μέρος της, σταφυλή
•   Στο σώμα: προεξέχων ομφαλός, μικρές ή ανεστραμμένες θηλές, στο στέρνο, κάτω από την κλείδα
•   Στα γεννητικά όργανα: Κλειτορίδα, ουρήθρα, εσωτερικό του πέους.
•   Στο υπόλοιπο σώμα: Πρωκτός, ανάμεσα στα δάχτυλα χεριών και ποδιών, τένοντες και κόκαλα.
Το παγωτό δεν μπορεί να αντικαταστήσει το γάλα.
Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, η επιθυμία των παιδιών για παγωτό αυξάνεται.
Αυτό το τόσο απολαυστικό και δροσερό γλυκό, συχνά, αποτελεί αντικείμενο διαμάχης ανάμεσα σε παιδιά και γονείς.
Το παγωτό είναι ένα ιδιαίτερα θρεπτικό γλύκισμα. Τα συνήθη υλικά για την παρασκευή του είναι: γάλα, αυγά, κακάο, βούτυρο, κρέμα γάλακτος, χυμοί φρούτων, γλυκαντικές ουσίες, γαλακτωματοποιητές, σταθεροποιητές, χρώματα και αρώματα.
Επιπρόσθετα χρησιμοποιούνται: σιρόπι σοκολάτας, σιρόπι καραμέλας, σιρόπι φρούτων, κομμάτια σοκολάτας, ξηροί καρποί, κομμάτια φρούτων.Το γεγονός ότι το γάλα αποτελεί το βασικό συστατικό του παγωτού, του προσδίδει ιδιαίτερη θρεπτική αξία. Έτσι, το παγωτό, εκτός από εξαιρετική πηγή πρωτεϊνών υψηλής βιολογικής αξίας, υδατανθράκων και λιποδιαλυτών βιταμινών, αποτελεί και σημαντική πηγή ασβεστίου.
Η διασφάλιση της επαρκούς πρόσληψης ασβεστίου κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας είναι υψίστης σημασίας. Τα θρεπτικό αυτό συστατικό είναι απαραίτητο, τόσο για τα οστά, όσο και για το δόντια. Οι γρήγοροι ρυθμοί ανάπτυξης των παιδιών απαιτούν το συνεχή εφοδιασμό του παιδικού οργανισμού με επαρκείς ποσότητες ασβεστίου.Την κυριότερη πηγή ασβεστίου αποτελούν τα γαλακτοκομικά. Γάλα, γιαούρτι και τυρί είναι σημαντικό να καταναλώνονται καθημερινά.
Αδιαμφισβήτητα, η κατανάλωση του παγωτού θα μπορούσε να συμβάλει στην προσπάθεια επαρκούς πρόσληψης ασβεστίου. Κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών το παιχνίδι αποτελεί τη μοναδική προτεραιότητα των παιδιών. Άμεσο αποτέλεσμα, να ξεχνιούνται και να μένουν ακόμη και χωρίς φαγητό κατά τη διάρκεια της ημέρας. Το παγωτό λοιπόν, αποτελεί μία ευχάριστη, δελεαστική και θρεπτική λύση.Να θυμάστε όμως πως το παγωτό, δε μπορεί να αντικαταστήσει το γάλα, αφού το δεύτερο περιέχει σχεδόν το τριπλάσιο ασβέστιο. Επιπλέον, λόγω του υψηλού θερμιδικού του περιεχομένου, η κατανάλωσή του είναι καλό να περιορίζεται στις 1-2 φορές την εβδομάδα.

Πόσα παγωτά πρέπει να τρώει ένα παιδί;

Το παγωτό δεν μπορεί να αντικαταστήσει το γάλα.
Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, η επιθυμία των παιδιών για παγωτό αυξάνεται.
Αυτό το τόσο απολαυστικό και δροσερό γλυκό, συχνά, αποτελεί αντικείμενο διαμάχης ανάμεσα σε παιδιά και γονείς.
Το παγωτό είναι ένα ιδιαίτερα θρεπτικό γλύκισμα. Τα συνήθη υλικά για την παρασκευή του είναι: γάλα, αυγά, κακάο, βούτυρο, κρέμα γάλακτος, χυμοί φρούτων, γλυκαντικές ουσίες, γαλακτωματοποιητές, σταθεροποιητές, χρώματα και αρώματα.
Επιπρόσθετα χρησιμοποιούνται: σιρόπι σοκολάτας, σιρόπι καραμέλας, σιρόπι φρούτων, κομμάτια σοκολάτας, ξηροί καρποί, κομμάτια φρούτων.Το γεγονός ότι το γάλα αποτελεί το βασικό συστατικό του παγωτού, του προσδίδει ιδιαίτερη θρεπτική αξία. Έτσι, το παγωτό, εκτός από εξαιρετική πηγή πρωτεϊνών υψηλής βιολογικής αξίας, υδατανθράκων και λιποδιαλυτών βιταμινών, αποτελεί και σημαντική πηγή ασβεστίου.
Η διασφάλιση της επαρκούς πρόσληψης ασβεστίου κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας είναι υψίστης σημασίας. Τα θρεπτικό αυτό συστατικό είναι απαραίτητο, τόσο για τα οστά, όσο και για το δόντια. Οι γρήγοροι ρυθμοί ανάπτυξης των παιδιών απαιτούν το συνεχή εφοδιασμό του παιδικού οργανισμού με επαρκείς ποσότητες ασβεστίου.Την κυριότερη πηγή ασβεστίου αποτελούν τα γαλακτοκομικά. Γάλα, γιαούρτι και τυρί είναι σημαντικό να καταναλώνονται καθημερινά.
Αδιαμφισβήτητα, η κατανάλωση του παγωτού θα μπορούσε να συμβάλει στην προσπάθεια επαρκούς πρόσληψης ασβεστίου. Κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών το παιχνίδι αποτελεί τη μοναδική προτεραιότητα των παιδιών. Άμεσο αποτέλεσμα, να ξεχνιούνται και να μένουν ακόμη και χωρίς φαγητό κατά τη διάρκεια της ημέρας. Το παγωτό λοιπόν, αποτελεί μία ευχάριστη, δελεαστική και θρεπτική λύση.Να θυμάστε όμως πως το παγωτό, δε μπορεί να αντικαταστήσει το γάλα, αφού το δεύτερο περιέχει σχεδόν το τριπλάσιο ασβέστιο. Επιπλέον, λόγω του υψηλού θερμιδικού του περιεχομένου, η κατανάλωσή του είναι καλό να περιορίζεται στις 1-2 φορές την εβδομάδα.