Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικογενεικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικογενεικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018

Το βούρτσισμα των δοντιών, είναι μια από τις καθημερινές συνήθειες της στοματικής υγιεινής την οποία, από πολλοί μικροί, όλοι μας μαθαίνουμε να πραγματοποιούμε μηχανικά ή (πολλές φορές) καταναγκαστικά. Με λίγα λόγια, το βούρτσισμα είναι μία συνήθεια. Αν αναλογισθούμε όμως εμείς, οι γονείς, πως αποκτήσαμε αυτή τη συνήθεια, η πιο συνηθισμένη απάντηση είναι «με πίεση και κυνηγητό από τους δικούς μας γονείς, για το καλό μας». Αν σκεφτούμε τώρα πόσες φορές βουρτσίζουμε τα δόντια μας κάθε μέρα, πόσο σωστά τα βουρτσίζουμε και αν έχουμε συνείδηση γιατί τα βουρτσίζουμε ίσως οι απαντήσεις μας να μην είναι τόσο ενθαρρυντικές.
Έχουμε λοιπόν δίκιο όταν ανησυχούμε για την αμέλεια που δείχνουν τα παιδιά μας σχετικά με τη στοματική τους υγιεινή. Πιστεύουμε πως είναι έτσι το σωστό να πιέζουμε, να αναγκάζουμε ή να «δωροδοκούμε» τα παιδιά μας να βουρτσίζουν τα δόντια τους, για το καλό τους. Πόσο αποτελεσματική είναι όμως αυτή η μέθοδος; Όσο αποτελεσματική ήταν και στην δική μας περίπτωση.
Τι μπορεί να κάνει λοιπόν ένας γονιός; Πως μπορεί να εκπαιδεύσει το δικό του παιδί να γύρω από τη στοματική του υγιεινή, χωρίς πίεση και καταναγκασμό;
Πρώτο απαραίτητο βήμα είναι μια απλή επίσκεψη στον παιδοδοντίατρό σας. Εκείνος θα εξετάσει το παιδί σας, θα επιβεβαιώσει την καλή κατάσταση του στόματός του και θα το διδάξει έγκυρα για την σωστή στοματική υγιεινή, τη συχνότητα του βουρτσίσματος, τις θετικές και τις αρνητικές συνήθειες γύρω από τη διατροφή του. Πριν όμως απ’ όλ’ αυτά, θα θέσει στο παιδί ένα δίλημμα. Θα το ρωτήσει αν τα δοντάκια που έχει στο στόμα του, θέλει να είναι δόντια γερά ή χαλασμένα!!
Νομίζετε πως η απάντηση είναι προφανής. Δεν είναι όμως για ένα παιδί που εκπαιδεύεται. Το παιδί που θα απαντήσει καταφατικά (ποσοστό 95% περίπου), καλείται να αναλάβει προσωπικά την υγεία των δοντιών και του στόματός του.
Και τότε δείχνει ενδιαφέρον να μάθει, να καταλάβει τον τρόπο που θα το βοηθήσει να πετύχει το στόχο του. Κι εσείς, δώστε στο παιδί σας απόλυτη εμπιστοσύνη ότι θα τα καταφέρει! Το μόνο που χρειάζεται να κάνετε στο σπίτι, είναι να του υπενθυμίζετε απλά τη συμφωνία που έχει κάνει με τον εαυτό του, χωρίς να το πιέζετε όταν εκείνο αμελήσει κάποια φορά τη στοματική του υγιεινή.
Μην ξεχνάτε ακόμα ότι τα παιδιά μαθαίνουν με τη μίμηση. Όσο βλέπουν εσάς να μην αμελείτε το δικό σας στόμα και να είσαστε τακτικοί στο βούρτσισμά σας, όσο σας παρατηρούν να προσέχετε τη δική σας διατροφή, να καταναλώνετε υγιεινά προϊόντα και να μην καταναλώνετε μεγάλες ποσότητες από γλυκά, το ίδιο θα κάνουν κι αυτά.
Φροντίστε ακόμα να ενθαρρύνετε την προσπάθεια του παιδιού σας να πετύχει το στόχο του: να κρατήσει δηλαδή τα δόντια του γερά.
– Κάντε την εμπειρία του βουρτσίσματος «παιχνίδι». Ζητήστε από το παιδί σας, αν είναι σε μικρή ηλικία, να βουρτσίσει τα δικά σας δόντια και μετά εσείς με τη σειρά σας βουρτσίστε τα δικά του.
– Ρωτήστε το μετά από το βούρτσισμά του πως νοιώθει το στόμα του, αν είναι δροσερό κι ευχάριστο, αν τα δοντάκια του νιώθουν ευχαριστημένα. Έτσι το βοηθάτε να αποκτήσει συνείδηση της ευχάριστης αίσθησης και της υγείας που προσφέρει το βούρτσισμα στο στόμα του. Φροντίστε να αποφύγετε να προκαλείτε το παιδί με πειρασμούς που το ωθούν να καταστρατηγήσει την προσπάθειά του.
– Αποσύρετε από την πρώτη ζήτηση μέσα στο σπίτι τα μικρά γλυκά και ζαχαρωτά που έχετε εκθέσει σε κοινή «θέα» στο τραπέζι.
– Εξαφανίστε από τα ντουλάπια της κουζίνας μπισκότα και ανθυγιεινά σνακ.
– Έχετε έτοιμα σε πρώτη ζήτηση φρούτα, γαλακτοκομικά προϊόντα, ξηρούς καρπούς (ανάλατους), αυγό, σάντουιτς με άφθονα λαχανικά, όταν το παιδί πεινάσει στο μεσοδιάστημα των κυρίων γευμάτων.
Με λίγα λόγια, αλλάξτε τρόπο ζωής. Ίσως διαπιστώσετε κι εσείς οι ίδιοι πόσο καλύτερα θα αισθάνεστε αλλάζοντας κάποιες δικές σας βλαβερές καθημερινές συνήθειες. Φροντίστε τέλος, κάθε έξι μήνες, να επισκέπτεστε με το παιδί σας τον παιδοδοντίατρό του.
Εκείνος θα ελέγχει την κατάσταση των δοντιών του, θα κάνει καθαρισμό και θα τοποθετεί στα δόν τια του παιδιού φθόριο, για να δυναμώσουν. Επιπλέον θα θυμίζει πάλι στο παιδί όσα του έχει διδάξει, μέχρι που εκείνο να καταφέρει να τα αφομοιώσει, να τα «κατακτήσει» και να τα κάνει μια θετική συνήθεια που θα το «μεταμορφώσει» στον αυριανό υγιή ενήλικα, χωρίς προβλήματα στο στόμα του
Πηγή :www.paidiatros.gr

Πώς να εκπαιδεύσουμε τα παιδιά μας να βουρτσίζουν τα δόντια τους

Το βούρτσισμα των δοντιών, είναι μια από τις καθημερινές συνήθειες της στοματικής υγιεινής την οποία, από πολλοί μικροί, όλοι μας μαθαίνουμε να πραγματοποιούμε μηχανικά ή (πολλές φορές) καταναγκαστικά. Με λίγα λόγια, το βούρτσισμα είναι μία συνήθεια. Αν αναλογισθούμε όμως εμείς, οι γονείς, πως αποκτήσαμε αυτή τη συνήθεια, η πιο συνηθισμένη απάντηση είναι «με πίεση και κυνηγητό από τους δικούς μας γονείς, για το καλό μας». Αν σκεφτούμε τώρα πόσες φορές βουρτσίζουμε τα δόντια μας κάθε μέρα, πόσο σωστά τα βουρτσίζουμε και αν έχουμε συνείδηση γιατί τα βουρτσίζουμε ίσως οι απαντήσεις μας να μην είναι τόσο ενθαρρυντικές.
Έχουμε λοιπόν δίκιο όταν ανησυχούμε για την αμέλεια που δείχνουν τα παιδιά μας σχετικά με τη στοματική τους υγιεινή. Πιστεύουμε πως είναι έτσι το σωστό να πιέζουμε, να αναγκάζουμε ή να «δωροδοκούμε» τα παιδιά μας να βουρτσίζουν τα δόντια τους, για το καλό τους. Πόσο αποτελεσματική είναι όμως αυτή η μέθοδος; Όσο αποτελεσματική ήταν και στην δική μας περίπτωση.
Τι μπορεί να κάνει λοιπόν ένας γονιός; Πως μπορεί να εκπαιδεύσει το δικό του παιδί να γύρω από τη στοματική του υγιεινή, χωρίς πίεση και καταναγκασμό;
Πρώτο απαραίτητο βήμα είναι μια απλή επίσκεψη στον παιδοδοντίατρό σας. Εκείνος θα εξετάσει το παιδί σας, θα επιβεβαιώσει την καλή κατάσταση του στόματός του και θα το διδάξει έγκυρα για την σωστή στοματική υγιεινή, τη συχνότητα του βουρτσίσματος, τις θετικές και τις αρνητικές συνήθειες γύρω από τη διατροφή του. Πριν όμως απ’ όλ’ αυτά, θα θέσει στο παιδί ένα δίλημμα. Θα το ρωτήσει αν τα δοντάκια που έχει στο στόμα του, θέλει να είναι δόντια γερά ή χαλασμένα!!
Νομίζετε πως η απάντηση είναι προφανής. Δεν είναι όμως για ένα παιδί που εκπαιδεύεται. Το παιδί που θα απαντήσει καταφατικά (ποσοστό 95% περίπου), καλείται να αναλάβει προσωπικά την υγεία των δοντιών και του στόματός του.
Και τότε δείχνει ενδιαφέρον να μάθει, να καταλάβει τον τρόπο που θα το βοηθήσει να πετύχει το στόχο του. Κι εσείς, δώστε στο παιδί σας απόλυτη εμπιστοσύνη ότι θα τα καταφέρει! Το μόνο που χρειάζεται να κάνετε στο σπίτι, είναι να του υπενθυμίζετε απλά τη συμφωνία που έχει κάνει με τον εαυτό του, χωρίς να το πιέζετε όταν εκείνο αμελήσει κάποια φορά τη στοματική του υγιεινή.
Μην ξεχνάτε ακόμα ότι τα παιδιά μαθαίνουν με τη μίμηση. Όσο βλέπουν εσάς να μην αμελείτε το δικό σας στόμα και να είσαστε τακτικοί στο βούρτσισμά σας, όσο σας παρατηρούν να προσέχετε τη δική σας διατροφή, να καταναλώνετε υγιεινά προϊόντα και να μην καταναλώνετε μεγάλες ποσότητες από γλυκά, το ίδιο θα κάνουν κι αυτά.
Φροντίστε ακόμα να ενθαρρύνετε την προσπάθεια του παιδιού σας να πετύχει το στόχο του: να κρατήσει δηλαδή τα δόντια του γερά.
– Κάντε την εμπειρία του βουρτσίσματος «παιχνίδι». Ζητήστε από το παιδί σας, αν είναι σε μικρή ηλικία, να βουρτσίσει τα δικά σας δόντια και μετά εσείς με τη σειρά σας βουρτσίστε τα δικά του.
– Ρωτήστε το μετά από το βούρτσισμά του πως νοιώθει το στόμα του, αν είναι δροσερό κι ευχάριστο, αν τα δοντάκια του νιώθουν ευχαριστημένα. Έτσι το βοηθάτε να αποκτήσει συνείδηση της ευχάριστης αίσθησης και της υγείας που προσφέρει το βούρτσισμα στο στόμα του. Φροντίστε να αποφύγετε να προκαλείτε το παιδί με πειρασμούς που το ωθούν να καταστρατηγήσει την προσπάθειά του.
– Αποσύρετε από την πρώτη ζήτηση μέσα στο σπίτι τα μικρά γλυκά και ζαχαρωτά που έχετε εκθέσει σε κοινή «θέα» στο τραπέζι.
– Εξαφανίστε από τα ντουλάπια της κουζίνας μπισκότα και ανθυγιεινά σνακ.
– Έχετε έτοιμα σε πρώτη ζήτηση φρούτα, γαλακτοκομικά προϊόντα, ξηρούς καρπούς (ανάλατους), αυγό, σάντουιτς με άφθονα λαχανικά, όταν το παιδί πεινάσει στο μεσοδιάστημα των κυρίων γευμάτων.
Με λίγα λόγια, αλλάξτε τρόπο ζωής. Ίσως διαπιστώσετε κι εσείς οι ίδιοι πόσο καλύτερα θα αισθάνεστε αλλάζοντας κάποιες δικές σας βλαβερές καθημερινές συνήθειες. Φροντίστε τέλος, κάθε έξι μήνες, να επισκέπτεστε με το παιδί σας τον παιδοδοντίατρό του.
Εκείνος θα ελέγχει την κατάσταση των δοντιών του, θα κάνει καθαρισμό και θα τοποθετεί στα δόν τια του παιδιού φθόριο, για να δυναμώσουν. Επιπλέον θα θυμίζει πάλι στο παιδί όσα του έχει διδάξει, μέχρι που εκείνο να καταφέρει να τα αφομοιώσει, να τα «κατακτήσει» και να τα κάνει μια θετική συνήθεια που θα το «μεταμορφώσει» στον αυριανό υγιή ενήλικα, χωρίς προβλήματα στο στόμα του
Πηγή :www.paidiatros.gr
Η διατροφή των μαθητών πρέπει να τους προσφέρει τις θερμίδες και τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζονται για να αναπτύσσονται σωστά και ταυτοχρόνως να έχουν την απαιτούμενη ενέργεια για τα μαθήματα, το παιχνίδι και τα αθλήματα.
Αυτό τονίζει η κυρία Ράνια Ζέρβα, κλινική διαιτολόγος στο Νοσοκομείο Παίδων «Π. & Α. Κυριακού», προσθέτοντας πως τα κριτήρια αυτά πληροί η παραδοσιακή, μεσογειακού τύπου διατροφή, η οποία επιπλέον θωρακίζει τον οργανισμό ενάντια στα προβλήματα υγείας.
«Ο γενικός κανόνας στη διατροφή των παιδιών και των εφήβων είναι πως καθημερινά πρέπει να τους παρέχει τρόφιμα από όλες τις ομάδες: γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα, πρωτεϊνούχα τρόφιμα (ψάρι, κοτόπουλο, γαλοπούλα, κρέας, αυγά, τυρί), αμυλούχα (ψωμί, ζυμαρικά, ρύζι, πατάτες), τρόφιμα πλούσια σε φυτικές ίνες (φρούτα και λαχανικά), καθώς και λίπη (κυρίως ελαιόλαδο)», επισημαίνει.
Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Πως το παιδί και ο έφηβος σε καθημερινή βάση πρέπει να τρώνε:
* 2-3 μερίδες γαλακτοκομικών προϊόντων (κυρίως γάλα και γιαούρτι)
* Δημητριακά, κατά προτίμηση ολικής αλέσεως
* 2-4 φρέσκα φρούτα (ή χυμό από φρέσκα φρούτα)
* Μεσημέρι και βράδυ φρέσκιες σαλάτες και μαγειρεμένα λαχανικά. Στα λαχανικά θα πρέπει να υπάρχει ποικιλία ειδών και χρωμάτων, και όχι περιορισμός σε όσα αρέσουν στο παιδί.
* Ελαιόλαδο, που θα προστίθεται ωμό σε σαλάτες και στο μαγειρευτό φαγητό.
Όσον αφορά τα υπόλοιπα τρόφιμα, η κατανομή τους πρέπει να γίνεται μέσα στην εβδομάδα ως εξής:
* 2 φορές την εβδομάδα κόκκινο, άπαχο κρέας
* Τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα ψάρι ψητό ή βραστό
* 1-2 φορές την εβδομάδα κοτόπουλο ή γαλοπούλα
* Τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα λαδερά φαγητά και όσπρια
Το πρωινό
Τα τρόφιμα αυτά πρέπει να κατανέμονται σε τρία κύρια γεύματα και δύο δευτερεύοντα την ημέρα, με ιδιαίτερη έμφαση στο πρωινό, προσθέτει η κυρία Ζέρβα.
«Αν και στη χώρα μας τα νήπια και τα παιδιά προσχολικής ηλικίας τρώνε συνήθως πρωινό, μόλις πάνε στο σχολείο το πρωινό γεύμα αρχίζει, σε μεγάλο ποσοστό παιδιών, σταδιακά να βγαίνει από τη ζωή τους», λέει. «Αυτό είναι λάθος. Το πρωινό, τους είναι απαραίτητο για να γεμίσουν με ενέργεια και να αντεπεξέλθουν στην δύσκολη μέρα στο σχολείο, αλλά και για να αποφύγουν αργότερα να τσιμπολογήσουν ό,τι βρουν μπροστά τους».
Σύμφωνα με μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί στην χώρα μας, στις ηλικίες άνω των 10 ετών, το 30-40% των παιδιών δεν τρώνε πρωινό, όταν στις ηλικίες έως 6 ετών όλα τα νήπια και τα μικρά παιδιά αρχίζουν την ημέρα τους με ένα πλήρες γεύμα – συνήθως με δημητριακά και γάλα ή τοστ με γάλα, καθώς και χυμό φρούτων.
Καλές επιλογές για πρωινό είναι:
* Γάλα με δημητριακά πλούσια σε φυτικές ίνες
* Ψωμί ολικής αλέσεως με μέλι ή μαρμελάδα και 1 ποτήρι γάλα.
* Γιαούρτι με ένα φρούτο της αρεσκείας του παιδιού.
* 1 τοστ (ψωμί ολικής αλέσεως και τυρί) και 1 ποτήρι γάλα
Πρόσθετες συμβουλές
Για να εξασφαλίσετε πως η διατροφή του μαθητή θα είναι όσο το δυνατόν πιο πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, αλλά ελεγχόμενη σε θερμίδες, η κυρία Ζέρβα παρέχει μερικές ακόμα συμβουλές:
* Μάθετε στο παιδί να τσιμπολογάει ανάμεσα στα κύρια γεύματα φρέσκα φρούτα και γιαούρτι αντί για τυποποιημένα τρόφιμα, πατατάκια, γλυκά κ.τ.λ.
* Μάθετε στο παιδί να προτιμά στο σχολείο κάποιο τοστ ή σάντουιτς, σπιτική πίτα ή σπιτικό κέικ, φρούτο ή χυμό φρούτου.
* Μην σερβίρετε «βαριά», τηγανητά, πλούσια σε λίπη και σε μπαχαρικά φαγητά (να μαγειρεύετε όσο πιο λιτά, αλλά νόστιμα, γίνεται).
* Μην δίνετε στο παιδί πολλά γλυκά και ζάχαρη. Κανονικά, ένα γλυκό την εβδομάδα, κατά προτίμηση σπιτικό, είναι αρκετό. Καλές επιλογές είναι τα σπιτικά κουλουράκια και κέικ, αλλά με μέτρο.
* Περιορίστε όσο το δυνατόν περισσότερο τα γεύματα στα φαστ φουντ.
* Μην προσφέρετε στο παιδί αναψυκτικά, να ξεδιψάει με νερό και να καταναλώνει χυμούς από φρέσκα φρούτα.
ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟ ΔΙΑΙΤΟΛΟΓΙΟ
ΠΡΩΙΝΟ
Γάλα με δημητριακά ολικής αλέσεως
ή
Ψωμί ολικής αλέσεως με μέλι ή μαρμελάδα και γάλα
ΔΕΚΑΤΙΑΝΟ
1σάντουιτς (τυρί, γαλοπούλα βραστή φιλέτο, μαρούλι)
ή 1 τοστ
ή 1 κουλούρι Θεσσαλονίκης
+ 1-2 φρούτα ή 1 ποτήρι χυμός από φρέσκα φρούτα
ΓΕΥΜΑ
Κρέας ή κιμάς ή ψάρι ήκοτόπουλο (ψητά ή βραστά)
Ζυμαρικό ή ρύζι ή πατάτες (αποφύγετε τις τηγανητές)
Σαλάτα (νωπή ή βρασμένη) με ελαιόλαδο.
Ψωμί ολικής αλέσεως
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΟ
Φρούτα ή χυμός φρέσκων φρούτων
Γιαούρτι
ΔΕΙΠΝΟ
Όπως το μεσημεριανό
Κατά περίπτωση το βραδινό γεύμα μπορεί να είναι πιο ελαφρύ – λ.χ.Γάλα με δημητριακά ή σαλάτα και τοστ ή σαλάτα με 1 αυγό βραστό και ψωμί
Παρατηρήσεις
2 φορές την εβδομάδα όσπρια ή λαδερό φαγητό μαγειρευμένο με ελαιόλαδο, μαζί με τυρί, σαλάτα και ψωμί ολικής αλέσεως.
Πόσο συχνά πρέπει να τρώει τι
Γαλακτοκομικά = 2-3 την ημέρα
Φρούτα = 2-4 την ημέρα
Λαχανικά = 2 σαλάτες (ωμές ή/και βραστές) την ημέρα
Δημητριακά (πρωινού, ζυμαρικά, ψωμί, ρύζι) = 3 φορές την ημέρα
Ελαιόλαδο = κάθε ημέρα στις σαλάτες
Κόκκινο κρέας (άπαχο) = 2 φορές την εβδομάδα
Ψάρι = 2 φορές την εβδομάδα τουλάχιστον
Όσπρια, λαδερά = 2 φορές την εβδομάδα τουλάχιστον
Κοτόπουλο, γαλοπούλα = 1-2 φορές την εβδομάδα
Γλυκά, πρόχειρα φαγητά = 1 φορά την εβδομάδα
Πηγή : ygeia.tanea.gr

Οδηγός για τη διατροφή των μαθητών

Η διατροφή των μαθητών πρέπει να τους προσφέρει τις θερμίδες και τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζονται για να αναπτύσσονται σωστά και ταυτοχρόνως να έχουν την απαιτούμενη ενέργεια για τα μαθήματα, το παιχνίδι και τα αθλήματα.
Αυτό τονίζει η κυρία Ράνια Ζέρβα, κλινική διαιτολόγος στο Νοσοκομείο Παίδων «Π. & Α. Κυριακού», προσθέτοντας πως τα κριτήρια αυτά πληροί η παραδοσιακή, μεσογειακού τύπου διατροφή, η οποία επιπλέον θωρακίζει τον οργανισμό ενάντια στα προβλήματα υγείας.
«Ο γενικός κανόνας στη διατροφή των παιδιών και των εφήβων είναι πως καθημερινά πρέπει να τους παρέχει τρόφιμα από όλες τις ομάδες: γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα, πρωτεϊνούχα τρόφιμα (ψάρι, κοτόπουλο, γαλοπούλα, κρέας, αυγά, τυρί), αμυλούχα (ψωμί, ζυμαρικά, ρύζι, πατάτες), τρόφιμα πλούσια σε φυτικές ίνες (φρούτα και λαχανικά), καθώς και λίπη (κυρίως ελαιόλαδο)», επισημαίνει.
Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Πως το παιδί και ο έφηβος σε καθημερινή βάση πρέπει να τρώνε:
* 2-3 μερίδες γαλακτοκομικών προϊόντων (κυρίως γάλα και γιαούρτι)
* Δημητριακά, κατά προτίμηση ολικής αλέσεως
* 2-4 φρέσκα φρούτα (ή χυμό από φρέσκα φρούτα)
* Μεσημέρι και βράδυ φρέσκιες σαλάτες και μαγειρεμένα λαχανικά. Στα λαχανικά θα πρέπει να υπάρχει ποικιλία ειδών και χρωμάτων, και όχι περιορισμός σε όσα αρέσουν στο παιδί.
* Ελαιόλαδο, που θα προστίθεται ωμό σε σαλάτες και στο μαγειρευτό φαγητό.
Όσον αφορά τα υπόλοιπα τρόφιμα, η κατανομή τους πρέπει να γίνεται μέσα στην εβδομάδα ως εξής:
* 2 φορές την εβδομάδα κόκκινο, άπαχο κρέας
* Τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα ψάρι ψητό ή βραστό
* 1-2 φορές την εβδομάδα κοτόπουλο ή γαλοπούλα
* Τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα λαδερά φαγητά και όσπρια
Το πρωινό
Τα τρόφιμα αυτά πρέπει να κατανέμονται σε τρία κύρια γεύματα και δύο δευτερεύοντα την ημέρα, με ιδιαίτερη έμφαση στο πρωινό, προσθέτει η κυρία Ζέρβα.
«Αν και στη χώρα μας τα νήπια και τα παιδιά προσχολικής ηλικίας τρώνε συνήθως πρωινό, μόλις πάνε στο σχολείο το πρωινό γεύμα αρχίζει, σε μεγάλο ποσοστό παιδιών, σταδιακά να βγαίνει από τη ζωή τους», λέει. «Αυτό είναι λάθος. Το πρωινό, τους είναι απαραίτητο για να γεμίσουν με ενέργεια και να αντεπεξέλθουν στην δύσκολη μέρα στο σχολείο, αλλά και για να αποφύγουν αργότερα να τσιμπολογήσουν ό,τι βρουν μπροστά τους».
Σύμφωνα με μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί στην χώρα μας, στις ηλικίες άνω των 10 ετών, το 30-40% των παιδιών δεν τρώνε πρωινό, όταν στις ηλικίες έως 6 ετών όλα τα νήπια και τα μικρά παιδιά αρχίζουν την ημέρα τους με ένα πλήρες γεύμα – συνήθως με δημητριακά και γάλα ή τοστ με γάλα, καθώς και χυμό φρούτων.
Καλές επιλογές για πρωινό είναι:
* Γάλα με δημητριακά πλούσια σε φυτικές ίνες
* Ψωμί ολικής αλέσεως με μέλι ή μαρμελάδα και 1 ποτήρι γάλα.
* Γιαούρτι με ένα φρούτο της αρεσκείας του παιδιού.
* 1 τοστ (ψωμί ολικής αλέσεως και τυρί) και 1 ποτήρι γάλα
Πρόσθετες συμβουλές
Για να εξασφαλίσετε πως η διατροφή του μαθητή θα είναι όσο το δυνατόν πιο πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, αλλά ελεγχόμενη σε θερμίδες, η κυρία Ζέρβα παρέχει μερικές ακόμα συμβουλές:
* Μάθετε στο παιδί να τσιμπολογάει ανάμεσα στα κύρια γεύματα φρέσκα φρούτα και γιαούρτι αντί για τυποποιημένα τρόφιμα, πατατάκια, γλυκά κ.τ.λ.
* Μάθετε στο παιδί να προτιμά στο σχολείο κάποιο τοστ ή σάντουιτς, σπιτική πίτα ή σπιτικό κέικ, φρούτο ή χυμό φρούτου.
* Μην σερβίρετε «βαριά», τηγανητά, πλούσια σε λίπη και σε μπαχαρικά φαγητά (να μαγειρεύετε όσο πιο λιτά, αλλά νόστιμα, γίνεται).
* Μην δίνετε στο παιδί πολλά γλυκά και ζάχαρη. Κανονικά, ένα γλυκό την εβδομάδα, κατά προτίμηση σπιτικό, είναι αρκετό. Καλές επιλογές είναι τα σπιτικά κουλουράκια και κέικ, αλλά με μέτρο.
* Περιορίστε όσο το δυνατόν περισσότερο τα γεύματα στα φαστ φουντ.
* Μην προσφέρετε στο παιδί αναψυκτικά, να ξεδιψάει με νερό και να καταναλώνει χυμούς από φρέσκα φρούτα.
ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟ ΔΙΑΙΤΟΛΟΓΙΟ
ΠΡΩΙΝΟ
Γάλα με δημητριακά ολικής αλέσεως
ή
Ψωμί ολικής αλέσεως με μέλι ή μαρμελάδα και γάλα
ΔΕΚΑΤΙΑΝΟ
1σάντουιτς (τυρί, γαλοπούλα βραστή φιλέτο, μαρούλι)
ή 1 τοστ
ή 1 κουλούρι Θεσσαλονίκης
+ 1-2 φρούτα ή 1 ποτήρι χυμός από φρέσκα φρούτα
ΓΕΥΜΑ
Κρέας ή κιμάς ή ψάρι ήκοτόπουλο (ψητά ή βραστά)
Ζυμαρικό ή ρύζι ή πατάτες (αποφύγετε τις τηγανητές)
Σαλάτα (νωπή ή βρασμένη) με ελαιόλαδο.
Ψωμί ολικής αλέσεως
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΟ
Φρούτα ή χυμός φρέσκων φρούτων
Γιαούρτι
ΔΕΙΠΝΟ
Όπως το μεσημεριανό
Κατά περίπτωση το βραδινό γεύμα μπορεί να είναι πιο ελαφρύ – λ.χ.Γάλα με δημητριακά ή σαλάτα και τοστ ή σαλάτα με 1 αυγό βραστό και ψωμί
Παρατηρήσεις
2 φορές την εβδομάδα όσπρια ή λαδερό φαγητό μαγειρευμένο με ελαιόλαδο, μαζί με τυρί, σαλάτα και ψωμί ολικής αλέσεως.
Πόσο συχνά πρέπει να τρώει τι
Γαλακτοκομικά = 2-3 την ημέρα
Φρούτα = 2-4 την ημέρα
Λαχανικά = 2 σαλάτες (ωμές ή/και βραστές) την ημέρα
Δημητριακά (πρωινού, ζυμαρικά, ψωμί, ρύζι) = 3 φορές την ημέρα
Ελαιόλαδο = κάθε ημέρα στις σαλάτες
Κόκκινο κρέας (άπαχο) = 2 φορές την εβδομάδα
Ψάρι = 2 φορές την εβδομάδα τουλάχιστον
Όσπρια, λαδερά = 2 φορές την εβδομάδα τουλάχιστον
Κοτόπουλο, γαλοπούλα = 1-2 φορές την εβδομάδα
Γλυκά, πρόχειρα φαγητά = 1 φορά την εβδομάδα
Πηγή : ygeia.tanea.gr

Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018

Οι παθήσεις των ματιών στην παιδική ηλικία δεν είναι διόλου σπάνιες. Μάλιστα, σύμφωνα με διεθνή στατιστικά στοιχεία, περίπου 2 στα 10 παιδιά ηλικίας 5-12 ετών παρουσιάζουν κάποιο οφθαλμολογικό πρόβλημα.
Εκείνο που πρέπει να γνωρίζετε ως γονείς είναι ότι ανεξάρτητα από το αν υπάρχουν ή όχι συμπτώματα, ο προληπτικός οφθαλμολογικός έλεγχος των παιδιών είναι απαραίτητος, καθώς τυχόν προβλήματα στην όραση ενός παιδιού, που δεν έχουν γίνει αντιληπτά και άρα δεν έχουν αντιμετωπιστεί, μπορεί να έχουν επιπτώσεις τόσο στη σχολική του απόδοση, αλλά κυρίως στην ομαλή ανάπτυξή του. Γι’ αυτό και η φροντίδα των ματιών των παιδιών σας θα πρέπει να γίνει κύρια μέριμνά σας.
Ο πρώτος οφθαλμολογικός έλεγχος του παιδιού γίνεται αμέσως μετά τη γέννησή του, για να ελεγχθεί και να ανιχνευθεί καθετί που μπορεί να καθυστερήσει ή να δημιουργήσει προβλήματα στην ομαλή εξέλιξη της όρασής του.
Αν όλα είναι φυσιολογικά, τότε η επόμενη εξέταση γίνεται στην ηλικία των 3-3 ½ χρονών, τότε δηλαδή που το παιδί είναι σε θέση να περιγράψει σύμβολα και αντικείμενα.
Ο επόμενος έλεγχος γίνεται στην ηλικία των 5 χρονών περίπου. Ακολουθεί άλλη μία στη σχολική ηλικία, όταν το παιδί αναγνωρίζει πλέον και αριθμούς, ενώ από κει και πέρα πρέπει να εξετάζεται από τον οφθαλμίατρο μία φορά το χρόνο.
Να θυμάστε ότι:
Μια απλή οφθαλμολογική εξέταση γύρω στα τρία χρόνια μπορεί να «σώσει» τα μάτια του παιδιού σας… Κι αυτό γιατί πολλές παθήσεις των ματιών, εάν διαγνωστούν έγκαιρα, μπορούν να θεραπευτούν, ενώ αν διαγνωστούν μετά την ηλικία των 7-9 χρονών, τότε δεν υπάρχει σωστή ανταπόκριση στη θεραπεία και προκαλούνται μόνιμα προβλήματα.
Εκείνο που πρέπει να γίνει σαφές στους γονείς είναι ότι η πλήρης οφθαλμολογική εξέταση των παιδιών πρέπει να γίνεται ακόμα και όταν δεν υπάρχουν εμφανή συμπτώματα. Άλλωστε, μην ξεχνάτε ότι ένα παιδί 2-3 χρονών δεν μπορεί να καταλάβει ότι δεν βλέπει καλά, οπότε δεν μπορεί και να παραπονεθεί.
Πότε η οφθαλμολογική εξέταση πρέπει να γίνεται νωρίτερα
Υπάρχουν, όμως, και ορισμένες περιπτώσεις, όπου η οφθαλμολογική εξέταση των παιδιών επιβάλλεται να γίνει πριν από την ηλικία των 3 ετών. Οι περιπτώσεις αυτές είναι οι παρακάτω:
Όταν και οι δύο γονείς φορούν γυαλιά ή πάσχουν από κάποια σοβαρή οφθαλμολογική πάθηση. Στην περίπτωση αυτή η εξέταση του παιδιού πρέπει να γίνεται από τον πρώτο χρόνο.
Όταν το παιδί γεννιέται πρόωρα και έχει μπει σε θερμοκοιτίδα. Σε μια τέτοια περίπτωση το παιδί πρέπει να παρακολουθείται οφθαλμολογικά από τον πρώτο μήνα της ζωής του, γιατί υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να υποστεί αμφιβληστροειδοπάθεια της προωρότητας.
Όταν υπάρχει κάποιο εμφανές σύμπτωμα, το οποίο φανερώνει πρόβλημα στα μάτια του παιδιού.
Ανησυχητικά συμπτώματα που πρέπει να σας βάλουν σε υποψία
Όταν το παιδί σας:
Αλληθωρίζει, γιατί η θεραπεία σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να αρχίζει όσο το δυνατόν νωρίτερα.
Έχει ιδιαίτερα μεγάλα μάτια και ιδίως όταν το ένα μάτι του είναι μεγαλύτερο από το άλλο. Κάτι τέτοιο μπορεί να σημαίνει την ύπαρξη μιας πολύ σοβαρής πάθησης (συγγενές γλαύκωμα), η οποία πρέπει να αντιμετωπίζεται άμεσα.
Είναι νεογέννητο, δακρύζει συχνά και βγάζει τσίμπλες στα μάτια, οπότε πρέπει να εξεταστεί μήπως και υπάρχει απόφραξη των δακρυϊκών σωληναρίων.
Έχει την κόρη ενός ή και των δύο ματιών του άσπρη. Η λευκοκορία είναι ο συνηθέστερος τρόπος με τον οποίο εμφανίζεται ο πρωτοπαθής, κακοήθης, ενδοφθάλμιος όγκος της παιδικής ηλικίας, το ρετινοβλάστωμα.
Κουράζεται εύκολα ή ζαλίζεται από το διάβασμα, γιατί μπορεί να μη βλέπει καλά ή να έχει ανεπάρκεια σύγκλισης.
Παρακολουθεί τηλεόραση από πολύ κοντά, γιατί ίσως αυτό να σημαίνει ότι δεν βλέπει πολύ καλά από μακριά.
Αυτό το γνωρίζατε;
Δεν πρέπει ποτέ να βάζετε κολλύριο στα μάτια των παιδιών σας χωρίς τη σύσταση του οφθαλμίατρου.
Σε κάθε ατύχημα των ματιών είναι απαραίτητη η εξέταση από τον ειδικό.
Από την Βιβή Σπηλιοπούλου
ΠΗΓΗ: healthpost.gr


Το παιδί και τα μάτια του

Οι παθήσεις των ματιών στην παιδική ηλικία δεν είναι διόλου σπάνιες. Μάλιστα, σύμφωνα με διεθνή στατιστικά στοιχεία, περίπου 2 στα 10 παιδιά ηλικίας 5-12 ετών παρουσιάζουν κάποιο οφθαλμολογικό πρόβλημα.
Εκείνο που πρέπει να γνωρίζετε ως γονείς είναι ότι ανεξάρτητα από το αν υπάρχουν ή όχι συμπτώματα, ο προληπτικός οφθαλμολογικός έλεγχος των παιδιών είναι απαραίτητος, καθώς τυχόν προβλήματα στην όραση ενός παιδιού, που δεν έχουν γίνει αντιληπτά και άρα δεν έχουν αντιμετωπιστεί, μπορεί να έχουν επιπτώσεις τόσο στη σχολική του απόδοση, αλλά κυρίως στην ομαλή ανάπτυξή του. Γι’ αυτό και η φροντίδα των ματιών των παιδιών σας θα πρέπει να γίνει κύρια μέριμνά σας.
Ο πρώτος οφθαλμολογικός έλεγχος του παιδιού γίνεται αμέσως μετά τη γέννησή του, για να ελεγχθεί και να ανιχνευθεί καθετί που μπορεί να καθυστερήσει ή να δημιουργήσει προβλήματα στην ομαλή εξέλιξη της όρασής του.
Αν όλα είναι φυσιολογικά, τότε η επόμενη εξέταση γίνεται στην ηλικία των 3-3 ½ χρονών, τότε δηλαδή που το παιδί είναι σε θέση να περιγράψει σύμβολα και αντικείμενα.
Ο επόμενος έλεγχος γίνεται στην ηλικία των 5 χρονών περίπου. Ακολουθεί άλλη μία στη σχολική ηλικία, όταν το παιδί αναγνωρίζει πλέον και αριθμούς, ενώ από κει και πέρα πρέπει να εξετάζεται από τον οφθαλμίατρο μία φορά το χρόνο.
Να θυμάστε ότι:
Μια απλή οφθαλμολογική εξέταση γύρω στα τρία χρόνια μπορεί να «σώσει» τα μάτια του παιδιού σας… Κι αυτό γιατί πολλές παθήσεις των ματιών, εάν διαγνωστούν έγκαιρα, μπορούν να θεραπευτούν, ενώ αν διαγνωστούν μετά την ηλικία των 7-9 χρονών, τότε δεν υπάρχει σωστή ανταπόκριση στη θεραπεία και προκαλούνται μόνιμα προβλήματα.
Εκείνο που πρέπει να γίνει σαφές στους γονείς είναι ότι η πλήρης οφθαλμολογική εξέταση των παιδιών πρέπει να γίνεται ακόμα και όταν δεν υπάρχουν εμφανή συμπτώματα. Άλλωστε, μην ξεχνάτε ότι ένα παιδί 2-3 χρονών δεν μπορεί να καταλάβει ότι δεν βλέπει καλά, οπότε δεν μπορεί και να παραπονεθεί.
Πότε η οφθαλμολογική εξέταση πρέπει να γίνεται νωρίτερα
Υπάρχουν, όμως, και ορισμένες περιπτώσεις, όπου η οφθαλμολογική εξέταση των παιδιών επιβάλλεται να γίνει πριν από την ηλικία των 3 ετών. Οι περιπτώσεις αυτές είναι οι παρακάτω:
Όταν και οι δύο γονείς φορούν γυαλιά ή πάσχουν από κάποια σοβαρή οφθαλμολογική πάθηση. Στην περίπτωση αυτή η εξέταση του παιδιού πρέπει να γίνεται από τον πρώτο χρόνο.
Όταν το παιδί γεννιέται πρόωρα και έχει μπει σε θερμοκοιτίδα. Σε μια τέτοια περίπτωση το παιδί πρέπει να παρακολουθείται οφθαλμολογικά από τον πρώτο μήνα της ζωής του, γιατί υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να υποστεί αμφιβληστροειδοπάθεια της προωρότητας.
Όταν υπάρχει κάποιο εμφανές σύμπτωμα, το οποίο φανερώνει πρόβλημα στα μάτια του παιδιού.
Ανησυχητικά συμπτώματα που πρέπει να σας βάλουν σε υποψία
Όταν το παιδί σας:
Αλληθωρίζει, γιατί η θεραπεία σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να αρχίζει όσο το δυνατόν νωρίτερα.
Έχει ιδιαίτερα μεγάλα μάτια και ιδίως όταν το ένα μάτι του είναι μεγαλύτερο από το άλλο. Κάτι τέτοιο μπορεί να σημαίνει την ύπαρξη μιας πολύ σοβαρής πάθησης (συγγενές γλαύκωμα), η οποία πρέπει να αντιμετωπίζεται άμεσα.
Είναι νεογέννητο, δακρύζει συχνά και βγάζει τσίμπλες στα μάτια, οπότε πρέπει να εξεταστεί μήπως και υπάρχει απόφραξη των δακρυϊκών σωληναρίων.
Έχει την κόρη ενός ή και των δύο ματιών του άσπρη. Η λευκοκορία είναι ο συνηθέστερος τρόπος με τον οποίο εμφανίζεται ο πρωτοπαθής, κακοήθης, ενδοφθάλμιος όγκος της παιδικής ηλικίας, το ρετινοβλάστωμα.
Κουράζεται εύκολα ή ζαλίζεται από το διάβασμα, γιατί μπορεί να μη βλέπει καλά ή να έχει ανεπάρκεια σύγκλισης.
Παρακολουθεί τηλεόραση από πολύ κοντά, γιατί ίσως αυτό να σημαίνει ότι δεν βλέπει πολύ καλά από μακριά.
Αυτό το γνωρίζατε;
Δεν πρέπει ποτέ να βάζετε κολλύριο στα μάτια των παιδιών σας χωρίς τη σύσταση του οφθαλμίατρου.
Σε κάθε ατύχημα των ματιών είναι απαραίτητη η εξέταση από τον ειδικό.
Από την Βιβή Σπηλιοπούλου
ΠΗΓΗ: healthpost.gr


Πότε ένα παιδί μπορεί να ξεκινήσει την εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας και τι είναι καλό να γνωρίζουν οι γονείς ώστε η μύηση να είναι επιτυχής.
Οι πρώτες φθινοπωρινές μπόρες και η επάνοδος στο σχολείο – για τους μικρούς- και στην εργασία-  για τους μεγάλους-, σηματοδοτούν  την οριστική λήξη της ανάπαυλας. Ύστερα από ένα Σεπτέμβρη προσαρμογής στην καθημερινή ρουτίνα , με γερές δόσεις ζέστης, που παρέπεμπε ακόμη στο καλοκαίρι, τη «σκυτάλη» αναλαμβάνει ο Οκτώβρης, ο «σίγουρος» μήνας του φθινοπώρου Το σχολείο έχει πλέον μπει για τα καλά στην ημερήσια διάταξη των παιδιών που, εκτός από τα γνωστά μαθήματα της Γλώσσας και της Αριθμητικής, καλούνται να ανταποκριθούν σε ένα σωρό άλλες δραστηριότητες και γνώσεις.
Η μητρική γλώσσα , το «κλειδί» για «Excellent» στα Αγγλικά
Όπως αναλύει η επιστημονική  συνεργάτης μας, το παιδί διαθέτει μια έμφυτη ικανότητα να επικοινωνεί, στην αρχή με τη μητέρα του, και αργότερα με το άμεσο περιβάλλον του. Προσαρμόζεται, μιμείται και μαθαίνει γρήγορα και με  ευελιξία το λεκτικό πρότυπο επικοινωνίας.
Όπως προσθέτει η Αλεξάνδρα Καππάτου, « κάποιοι παράγοντες που βοηθούν είναι η συναισθηματική σχέση  την οποία το παιδί αναπτύσσει με τους γονείς του, η ανάγκη του για ανίχνευση του περιβάλλοντος, και το παιχνίδι. Συνήθως, στην ηλικία των δυο ετών, τα παιδιά αρχίζουν να μιλούν, και η εξέλιξη αυτή του λόγου και της ομιλίας είναι ταχύτατη.  Ξεκινούν με απλές φράσεις και στα πέντε ?έξι χρόνια τους κατέχουν ένα λεξιλόγιο που περιλαμβάνει περισσότερες από 2000 λέξεις.  Έτσι λοιπόν, βασική προϋπόθεση για την κατανόηση και εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας από το παιδί θεωρείται η απόκτηση όσο το δυνατόν περισσότερων γνώσεων στη μητρική γλώσσα». Όπως προσθέτει η ειδικός, έρευνες έχουν δείξει ότι η ακουστική αντίληψη ενός παιδιού είναι πολύ καλή από τα τρία- έξι χρόνια του. Σε αυτή την ηλικία, χρησιμοποιώντας τις  αισθήσεις του, το παιδί είναι πολύ εύκολο να μάθει μια  ξένη γλώσσα, και μάλιστα πολύ γρήγορα: με το τραγούδι, το ποίημα και το παιχνίδι, όπως ακριβώς τη μητρική του.
Τι πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς
-Το παιδί προσχολικής ηλικίας μπορεί να μάθει εύκολα να εκφράζεται και να σκέφτεται στην ξένη γλώσσα αυθόρμητα, χωρίς να ανατρέχει στη μητρική του γλώσσα και να μεταφράζει από αυτήν, όπως ακριβώς συμβαίνει με τα παιδιά που ζουν σε δίγλωσσο περιβάλλον.
-Προκειμένου η μύηση του παιδιού στην ξένη γλώσσα να είναι επιτυχής, το υλικό που θα χρησιμοποιηθεί πρέπει να είναι συνδεδεμένο με τα ενδιαφέροντα και τις εμπειρίες του παιδιού. Η χρήση της εικόνας και του ήχου είναι αποφασιστικής σημασίας για τα παιδιά προσχολικής ηλικίας.
-Εάν οι ίδιοι μιλάτε άριστα μία ξένη γλώσσα, τότε μπορείτε αρχικά να βοηθήσετε το παιδί σας να εξοικειωθεί μαζί της και να εμπλουτίσει σταδιακά το λεξιλόγιο του.
-Υπάρχουν πολλά όμορφα και απλά παραμυθάκια με εικόνες, που θα διευκολύνουν το παιδί σας να κατανοήσει την ιστορία την οποία ακούει στην ξένη γλώσσα.
-Προτιμήστε, όμως, το βασικό ρόλο της μύησης του παιδιού σας στα Αγγλικά ή στα Γαλλικά, να τον αναλάβει ένας εξειδικευμένος δάσκαλος.
-Στην ηλικία των επτά-οκτώ ετών, το παιδί βρίσκεται πλέον σε αρκετά καλό επίπεδο γλωσσικής ωρίμανσης  και μπορεί να ξεκινήσει τη συστηματική εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας (γραμματική, συντακτικό).
Χρήσιμες συμβουλές
-Μην πιέζετε το παιδί σας  να μάθει μια ξένη γλώσσα. Μπορεί τελικά να το απωθήσετε από αυτό που επιθυμείτε.
-Εάν το παιδί βρίσκεται σε μικρή ηλικία (κάτω των επτά ετών), η ξένη γλώσσα δεν θα πρέπει να διδάσκεται σε μορφή  μαθήματος , και μάλιστα υποχρεωτικού.
-Μην το πιέζετε να μάθει και δεύτερη γλώσσα, ιδιαίτερα αν αντιμετωπίζει μαθησιακές δυσκολίες.
Αλεξάνδρας Καππάτου
ΠΗΓΗ: www.akappatou.gr

Όταν το παιδί μαθαίνει αγγλικά

Πότε ένα παιδί μπορεί να ξεκινήσει την εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας και τι είναι καλό να γνωρίζουν οι γονείς ώστε η μύηση να είναι επιτυχής.
Οι πρώτες φθινοπωρινές μπόρες και η επάνοδος στο σχολείο – για τους μικρούς- και στην εργασία-  για τους μεγάλους-, σηματοδοτούν  την οριστική λήξη της ανάπαυλας. Ύστερα από ένα Σεπτέμβρη προσαρμογής στην καθημερινή ρουτίνα , με γερές δόσεις ζέστης, που παρέπεμπε ακόμη στο καλοκαίρι, τη «σκυτάλη» αναλαμβάνει ο Οκτώβρης, ο «σίγουρος» μήνας του φθινοπώρου Το σχολείο έχει πλέον μπει για τα καλά στην ημερήσια διάταξη των παιδιών που, εκτός από τα γνωστά μαθήματα της Γλώσσας και της Αριθμητικής, καλούνται να ανταποκριθούν σε ένα σωρό άλλες δραστηριότητες και γνώσεις.
Η μητρική γλώσσα , το «κλειδί» για «Excellent» στα Αγγλικά
Όπως αναλύει η επιστημονική  συνεργάτης μας, το παιδί διαθέτει μια έμφυτη ικανότητα να επικοινωνεί, στην αρχή με τη μητέρα του, και αργότερα με το άμεσο περιβάλλον του. Προσαρμόζεται, μιμείται και μαθαίνει γρήγορα και με  ευελιξία το λεκτικό πρότυπο επικοινωνίας.
Όπως προσθέτει η Αλεξάνδρα Καππάτου, « κάποιοι παράγοντες που βοηθούν είναι η συναισθηματική σχέση  την οποία το παιδί αναπτύσσει με τους γονείς του, η ανάγκη του για ανίχνευση του περιβάλλοντος, και το παιχνίδι. Συνήθως, στην ηλικία των δυο ετών, τα παιδιά αρχίζουν να μιλούν, και η εξέλιξη αυτή του λόγου και της ομιλίας είναι ταχύτατη.  Ξεκινούν με απλές φράσεις και στα πέντε ?έξι χρόνια τους κατέχουν ένα λεξιλόγιο που περιλαμβάνει περισσότερες από 2000 λέξεις.  Έτσι λοιπόν, βασική προϋπόθεση για την κατανόηση και εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας από το παιδί θεωρείται η απόκτηση όσο το δυνατόν περισσότερων γνώσεων στη μητρική γλώσσα». Όπως προσθέτει η ειδικός, έρευνες έχουν δείξει ότι η ακουστική αντίληψη ενός παιδιού είναι πολύ καλή από τα τρία- έξι χρόνια του. Σε αυτή την ηλικία, χρησιμοποιώντας τις  αισθήσεις του, το παιδί είναι πολύ εύκολο να μάθει μια  ξένη γλώσσα, και μάλιστα πολύ γρήγορα: με το τραγούδι, το ποίημα και το παιχνίδι, όπως ακριβώς τη μητρική του.
Τι πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς
-Το παιδί προσχολικής ηλικίας μπορεί να μάθει εύκολα να εκφράζεται και να σκέφτεται στην ξένη γλώσσα αυθόρμητα, χωρίς να ανατρέχει στη μητρική του γλώσσα και να μεταφράζει από αυτήν, όπως ακριβώς συμβαίνει με τα παιδιά που ζουν σε δίγλωσσο περιβάλλον.
-Προκειμένου η μύηση του παιδιού στην ξένη γλώσσα να είναι επιτυχής, το υλικό που θα χρησιμοποιηθεί πρέπει να είναι συνδεδεμένο με τα ενδιαφέροντα και τις εμπειρίες του παιδιού. Η χρήση της εικόνας και του ήχου είναι αποφασιστικής σημασίας για τα παιδιά προσχολικής ηλικίας.
-Εάν οι ίδιοι μιλάτε άριστα μία ξένη γλώσσα, τότε μπορείτε αρχικά να βοηθήσετε το παιδί σας να εξοικειωθεί μαζί της και να εμπλουτίσει σταδιακά το λεξιλόγιο του.
-Υπάρχουν πολλά όμορφα και απλά παραμυθάκια με εικόνες, που θα διευκολύνουν το παιδί σας να κατανοήσει την ιστορία την οποία ακούει στην ξένη γλώσσα.
-Προτιμήστε, όμως, το βασικό ρόλο της μύησης του παιδιού σας στα Αγγλικά ή στα Γαλλικά, να τον αναλάβει ένας εξειδικευμένος δάσκαλος.
-Στην ηλικία των επτά-οκτώ ετών, το παιδί βρίσκεται πλέον σε αρκετά καλό επίπεδο γλωσσικής ωρίμανσης  και μπορεί να ξεκινήσει τη συστηματική εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας (γραμματική, συντακτικό).
Χρήσιμες συμβουλές
-Μην πιέζετε το παιδί σας  να μάθει μια ξένη γλώσσα. Μπορεί τελικά να το απωθήσετε από αυτό που επιθυμείτε.
-Εάν το παιδί βρίσκεται σε μικρή ηλικία (κάτω των επτά ετών), η ξένη γλώσσα δεν θα πρέπει να διδάσκεται σε μορφή  μαθήματος , και μάλιστα υποχρεωτικού.
-Μην το πιέζετε να μάθει και δεύτερη γλώσσα, ιδιαίτερα αν αντιμετωπίζει μαθησιακές δυσκολίες.
Αλεξάνδρας Καππάτου
ΠΗΓΗ: www.akappatou.gr
Η πρόωρη ωριμότητα τα αφήνει συναισθηματικά ακάλυπτα ως ενήλικες
Η ενασχόληση των παιδιών με πολλές διαφορετικές δραστηριότητες ακόμα και αν δεν είναι συμβατές με την ηλικία τους, έχει σαν αποτέλεσμα μια επίπλαστη ωριμότητα που τελικά τα αφήνει ακάλυπτα συναισθηματικά στη μετέπειτα ζωή τους.
Κι ενώ οι γονείς βιάζονται να δουν τα παιδιά τους μεγάλα, έστω και μέσα από διαδικασίες που τελικά τα καθηλώνουν σε διαρκή ανωριμότητα, από την άλλη, προσπαθούν, ώστε αυτά να μη στεναχωρηθούν ή ζοριστούν.
Επαναλαμβάνουν συστηματικά την επιταγή «μη μου στεναχωριέσαι» στους νέους, φροντίζουν για αυτούς πριν από αυτούς, δεν τους χαλούν χατίρι, τους παρέχουν όλο και πιο πολλά υλικά αγαθά, τείνουν να απορροφούν και κρύβουν την ενδεχόμενη οικογενειακή θλίψη, σπεύδουν να βρουν οι ίδιοι τη λύση των νεανικών προβλημάτων.
Οι γονείς εκπαιδεύουν με τον τρόπο αυτό τα παιδιά σε μία ψεύτικη αίσθηση προσωπικής αδυναμίας κι ανωριμότητας. Συναισθήματα, όπως αυτά του πόνου, της θλίψης, της απελπισίας, της στεναχώριας μοιάζουν απαγορευμένα στη ζωή και τείνουν να αποτελούν ένδειξη αδυναμίας. Σε συναισθηματικό επίπεδο τα παιδιά καλούνται τελικώς να μην αισθάνονται, προκειμένου να μην λυγίσουν ή πονέσουν.
Η «γυάλα της ευτυχίας», που μέσα της τοποθετούν οι γονείς τα μικρά παιδιά, για να μην πονέσουν ή πληγωθούν και η προσπάθεια κουκουλώματος της θλίψης είναι μια καταστροφική διαδικασία. Η αγωνιώδης γονεϊκή επίκληση «μη στεναχωριέσαι» απευθύνεται σε εκείνον που την διατυπώνει. Στην πραγματικότητα λέγεται: «μη στεναχωριέσαι, πέρνα καλά, γιατί δεν αντέχω δυσάρεστες καταστάσεις». Με τον τρόπο αυτό τα παιδιά αναπτύσσονται με υπερπροστασία και άγχος, διδάσκονται να κρύβουν ή να αρνούνται τη θλίψη και τον πόνο στη ζωή, καθηλώνονται σε ανώριμες σχέσεις και επιζητούν μάταια φροντίδα. Κι άρα, κι αυτή η ψεύτικη επιταγή της εποχής του «don’t worry, be happy”καταλήγει και αυτή να συμβάλει στην ενήλικη ανωριμότητα των νέων.
Και εν τέλει, το αποτέλεσμα συχνά είναι το αντίθετο, αφού με όλα τα παραπάνω συνδέεται και η καταθλιπτική διάθεση σε παιδιά κι εφήβους, η οποία αυξάνεται με ρυθμό μεταδιδόμενης νόσου. Οι νέοι δυσκολεύονται να αντλήσουν ικανοποίηση από την καθημερινή τους ζωή. Νιώθουν κουρασμένοι, γκρινιάζουν έντονα, εκφράζουν δυσθυμία και διασκεδάζουν με τρόπο ψυχαναγκαστικό και τραγικά μοναχικό. Δε μπορούν εύκολα να χαρούν και δείχνουν να απολαμβάνουν δραστηριότητες με έντονο το στοιχείο της αυτοκαταστροφικότητας. Η στέρηση της χαράς και της απόλαυσης τείνει να αποτελέσει αφόρητη πραγματικότητα, ενώ η απογοήτευση και η μελαγχολία αποκτούν νόημα και αξία στις νεανικές καρδιές.
Πηγή: iatropedia.gr

Η υπερ-εκπαίδευση βλάπτει ψυχικά τα παιδιά

Η πρόωρη ωριμότητα τα αφήνει συναισθηματικά ακάλυπτα ως ενήλικες
Η ενασχόληση των παιδιών με πολλές διαφορετικές δραστηριότητες ακόμα και αν δεν είναι συμβατές με την ηλικία τους, έχει σαν αποτέλεσμα μια επίπλαστη ωριμότητα που τελικά τα αφήνει ακάλυπτα συναισθηματικά στη μετέπειτα ζωή τους.
Κι ενώ οι γονείς βιάζονται να δουν τα παιδιά τους μεγάλα, έστω και μέσα από διαδικασίες που τελικά τα καθηλώνουν σε διαρκή ανωριμότητα, από την άλλη, προσπαθούν, ώστε αυτά να μη στεναχωρηθούν ή ζοριστούν.
Επαναλαμβάνουν συστηματικά την επιταγή «μη μου στεναχωριέσαι» στους νέους, φροντίζουν για αυτούς πριν από αυτούς, δεν τους χαλούν χατίρι, τους παρέχουν όλο και πιο πολλά υλικά αγαθά, τείνουν να απορροφούν και κρύβουν την ενδεχόμενη οικογενειακή θλίψη, σπεύδουν να βρουν οι ίδιοι τη λύση των νεανικών προβλημάτων.
Οι γονείς εκπαιδεύουν με τον τρόπο αυτό τα παιδιά σε μία ψεύτικη αίσθηση προσωπικής αδυναμίας κι ανωριμότητας. Συναισθήματα, όπως αυτά του πόνου, της θλίψης, της απελπισίας, της στεναχώριας μοιάζουν απαγορευμένα στη ζωή και τείνουν να αποτελούν ένδειξη αδυναμίας. Σε συναισθηματικό επίπεδο τα παιδιά καλούνται τελικώς να μην αισθάνονται, προκειμένου να μην λυγίσουν ή πονέσουν.
Η «γυάλα της ευτυχίας», που μέσα της τοποθετούν οι γονείς τα μικρά παιδιά, για να μην πονέσουν ή πληγωθούν και η προσπάθεια κουκουλώματος της θλίψης είναι μια καταστροφική διαδικασία. Η αγωνιώδης γονεϊκή επίκληση «μη στεναχωριέσαι» απευθύνεται σε εκείνον που την διατυπώνει. Στην πραγματικότητα λέγεται: «μη στεναχωριέσαι, πέρνα καλά, γιατί δεν αντέχω δυσάρεστες καταστάσεις». Με τον τρόπο αυτό τα παιδιά αναπτύσσονται με υπερπροστασία και άγχος, διδάσκονται να κρύβουν ή να αρνούνται τη θλίψη και τον πόνο στη ζωή, καθηλώνονται σε ανώριμες σχέσεις και επιζητούν μάταια φροντίδα. Κι άρα, κι αυτή η ψεύτικη επιταγή της εποχής του «don’t worry, be happy”καταλήγει και αυτή να συμβάλει στην ενήλικη ανωριμότητα των νέων.
Και εν τέλει, το αποτέλεσμα συχνά είναι το αντίθετο, αφού με όλα τα παραπάνω συνδέεται και η καταθλιπτική διάθεση σε παιδιά κι εφήβους, η οποία αυξάνεται με ρυθμό μεταδιδόμενης νόσου. Οι νέοι δυσκολεύονται να αντλήσουν ικανοποίηση από την καθημερινή τους ζωή. Νιώθουν κουρασμένοι, γκρινιάζουν έντονα, εκφράζουν δυσθυμία και διασκεδάζουν με τρόπο ψυχαναγκαστικό και τραγικά μοναχικό. Δε μπορούν εύκολα να χαρούν και δείχνουν να απολαμβάνουν δραστηριότητες με έντονο το στοιχείο της αυτοκαταστροφικότητας. Η στέρηση της χαράς και της απόλαυσης τείνει να αποτελέσει αφόρητη πραγματικότητα, ενώ η απογοήτευση και η μελαγχολία αποκτούν νόημα και αξία στις νεανικές καρδιές.
Πηγή: iatropedia.gr
Αντιμέτωπα με επαναλαμβανόμενες κρίσεις οσφυαλγίας βρίσκονται πολλά παιδιά και έφηβοι ηλικίας 12-17 ετών, εξαιτίας των ασήκωτων σχολικών τσαντών που κατ’ ανάγκη μεταφέρουν, σύμφωνα με μία νέα μελέτη. Επιστήμονες από την Ισπανία μελέτησαν 1.403 μαθητές του Γυμνασίου και του Λυκείου, διαπιστώνοντας πως σχεδόν τα δύο τρίτα κουβαλούσαν καθημερινά σχολικές τσάντες με βάρος πάνω από το 10% του σωματικού βάρους τους, το οποίο θεωρείται το μέγιστο βάρος που μπορούν με ασφάλεια να μεταφέρουν.
Το επακόλουθο ήταν πολλά από αυτά να παρουσιάζουν ετησίως τουλάχιστον 15 μέρες με κρίση οσφυαλγίας.
Η μελέτη, που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Αρχεία Νοσημάτων στην Παιδική Ηλικία» (ADC), πραγματοποιήθηκε στο Νοσοκομείο da Costa στην Μπουρέλα και στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Son Dureta, στην Πάλμα.
Οι ερευνητές χώρισαν τους μαθητές σε τέσσερις ομάδες αναλόγως με το βάρος της σχολικής τσάντας τους. Όσοι εντάχθηκαν στην ομάδα με τις πιο βαριές τσάντες είχαν κατά 50% περισσότερες πιθανότητες να ταλαιπωρούνται από τη μέση τους επί τουλάχιστον 15 ημέρες τον χρόνο, σε σύγκριση με όσα είχαν τις πιο ελαφριές.
Συχνότερη στα κορίτσια
Η οσφυαλγία ήταν συχνότερη στα κορίτσια, ενώ η συχνότητά της αυξανόταν κατ’ αναλογίαν με την ηλικία.
«Μελέτες δείχνουν ότι ο μέσος μαθητής στη Δύση κουβαλάει στην τσάντα του βάρος που κυμαίνεται από το 15% έως το 20% του σωματικού του βάρους», σχολίασε τα ευρήματα ο δρ Σιν ΜακΝτούγκαλ, από τον βρετανικό οργανισμό Backcare.
«Επιπλέον, πολλοί μαθητές συνηθίζουν να κρεμούν την σχολική τσάντα στον ένα ώμο. Οι δύο αυτές συνήθειες είναι επιζήμιες για την σπονδυλική στήλη και μπορεί να δημιουργήσουν μακροχρόνια προβλήματα».
Ο δρ ΜακΝτούγκαλ συνιστά να βάζουν οι μαθητές στις τσάντες τους μόνο τα απολύτως απαραίτητα και να τις κρεμούν ομοιόμορφα και στους δύο ώμους, για να προστατεύσουν την πλάτη τους.
Πηγή: healthyliving.gr

Οσφυαλγία λόγω σχολικής τσάντας

Αντιμέτωπα με επαναλαμβανόμενες κρίσεις οσφυαλγίας βρίσκονται πολλά παιδιά και έφηβοι ηλικίας 12-17 ετών, εξαιτίας των ασήκωτων σχολικών τσαντών που κατ’ ανάγκη μεταφέρουν, σύμφωνα με μία νέα μελέτη. Επιστήμονες από την Ισπανία μελέτησαν 1.403 μαθητές του Γυμνασίου και του Λυκείου, διαπιστώνοντας πως σχεδόν τα δύο τρίτα κουβαλούσαν καθημερινά σχολικές τσάντες με βάρος πάνω από το 10% του σωματικού βάρους τους, το οποίο θεωρείται το μέγιστο βάρος που μπορούν με ασφάλεια να μεταφέρουν.
Το επακόλουθο ήταν πολλά από αυτά να παρουσιάζουν ετησίως τουλάχιστον 15 μέρες με κρίση οσφυαλγίας.
Η μελέτη, που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Αρχεία Νοσημάτων στην Παιδική Ηλικία» (ADC), πραγματοποιήθηκε στο Νοσοκομείο da Costa στην Μπουρέλα και στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Son Dureta, στην Πάλμα.
Οι ερευνητές χώρισαν τους μαθητές σε τέσσερις ομάδες αναλόγως με το βάρος της σχολικής τσάντας τους. Όσοι εντάχθηκαν στην ομάδα με τις πιο βαριές τσάντες είχαν κατά 50% περισσότερες πιθανότητες να ταλαιπωρούνται από τη μέση τους επί τουλάχιστον 15 ημέρες τον χρόνο, σε σύγκριση με όσα είχαν τις πιο ελαφριές.
Συχνότερη στα κορίτσια
Η οσφυαλγία ήταν συχνότερη στα κορίτσια, ενώ η συχνότητά της αυξανόταν κατ’ αναλογίαν με την ηλικία.
«Μελέτες δείχνουν ότι ο μέσος μαθητής στη Δύση κουβαλάει στην τσάντα του βάρος που κυμαίνεται από το 15% έως το 20% του σωματικού του βάρους», σχολίασε τα ευρήματα ο δρ Σιν ΜακΝτούγκαλ, από τον βρετανικό οργανισμό Backcare.
«Επιπλέον, πολλοί μαθητές συνηθίζουν να κρεμούν την σχολική τσάντα στον ένα ώμο. Οι δύο αυτές συνήθειες είναι επιζήμιες για την σπονδυλική στήλη και μπορεί να δημιουργήσουν μακροχρόνια προβλήματα».
Ο δρ ΜακΝτούγκαλ συνιστά να βάζουν οι μαθητές στις τσάντες τους μόνο τα απολύτως απαραίτητα και να τις κρεμούν ομοιόμορφα και στους δύο ώμους, για να προστατεύσουν την πλάτη τους.
Πηγή: healthyliving.gr

Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

Δεν είναι παράλογο να μην έχετε τη διάθεση να ερωτοτροπήσετε με τον -επί δεκατίας- σύζυγό σας, όταν έχει προηγηθεί στη μέρα σας, μια συνάντηση γονέων στο σχολείο των παιδιών, ένα χαλασμένο πλυντήριο ρούχων, μια επίσκεψη στον οδοντίατρο, το μαγείρεμα, η μπουγάδα και το λούσιμο των παιδιών.
Μην απελπίζεστε όμως, γιατί υπάρχει ακόμα ελπίδα και πολλοί τρόποι για να βάλετε ξανά σπίθα στην κρεβατοκάμαρα και να πάρουν φωτιά οι νύχτες σας, όπως όταν ήσαστε νέοι με τον καλό σας και δεν είχατε ούτε μπουγάδα, ούτε πεθερά, ούτε τα λατρεμένα σας τέκνα.
Επικοινωνήστε
Το βασικότερο κομμάτι της σχέσης δυο ανθρώπων είναι δυστυχώς και το πιο δύσκολο. Η επικοινωνία μεταξύ των συντρόφων, προωθεί την υγεία της σχέσης και αποτρέπει τις παρανοήσεις και παρεξηγήσεις. Μην ξεχνάτε να εκφράζεστε και να εκφράζετε όσα σας αρέσουν, είτε αυτό είναι μια απλή δήλωση αγάπης, μέχρι μια δήλωση για το πως θέλετε να περάσετε μια ερωτική νύχτα μαζί του/της.
Προστατέψτε την ιδιωτικότητά σας
Όσο κι αν αγαπάτε τα παιδιά σας, δεν θα βρείτε ποτέ την ησυχία να απολαύσετε μια νύχτα οι δυό σας, αν δεν φροντίσετε να προσλάβετε μια babysitter, έστω για δύο ώρες. Οι ιδιωτικές στιγμές ενός ζευγαριού είναι οι στιγμές που το δένουν ακόμα περισσότερο και όσο αυτές ελαχιστοποιούνται τόσο πιο αχνή γίνεται η ερωτική του ζωή.
Χαρείτε με τα απλά
Δε χρειάζονται εντυπωσιασμοί και υπερβολικά πράγματα για να θυμηθείτε όλα όσα σας έκαναν να ερωτευτείτε το σύζυγό σας. Κανονίστε ένα ραντεβού για ένα ποτήρι κρασί εκτός σπιτιού ή ακόμα καλύτερα πηγαίνετε για ένα δείπνο, που θα έχετε και την ευκαιρία να μιλήσετε, όπως μιλούσατε όταν πρωτογνωριστήκατε.
Ακόμα και μια βόλτα, πιασμένοι χέρι-χέρι στο πάρκο, βοηθάει την ανάκτηση της χαμένης οικειότητας, πόσο μάλλον μια διήμερη εκδρομή που θα έχετε το χρόνο να ανακλύψετε εκ νέου τον άλλο, μακριά από την πόλη και τις έγνοιες.
Χαλαρώστε
Μην πιέζετε τις καταστάσεις, αν δεν βγαίνουν χρονικά. Θα έρθει η αναθέρμανση όταν βρείτε και οι δυο το χρόνο. Δεν θα είναι κάτι εύκολο να συντονιστείτε μεν, δεδομένων των υποχρεώσεων, αλλά και από την άλλη, βεβιασμένες κινήσεις δεν έχουν πάντα τα επιθυμητά αποτελέσματα. Μην αγχωθείτε να αναζωπυρώσετε τη σπίθα, γιατί και η φωτιά θέλει το χρόνο της για να ζεστάνει.
Να είστε τρυφεροί και τρυφερές
Εάν έχει περάσει καιρός από την τελευταία φορά που βρεθήκατε ερωτικά με τον/την σύζυγό σας, καλό θα ήταν να ξεκινήσετε τρυφερά και χωρίς βιασύνες την προσπάθεια επαναπροσέγγισης. Ξεκινήστε αγγίζοντας και αγκαλιάζοντας ο ένας τον άλλο περισσότερο και σιγά σιγά θα αυξηθεί η ερωτική επιιθμία και των δυο, που θα σας οδηγήσει με φυσικό τρόπο σε μια καλύτερη ερωτική ζωή.
6. Αφήστε τη φαντασία σας ελεύθερη
Όσο άβολα και αν νιώθετε στην αρχή, στη συνέχεια και με τη βοήθεια του συντρόφου σας, εύκολα θα νιώσετε την απόλαυση του να δοκιμάζετε νέα πράγματα και τεχνικές στο κρεβάτι. Είναι λογικό να βαριέστε τα ίδια και τα ίδια, ενώ οι νέες ιδέες θα αναζωπυρώσουν τη διάθεση και των δυο.
Βασικό ωστόσο, σε αυτό το κομμάτι της δημιουργικότητας, είναι να έχετε επικοινωνία με τον καλό σας και να μην τον ξαφνιάσετε ντυμένες στα δερμάτινα μια νύχτα. Μιλήστε για όσα σας αρέσουν και όσα είστε διατεθειμένοι και διατεθειμένες να δοκιμάσετε και έτσι θα βρείτε κάτι που να αρέσει και στους δυο, ώστε να το απολαύσουν και οι δυο.
Εκφραστείτε
Αναβιώστε τον πρώτο καιρό που γίνατε ζευγάρι και θυμηθείτε πόσο σημαντικό ήταν να σας εκδηλώνει ο άλλος το πόσο σας θέλει. Δηλώστε κι εσείς στο σύντροφό σας πόσο τον αγαπάτε και θέλετε να ζήσετε πράγματα μαζί του. Είναι πολύ σημαντικό για κάθε άντρα και γυναίκα να νιώθει επιθυμητός και μην υποτιμάτε ποτέ τη σημασία μιας δήλωσης που δείχνει πόσο επιθυμείτε τον άλλο.
Συνεργαστείτε
Μοιραστείτε τις δουλειές του σπιτιού με τον καλό σας, ακόμα και αν πρέπει να του το ζητήσετε ρητά να σας βοηθήσει, για να βρείτε το χρόνο να γίνετε όλα τα παραπάνω, ώστε να αναθερμανθεί η ερωτική σας ζωή. Αν τα κάνετε όλα μόνες σας δεν θα έχετε ποτέ τη διάθεση για αγκαλιές και φιλιά, ακόμα κι αν πάνω σας πέφτει, που αυτό ισχύει τις περισσότερες φορές, το μεγαλύτερο κομμάτι της αναθέρμανσης των σχέσεων.
Ζητήστε επαγγελματική βοήθεια
Οι γυναίκες σε εμμηνόπαυση παρατηρούν κάμψη της ερωτικής τους διάθεσης, αλλά δεν υπάρχει κανένας λόγος να χάσετε την ερωτική σας δραστηριότητα, καθώς υπάρχουν αγωγές, κυρίως με τη βοήθεια ορμονών, που επαναφέρουν τη λίμπιντο και τη χαμένη διάθεση για ερωτική ζωή.
10.Γυμναστείτε
Ανεξάρτητα από το καλό που θα κάνετε στη φυσική σας κατάσταση και το πόσο άνετα νιώθετε ή δεν νιώθετε με το σώμα σας, η καθημερινή άσκηση, ανεβάζει τα επίπεδα των ενδορφινών και κατά συνέπεια την διάθεση για τρυφερότητες και οικειότητες.
Αν δεν είστε του γυμναστηρίου, τότε ακόμα και μια νυχτερινή βόλτα με τα πόδια με τον καλό σας, θα σας κάνει επίσης καλό.
ΠΗΓΗ: Clickatlife.gr

Πώς θα αναθερμάνετε την ερωτική σας ζωή;

Δεν είναι παράλογο να μην έχετε τη διάθεση να ερωτοτροπήσετε με τον -επί δεκατίας- σύζυγό σας, όταν έχει προηγηθεί στη μέρα σας, μια συνάντηση γονέων στο σχολείο των παιδιών, ένα χαλασμένο πλυντήριο ρούχων, μια επίσκεψη στον οδοντίατρο, το μαγείρεμα, η μπουγάδα και το λούσιμο των παιδιών.
Μην απελπίζεστε όμως, γιατί υπάρχει ακόμα ελπίδα και πολλοί τρόποι για να βάλετε ξανά σπίθα στην κρεβατοκάμαρα και να πάρουν φωτιά οι νύχτες σας, όπως όταν ήσαστε νέοι με τον καλό σας και δεν είχατε ούτε μπουγάδα, ούτε πεθερά, ούτε τα λατρεμένα σας τέκνα.
Επικοινωνήστε
Το βασικότερο κομμάτι της σχέσης δυο ανθρώπων είναι δυστυχώς και το πιο δύσκολο. Η επικοινωνία μεταξύ των συντρόφων, προωθεί την υγεία της σχέσης και αποτρέπει τις παρανοήσεις και παρεξηγήσεις. Μην ξεχνάτε να εκφράζεστε και να εκφράζετε όσα σας αρέσουν, είτε αυτό είναι μια απλή δήλωση αγάπης, μέχρι μια δήλωση για το πως θέλετε να περάσετε μια ερωτική νύχτα μαζί του/της.
Προστατέψτε την ιδιωτικότητά σας
Όσο κι αν αγαπάτε τα παιδιά σας, δεν θα βρείτε ποτέ την ησυχία να απολαύσετε μια νύχτα οι δυό σας, αν δεν φροντίσετε να προσλάβετε μια babysitter, έστω για δύο ώρες. Οι ιδιωτικές στιγμές ενός ζευγαριού είναι οι στιγμές που το δένουν ακόμα περισσότερο και όσο αυτές ελαχιστοποιούνται τόσο πιο αχνή γίνεται η ερωτική του ζωή.
Χαρείτε με τα απλά
Δε χρειάζονται εντυπωσιασμοί και υπερβολικά πράγματα για να θυμηθείτε όλα όσα σας έκαναν να ερωτευτείτε το σύζυγό σας. Κανονίστε ένα ραντεβού για ένα ποτήρι κρασί εκτός σπιτιού ή ακόμα καλύτερα πηγαίνετε για ένα δείπνο, που θα έχετε και την ευκαιρία να μιλήσετε, όπως μιλούσατε όταν πρωτογνωριστήκατε.
Ακόμα και μια βόλτα, πιασμένοι χέρι-χέρι στο πάρκο, βοηθάει την ανάκτηση της χαμένης οικειότητας, πόσο μάλλον μια διήμερη εκδρομή που θα έχετε το χρόνο να ανακλύψετε εκ νέου τον άλλο, μακριά από την πόλη και τις έγνοιες.
Χαλαρώστε
Μην πιέζετε τις καταστάσεις, αν δεν βγαίνουν χρονικά. Θα έρθει η αναθέρμανση όταν βρείτε και οι δυο το χρόνο. Δεν θα είναι κάτι εύκολο να συντονιστείτε μεν, δεδομένων των υποχρεώσεων, αλλά και από την άλλη, βεβιασμένες κινήσεις δεν έχουν πάντα τα επιθυμητά αποτελέσματα. Μην αγχωθείτε να αναζωπυρώσετε τη σπίθα, γιατί και η φωτιά θέλει το χρόνο της για να ζεστάνει.
Να είστε τρυφεροί και τρυφερές
Εάν έχει περάσει καιρός από την τελευταία φορά που βρεθήκατε ερωτικά με τον/την σύζυγό σας, καλό θα ήταν να ξεκινήσετε τρυφερά και χωρίς βιασύνες την προσπάθεια επαναπροσέγγισης. Ξεκινήστε αγγίζοντας και αγκαλιάζοντας ο ένας τον άλλο περισσότερο και σιγά σιγά θα αυξηθεί η ερωτική επιιθμία και των δυο, που θα σας οδηγήσει με φυσικό τρόπο σε μια καλύτερη ερωτική ζωή.
6. Αφήστε τη φαντασία σας ελεύθερη
Όσο άβολα και αν νιώθετε στην αρχή, στη συνέχεια και με τη βοήθεια του συντρόφου σας, εύκολα θα νιώσετε την απόλαυση του να δοκιμάζετε νέα πράγματα και τεχνικές στο κρεβάτι. Είναι λογικό να βαριέστε τα ίδια και τα ίδια, ενώ οι νέες ιδέες θα αναζωπυρώσουν τη διάθεση και των δυο.
Βασικό ωστόσο, σε αυτό το κομμάτι της δημιουργικότητας, είναι να έχετε επικοινωνία με τον καλό σας και να μην τον ξαφνιάσετε ντυμένες στα δερμάτινα μια νύχτα. Μιλήστε για όσα σας αρέσουν και όσα είστε διατεθειμένοι και διατεθειμένες να δοκιμάσετε και έτσι θα βρείτε κάτι που να αρέσει και στους δυο, ώστε να το απολαύσουν και οι δυο.
Εκφραστείτε
Αναβιώστε τον πρώτο καιρό που γίνατε ζευγάρι και θυμηθείτε πόσο σημαντικό ήταν να σας εκδηλώνει ο άλλος το πόσο σας θέλει. Δηλώστε κι εσείς στο σύντροφό σας πόσο τον αγαπάτε και θέλετε να ζήσετε πράγματα μαζί του. Είναι πολύ σημαντικό για κάθε άντρα και γυναίκα να νιώθει επιθυμητός και μην υποτιμάτε ποτέ τη σημασία μιας δήλωσης που δείχνει πόσο επιθυμείτε τον άλλο.
Συνεργαστείτε
Μοιραστείτε τις δουλειές του σπιτιού με τον καλό σας, ακόμα και αν πρέπει να του το ζητήσετε ρητά να σας βοηθήσει, για να βρείτε το χρόνο να γίνετε όλα τα παραπάνω, ώστε να αναθερμανθεί η ερωτική σας ζωή. Αν τα κάνετε όλα μόνες σας δεν θα έχετε ποτέ τη διάθεση για αγκαλιές και φιλιά, ακόμα κι αν πάνω σας πέφτει, που αυτό ισχύει τις περισσότερες φορές, το μεγαλύτερο κομμάτι της αναθέρμανσης των σχέσεων.
Ζητήστε επαγγελματική βοήθεια
Οι γυναίκες σε εμμηνόπαυση παρατηρούν κάμψη της ερωτικής τους διάθεσης, αλλά δεν υπάρχει κανένας λόγος να χάσετε την ερωτική σας δραστηριότητα, καθώς υπάρχουν αγωγές, κυρίως με τη βοήθεια ορμονών, που επαναφέρουν τη λίμπιντο και τη χαμένη διάθεση για ερωτική ζωή.
10.Γυμναστείτε
Ανεξάρτητα από το καλό που θα κάνετε στη φυσική σας κατάσταση και το πόσο άνετα νιώθετε ή δεν νιώθετε με το σώμα σας, η καθημερινή άσκηση, ανεβάζει τα επίπεδα των ενδορφινών και κατά συνέπεια την διάθεση για τρυφερότητες και οικειότητες.
Αν δεν είστε του γυμναστηρίου, τότε ακόμα και μια νυχτερινή βόλτα με τα πόδια με τον καλό σας, θα σας κάνει επίσης καλό.
ΠΗΓΗ: Clickatlife.gr

Παρασκευή, 12 Ιανουαρίου 2018

Σύμφωνα με έρευνα που δόθηκε στη δημοσιότητα
Τα μωρά που ζουν σε σπίτι με κατοικίδια, ιδιαίτερα με οικόσιτους σκύλους παθαίνουν σπανιότερα ωτίτιδες και λοιμώξεις του αναπνευστικού σε σύγκριση με εκείνα που ζουν σε σπίτια χωρίς κατοικίδια, σύμφωνα με έρευνα που δόθηκε πρόσφατα στη δημοσιότητα.
Η έρευνα, η οποία δημοσιεύτηκε στην αμερικανική επιθεώρηση Pediatrics, δεν εξηγεί τον λόγο αυτού του φαινομένου, αλλά αφήνει να εννοηθεί ότι η επαφή με έναν σκύλο ο οποίος περνά τουλάχιστον κάποιον χρόνο εκτός σπιτιού μπορεί να ενισχύσει το ανοσοποιητικό σύστημα ενός παιδιού τον πρώτο χρόνο της ζωής του.
Και οι γάτες παρέχουν ανάλογη προστασία στα βρέφη, αλλά σε μικρότερο βαθμό σε σχέση με τους σκύλους.
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 397 παιδιών στην Φινλανδία οι γονείς των οποίων κρατούσαν ημερολόγιο κάθε εβδομάδα καταγράφοντας την κατάσταση της υγείας του παιδιού τους τον πρώτο χρόνο της ζωής του και συγκεκριμένα ηλικίας από εννέα έως 52 εβδομάδων. Με βάση αυτά τα ημερολόγια, οι ερευνητές μέτρησαν ότι το 35% των παιδιών πέρασε την πλειοψηφία του πρώτου έτους τους με ένα κατοικίδιο σκύλο και το 24% με μια γάτα.
Συνολικά, τα βρέφη που ζούσαν σε σπίτια με γάτες ή σκύλους είχαν κατά 30% μικρότερες πιθανότητες να εμφανίσουν συμπτώματα λοίμωξης του αναπνευστικού–περιλαμβανομένων βήχα, ρινίτιδας, καταρροής και πυρετού–και σχεδόν 50% μικρότερες πιθανότητες για ωτίτιδα.
«Όταν τα παιδιά είχαν επαφή με σκύλο ή με γάτα στο σπίτι ήταν σημαντικά πιο υγιή στη διάρκεια της περιόδου πραγματοποίησης της έρευνας», αναφέρεται στη μελέτη ειδικών του πανεπιστημιακού νοσοκομείου Kuopio της Φινλανδίας. Μεγαλύτερη προστασία αποδείχτηκε ότι είχαν τα παιδιά εκείνα τα οποία βρίσκονταν στο σπίτι με τον σκύλο τους για έως και έξι ώρες καθημερινά σε σχέση με τα παιδιά εκείνα που δεν είχαν σκύλο ή που είχαν σκύλο που βρισκόταν μονίμως στον κήπο.
«Εικάζουμε ότι η επαφή με ζώα όπως και η βρωμιά και τα μικρόβια που φέρνει ένας σκύλος μέσα στο σπίτι μπορεί να βοηθήσει στην ωρίμανση του ανοσοποιητικού συστήματος του παιδιού, οδηγώντας σε πιο συγκροτημένη ανοσοποιητική αντίδραση και μικρότερη διάρκεια των λοιμώξεων», αναφέρει η μελέτη. Η βελτίωση της υγείας τους ήταν σημαντική ακόμη κι όταν οι ερευνητές απέκλεισαν άλλους παράγοντες που θα μπορούσαν να αυξήσουν τον κίνδυνο φλεγμονής, όπως το να μην έχουν θηλάσει, το να πηγαίνουν σε βρεφονηπιακό σταθμό, να έχουν μεγαλώσει από ασθματικούς ή καπνιστές γονείς ή να έχουν αδέλφια.
Επιπλέον, τα βρέφη που κατοικούσαν με σκύλους χρειάζονταν λιγότερα αντιβιοτικά. Παλαιότερες έρευνες είχαν αντικρουόμενα αποτελέσματα καθώς κάποιες διαπίστωσαν ότι τα παιδιά που συμβιώνουν με κατοικίδια με τρίχωμα δεν έχουν κάποιο όφελος για την υγεία τους, ενώ άλλες αποφάνθηκαν ότι η επαφή με τα ζώα παρείχε στα βρέφη κάποια προστασία απέναντι στα κρυολογήματα και στα στομαχικά προβλήματα. Σύμφωνα με τους συγγραφείς της, η μελέτη αυτή διαφοροποιείται από παλαιότερες στο ότι επικεντρώνεται μόνο στον πρώτο χρόνο ζωής του παιδιού και δεν αφορά μεγαλύτερες ηλικίες.
Οι εμπειρογνώμονες ανέφεραν πάντως ότι ενώ όλες οι έρευνες δεν συμφωνούν ότι η έκθεση σε σκύλους και γάτες βοηθά στην προστασία των παιδιών από τα αναπνευστικά προβλήματα, υπάρχει μια γενική τάση προς αυτή την κατεύθυνση.
ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Οι σκύλοι προστατεύουν τα βρέφη από λοιμώξεις

Σύμφωνα με έρευνα που δόθηκε στη δημοσιότητα
Τα μωρά που ζουν σε σπίτι με κατοικίδια, ιδιαίτερα με οικόσιτους σκύλους παθαίνουν σπανιότερα ωτίτιδες και λοιμώξεις του αναπνευστικού σε σύγκριση με εκείνα που ζουν σε σπίτια χωρίς κατοικίδια, σύμφωνα με έρευνα που δόθηκε πρόσφατα στη δημοσιότητα.
Η έρευνα, η οποία δημοσιεύτηκε στην αμερικανική επιθεώρηση Pediatrics, δεν εξηγεί τον λόγο αυτού του φαινομένου, αλλά αφήνει να εννοηθεί ότι η επαφή με έναν σκύλο ο οποίος περνά τουλάχιστον κάποιον χρόνο εκτός σπιτιού μπορεί να ενισχύσει το ανοσοποιητικό σύστημα ενός παιδιού τον πρώτο χρόνο της ζωής του.
Και οι γάτες παρέχουν ανάλογη προστασία στα βρέφη, αλλά σε μικρότερο βαθμό σε σχέση με τους σκύλους.
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 397 παιδιών στην Φινλανδία οι γονείς των οποίων κρατούσαν ημερολόγιο κάθε εβδομάδα καταγράφοντας την κατάσταση της υγείας του παιδιού τους τον πρώτο χρόνο της ζωής του και συγκεκριμένα ηλικίας από εννέα έως 52 εβδομάδων. Με βάση αυτά τα ημερολόγια, οι ερευνητές μέτρησαν ότι το 35% των παιδιών πέρασε την πλειοψηφία του πρώτου έτους τους με ένα κατοικίδιο σκύλο και το 24% με μια γάτα.
Συνολικά, τα βρέφη που ζούσαν σε σπίτια με γάτες ή σκύλους είχαν κατά 30% μικρότερες πιθανότητες να εμφανίσουν συμπτώματα λοίμωξης του αναπνευστικού–περιλαμβανομένων βήχα, ρινίτιδας, καταρροής και πυρετού–και σχεδόν 50% μικρότερες πιθανότητες για ωτίτιδα.
«Όταν τα παιδιά είχαν επαφή με σκύλο ή με γάτα στο σπίτι ήταν σημαντικά πιο υγιή στη διάρκεια της περιόδου πραγματοποίησης της έρευνας», αναφέρεται στη μελέτη ειδικών του πανεπιστημιακού νοσοκομείου Kuopio της Φινλανδίας. Μεγαλύτερη προστασία αποδείχτηκε ότι είχαν τα παιδιά εκείνα τα οποία βρίσκονταν στο σπίτι με τον σκύλο τους για έως και έξι ώρες καθημερινά σε σχέση με τα παιδιά εκείνα που δεν είχαν σκύλο ή που είχαν σκύλο που βρισκόταν μονίμως στον κήπο.
«Εικάζουμε ότι η επαφή με ζώα όπως και η βρωμιά και τα μικρόβια που φέρνει ένας σκύλος μέσα στο σπίτι μπορεί να βοηθήσει στην ωρίμανση του ανοσοποιητικού συστήματος του παιδιού, οδηγώντας σε πιο συγκροτημένη ανοσοποιητική αντίδραση και μικρότερη διάρκεια των λοιμώξεων», αναφέρει η μελέτη. Η βελτίωση της υγείας τους ήταν σημαντική ακόμη κι όταν οι ερευνητές απέκλεισαν άλλους παράγοντες που θα μπορούσαν να αυξήσουν τον κίνδυνο φλεγμονής, όπως το να μην έχουν θηλάσει, το να πηγαίνουν σε βρεφονηπιακό σταθμό, να έχουν μεγαλώσει από ασθματικούς ή καπνιστές γονείς ή να έχουν αδέλφια.
Επιπλέον, τα βρέφη που κατοικούσαν με σκύλους χρειάζονταν λιγότερα αντιβιοτικά. Παλαιότερες έρευνες είχαν αντικρουόμενα αποτελέσματα καθώς κάποιες διαπίστωσαν ότι τα παιδιά που συμβιώνουν με κατοικίδια με τρίχωμα δεν έχουν κάποιο όφελος για την υγεία τους, ενώ άλλες αποφάνθηκαν ότι η επαφή με τα ζώα παρείχε στα βρέφη κάποια προστασία απέναντι στα κρυολογήματα και στα στομαχικά προβλήματα. Σύμφωνα με τους συγγραφείς της, η μελέτη αυτή διαφοροποιείται από παλαιότερες στο ότι επικεντρώνεται μόνο στον πρώτο χρόνο ζωής του παιδιού και δεν αφορά μεγαλύτερες ηλικίες.
Οι εμπειρογνώμονες ανέφεραν πάντως ότι ενώ όλες οι έρευνες δεν συμφωνούν ότι η έκθεση σε σκύλους και γάτες βοηθά στην προστασία των παιδιών από τα αναπνευστικά προβλήματα, υπάρχει μια γενική τάση προς αυτή την κατεύθυνση.
ΠΗΓΗ: newsbeast.gr
Οι ψείρες είναι συχνό φαινόμενο στις παιδικές ηλικίες και παρατηρείται μεγάλη έξαρση ιδίως στην αρχή κάθε σχολικής χρονιάς. Τι μπορούμε να κάνουμε όμως για να προστατεύσουμε τα παιδιά μας και να τα απαλλάξουμε από τους ενοχλητικούς επισκέπτες;
Όπως αναφέρει  o παιδίατρος Δρ. Σπύρος Μαζάνης, οι ψείρες είναι τόσο κολλητικές όσο και το κοινό κρυολόγημα αφού σχεδόν το 80 έως 90% των παιδιών κάποια στιγμή θα κολλήσουν, ενώ το να κολλήσει ένα παιδί ψείρες δεν έχει καμία σχέση με το αν ένα κεφάλι είναι καθαρό ή βρώμικο αφού οι ψείρες μεταδίδοναι με τη στενή επαφή των μαθητών όταν παίζουν
Πώς γίνεται η μετάδοση;
Οι ψείρες του κεφαλιού δεν μπορούν να πετάξουν. Πετάνε μόνο από κεφάλι σε κεφάλι με τη στενή επαφή. Η μετάδοση διευκολύνεται με την ανταλλαγή αντικειμένων όπως σκουφιά, καπέλα, τσιμπιδάκια, κορδέλες κ.ά.
Ποια είναι τα συμπτώματα;
Μια μητέρα θα υποψιαστεί ότι το παιδί της έχει ψείρες όταν το βλέπει να ξύνει συνέχεια το κεφάλι του. Πολλές φορές η φαγούρα είναι τόσο έντονη που το παιδί ξυπνάει και τη νύχτα.
Από το πολύ ξύσιμο μπορεί να γδαρθεί το δέρμα του παιδιού, να κοκκινήσει, να μπουν μικρόβια και να προκληθεί μόλυνση.
Τι κάνουμε για τις ψείρες;
Η θεραπεία είναι τοπική, με σαμπουάν, λοσιόν και κρέμες. Απαιτείται πιστή εφαρμογή των οδηγιών.
Είναι σημαντικό επίσης να ενημερωθούν οι γονείς της ίδιας τάξης ώστε να ελέγξουν τα παιδιά τους και να τα θεραπεύσουν ταυτόχρονα.
Αν ένας μαθητής δεν θεραπευτεί σύντομα θα μεταδώσει τις ψείρες και στους συμμαθητές του.
Πρόληψη
Αν υπάρχει κρούσμα ψείρας σε άλλα παιδιά αλλά όχι στο δικό μας καλό είναι να πάρουμε τα μέτρα μας:
Καθημερινά μετά το λούσιμο ραντίζουμε με οινόπνευμα μια ψιλή χτένα για ψείρες και χτενίζουμε τα μαλλιά του παιδιού. Το οινόπνευμα σκάει τις ψείρες.
Φτιάχνουμε ένα διάλυμα με 1 λίτρο νερό και 1 φλυτζανάκι του καφέ ξύδι και ξεβγάζουμε προληπτικά κάθε τόσο τα μαλλιά του. Το ξύδι ξεκολλάει τα αβγά της ψείρας και αλλάζοντας το ph της επιδερμίδας του κεφαλιού αποτρέπει την ανάπτυξή της.
Αφιερώνουμε καθημερινά 1 με 2 λεπτά ψάχνοντας το κεφάλι του παιδιού όταν γυρίσει από το σχολείο μήπως και βρούμε κάποια ψείρα. Την πιέζουμε ανάμεσα στα νύχια και την σκοτώνουμε προτού προλάβει να κάνει αβγά.
ΠΗΓΗ: iefimerida.gr

Οι ψείρες επιστρέφουν στα θρανία – Πρόληψη και αντιμετώπιση

Οι ψείρες είναι συχνό φαινόμενο στις παιδικές ηλικίες και παρατηρείται μεγάλη έξαρση ιδίως στην αρχή κάθε σχολικής χρονιάς. Τι μπορούμε να κάνουμε όμως για να προστατεύσουμε τα παιδιά μας και να τα απαλλάξουμε από τους ενοχλητικούς επισκέπτες;
Όπως αναφέρει  o παιδίατρος Δρ. Σπύρος Μαζάνης, οι ψείρες είναι τόσο κολλητικές όσο και το κοινό κρυολόγημα αφού σχεδόν το 80 έως 90% των παιδιών κάποια στιγμή θα κολλήσουν, ενώ το να κολλήσει ένα παιδί ψείρες δεν έχει καμία σχέση με το αν ένα κεφάλι είναι καθαρό ή βρώμικο αφού οι ψείρες μεταδίδοναι με τη στενή επαφή των μαθητών όταν παίζουν
Πώς γίνεται η μετάδοση;
Οι ψείρες του κεφαλιού δεν μπορούν να πετάξουν. Πετάνε μόνο από κεφάλι σε κεφάλι με τη στενή επαφή. Η μετάδοση διευκολύνεται με την ανταλλαγή αντικειμένων όπως σκουφιά, καπέλα, τσιμπιδάκια, κορδέλες κ.ά.
Ποια είναι τα συμπτώματα;
Μια μητέρα θα υποψιαστεί ότι το παιδί της έχει ψείρες όταν το βλέπει να ξύνει συνέχεια το κεφάλι του. Πολλές φορές η φαγούρα είναι τόσο έντονη που το παιδί ξυπνάει και τη νύχτα.
Από το πολύ ξύσιμο μπορεί να γδαρθεί το δέρμα του παιδιού, να κοκκινήσει, να μπουν μικρόβια και να προκληθεί μόλυνση.
Τι κάνουμε για τις ψείρες;
Η θεραπεία είναι τοπική, με σαμπουάν, λοσιόν και κρέμες. Απαιτείται πιστή εφαρμογή των οδηγιών.
Είναι σημαντικό επίσης να ενημερωθούν οι γονείς της ίδιας τάξης ώστε να ελέγξουν τα παιδιά τους και να τα θεραπεύσουν ταυτόχρονα.
Αν ένας μαθητής δεν θεραπευτεί σύντομα θα μεταδώσει τις ψείρες και στους συμμαθητές του.
Πρόληψη
Αν υπάρχει κρούσμα ψείρας σε άλλα παιδιά αλλά όχι στο δικό μας καλό είναι να πάρουμε τα μέτρα μας:
Καθημερινά μετά το λούσιμο ραντίζουμε με οινόπνευμα μια ψιλή χτένα για ψείρες και χτενίζουμε τα μαλλιά του παιδιού. Το οινόπνευμα σκάει τις ψείρες.
Φτιάχνουμε ένα διάλυμα με 1 λίτρο νερό και 1 φλυτζανάκι του καφέ ξύδι και ξεβγάζουμε προληπτικά κάθε τόσο τα μαλλιά του. Το ξύδι ξεκολλάει τα αβγά της ψείρας και αλλάζοντας το ph της επιδερμίδας του κεφαλιού αποτρέπει την ανάπτυξή της.
Αφιερώνουμε καθημερινά 1 με 2 λεπτά ψάχνοντας το κεφάλι του παιδιού όταν γυρίσει από το σχολείο μήπως και βρούμε κάποια ψείρα. Την πιέζουμε ανάμεσα στα νύχια και την σκοτώνουμε προτού προλάβει να κάνει αβγά.
ΠΗΓΗ: iefimerida.gr
Είναι γνωστό ότι τα παιδιά τρέμουν τον οδοντίατρο, ενώ υπάρχουν και αρκετοί ενήλικες που τους λούζει κρύος ιδρώτας και μόνο στη σκέψη ενός απλού τσεκ-απ. Ωστόσο για πρώτη φορά, Ισπανική έρευνα έδειξε ότι ρόλο-κλειδί στην ανάπτυξη της συγκεκριμένης φοβίας του παιδιού παίζει ο πατέρας.
Ερευνητές του πανεπιστημίου Χουαν Κάρλος της Μαδρίτης, με επικεφαλής την Αμέρικα Λάρα-Σασίδο, μελέτησαν 183 παιδιά ηλικίας επτά έως 12 ετών, καθώς και τους γονείς τους και συζήτησαν μαζί τους τη φοβία τους για τον οδοντίατρο.
Από την έρευνα διαπιστώθηκε ότι όσο υψηλότερος ήταν ο φόβος για τον οδοντίατρο σε ένα μέλος της οικογένειας, ιδίως σε έναν από τους δύο γονείς, τόσο πιο εμφανής ήταν αυτός ο φόβος και στο παιδί, ενώ ειδικά ο φόβος του πατέρα για τον οδοντίατρο μετράει πολύ περισσότερο από τον φόβο της μητέρας.
«Τα παιδιά φαίνεται να δίνουν πρωτίστως προσοχή στις συναισθηματικές αντιδράσεις των πατέρων τους, όταν σχηματίζουν τη δική τους άποψη για το πόσο πρέπει να τους αγχώνει ο οδοντίατρος», εξηγεί η Λάρα-Σασίδο.
Αυτό σημαίνει ότι ακόμα κι αν η μητέρα περνάει καθησυχαστικά μηνύματα στα παιδιά για τον οδοντίατρο, αλλά ο πατέρας φοβάται, τότε εν τέλει θα φοβάται και το παιδί
Οι ερευνητές επισημαίνουν την ανάγκη να γίνει η σχετική «προπαγάνδα» στους γονείς, ιδίως στους πατέρες, ώστε να μην φοβούνται τον οδοντίατρο ή τουλάχιστον να μη το δείχνουν μπροστά στα παιδιά τους, γιατί θα τα επηρεάσουν αρνητικά και μετά, θα είναι πιο δύσκολο να αποβάλουν τη συγκεκριμένη φοβία σε μεγαλύτερη ηλικία.
ΠΗΓΗ: iefimerida.gr

Γιατί τα παιδιά φοβούνται τον οδοντίατρο;

Είναι γνωστό ότι τα παιδιά τρέμουν τον οδοντίατρο, ενώ υπάρχουν και αρκετοί ενήλικες που τους λούζει κρύος ιδρώτας και μόνο στη σκέψη ενός απλού τσεκ-απ. Ωστόσο για πρώτη φορά, Ισπανική έρευνα έδειξε ότι ρόλο-κλειδί στην ανάπτυξη της συγκεκριμένης φοβίας του παιδιού παίζει ο πατέρας.
Ερευνητές του πανεπιστημίου Χουαν Κάρλος της Μαδρίτης, με επικεφαλής την Αμέρικα Λάρα-Σασίδο, μελέτησαν 183 παιδιά ηλικίας επτά έως 12 ετών, καθώς και τους γονείς τους και συζήτησαν μαζί τους τη φοβία τους για τον οδοντίατρο.
Από την έρευνα διαπιστώθηκε ότι όσο υψηλότερος ήταν ο φόβος για τον οδοντίατρο σε ένα μέλος της οικογένειας, ιδίως σε έναν από τους δύο γονείς, τόσο πιο εμφανής ήταν αυτός ο φόβος και στο παιδί, ενώ ειδικά ο φόβος του πατέρα για τον οδοντίατρο μετράει πολύ περισσότερο από τον φόβο της μητέρας.
«Τα παιδιά φαίνεται να δίνουν πρωτίστως προσοχή στις συναισθηματικές αντιδράσεις των πατέρων τους, όταν σχηματίζουν τη δική τους άποψη για το πόσο πρέπει να τους αγχώνει ο οδοντίατρος», εξηγεί η Λάρα-Σασίδο.
Αυτό σημαίνει ότι ακόμα κι αν η μητέρα περνάει καθησυχαστικά μηνύματα στα παιδιά για τον οδοντίατρο, αλλά ο πατέρας φοβάται, τότε εν τέλει θα φοβάται και το παιδί
Οι ερευνητές επισημαίνουν την ανάγκη να γίνει η σχετική «προπαγάνδα» στους γονείς, ιδίως στους πατέρες, ώστε να μην φοβούνται τον οδοντίατρο ή τουλάχιστον να μη το δείχνουν μπροστά στα παιδιά τους, γιατί θα τα επηρεάσουν αρνητικά και μετά, θα είναι πιο δύσκολο να αποβάλουν τη συγκεκριμένη φοβία σε μεγαλύτερη ηλικία.
ΠΗΓΗ: iefimerida.gr
Η εικόνα ενός παιδιού να παίζει στην παιδική χαρά σας φαντάζει πολύ φυσιολογική, πόσο αληθινή είναι όμως; Η κίνηση αποτελεί μια φυσική τάση των παιδιών και μάλιστα όσο πιο μικρά σε ηλικία τόσο πιο αυθόρμητα την εκφράζουν. Μεγαλώνοντας ωστόσο η σωματική δραστηριότητα αποτελεί μια πρόκληση εφόσον φαίνεται πως αρχίζουν να την εγκαταλείπουν! Αιτίες; Οι αυξημένες απαιτήσεις του σχολείου, η αίσθηση πως δεν είναι όλοι καλοί στα αθλήματα, η απουσία προτύπων αλλά και η απουσία σωματικής δραστηριότητας στην οικογένεια.
Παρά την φυσική τους τάση, τα παιδιά σήμερα καταλήγουν να είναι λιγότερο δραστήρια, ενώ αυξάνεται ταυτόχρονα η παρακολούθηση τηλεόρασης και η ενασχόλησή τους με ηλεκτρονικά παιχνίδια και υπολογιστές. Και ακόμη κι αν επιθυμούν να παραμείνουν δραστήρια, κοινωνικοί περιορισμοί όπως η ύπαρξη δημόσιων χώρων όπου μπορούν να παίζουν ή να βρίσκονται με τους συνομήλικούς τους με ασφάλεια αποτελεί ζητούμενο.
Θα πρέπει ωστόσο να γνωρίζουμε ότι η συστηματική σωματική δραστηριότητα, την εποχή όπου η παιδική παχυσαρκία αγγίζει τα όρια της «επιδημίας» και οι χρόνιες ασθένειες εμφανίζονται από πολύ μικρές ηλικίες, συμβάλλει όχι μόνο στη διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους, αλλά και σε πολλές ακόμη πτυχές της σωματικής και ψυχικής υγείας, αφού τα σωματικά δραστήρια παιδιά:
Δημιουργούν δυνατούς μύες και γερά οστά
Μπορούν να ρυθμίζουν καλύτερα το σωματικό τους βάρους και έχουν μικρότερες πιθανότητες να αυξήσουν υπερβολικά το βάρος τους
Έχουν μειωμένο κίνδυνο να εμφανίσουν χρόνιες παθήσεις όπως ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 και η υπέρταση
Κοιμούνται ποιοτικά
Μπορούν να διαχειριστούν καλύτερα σωματικές και συναισθηματικές προκλήσεις
Έχουν αυξημένη αυτοπεποίθηση και λιγότερο άγχος και στρες.
Πόση σωματική δραστηριότητα;
Όλα τα παιδιά άνω των 2 ετών συστήνεται να έχουν τουλάχιστον 60 λεπτά μέτριας προς έντονης έντασης σωματικής δραστηριότητας καθημερινά.
Παράλληλα, οι συστάσεις αναφέρονται και στις ώρες τηλεθέασης (τηλεόραση, υπολογιστής για ψυχαγωγία, βιντεοπαιχνίδια), όπου η επιτρεπόμενη ώρα παρακολούθησης είναι μέχρι 2 ώρες την ημέρα, ενώ τα παιδιά κάτω των 2 ετών συστήνεται να μην παρακολουθούν καθόλου τηλεόραση.
Πως μπορείτε να κινητοποιήσετε το δικό σας παιδί;
Με τρεις απλούς τρόπους;
Επιλέξτε τις κατάλληλες δραστηριότητες ανάλογα με την ηλικία του. Διαφορετικά υπάρχει το ενδεχόμενο το παιδί να μπερδευτεί ή να βαρεθεί.
Δώστε στα παιδιά διαφορετικές εναλλακτικές! Βοηθήστε τα παιδιά να νιώσουν πως η άσκηση είναι μια εύκολη διαδικασία και μέρος της καθημερινότητάς τους, ώστε να επιδιώξουν να την επαναλάβουν.
Έχει πλάκα! Η διασκέδαση πρέπει να είναι ένα σημαντικό κομμάτι της άσκησης, ώστε να διατηρεί το ενδιαφέρον τον παιδιών!
ΠΗΓΗ: boro.gr

Πόσες ώρες πρέπει να ασκείται ένα παιδί τη βδομάδα και γιατί.

Η εικόνα ενός παιδιού να παίζει στην παιδική χαρά σας φαντάζει πολύ φυσιολογική, πόσο αληθινή είναι όμως; Η κίνηση αποτελεί μια φυσική τάση των παιδιών και μάλιστα όσο πιο μικρά σε ηλικία τόσο πιο αυθόρμητα την εκφράζουν. Μεγαλώνοντας ωστόσο η σωματική δραστηριότητα αποτελεί μια πρόκληση εφόσον φαίνεται πως αρχίζουν να την εγκαταλείπουν! Αιτίες; Οι αυξημένες απαιτήσεις του σχολείου, η αίσθηση πως δεν είναι όλοι καλοί στα αθλήματα, η απουσία προτύπων αλλά και η απουσία σωματικής δραστηριότητας στην οικογένεια.
Παρά την φυσική τους τάση, τα παιδιά σήμερα καταλήγουν να είναι λιγότερο δραστήρια, ενώ αυξάνεται ταυτόχρονα η παρακολούθηση τηλεόρασης και η ενασχόλησή τους με ηλεκτρονικά παιχνίδια και υπολογιστές. Και ακόμη κι αν επιθυμούν να παραμείνουν δραστήρια, κοινωνικοί περιορισμοί όπως η ύπαρξη δημόσιων χώρων όπου μπορούν να παίζουν ή να βρίσκονται με τους συνομήλικούς τους με ασφάλεια αποτελεί ζητούμενο.
Θα πρέπει ωστόσο να γνωρίζουμε ότι η συστηματική σωματική δραστηριότητα, την εποχή όπου η παιδική παχυσαρκία αγγίζει τα όρια της «επιδημίας» και οι χρόνιες ασθένειες εμφανίζονται από πολύ μικρές ηλικίες, συμβάλλει όχι μόνο στη διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους, αλλά και σε πολλές ακόμη πτυχές της σωματικής και ψυχικής υγείας, αφού τα σωματικά δραστήρια παιδιά:
Δημιουργούν δυνατούς μύες και γερά οστά
Μπορούν να ρυθμίζουν καλύτερα το σωματικό τους βάρους και έχουν μικρότερες πιθανότητες να αυξήσουν υπερβολικά το βάρος τους
Έχουν μειωμένο κίνδυνο να εμφανίσουν χρόνιες παθήσεις όπως ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 και η υπέρταση
Κοιμούνται ποιοτικά
Μπορούν να διαχειριστούν καλύτερα σωματικές και συναισθηματικές προκλήσεις
Έχουν αυξημένη αυτοπεποίθηση και λιγότερο άγχος και στρες.
Πόση σωματική δραστηριότητα;
Όλα τα παιδιά άνω των 2 ετών συστήνεται να έχουν τουλάχιστον 60 λεπτά μέτριας προς έντονης έντασης σωματικής δραστηριότητας καθημερινά.
Παράλληλα, οι συστάσεις αναφέρονται και στις ώρες τηλεθέασης (τηλεόραση, υπολογιστής για ψυχαγωγία, βιντεοπαιχνίδια), όπου η επιτρεπόμενη ώρα παρακολούθησης είναι μέχρι 2 ώρες την ημέρα, ενώ τα παιδιά κάτω των 2 ετών συστήνεται να μην παρακολουθούν καθόλου τηλεόραση.
Πως μπορείτε να κινητοποιήσετε το δικό σας παιδί;
Με τρεις απλούς τρόπους;
Επιλέξτε τις κατάλληλες δραστηριότητες ανάλογα με την ηλικία του. Διαφορετικά υπάρχει το ενδεχόμενο το παιδί να μπερδευτεί ή να βαρεθεί.
Δώστε στα παιδιά διαφορετικές εναλλακτικές! Βοηθήστε τα παιδιά να νιώσουν πως η άσκηση είναι μια εύκολη διαδικασία και μέρος της καθημερινότητάς τους, ώστε να επιδιώξουν να την επαναλάβουν.
Έχει πλάκα! Η διασκέδαση πρέπει να είναι ένα σημαντικό κομμάτι της άσκησης, ώστε να διατηρεί το ενδιαφέρον τον παιδιών!
ΠΗΓΗ: boro.gr
Η ποσότητα νερού που χρειάζεται ένα παιδί την ημέρα εξαρτάται από παράγοντες όπως το φύλο, η ηλικία και το βάρος. Επιπλέον, η θερμοκρασία του περιβάλλοντος, η υγρασία, το επίπεδο φυσικής δραστηριότητας και η γενική υγεία επηρεάζουν τις καθημερινές ανάγκες των παιδιών για νερό.
Στον παρακάτω πίνακα μπορείτε να δείτε την ποσότητα νερού που χρειάζεται ένα παιδί ανάλογα με την ηλικία του. Σημειώστε ότι οι συστάσεις αυτές αναφέρονται σε υγιή παιδιά σε ήπια κλίματα, επομένως μπορεί να μην είναι αντιπροσωπευτικές σε διαφορετικές περιπτώσεις.
Ημερήσιες ανάγκες σε νερό για παιδιά
Η παραπάνω ποσότητες μπορεί να φαίνονται μεγάλες, αλλά υπολογίστε ότι αναφέρονται στην συνολική ποσότητα νερού, που μπορεί να είναι εκτός από το πόσιμο νερό από άλλα ροφήματα όπως χυμοί, αλλά και φρούτα, λαχανικά ή και από άλλα τρόφιμα. Ιδιαίτερα τα φρούτα και τα λαχανικά έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε νερό. Για παράδειγμα η ντομάτα έχει περιεκτικότητα 94% σε νερό και το αγγούρι σχεδόν 97% !
Πρακτικά, 6 – 8 ποτήρια νερό την ημέρα μαζί με 5 μερίδες φρούτα και λαχανικά καλύπτουν τις ανάγκες του παιδιού σε νερό. Προσοχή δώστε στην κατανάλωση νερού όταν το παιδί έχει έντονη φυσική δραστηριότητα. Πριν, κατά την διάρκεια και μετά την άσκηση το παιδί θα πρέπει να πίνει άφθονο νερό, ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες. Στοχεύετε στην κατανάλωση τουλάχιστον 1 ποτήρι νερό κάθε 20 περίπου λεπτά στην διάρκεια της άσκησης.
ΠΗΓΗ: iator.gr

Πόσο νερό χρειάζονται τα παιδιά την ημέρα;

Η ποσότητα νερού που χρειάζεται ένα παιδί την ημέρα εξαρτάται από παράγοντες όπως το φύλο, η ηλικία και το βάρος. Επιπλέον, η θερμοκρασία του περιβάλλοντος, η υγρασία, το επίπεδο φυσικής δραστηριότητας και η γενική υγεία επηρεάζουν τις καθημερινές ανάγκες των παιδιών για νερό.
Στον παρακάτω πίνακα μπορείτε να δείτε την ποσότητα νερού που χρειάζεται ένα παιδί ανάλογα με την ηλικία του. Σημειώστε ότι οι συστάσεις αυτές αναφέρονται σε υγιή παιδιά σε ήπια κλίματα, επομένως μπορεί να μην είναι αντιπροσωπευτικές σε διαφορετικές περιπτώσεις.
Ημερήσιες ανάγκες σε νερό για παιδιά
Η παραπάνω ποσότητες μπορεί να φαίνονται μεγάλες, αλλά υπολογίστε ότι αναφέρονται στην συνολική ποσότητα νερού, που μπορεί να είναι εκτός από το πόσιμο νερό από άλλα ροφήματα όπως χυμοί, αλλά και φρούτα, λαχανικά ή και από άλλα τρόφιμα. Ιδιαίτερα τα φρούτα και τα λαχανικά έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε νερό. Για παράδειγμα η ντομάτα έχει περιεκτικότητα 94% σε νερό και το αγγούρι σχεδόν 97% !
Πρακτικά, 6 – 8 ποτήρια νερό την ημέρα μαζί με 5 μερίδες φρούτα και λαχανικά καλύπτουν τις ανάγκες του παιδιού σε νερό. Προσοχή δώστε στην κατανάλωση νερού όταν το παιδί έχει έντονη φυσική δραστηριότητα. Πριν, κατά την διάρκεια και μετά την άσκηση το παιδί θα πρέπει να πίνει άφθονο νερό, ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες. Στοχεύετε στην κατανάλωση τουλάχιστον 1 ποτήρι νερό κάθε 20 περίπου λεπτά στην διάρκεια της άσκησης.
ΠΗΓΗ: iator.gr

Τετάρτη, 10 Ιανουαρίου 2018

Τα παιδιά της σχολικής ηλικίας λόγω της υψηλής σωματικής και πνευματικής δραστηριότητας, αλλά και της συνεχούς ανάπτυξής, έχουν και υψηλές διατροφικές απαιτήσεις. Η άστοχη επιλογή τροφών στη διάρκεια αυτής της ιδιαίτερα απαιτητικής ηλικίας, μπορεί να οδηγήσει σε διάφορες διατροφικές διαταραχές όπως: η κακή θρέψη, η τερηδόνα των δοντιών, η παχυσαρκία, η υπερκινητικότητα, η ανεπάρκεια του ψευδαργύρου και του ιωδίου, η αναιμία και η ραχίτιδα
Το πρωινό είναι ίσως το σημαντικότερο γεύμα της ημέρας αν και οι περισσότεροι από εμάς (ενήλικες και παιδιά) συνηθίζουμε να αμελούμε. Ειδικότερα στα παιδιά, ένα πρωινό που θα περιλαμβάνει γάλα με δημητριακά ή ψωμί με μέλι και κάποιο φρούτο, είναι απαραίτητο διότι θα τους δώσει την ενέργεια που χρειάζονται, τόσο για την σωματική όσο και για την πνευματική τους δραστηριότητα.
Το μεσημέρι και το βράδυ, η διατροφή των παιδιών πρέπει να περιλαμβάνει τρόφιμα από όλες τις ομάδες και να μην αποκλείονται τροφές, όπως π.χ. όσπρια ή ψάρι. Γενικότερα, από το διατροφικό πρόγραμμα των παιδιών δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να λείπουν:
– Τα λαχανικά και τα φρούτα (και οι φυσικοί χυμοί), ως πηγές βιταμινών (π.χ. βιταμίνη C), αντιοξειδωτικών ουσιών και φυτικών ινών.
– Τα γαλακτοκομικά προϊόντα, ως πηγές ασβεστίου, φωσφόρου και άλλων μεταλλικών στοιχείων.
– Το κόκκινο κρέας και το κοτόπουλο, ως πηγές πρωτεϊνών και σιδήρου.
– Το ψάρι, ως πηγή ιωδίου και φωσφόρου
– Το ψωμί και τα όσπρια, για φυτικές ίνες και ενέργεια.
– Το ελαιόλαδο, ως βασική πηγή λίπους.
Τα παραπάνω, στα πλαίσια ενός ημερήσιου διατροφικού προγράμματος από 3 γεύματα και ενδιάμεσα σπιτικά σνακ βοηθούν στην καλύτερη απόδοση των παιδιών στα σχολικά τους μαθήματα αλλά και στη σωματική και πνευματική τους ανάπτυξη.
ΠΗΓΗ: iator.gr

Η διατροφή στη σχολική ηλικία

Τα παιδιά της σχολικής ηλικίας λόγω της υψηλής σωματικής και πνευματικής δραστηριότητας, αλλά και της συνεχούς ανάπτυξής, έχουν και υψηλές διατροφικές απαιτήσεις. Η άστοχη επιλογή τροφών στη διάρκεια αυτής της ιδιαίτερα απαιτητικής ηλικίας, μπορεί να οδηγήσει σε διάφορες διατροφικές διαταραχές όπως: η κακή θρέψη, η τερηδόνα των δοντιών, η παχυσαρκία, η υπερκινητικότητα, η ανεπάρκεια του ψευδαργύρου και του ιωδίου, η αναιμία και η ραχίτιδα
Το πρωινό είναι ίσως το σημαντικότερο γεύμα της ημέρας αν και οι περισσότεροι από εμάς (ενήλικες και παιδιά) συνηθίζουμε να αμελούμε. Ειδικότερα στα παιδιά, ένα πρωινό που θα περιλαμβάνει γάλα με δημητριακά ή ψωμί με μέλι και κάποιο φρούτο, είναι απαραίτητο διότι θα τους δώσει την ενέργεια που χρειάζονται, τόσο για την σωματική όσο και για την πνευματική τους δραστηριότητα.
Το μεσημέρι και το βράδυ, η διατροφή των παιδιών πρέπει να περιλαμβάνει τρόφιμα από όλες τις ομάδες και να μην αποκλείονται τροφές, όπως π.χ. όσπρια ή ψάρι. Γενικότερα, από το διατροφικό πρόγραμμα των παιδιών δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να λείπουν:
– Τα λαχανικά και τα φρούτα (και οι φυσικοί χυμοί), ως πηγές βιταμινών (π.χ. βιταμίνη C), αντιοξειδωτικών ουσιών και φυτικών ινών.
– Τα γαλακτοκομικά προϊόντα, ως πηγές ασβεστίου, φωσφόρου και άλλων μεταλλικών στοιχείων.
– Το κόκκινο κρέας και το κοτόπουλο, ως πηγές πρωτεϊνών και σιδήρου.
– Το ψάρι, ως πηγή ιωδίου και φωσφόρου
– Το ψωμί και τα όσπρια, για φυτικές ίνες και ενέργεια.
– Το ελαιόλαδο, ως βασική πηγή λίπους.
Τα παραπάνω, στα πλαίσια ενός ημερήσιου διατροφικού προγράμματος από 3 γεύματα και ενδιάμεσα σπιτικά σνακ βοηθούν στην καλύτερη απόδοση των παιδιών στα σχολικά τους μαθήματα αλλά και στη σωματική και πνευματική τους ανάπτυξη.
ΠΗΓΗ: iator.gr
Τα παιδιά που παίζουν για αρκετή ώρα σε εξωτερικούς χώρους, έχουν πολύ λιγότερες πιθανότητες να πάθουν μυωπία από εκείνα που περνούν πολλές ώρες παίζοντας στον υπολογιστή και άλλες συσκευές.
Αυτό δείχνουν δύο νέες έρευνες που πραγματοποιήθηκαν σε Δανία και Ταϊβάν. Οι έρευνες έδειξαν ότι το φως της μέρας είναι πολύ σημαντικό σε ό,τι αφορά την πρόληψη της μυωπίας.
Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν με ακρίβεια τον τρόπο με τον οποίο το φυσικό φως συμβάλλει στην προστασία από τη μυωπία, ωστόσο θεωρούν ότι μ’ αυτήν έχουν σχέση και τα επίπεδα της ντοπαμίνης, τα υψηλά επίπεδα της οποίας στον βολβό του ματιού έχουν συνδεθεί με τις μειωμένες πιθανότητες ανάπτυξης μυωπίας.
Για τον λόγο αυτόν, θεωρούν ότι για την αύξηση του αριθμού των παιδιών που έχουν μυωπία σε συγκεκριμένες χώρες δεν παίζει ρόλο μόνο η κληρονομικότητα, αλλά και διάφοροι περιβαλλοντικοί παράγοντες.
Στις ΗΠΑ τα περιστατικά μυωπίας έχουν αυξηθεί από τη δεκαετία του ’70 κατά 65%, ενώ οι έρευνες για την πρόληψη και την αντιμετώπισή της έχουν ενταθεί, καθώς στην Ασία και άλλες περιοχές του πλανήτη η εμφάνισή της έχει λάβει διαστάσεις πανδημίας.
Οι επιστήμονες τονίζουν ότι οι γονείς θα πρέπει να παροτρύνουν τα παιδιά τους να ασχολούνται με δραστηριότητες που γίνονται σε εξωτερικούς χώρους και όταν αυτό δεν είναι εφικτό για πρακτικούς λόγους ή εξαιτίας του καιρού, να φροντίζουν ώστε οι ώρες που περνούν μπροστά από τον υπολογιστή και τις παιχνιδομηχανές να είναι περιορισμένες και στο δωμάτιό τους να μπαίνει όσο το δυνατόν περισσότερο φυσικό φως.
ΠΗΓΗ: star.gr

Τα παιδιά που παίζουν έξω έχουν καλύτερη όραση

Τα παιδιά που παίζουν για αρκετή ώρα σε εξωτερικούς χώρους, έχουν πολύ λιγότερες πιθανότητες να πάθουν μυωπία από εκείνα που περνούν πολλές ώρες παίζοντας στον υπολογιστή και άλλες συσκευές.
Αυτό δείχνουν δύο νέες έρευνες που πραγματοποιήθηκαν σε Δανία και Ταϊβάν. Οι έρευνες έδειξαν ότι το φως της μέρας είναι πολύ σημαντικό σε ό,τι αφορά την πρόληψη της μυωπίας.
Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν με ακρίβεια τον τρόπο με τον οποίο το φυσικό φως συμβάλλει στην προστασία από τη μυωπία, ωστόσο θεωρούν ότι μ’ αυτήν έχουν σχέση και τα επίπεδα της ντοπαμίνης, τα υψηλά επίπεδα της οποίας στον βολβό του ματιού έχουν συνδεθεί με τις μειωμένες πιθανότητες ανάπτυξης μυωπίας.
Για τον λόγο αυτόν, θεωρούν ότι για την αύξηση του αριθμού των παιδιών που έχουν μυωπία σε συγκεκριμένες χώρες δεν παίζει ρόλο μόνο η κληρονομικότητα, αλλά και διάφοροι περιβαλλοντικοί παράγοντες.
Στις ΗΠΑ τα περιστατικά μυωπίας έχουν αυξηθεί από τη δεκαετία του ’70 κατά 65%, ενώ οι έρευνες για την πρόληψη και την αντιμετώπισή της έχουν ενταθεί, καθώς στην Ασία και άλλες περιοχές του πλανήτη η εμφάνισή της έχει λάβει διαστάσεις πανδημίας.
Οι επιστήμονες τονίζουν ότι οι γονείς θα πρέπει να παροτρύνουν τα παιδιά τους να ασχολούνται με δραστηριότητες που γίνονται σε εξωτερικούς χώρους και όταν αυτό δεν είναι εφικτό για πρακτικούς λόγους ή εξαιτίας του καιρού, να φροντίζουν ώστε οι ώρες που περνούν μπροστά από τον υπολογιστή και τις παιχνιδομηχανές να είναι περιορισμένες και στο δωμάτιό τους να μπαίνει όσο το δυνατόν περισσότερο φυσικό φως.
ΠΗΓΗ: star.gr

Δευτέρα, 8 Ιανουαρίου 2018

Πρόσφατη έρευνα στην Ελλάδα έδειξε ότι οι έφηβοι καθόλου δεν ενδιαφέρονται για τον καρκίνο, τις καρδιακές προσβολές και όλα τα άλλα προβλήματα υγείας που μπορεί να προκαλέσει το τσιγάρο.
Σταθερά αυξανόμενο είναι, σύμφωνα με στοιχεία, το ποσοστό των παιδιών που ξεκινούν το κάπνισμα, παρά το γεγονός ότι στους ενήλικες τα ποσοστά καπνιστών έχουν μειωθεί. Ωστόσο, ήδη από την ηλικία των 15 ετών, περισσότερο τα αγόρια και λιγότερο τα κορίτσια, όχι μόνο αγοράζουν το πρώτο τους πακέτο αλλά και εθίζονται στο τσιγάρο. Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν για να αποτρέψουμε το παιδί μας από το κάπνισμα; Ο καθηγητής στο Y. M. C. A, Adi Jaffe, μας λέει πώς να το κάνουμε σωστά και αποτελεσματικά.
1. Δώστε το καλό παράδειγμα
Όπως στα περισσότερα πράγματα, έτσι και στο κάπνισμα, το παράδειγμα το δικό μας αλλά και η γενικότερη στάση μας απέναντι σε αυτό έχει πολλά να προσφέρει στην αντίληψη του παιδιού, του αυριανού εφήβου και μελλοντικού ενήλικα- σχετικά με το τσιγάρο. Όταν κάποιος γονέας καπνίζει φαντάζει δυσκολότερο να «πείσει» το παιδί του για τις αρνητικές συνέπειες του τσιγάρου. Ωστόσο θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τη δική του εμπειρία ως αρνητική υπερτονίζοντας το κόστος αυτής της συνήθειας.
2. Μη διστάσετε να του δείξετε εικόνες από το τι μπορεί να προκαλέσει το κάπνισμα
Είναι μια μέθοδος πολύ διαδεδομένη στον εξωτερικό κυρίως. Όσο τρομακτικό κι αν τους φανεί το θέαμα μιας ακτινογραφίας με μαύρους πνεύμονες, τόσο θετικά θα λειτουργήσει. Γι΄αυτό μη διστάσετε να τους δείξετε φυλλάδια ενημερωτικά σχετικά με τις καρδιοπάθειες, ή μη θεωρήσετε ταμπού να του δείξετε ρεαλιστικές εικόνες από ανθρώπους που πάσχουν από κάποιο καρκίνο του πνεύμονα.
3. Μιλήστε του και για τα άμεσα αποτελέσματα του καπνίσματος
Τα παιδιά σπάνια ανησυχούν για τις μακροπρόθεσμες συνέπειες, μια που όπως είναι φυσιολογικό πιστεύουν ότι έχουν απεριόριστο χρόνο για τα πάντα. Για να τα αφυπνήσουμε μπορούμε να ρίξουμε το «βάρος» στα πιο άμεσα αποτελέσματα του καπνίσματος όπως: δύσοσμη αναπνοή, κίτρινα δόντια, μυρωδιά τσιγάρου στα μαλλιά και τα ρούχα, εύκολη κόπωση και βήχας.
4. Μυήστε το στον αθλητισμό
Άλλος ένας αποτελεσματικός τρόπος για να αποφύγουν τα παιδιά το κάπνισμα είναι με το να συμμετέχουν σε διάφορες δραστηριότητες, αθλητικές ή άλλες, καθώς έτσι θα έχουν λιγότερο χρόνο για να καπνίσουν. Επιπλέον, οι περισσότερες αθλητικές δραστηριότητες προωθούν ή συμβαδίζουν με έναν αντικαπνιστικό τρόπο ζωής.
5. Μην παρουσιάζετε έμμεσα το κάπνισμα ως φυσιολογική ρουτίνα
Μην αφήνετε λερωμένα τασάκια σε όλο το σπίτι και μη στέλνετε το παιδί να φέρει τα τσιγάρα σας ή να πιάνει τασάκια, αναπτήρες και γενικά να εξοικειώνεται με τα σύνεργα του καπνίσματος σαν να είναι κάτι εξίσου αποδεκτό με το σαπούνι ή το μαχαιροπίρουνο. Τα παιδιά που ζουν με καπνιστές έχουν δυο ως τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να καπνίσουν όταν γίνουν έφηβοι.
6. Μιλήστε του με ειλικρίνεια
Μιλήστε του για την εμπειρία σας με το τσιγάρο, περιλαμβανομένων και των λαθών σας. Αυτό θα το ενθαρρύνει να είναι πιο ανοικτό και ειλικρινές. Αν είστε καπνιστές δεν πρέπει να λειτουργείτε ενοχικά επειδή κάποια στιγμή παγιδευτήκατε στο κάπνισμα οι ίδιοι. Κανένας δεν άναψε το πρώτο του τσιγάρο ξέροντας ότι θα ακολουθήσουν άλλα 200.000 τα επόμενα 30 χρόνια.
7. Αποφύγετε την τιμωρία και την σκληρή κριτική
Το ζήτημα του καπνίσματος έχει πολλές παραμέτρους που δε μπορούμε πάντα να ελέγξουμε, μια που τα παιδιά και οι έφηβοι συχνά επηρεάζονται από κοντινούς φίλους, αγνοώντας τους κινδύνους και δίνοντας έμφαση στην εικόνα που θα σχηματίσουν οι άλλοι. Σε περίπτωση λοιπόν που πιάσετε «στα πράσα» το παιδί να καπνίζει αποφύγετε τις ακραίες συμπεριφορές. Ο πανικός, η κατακραυγή, η ένταση, οι φωνές και οι ατελείωτοι καβγάδες όχι μόνο δεν βοηθούν αλλά αποτρέπουν το παιδί να μπει σε ανοιχτή συνδιαλλαγή με τους γονείς του.Έτσι εύκολα καταφεύγει στις συμβουλές συνομήλικων και φίλων, οι οποίοι φαίνεται να τους καταλαβαίνουν καλύτερα.
ΠΗΓΗ: Madata.gr

Πως να αποτρέψουμε το παιδί μας από το κάπνισμα;

Πρόσφατη έρευνα στην Ελλάδα έδειξε ότι οι έφηβοι καθόλου δεν ενδιαφέρονται για τον καρκίνο, τις καρδιακές προσβολές και όλα τα άλλα προβλήματα υγείας που μπορεί να προκαλέσει το τσιγάρο.
Σταθερά αυξανόμενο είναι, σύμφωνα με στοιχεία, το ποσοστό των παιδιών που ξεκινούν το κάπνισμα, παρά το γεγονός ότι στους ενήλικες τα ποσοστά καπνιστών έχουν μειωθεί. Ωστόσο, ήδη από την ηλικία των 15 ετών, περισσότερο τα αγόρια και λιγότερο τα κορίτσια, όχι μόνο αγοράζουν το πρώτο τους πακέτο αλλά και εθίζονται στο τσιγάρο. Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν για να αποτρέψουμε το παιδί μας από το κάπνισμα; Ο καθηγητής στο Y. M. C. A, Adi Jaffe, μας λέει πώς να το κάνουμε σωστά και αποτελεσματικά.
1. Δώστε το καλό παράδειγμα
Όπως στα περισσότερα πράγματα, έτσι και στο κάπνισμα, το παράδειγμα το δικό μας αλλά και η γενικότερη στάση μας απέναντι σε αυτό έχει πολλά να προσφέρει στην αντίληψη του παιδιού, του αυριανού εφήβου και μελλοντικού ενήλικα- σχετικά με το τσιγάρο. Όταν κάποιος γονέας καπνίζει φαντάζει δυσκολότερο να «πείσει» το παιδί του για τις αρνητικές συνέπειες του τσιγάρου. Ωστόσο θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τη δική του εμπειρία ως αρνητική υπερτονίζοντας το κόστος αυτής της συνήθειας.
2. Μη διστάσετε να του δείξετε εικόνες από το τι μπορεί να προκαλέσει το κάπνισμα
Είναι μια μέθοδος πολύ διαδεδομένη στον εξωτερικό κυρίως. Όσο τρομακτικό κι αν τους φανεί το θέαμα μιας ακτινογραφίας με μαύρους πνεύμονες, τόσο θετικά θα λειτουργήσει. Γι΄αυτό μη διστάσετε να τους δείξετε φυλλάδια ενημερωτικά σχετικά με τις καρδιοπάθειες, ή μη θεωρήσετε ταμπού να του δείξετε ρεαλιστικές εικόνες από ανθρώπους που πάσχουν από κάποιο καρκίνο του πνεύμονα.
3. Μιλήστε του και για τα άμεσα αποτελέσματα του καπνίσματος
Τα παιδιά σπάνια ανησυχούν για τις μακροπρόθεσμες συνέπειες, μια που όπως είναι φυσιολογικό πιστεύουν ότι έχουν απεριόριστο χρόνο για τα πάντα. Για να τα αφυπνήσουμε μπορούμε να ρίξουμε το «βάρος» στα πιο άμεσα αποτελέσματα του καπνίσματος όπως: δύσοσμη αναπνοή, κίτρινα δόντια, μυρωδιά τσιγάρου στα μαλλιά και τα ρούχα, εύκολη κόπωση και βήχας.
4. Μυήστε το στον αθλητισμό
Άλλος ένας αποτελεσματικός τρόπος για να αποφύγουν τα παιδιά το κάπνισμα είναι με το να συμμετέχουν σε διάφορες δραστηριότητες, αθλητικές ή άλλες, καθώς έτσι θα έχουν λιγότερο χρόνο για να καπνίσουν. Επιπλέον, οι περισσότερες αθλητικές δραστηριότητες προωθούν ή συμβαδίζουν με έναν αντικαπνιστικό τρόπο ζωής.
5. Μην παρουσιάζετε έμμεσα το κάπνισμα ως φυσιολογική ρουτίνα
Μην αφήνετε λερωμένα τασάκια σε όλο το σπίτι και μη στέλνετε το παιδί να φέρει τα τσιγάρα σας ή να πιάνει τασάκια, αναπτήρες και γενικά να εξοικειώνεται με τα σύνεργα του καπνίσματος σαν να είναι κάτι εξίσου αποδεκτό με το σαπούνι ή το μαχαιροπίρουνο. Τα παιδιά που ζουν με καπνιστές έχουν δυο ως τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να καπνίσουν όταν γίνουν έφηβοι.
6. Μιλήστε του με ειλικρίνεια
Μιλήστε του για την εμπειρία σας με το τσιγάρο, περιλαμβανομένων και των λαθών σας. Αυτό θα το ενθαρρύνει να είναι πιο ανοικτό και ειλικρινές. Αν είστε καπνιστές δεν πρέπει να λειτουργείτε ενοχικά επειδή κάποια στιγμή παγιδευτήκατε στο κάπνισμα οι ίδιοι. Κανένας δεν άναψε το πρώτο του τσιγάρο ξέροντας ότι θα ακολουθήσουν άλλα 200.000 τα επόμενα 30 χρόνια.
7. Αποφύγετε την τιμωρία και την σκληρή κριτική
Το ζήτημα του καπνίσματος έχει πολλές παραμέτρους που δε μπορούμε πάντα να ελέγξουμε, μια που τα παιδιά και οι έφηβοι συχνά επηρεάζονται από κοντινούς φίλους, αγνοώντας τους κινδύνους και δίνοντας έμφαση στην εικόνα που θα σχηματίσουν οι άλλοι. Σε περίπτωση λοιπόν που πιάσετε «στα πράσα» το παιδί να καπνίζει αποφύγετε τις ακραίες συμπεριφορές. Ο πανικός, η κατακραυγή, η ένταση, οι φωνές και οι ατελείωτοι καβγάδες όχι μόνο δεν βοηθούν αλλά αποτρέπουν το παιδί να μπει σε ανοιχτή συνδιαλλαγή με τους γονείς του.Έτσι εύκολα καταφεύγει στις συμβουλές συνομήλικων και φίλων, οι οποίοι φαίνεται να τους καταλαβαίνουν καλύτερα.
ΠΗΓΗ: Madata.gr
Το παιδί που πάσχει από αϋπνία μπορεί να δυσκολεύεται να το πάρει ο ύπνος, να κοιμάται λίγες ώρες συνολικά κάθε βράδυ, να ξυπνά κατά τη διάρκεια της νύχτας, να νιώθει ταραγμένο και να δυσκολεύεται να το ξαναπάρει ο ύπνος, να ξυπνά νωρίτερα απ’ ό,τι συνήθως και να νιώθει κουρασμένο και άκεφο όταν σηκώνεται το πρωί.
Τα παραπάνω συμπτώματα πρέπει να διαρκούν τουλάχιστον 2 εβδομάδες για να θεωρηθεί πιθανή η αϋπνία, η οποία είναι μία διαταραχή του ύπνου που αντιμετωπίζει ένα στα πέντε παιδιά σήμερα.
Όταν ο ύπνος του παιδιού διαταράσσεται σημαντικά με το πέρασμα του χρόνου, τότε εκείνο μπορεί να εμφανίσει κόπωση, στενοχώρια, ασταθή διάθεση, ευερεθιστότητα, ψυχοκινητική ανησυχία, απώλεια συγκέντρωσης και μνήμης, μείωση της σχολικής επίδοσης και χαμηλή αυτοπεποίθηση.
Ωστόσο, τις περισσότερες φορές πρόκειται για μια παροδική κατάσταση, η οποία σταματά από μόνη της όσο το παιδί μεγαλώνει.
Πού οφείλεται η αϋπνία στα παιδιά;
Πρόκειται συχνά για ένα σύμπτωμα μεταμφιεσμένης κατάθλιψης ή ενός βαθύτερου ανεπεξέργαστου άγχους. Σύμφωνα με έρευνα στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό «Sleep», το 75% των παιδιών που έχουν διαγνωσθεί με μείζονα κατάθλιψη αντιμετωπίζει και προβλήματα αϋπνίας.
Παρουσιάζεται συχνότερα στα παιδιά που πάσχουν από διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας ή από αγχώδεις διαταραχές.
Οι πρώιμοι παιδικοί φόβοι, όπως π.χ. ο φόβος για το σκοτάδι, μπορούν επίσης να υποδαυλίσουν στον παιδικό ψυχισμό έντονο άγχος, ταχυκαρδία, κλάμα, προσπάθειες αποφυγής του, έντονους εφιάλτες, νυχτερινούς τρόμους, νυχτερινή ενούρηση και προσκόλληση στον γονιό για κατευνασμό του φόβου και διαβεβαίωση.
Η ιδιοσυγκρασία του παιδιού, τα βιώματά του, οι στάσεις και οι φόβοι των ίδιων των γονιών, το αρμονικό ή δυσμενές, δοτικό ή στερητικό περιβάλλον μέσα στο οποίο το παιδί μεγαλώνει, σχηματοποιούν τη σχέση του παιδιού με τον ύπνο αλλά και τις αναγκαίες άμυνες για την υπέρβασή του.
Πρώτα θα πρέπει ο γονιός να μιλήσει με το ίδιο το παιδί, αλλά και με τον δάσκαλο προκειμένου να εκμαιεύσει και να κατανοήσει τις ρίζες του συμπτώματος. Ο διάλογος με το παιδί μπορεί να είναι από μόνος του θεραπευτικός.
Η επίσκεψη σε ειδικό προτείνεται όταν η αϋπνία είναι παρατεταμένη και δημιουργεί δευτερογενείς επιπτώσεις στην ποιότητα της ζωής του παιδιού.
Πηγή: www.madata.gr

Αϋπνία στα παιδιά; Πού οφείλεται

Το παιδί που πάσχει από αϋπνία μπορεί να δυσκολεύεται να το πάρει ο ύπνος, να κοιμάται λίγες ώρες συνολικά κάθε βράδυ, να ξυπνά κατά τη διάρκεια της νύχτας, να νιώθει ταραγμένο και να δυσκολεύεται να το ξαναπάρει ο ύπνος, να ξυπνά νωρίτερα απ’ ό,τι συνήθως και να νιώθει κουρασμένο και άκεφο όταν σηκώνεται το πρωί.
Τα παραπάνω συμπτώματα πρέπει να διαρκούν τουλάχιστον 2 εβδομάδες για να θεωρηθεί πιθανή η αϋπνία, η οποία είναι μία διαταραχή του ύπνου που αντιμετωπίζει ένα στα πέντε παιδιά σήμερα.
Όταν ο ύπνος του παιδιού διαταράσσεται σημαντικά με το πέρασμα του χρόνου, τότε εκείνο μπορεί να εμφανίσει κόπωση, στενοχώρια, ασταθή διάθεση, ευερεθιστότητα, ψυχοκινητική ανησυχία, απώλεια συγκέντρωσης και μνήμης, μείωση της σχολικής επίδοσης και χαμηλή αυτοπεποίθηση.
Ωστόσο, τις περισσότερες φορές πρόκειται για μια παροδική κατάσταση, η οποία σταματά από μόνη της όσο το παιδί μεγαλώνει.
Πού οφείλεται η αϋπνία στα παιδιά;
Πρόκειται συχνά για ένα σύμπτωμα μεταμφιεσμένης κατάθλιψης ή ενός βαθύτερου ανεπεξέργαστου άγχους. Σύμφωνα με έρευνα στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό «Sleep», το 75% των παιδιών που έχουν διαγνωσθεί με μείζονα κατάθλιψη αντιμετωπίζει και προβλήματα αϋπνίας.
Παρουσιάζεται συχνότερα στα παιδιά που πάσχουν από διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας ή από αγχώδεις διαταραχές.
Οι πρώιμοι παιδικοί φόβοι, όπως π.χ. ο φόβος για το σκοτάδι, μπορούν επίσης να υποδαυλίσουν στον παιδικό ψυχισμό έντονο άγχος, ταχυκαρδία, κλάμα, προσπάθειες αποφυγής του, έντονους εφιάλτες, νυχτερινούς τρόμους, νυχτερινή ενούρηση και προσκόλληση στον γονιό για κατευνασμό του φόβου και διαβεβαίωση.
Η ιδιοσυγκρασία του παιδιού, τα βιώματά του, οι στάσεις και οι φόβοι των ίδιων των γονιών, το αρμονικό ή δυσμενές, δοτικό ή στερητικό περιβάλλον μέσα στο οποίο το παιδί μεγαλώνει, σχηματοποιούν τη σχέση του παιδιού με τον ύπνο αλλά και τις αναγκαίες άμυνες για την υπέρβασή του.
Πρώτα θα πρέπει ο γονιός να μιλήσει με το ίδιο το παιδί, αλλά και με τον δάσκαλο προκειμένου να εκμαιεύσει και να κατανοήσει τις ρίζες του συμπτώματος. Ο διάλογος με το παιδί μπορεί να είναι από μόνος του θεραπευτικός.
Η επίσκεψη σε ειδικό προτείνεται όταν η αϋπνία είναι παρατεταμένη και δημιουργεί δευτερογενείς επιπτώσεις στην ποιότητα της ζωής του παιδιού.
Πηγή: www.madata.gr
Μην σας φανεί περίεργο αν κάποια στιγμή το παιδί σας, σας παραπονεθεί ότι έχει πονοκέφαλο. 
Πολλά παιδία μπορεί να έχουν το σύμπτωμα του πονοκεφάλου ανά συχνά διαστήματα ή να σας φαίνονται χλωμά και να παραπονιούνται ότι θέλουν να μείνουν στο κρεβάτι. Τις περισσότερες φορές ο πόνος διαρκεί λίγες ώρες και σπάνια κρατά για περισσότερο από μια ημέρα.
Όπως αναφέρει η Ελληνική Παιδιατρική Εταιρεία, οι πονοκέφαλοι σπάνια αποτελούν σύμπτωμα κάποιας σοβαρής υποκείμενης πάθησης για αυτό μην βιαστείτε να ανησυχήσετε. Τις περισσότερες φορές προκαλείται από συναισθηματικό στρες του οικογενειακού ή σχολικού περιβάλλοντος.
Αν βέβαια διαπιστώσετε ότι οι πονοκέφαλοι είναι συχνοί και με διάρκεια τότε καλό θα ήταν να ενημερώσετε τον παιδίατρο σας, προκειμένου να σας δώσει συμβουλές.
ΠΗΓΗ: www.mothersblog.gr

Πότε ο πονοκέφαλος του παιδιού πρέπει να μας ανησυχήσει;

Μην σας φανεί περίεργο αν κάποια στιγμή το παιδί σας, σας παραπονεθεί ότι έχει πονοκέφαλο. 
Πολλά παιδία μπορεί να έχουν το σύμπτωμα του πονοκεφάλου ανά συχνά διαστήματα ή να σας φαίνονται χλωμά και να παραπονιούνται ότι θέλουν να μείνουν στο κρεβάτι. Τις περισσότερες φορές ο πόνος διαρκεί λίγες ώρες και σπάνια κρατά για περισσότερο από μια ημέρα.
Όπως αναφέρει η Ελληνική Παιδιατρική Εταιρεία, οι πονοκέφαλοι σπάνια αποτελούν σύμπτωμα κάποιας σοβαρής υποκείμενης πάθησης για αυτό μην βιαστείτε να ανησυχήσετε. Τις περισσότερες φορές προκαλείται από συναισθηματικό στρες του οικογενειακού ή σχολικού περιβάλλοντος.
Αν βέβαια διαπιστώσετε ότι οι πονοκέφαλοι είναι συχνοί και με διάρκεια τότε καλό θα ήταν να ενημερώσετε τον παιδίατρο σας, προκειμένου να σας δώσει συμβουλές.
ΠΗΓΗ: www.mothersblog.gr
Αν κάποιος περπατήσει στις πτέρυγες του νοσοκομείου Great Ormond Street θα ακούσει νανουρίσματα ανάμεσα στον θόρυβο που κάνουν οι διάφορες οθόνες που ελέγχουν την καρδιά.
Αν κάποιος περπατήσει στις πτέρυγες του νοσοκομείου Great Ormond Street θα ακούσει νανουρίσματα ανάμεσα στον θόρυβο που κάνουν οι διάφορες οθόνες που ελέγχουν την καρδιά.
Η απαλή φωνή του μουσικού Nick Pickett με το απαλό χάδι στις χορδές της κιθάρας του, ψυχαγωγεί και χαλαρώνει τους νεαρούς ασθενείς στην πτέρυγας Bear.
Σε αυτή την πτέρυγα τα παιδιά είναι ηλικίας κάτω των τριών. Ορισμένα από αυτά είναι σε αναμονή για μεταμόσχευση καρδιάς μεγάλο χρονικό διάστημα και παραμένουν στην ζωή από τον ρυθμικό χτύπο μιας μηχανικής καρδιάς.
Το κρεβάτι του Sam Wallace περιβάλλεται από μπαλόνια, παιχνίδια και οτιδήποτε άλλο του θυμίζει το σπίτι του. Η γιαγιά του, Viv Green, λέει ότι η μουσική έχει μία μεταμορφωτική επιρροή επάνω του.
«Στον Sammy αρέσει η μουσική, πάντα του άρεσε. Τον κάνει ευτυχισμένο,τον κάνει να θέλει να τραγουδήσει και να χορέψει.Του αρέσει να χορεύει.Από την στιγμή που θα ακούσει την μουσική κουνιέται και αυτό τον χαροποιεί πάρα πολύ-είναι ένα διαφορετικό αγόρι.»
Βελτιώνοντας την διάθεση
Αλλά αυτού του είδους η διασκέδαση έχει κλινικό όφελος σε παιδιά όπως ο Sam; Μπορεί η ερμηνεία ενός νανουρίσματος να βοηθήσει τους ασθενείς;
 Μια ομάδα από το νοσοκομείο και το πανεπιστήμιο του Roehampton έκανε μια έρευνα για να το διαπιστώσει: Παίζανε παιδικά τραγούδια σε τριάντα-επτά παιδιά και οι νοσοκόμες έλεγχαν τους παλμούς της καρδιάς και παράλληλα εκτιμούσαν τα επίπεδα πόνου των ασθενών.
Η επίδραση της μουσικής πάνω σε ένα παιδί συγκρίθηκε με την επίδραση που θα είχε η αφήγηση μιας ιστορίας σε αυτό ή με το αν το ίδιο το παιδί βρισκόταν σε πλήρη αδράνεια.
Τα αποτελέσματα τα οποία εκδόθηκαν στην εφημερίδα Ψυχολογία της Μουσικής έδειξαν ότι μόνο η μουσική μειώνει τον πόνο, επιβραδύνει τους παλμούς της καρδιάς και βελτιώνει την διάθεση των παιδιών.
Σε δήλωση του ο Dr Pickett ανέφερε ότι αυτό διαφέρει από παιδί σε παιδί.Ορισμένα παιδιά δεν θέλουν να ακούνε μουσική ενώ υπάρχουν και αυτά που το προτιμούν.Κατά την γνώμη του η προτίμηση τους αυτή παίζει αρκετά σημαντικό ρόλο στην έως τώρα ζωή τους.
Ο ίδιος προσθέτει πως η μεγαλύτερη επιβράβευση έρχεται όταν κάποιος παίξει χαλαρωτική μουσική σε ένα συντετριμμένο παιδί και το δει να κοιμάται.Αυτό είναι υπέροχο, είναι η καλύτερη ανταμοιβή.
Ένας από τους συγγραφείς της έρευνας ,ο David Hargreaves, του πανεπιστημίου Roehampton είναι πιανίστας jazz και παράλληλα καθηγητής της μουσικής ψυχολογίας.Καθώς αυτός παίζει μια jazz εκδοχή του My Funny Valentine ,δηλώνει πως το κομμάτι αυτό τον ηρεμεί και τον κάνει χαρούμενο.
Ο David Hargreaves αναφέρει ότι τα νανουρίσματα είναι τραγουδάκια με τα οποία τα παιδιά είναι εξοικειωμένα.Οι γονείς τα τραγουδούν με σκοπό να χαλαρώσουν τα παιδιά τους και να τους αποβάλουν το άγχος.
Άραγε όντως τα νανουρίσματα ηρεμούν τα παιδιά όπως οι περισσότεροι γονείς πιστεύουν;
Τα πιο παλιά νανουρίσματα μπορούν να ανιχνευθούν από την εποχή των Βαβυλωνίων, αλλά κατά τη γνώμη του David Hargreaves αυτό πάει και πιο μακριά.
«Εμείς έχουμε ξεκινήσει να επεξεργαζόμαστε ποιες πτυχές της μουσικής επηρεάζει ,ποιες πτυχές της σωματικής και ψυχολογικής αντίδρασης.»
«Η μουσική επηρεάζει την σκέψη μας, την κοινωνική μας συμπεριφορά, τα συναισθήματα μας και τις σωματικές μας αντιδράσεις.Με λίγα λόγια αυτό που λέμε είναι ότι η ευεξία των παιδιών -τα επίπεδα άγχους και χαλάρωσης τους-οφείλονται στο συναίσθημα που τους προκαλεί η μουσική.»
Ο εγκέφαλος έχει μια περίπλοκη σχέση με την μουσική. Αυτό είναι κάτι για το οποίο ο καθηγητής Tim Griffiths ,νευρολόγος στο Wellcome Trust and Newcastle University, έχει ξοδέψει αρκετό χρόνο.
Μεγαλύτερο ρόλο
O Tim Griffiths πιστεύει ότι ο εγκέφαλος αλλού αναλύει τις μουσικές μελωδίες και αλλού ανταποκρίνεται συναισθηματικά.
«Υπάρχουν δύο μέρη στο μουσικό εγκέφαλο. Είναι το τμήμα το οποίο επεξεργάζεται τον ήχο στο φλοιό και μετά υπάρχει το πιο αρχαίο τμήμα του εγκεφάλου το οποίο είναι υπεύθυνο για τις συναισθηματικές αποκρίσεις στη μουσική.»
Πρόκειται για μια διαδικασία η οποία ξεκινάει μέσα στη μήτρα, άρα δεν του προκαλεί έκπληξη ότι τα παιδιά ωφελούνται από τη μουσική. Αυτό που πιστεύει ότι συμβαίνει είναι ότι το συναισθηματικό κομμάτι του εγκεφάλου επηρεάζεται περισσότερο από τη μουσική σε σχέση με την ανάγνωση. Και αυτό με τη σειρά ενδέχεται να μειώνει τα επίπεδα του πόνου.
Η ακαδημαϊκή ομάδα παραδέχεται ότι η έρευνα της βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο αλλά είναι πεπεισμένοι ότι στο τέλος η μουσική θα παίζει το μεγαλύτερο ρόλο στα νοσοκομεία.
ΠΗΓΗ: skai.gr

Μπορεί ένα νανούρισμα να απαλύνει τον πόνο ενός παιδιού;

Αν κάποιος περπατήσει στις πτέρυγες του νοσοκομείου Great Ormond Street θα ακούσει νανουρίσματα ανάμεσα στον θόρυβο που κάνουν οι διάφορες οθόνες που ελέγχουν την καρδιά.
Αν κάποιος περπατήσει στις πτέρυγες του νοσοκομείου Great Ormond Street θα ακούσει νανουρίσματα ανάμεσα στον θόρυβο που κάνουν οι διάφορες οθόνες που ελέγχουν την καρδιά.
Η απαλή φωνή του μουσικού Nick Pickett με το απαλό χάδι στις χορδές της κιθάρας του, ψυχαγωγεί και χαλαρώνει τους νεαρούς ασθενείς στην πτέρυγας Bear.
Σε αυτή την πτέρυγα τα παιδιά είναι ηλικίας κάτω των τριών. Ορισμένα από αυτά είναι σε αναμονή για μεταμόσχευση καρδιάς μεγάλο χρονικό διάστημα και παραμένουν στην ζωή από τον ρυθμικό χτύπο μιας μηχανικής καρδιάς.
Το κρεβάτι του Sam Wallace περιβάλλεται από μπαλόνια, παιχνίδια και οτιδήποτε άλλο του θυμίζει το σπίτι του. Η γιαγιά του, Viv Green, λέει ότι η μουσική έχει μία μεταμορφωτική επιρροή επάνω του.
«Στον Sammy αρέσει η μουσική, πάντα του άρεσε. Τον κάνει ευτυχισμένο,τον κάνει να θέλει να τραγουδήσει και να χορέψει.Του αρέσει να χορεύει.Από την στιγμή που θα ακούσει την μουσική κουνιέται και αυτό τον χαροποιεί πάρα πολύ-είναι ένα διαφορετικό αγόρι.»
Βελτιώνοντας την διάθεση
Αλλά αυτού του είδους η διασκέδαση έχει κλινικό όφελος σε παιδιά όπως ο Sam; Μπορεί η ερμηνεία ενός νανουρίσματος να βοηθήσει τους ασθενείς;
 Μια ομάδα από το νοσοκομείο και το πανεπιστήμιο του Roehampton έκανε μια έρευνα για να το διαπιστώσει: Παίζανε παιδικά τραγούδια σε τριάντα-επτά παιδιά και οι νοσοκόμες έλεγχαν τους παλμούς της καρδιάς και παράλληλα εκτιμούσαν τα επίπεδα πόνου των ασθενών.
Η επίδραση της μουσικής πάνω σε ένα παιδί συγκρίθηκε με την επίδραση που θα είχε η αφήγηση μιας ιστορίας σε αυτό ή με το αν το ίδιο το παιδί βρισκόταν σε πλήρη αδράνεια.
Τα αποτελέσματα τα οποία εκδόθηκαν στην εφημερίδα Ψυχολογία της Μουσικής έδειξαν ότι μόνο η μουσική μειώνει τον πόνο, επιβραδύνει τους παλμούς της καρδιάς και βελτιώνει την διάθεση των παιδιών.
Σε δήλωση του ο Dr Pickett ανέφερε ότι αυτό διαφέρει από παιδί σε παιδί.Ορισμένα παιδιά δεν θέλουν να ακούνε μουσική ενώ υπάρχουν και αυτά που το προτιμούν.Κατά την γνώμη του η προτίμηση τους αυτή παίζει αρκετά σημαντικό ρόλο στην έως τώρα ζωή τους.
Ο ίδιος προσθέτει πως η μεγαλύτερη επιβράβευση έρχεται όταν κάποιος παίξει χαλαρωτική μουσική σε ένα συντετριμμένο παιδί και το δει να κοιμάται.Αυτό είναι υπέροχο, είναι η καλύτερη ανταμοιβή.
Ένας από τους συγγραφείς της έρευνας ,ο David Hargreaves, του πανεπιστημίου Roehampton είναι πιανίστας jazz και παράλληλα καθηγητής της μουσικής ψυχολογίας.Καθώς αυτός παίζει μια jazz εκδοχή του My Funny Valentine ,δηλώνει πως το κομμάτι αυτό τον ηρεμεί και τον κάνει χαρούμενο.
Ο David Hargreaves αναφέρει ότι τα νανουρίσματα είναι τραγουδάκια με τα οποία τα παιδιά είναι εξοικειωμένα.Οι γονείς τα τραγουδούν με σκοπό να χαλαρώσουν τα παιδιά τους και να τους αποβάλουν το άγχος.
Άραγε όντως τα νανουρίσματα ηρεμούν τα παιδιά όπως οι περισσότεροι γονείς πιστεύουν;
Τα πιο παλιά νανουρίσματα μπορούν να ανιχνευθούν από την εποχή των Βαβυλωνίων, αλλά κατά τη γνώμη του David Hargreaves αυτό πάει και πιο μακριά.
«Εμείς έχουμε ξεκινήσει να επεξεργαζόμαστε ποιες πτυχές της μουσικής επηρεάζει ,ποιες πτυχές της σωματικής και ψυχολογικής αντίδρασης.»
«Η μουσική επηρεάζει την σκέψη μας, την κοινωνική μας συμπεριφορά, τα συναισθήματα μας και τις σωματικές μας αντιδράσεις.Με λίγα λόγια αυτό που λέμε είναι ότι η ευεξία των παιδιών -τα επίπεδα άγχους και χαλάρωσης τους-οφείλονται στο συναίσθημα που τους προκαλεί η μουσική.»
Ο εγκέφαλος έχει μια περίπλοκη σχέση με την μουσική. Αυτό είναι κάτι για το οποίο ο καθηγητής Tim Griffiths ,νευρολόγος στο Wellcome Trust and Newcastle University, έχει ξοδέψει αρκετό χρόνο.
Μεγαλύτερο ρόλο
O Tim Griffiths πιστεύει ότι ο εγκέφαλος αλλού αναλύει τις μουσικές μελωδίες και αλλού ανταποκρίνεται συναισθηματικά.
«Υπάρχουν δύο μέρη στο μουσικό εγκέφαλο. Είναι το τμήμα το οποίο επεξεργάζεται τον ήχο στο φλοιό και μετά υπάρχει το πιο αρχαίο τμήμα του εγκεφάλου το οποίο είναι υπεύθυνο για τις συναισθηματικές αποκρίσεις στη μουσική.»
Πρόκειται για μια διαδικασία η οποία ξεκινάει μέσα στη μήτρα, άρα δεν του προκαλεί έκπληξη ότι τα παιδιά ωφελούνται από τη μουσική. Αυτό που πιστεύει ότι συμβαίνει είναι ότι το συναισθηματικό κομμάτι του εγκεφάλου επηρεάζεται περισσότερο από τη μουσική σε σχέση με την ανάγνωση. Και αυτό με τη σειρά ενδέχεται να μειώνει τα επίπεδα του πόνου.
Η ακαδημαϊκή ομάδα παραδέχεται ότι η έρευνα της βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο αλλά είναι πεπεισμένοι ότι στο τέλος η μουσική θα παίζει το μεγαλύτερο ρόλο στα νοσοκομεία.
ΠΗΓΗ: skai.gr
Οι επιστήμονες βρήκαν τον τρόπο να παρηγορήσουν τους πολυάσχολους γονείς, καθώς υποστηρίζουν ότι το ακατάστατο σπίτι βοηθά ένα παιδί να μαθαίνει πιο γρήγορα και να απομνημονεύει περισσότερες πληροφορίες.
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Αϊόβα στις ΗΠΑ δηλώνουν πως τα παιδιά που αγγίζουν, βάζουν στο στόμα τους ή πετούν πράγματα –και ιδιαίτερα το φαγητό τους–   συλλέγουν περισσότερες πληροφορίες για τον κόσμο γύρω τους.
Στη μελέτη συμμετείχαν 72 νήπια 16 μηνών. Έπειτα από δοκιμές, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα πιο ακατάστατα παιδιά είχαν ανεπτυγμένες ικανότητες μάθησης και απομνημόνευσης λέξεων.
Η επικεφαλής της μελέτης Λαρίσα Σάμιουελσον δήλωσε πως «οι πληροφορίες που συλλέγουν τα παιδιά όταν παίζουν με αντικείμενα ή εκσφενδονίζουν πράγματα στον αέρα μπορούν να τους φανούν ιδιαίτερα χρήσιμες στη μετέπειτα ζωή τους».
Τα ευρήματα της νέας μελέτης δημοσιεύονται στο επιστημονικό περιοδικό Developmental Science.
ΠΗΓΗ: onmed.gr

Η ακαταστασία ενισχύει τη μάθηση στα παιδιά!

Οι επιστήμονες βρήκαν τον τρόπο να παρηγορήσουν τους πολυάσχολους γονείς, καθώς υποστηρίζουν ότι το ακατάστατο σπίτι βοηθά ένα παιδί να μαθαίνει πιο γρήγορα και να απομνημονεύει περισσότερες πληροφορίες.
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Αϊόβα στις ΗΠΑ δηλώνουν πως τα παιδιά που αγγίζουν, βάζουν στο στόμα τους ή πετούν πράγματα –και ιδιαίτερα το φαγητό τους–   συλλέγουν περισσότερες πληροφορίες για τον κόσμο γύρω τους.
Στη μελέτη συμμετείχαν 72 νήπια 16 μηνών. Έπειτα από δοκιμές, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα πιο ακατάστατα παιδιά είχαν ανεπτυγμένες ικανότητες μάθησης και απομνημόνευσης λέξεων.
Η επικεφαλής της μελέτης Λαρίσα Σάμιουελσον δήλωσε πως «οι πληροφορίες που συλλέγουν τα παιδιά όταν παίζουν με αντικείμενα ή εκσφενδονίζουν πράγματα στον αέρα μπορούν να τους φανούν ιδιαίτερα χρήσιμες στη μετέπειτα ζωή τους».
Τα ευρήματα της νέας μελέτης δημοσιεύονται στο επιστημονικό περιοδικό Developmental Science.
ΠΗΓΗ: onmed.gr
Χιλιάδες άνθρωποι μπερδεύουν τη δοσολογία όταν δεν μετρούν με σύριγγες ή δοσομετρητές, αλλά με «κουταλιές»
Κάθε χρόνο, χιλιάδες άνθρωποι απευθύνονται στα Κέντρα Δηλητηριάσεων ζητώντας πρώτες βοήθειες για λάθη που έχουν γίνει με τα φάρμακα.
Σχεδόν τα τρία τέταρτα των τηλεφωνημάτων γίνονται από γονείς παιδιών ηλικίας κάτω των 12 ετών, οι οποίοι συχνά μπερδεύουν τα μιλιγκράμ (mg), τα εμέλ (ml), τα κουταλάκια (του γλυκού) και τις κουταλιές (της σούπας) από τα σιρόπια που πρέπει να τους δώσουν, γράφει η εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς».
Το πρόβλημα είναι τόσο εκτεταμένο, ώστε προσφάτως πολλές αμερικανικές ιατρικές ενώσεις, μεταξύ των οποίων η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής (AAP), άρχισαν να συζητούν μήπως πρέπει να καταργηθούν όλες οι άλλες μονάδες μέτρησης και να ισχύσει για όλα τα σιρόπια μία: αυτή των ml.
Μία νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε προ ημερών στην επιθεώρηση «Pediatrics» υποστηρίζει αυτή την κίνηση, καθώς έδειξε πως οι γονείς που χορηγούν τα σιρόπια μετρώντας τα σε ml έχουν πολύ λιγότερες πιθανότητες να κάνουν λάθος απ’ ό,τι όσοι τα μετρούν με κουταλάκια του καφέ ή κουταλιές της σούπας.
Ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τη δρα Σόνα Γιν, επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Παιδιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης (NYU), πήραν συνεντεύξεις από 287 γονείς αμέσως μόλις χορήγησαν στα παιδιά τους τα σιρόπια που είχαν συστήσει οι γιατροί για διάφορα νοσήματα, ζητώντας τους μεταξύ άλλων να τους δείξουν πώς μέτρησαν τα φάρμακα.
Οπως ανακάλυψαν, περισσότεροι από τέσσερις στους δέκα δεν είχαν μετρήσει σωστά τα σιρόπια, ενώ ένας στους έξι είχε καταφύγει σε δόσεις στο περίπου χρησιμοποιώντας ακατάλληλα οικιακά είδη, όπως τα κουτάλια της κουζίνας.
Ομως οι γονείς αυτοί είχαν σχεδόν διπλάσιες πιθανότητες να έχουν χορηγήσει στα παιδιά τους λάθος δόση σε σύγκριση με εκείνους που τα είχαν μετρήσει σε ml, αφού αυτοί μοιραία χρησιμοποίησαν σύριγγες ή τους δοσομετρητές των σιροπιών (λ.χ. ιατρικά κουτάλια, καπάκια κ.λπ.) για να βρουν τα σωστά ml.
Η μελέτη, πάντως, αποκάλυψε ακόμα ότι στο 25% των περιπτώσεων τα σιρόπια δεν περιείχαν δοσομετρητές – και οι γονείς που τα αγόρασαν ήταν εκείνοι που είχαν τις περισσότερες πιθανότητες να σπεύσουν στα… συρτάρια της κουζίνας τους, αν και το ίδιο έκαναν και κάποιοι απ’ όσους πήραν φάρμακα με δοσομετρητές.
«Το κουτάλι της κουζίνας μπορεί να έχει διάφορα μεγέθη και σχήματα, οπότε ουδείς μπορεί να γνωρίζει με ακρίβεια την ποσότητα του φαρμάκου που χωράει» λέει ο δρ Ιαν Μ. Πολ, καθηγητής Παιδιατρικής στο Κολέγιο Ιατρικής του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, ο οποίος συμμετείχε στη μελέτη. «Πολύ εύκολα, λοιπόν, μπορεί ένα παιδί να πάρει πολύ μεγάλη δόση».
Εξίσου σημαντικό λάθος είναι να μπερδεύει ένας γονιός την κουταλιά της σούπας με αυτήν του καφέ: ακόμα και αν πρόκειται για το ιατρικό, διπλό πλαστικό κουταλάκι που πολλά σιρόπια έχουν στη συσκευασία, το μεγάλο κουτάλι παρέχει τριπλάσια δόση του φαρμάκου απ’ ό,τι το μικρό, συνεπώς πάλι ελλοχεύει κίνδυνος υπερδοσολογίας.
Πρόβλημα μπορεί να προκληθεί και από τη χορήγηση μικρότερης δόσης από την επιθυμητή λένε οι ειδικοί. Εάν, λ.χ., πάρει το παιδί μικρότερη ποσότητα του αντιβιοτικού για μια στρεπτοκοκκική λοίμωξη στον λαιμό, το αντιβιοτικό μπορεί να μην το «πιάσει» και να παραταθεί η λοίμωξη ή να δημιουργηθούν επιπλοκές.
Η μελέτη εντόπισε λάθη ακόμα και στην ερμηνεία της συνταγής του γιατρού, καθώς πολλοί γονείς είχαν ξεχάσει τι τους είχε πει στο ιατρείο και όταν διάβασαν τη συνταγή παρερμήνευσαν όσα έγραφε είπε ο επιβλέπων ερευνητής της νέας μελέτης δρ Αλαν Λ. Μέντελσον, αναπληρωτής καθηγητής Παιδιατρικής στο NYU. Αρκετοί γονείς, εξάλλου, παρότι διάβασαν σωστά τη συνταγή, έδωσαν στα παιδιά τους τα σιρόπια με κουτάλια «επειδή έτσι έχουν συνηθίσει» πρόσθεσε.
«Είναι διάχυτη η αντίληψη ότι είναι πιο εύκολο να μετράς τα φάρμακα με κουτάλια απ’ ό,τι σε ml, αλλά αυτό είναι λάθος από ιατρικής πλευράς» σχολίασε ο δρ Ντάνιελ Μπάντνιτζ, διευθυντής του Προγράμματος Ασφαλείας των Φαρμάκων στα ομοσπονδιακά Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης των Ασθενειών (CDC) των ΗΠΑ. Και πρόσθεσε ότι για να είναι ακριβής η θεραπεία, πρέπει να καταργηθούν σταδιακά οι συνταγές με «κουταλάκια» και «κουταλιές» και να χορηγούνται τα σιρόπια σε ml, τα οποία θα πρέπει να εκπαιδευτούν οι γονείς να μετρούν με τους δοσομετρητές των φαρμάκων ή με σύριγγες.
ΠΗΓΗ: Tanea.gr

Όχι με κουτάλι τα σιρόπια στα παιδιά

Χιλιάδες άνθρωποι μπερδεύουν τη δοσολογία όταν δεν μετρούν με σύριγγες ή δοσομετρητές, αλλά με «κουταλιές»
Κάθε χρόνο, χιλιάδες άνθρωποι απευθύνονται στα Κέντρα Δηλητηριάσεων ζητώντας πρώτες βοήθειες για λάθη που έχουν γίνει με τα φάρμακα.
Σχεδόν τα τρία τέταρτα των τηλεφωνημάτων γίνονται από γονείς παιδιών ηλικίας κάτω των 12 ετών, οι οποίοι συχνά μπερδεύουν τα μιλιγκράμ (mg), τα εμέλ (ml), τα κουταλάκια (του γλυκού) και τις κουταλιές (της σούπας) από τα σιρόπια που πρέπει να τους δώσουν, γράφει η εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς».
Το πρόβλημα είναι τόσο εκτεταμένο, ώστε προσφάτως πολλές αμερικανικές ιατρικές ενώσεις, μεταξύ των οποίων η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής (AAP), άρχισαν να συζητούν μήπως πρέπει να καταργηθούν όλες οι άλλες μονάδες μέτρησης και να ισχύσει για όλα τα σιρόπια μία: αυτή των ml.
Μία νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε προ ημερών στην επιθεώρηση «Pediatrics» υποστηρίζει αυτή την κίνηση, καθώς έδειξε πως οι γονείς που χορηγούν τα σιρόπια μετρώντας τα σε ml έχουν πολύ λιγότερες πιθανότητες να κάνουν λάθος απ’ ό,τι όσοι τα μετρούν με κουταλάκια του καφέ ή κουταλιές της σούπας.
Ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τη δρα Σόνα Γιν, επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Παιδιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης (NYU), πήραν συνεντεύξεις από 287 γονείς αμέσως μόλις χορήγησαν στα παιδιά τους τα σιρόπια που είχαν συστήσει οι γιατροί για διάφορα νοσήματα, ζητώντας τους μεταξύ άλλων να τους δείξουν πώς μέτρησαν τα φάρμακα.
Οπως ανακάλυψαν, περισσότεροι από τέσσερις στους δέκα δεν είχαν μετρήσει σωστά τα σιρόπια, ενώ ένας στους έξι είχε καταφύγει σε δόσεις στο περίπου χρησιμοποιώντας ακατάλληλα οικιακά είδη, όπως τα κουτάλια της κουζίνας.
Ομως οι γονείς αυτοί είχαν σχεδόν διπλάσιες πιθανότητες να έχουν χορηγήσει στα παιδιά τους λάθος δόση σε σύγκριση με εκείνους που τα είχαν μετρήσει σε ml, αφού αυτοί μοιραία χρησιμοποίησαν σύριγγες ή τους δοσομετρητές των σιροπιών (λ.χ. ιατρικά κουτάλια, καπάκια κ.λπ.) για να βρουν τα σωστά ml.
Η μελέτη, πάντως, αποκάλυψε ακόμα ότι στο 25% των περιπτώσεων τα σιρόπια δεν περιείχαν δοσομετρητές – και οι γονείς που τα αγόρασαν ήταν εκείνοι που είχαν τις περισσότερες πιθανότητες να σπεύσουν στα… συρτάρια της κουζίνας τους, αν και το ίδιο έκαναν και κάποιοι απ’ όσους πήραν φάρμακα με δοσομετρητές.
«Το κουτάλι της κουζίνας μπορεί να έχει διάφορα μεγέθη και σχήματα, οπότε ουδείς μπορεί να γνωρίζει με ακρίβεια την ποσότητα του φαρμάκου που χωράει» λέει ο δρ Ιαν Μ. Πολ, καθηγητής Παιδιατρικής στο Κολέγιο Ιατρικής του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, ο οποίος συμμετείχε στη μελέτη. «Πολύ εύκολα, λοιπόν, μπορεί ένα παιδί να πάρει πολύ μεγάλη δόση».
Εξίσου σημαντικό λάθος είναι να μπερδεύει ένας γονιός την κουταλιά της σούπας με αυτήν του καφέ: ακόμα και αν πρόκειται για το ιατρικό, διπλό πλαστικό κουταλάκι που πολλά σιρόπια έχουν στη συσκευασία, το μεγάλο κουτάλι παρέχει τριπλάσια δόση του φαρμάκου απ’ ό,τι το μικρό, συνεπώς πάλι ελλοχεύει κίνδυνος υπερδοσολογίας.
Πρόβλημα μπορεί να προκληθεί και από τη χορήγηση μικρότερης δόσης από την επιθυμητή λένε οι ειδικοί. Εάν, λ.χ., πάρει το παιδί μικρότερη ποσότητα του αντιβιοτικού για μια στρεπτοκοκκική λοίμωξη στον λαιμό, το αντιβιοτικό μπορεί να μην το «πιάσει» και να παραταθεί η λοίμωξη ή να δημιουργηθούν επιπλοκές.
Η μελέτη εντόπισε λάθη ακόμα και στην ερμηνεία της συνταγής του γιατρού, καθώς πολλοί γονείς είχαν ξεχάσει τι τους είχε πει στο ιατρείο και όταν διάβασαν τη συνταγή παρερμήνευσαν όσα έγραφε είπε ο επιβλέπων ερευνητής της νέας μελέτης δρ Αλαν Λ. Μέντελσον, αναπληρωτής καθηγητής Παιδιατρικής στο NYU. Αρκετοί γονείς, εξάλλου, παρότι διάβασαν σωστά τη συνταγή, έδωσαν στα παιδιά τους τα σιρόπια με κουτάλια «επειδή έτσι έχουν συνηθίσει» πρόσθεσε.
«Είναι διάχυτη η αντίληψη ότι είναι πιο εύκολο να μετράς τα φάρμακα με κουτάλια απ’ ό,τι σε ml, αλλά αυτό είναι λάθος από ιατρικής πλευράς» σχολίασε ο δρ Ντάνιελ Μπάντνιτζ, διευθυντής του Προγράμματος Ασφαλείας των Φαρμάκων στα ομοσπονδιακά Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης των Ασθενειών (CDC) των ΗΠΑ. Και πρόσθεσε ότι για να είναι ακριβής η θεραπεία, πρέπει να καταργηθούν σταδιακά οι συνταγές με «κουταλάκια» και «κουταλιές» και να χορηγούνται τα σιρόπια σε ml, τα οποία θα πρέπει να εκπαιδευτούν οι γονείς να μετρούν με τους δοσομετρητές των φαρμάκων ή με σύριγγες.
ΠΗΓΗ: Tanea.gr